Intelektualista

Dzień dobry serdeczne! Dziś przychodzę do Was z bardzo ciekawym debiutem, który intryguje od pierwszej strony, i bardzo w tym miejscu proszę, niech Was nie zwiedzie okładka, bo pod tą minimalistyczną osłoną, kryje się naprawdę ciekawa i co najważniejsze, potrafiąca zaskoczyć historia.

Głowna oś fabuły została już przedstawiona w opisie wydawcy, więc nie będę nic dodatkowo opisywać, bo nie chciałabym Wam czegoś zaspojlerować bądź nieopatrznie naprowadzić na rozwiązanie zagadki.

Podpowiem tylko, byście byli przygotowani na to, że wszystkie Wasze teorie, które powstaną w trakcie lektury, wraz z zakończeniem zostaną obrócone w przysłowiowy proch, a finałowe sceny sprawią, że przez dłuższy czas nie będziecie się mogli otrząsnąć z zaskoczenia. Ta, ja zostałam naprawdę zaskoczona.

Autor stworzył fajną i ciekawą fabułę, ciekawie oddał gęstniejący z każdą kolejną stroną klimat, czuć było strach wśród studentów, który narastał z każdym kolejnym wydarzeniem. Momentami jest naprawdę mrocznie. Autor wiernie pokazał także to, jak wygląda codzienność młodych ludzi i z jakimi problemami muszą sobie radzić, wchodząc w dorosłe życie. Przypadł mi do gustu sposób, w jaki sposób zostały pokazane poszczególne relacje między bohaterami, choć nie do końca zrozumiałam, dlaczego rodzina głównej bohaterki nie utrzymywała kontaktu z tak bliskim wujem. Więcej o tej relacji nie napiszę, bo się domyślicie, o co mi chodzi, a tego nie chciałabym Wam odbierać :)

Wszystkie postacie są tu ważne i szczegółowe, ciekawie nakreślone i barwne, pełne (niejednokrotnie) sprzecznych emocji, w pewnym sensie łatwo jest zrozumieć ich motywy, choć zostają one nadal zaskakujące i nie do końca mieszczą się w głowie. Nikt nie jest tu zbędny, każdy ma do odegrania istotną rolę więc polecam skupienie i sporą dawkę uwagi.

Akcja początkowo może się trochę dłużyć, ale potem nabiera tempa, choć do końca nie goni na złamanie karku. Wbrew pozorom można przy tej lekturze naprawdę odpocząć.

Książkę czyta się szybko, dobrze i bardzo płynnie. Napisana jest ładnym, ale i plastycznym językiem, jeśli zdarzają się jakieś niedociągnięcia, ja ich nie zauważyłam.

Książka podzielona jest na trzydzieści osiem krótkich rozdziałów, które otwiera sentencja w języku łacińskim nawiązująca niejako do treści danej części. Systematyzuje to całość i nie pozwala się zagubić w toczących się wydarzeniach.

Tak jak wspomniałam "Intelektualista" to debiut i w moim odczuciu jest to debiut bardzo udany, z ciekawością będę wyglądać olejnych pozycji, które wyjdą spod pióra pana Banacha, bo czuć w tej historii potencjał, jaki drzemie w tym Autorze. Ciekawa jestem, jak się rozwinie.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Ciekawa historia o tym, że w każdym nas może drzemać zło i obudzić się ono może pod urojonym pretekstem.

Książkę czyta się lekko, dobrze i szybko. Historia została napisana z punktu widzenia Julity. Młodej studentki, początkowo dojeżdżającej na studia do Wrocławia. Dziewczyna należy do kółka naukowego, które prowadzi profesor Prusicki. Jest w nim także jej chłopak Maciek, a także jej przyjaciel Witek. I właśnie historia zaczyna się od informacji, że jej przyjaciel nie żyje. Popełnił samobójstwo. Nie powiem, lekki szok odmalował się na mojej twarzy jak to przeczytałam, ale jak? Co? Dlaczego? No właśnie nie wiadomo, bo chłopak nie wykazywał żadnych destrukcyjnych zachowań. Dobrze się uczył. No może był trochę zamknięty na otoczenie, dopuszczał niewiele osób, ale teraz nie ma się temu co dziwić. To przecież normalna rzecz, nie trzeba lubić każdego i z każdym rozmawiać jak nie ma się na to ochoty. Ja tam go rozumiem. No ale właśnie "dopuścił" do siebie Julitę, przez co dziewczyna czuje się bardzo źle z wiadomością o jego śmierci, ponieważ nic nie zauważyła.

Rozpoczyna się kolejny rok akademicki i kółko naukowe także wraca. No oczywiście trzeba znaleźć nową osobę na miejsce, które się zwolniło po Witku. Ta wiadomość też jest przykra dla profesora prowadzącego kółko, ma on jednak nadzieję, że taka "sytuacja" już się nie powtórzy. Jednak czy na pewno?

Wiecie co? Naprawdę czułam potencjał z tej książki, ale trochę odniosłam wrażenie, że czegoś mi tu zabrakło. Bo fakt, że śmierć jest przykra, potrafi zasmucić, i kiedy czytamy to dowiadujemy się więcej ze wspomnień Julity o chłopakach. I chociaż dziewczyna po drugiej takiej sytuacji zaczęła węszyć podstęp ze strony znajomego z uczelni, bo nagle zaczął się pojawiać tam gdzie i ona. I kiedy już zaczynałam czuć dreszczyk większego zaciekawienia, to wątek się urywał i miałam lekkie rozczarowanie, by później znowu dodać smaczku i zaciekawić, i ponownie urwanie wątku.

Ale patrząc na całokształt, to książka jest warta przeczytania 😊. Rozdziały są krótkie, więc czyta się naprawdę szybko. I choć mogłoby się wydawać, że to była taka oczywista oczywistość, to myślę, że jak dojdziecie do końca, to będziecie trochę zaskoczeni takim obrotem sprawy. Zaznaczę jeszcze, że jest to debiut Autora. Więc jak na początek to dobra historia. Życzę kolejnych książkowych sukcesów 😊.

Czy ja już mówiłam, że coraz bardziej podobają mi się debiuty, które trafiają w moje łapki, bo okazuje się, że są na wysokim poziomie i wciągam się w nie i to z takim pozytywem, że nie umiem się oderwać od książki.

To była bardzo dobra książka. Naprawdę świetnie skonstruowana i trzymająca w napięciu. Dwa razy strzeliłam w kulą w płot, aby zgadnąć sprawcę, ale domyślałam się któż to mógł być, choć nie pasowało mi, ale kiedy okazało się kim jest “on” to miałam zdziwioną minę, że jednak ten trzeci strzał był dobry.

Książka przypominała mi trochę “Tajemną Historię”, studenci, koło naukowe, morderstwo i tajemnica. Bardzo podobny klimat, ale całkiem inna historia, ale również z mocnym zakończeniem.

Szybko się książkę czytało, naprawdę im dalej to ciężej odłożyć, bo napięcie rośnie, a śledztwo dziewczyn przeprowadzone też jest bardzo ciekawie. Jak na debiut to naprawdę Pan Mateusz napisał świetny thriller psychologiczny. Ja czekam na inne książki, bo wierzę, że będą na tak wysokim poziomie jak ta!

Jedynym minusem, do którego mogę się przyczepić to jest jakość okładki. Jest zrobiona z tej takiej dziwnej formy, gdzie wszystkie plamy zostają na książce i źle to wygląda, mnie to od razu denerwuje, bo wszystkie palce widać. Ale to moje zdanie, bo niektórym pasują takie okładki, ja mam do nich awersję, ale to nie psuje środka, bo on jest najważniejszy. Ale to tak na przyszłość, bo szkoda, aby tak dobre książki były w tak słabej oprawie.

„Intelektualista” to krótka historia o młodych ludziach, którzy studiują, imprezują i przy okazji próbują rozwiązać zagadkę tajemniczej śmierci dwóch bardzo inteligentnych, choć wycofanych studentów. Książka prezentowana jest jako thriller psychologiczny, choć biorąc pod uwagę formę i styl (dla mnie, to typowy pamiętnik wyrośniętej nastolatki, przedstawiający drobiazgową relację z codziennego życia), bardziej szłabym tutaj w kierunku YA. „Intelektualista” to debiut i to niestety troszkę widać. Pojawiają się momentami mało realne sytuacje, dialogi bywają naciągane, a relacje między studentami, przypominają chwilami zachowania dzieciaków z podstawówki, a nie dorosłych już ludzi. Niemniej jednak, ciekawe jest umiejscowienie książki w środowisku akademickim, a także pomysł na fabułę. Jestem pewna, że autor pójdzie w dobrym kierunku i następne książki będą lepiej dopracowane pod każdym względem. Trzymam mocno kciuki 🙂

Książkę czytało mi się niczym typowy polski serial. Dosłownie, taki z lat obecnych, gdzie fabuła niespiesznie posuwa się do przodu, ale co jakiś czas ktoś mówi coś mrocznego zdziwiony, że tylko nasza bohaterka jakoś się tym nie przejmuje i we wszystko wierzy. Ona jakby miała inny świat, gdzie wszystko jest czarne albo białe, a jej znajomi to nowe kolory których istnienie dopiero spostrzega. W treści przewija się życie codzienne wielu postaci, lecz zakończony rozdział, pobudza nasze myślenie. Nie zawsze znamy pobudki innych osób, jedynie z rozmów z nimi to czytelnik widzi, że coś jest nie tak. Są to nagłe zmiany nastroju, gdy tylko pojawi się drażliwy temat, ucinanie tematu, albo przekierowanie go przez inną osobę na treść, która nas szokuje. Ogólnie ich życie kręci się wokół uczelni i przydziału osób do konkretnych kół zainteresowań. Nasza postać zastanawia się na jakiej podstawie zostają przydzieleni go grup, gdyż ani nie mogą sobie tego wybrać, ani nie ma nikogo, kto mógłby na to pytanie odpowiedzieć. Jedynie pan profesor jest tutaj punktem zapalnym, który zachowywał się jakby miał kilka obliczy. To on również ponowił następny przydział, gdzie dziewczyna została rozdzielona ze swoim chłopakiem, a później doszło do tragicznego wypadku. Pytania się mnożą, bo niewiele osób wierzy w nieszczęśliwy zbieg okoliczności. Dziewczyny będą się starały same dojść do prawdy, gdyż widzą, że dzieje się coś niedobrego. Czy jednak uda im się rozwiązać tą zagadkę bez szkody dla siebie?

Zdecydowanie musicie poznać tą opowieść, bo naprawdę wciąga. Autor przybliżał nas do faktów zbrodni i oddalał. Był zupełnie niczym ten profesor, który dyktował fakty na swoich swoich warunkach. Dlatego wciąż uważam, że jest to niezekranizowany jeszcze serial, który pomimo krótkiego metrażu oddałby mentalność polskich ludzi. Przeczytajcie, bo naprawdę warto poznawać nowych autorów:-)

Cześć. 

Lubicie czytać thrillery psychologiczne? Często sięgam po ten gatunek, lubię w nim mrok, zawiłą fabułę, niepewność, zagadki, tajemnice a także to że na końcu jest totalne zaskoczenie. A czy tak było w książce, którą ostatnio przeczytałam?

„Intelektualista” Mateusz Banach, Pan wydawca.

Książka jest thrillerem psychologicznym,    trzymający w napięciu, jednak nie jest z tych bardzo mocnych, rozwija się stopniowo dostarczając sporą dawkę emocji. Bohaterowie to młodzi wybitni studenci należący do koła naukowego, którzy wkraczają w świat dorosłości. Wszystko toczę się swoim tempem, do czasu gdy jeden ze studentów popełnia samobójstwo, a w trakcie śledztwa wychodzi na jaw, że jest to morderstwo. 

Kto chciałby skrzywdzić geniusza naukowego? I jaki miał powód?

W książce poznajemy dokładnie młodą kobietę Julitę, jej codzienne życie, naukę, związek. Dla mnie dość sporym minusem były zbyt szczegółowe i detaliczne opisy, nie wnoszące w sumie nic do fabuły. Im dalej w las tym bardziej ciekawie, gdyż coraz bardziej na pierwszy plan wychodzi śledztwo. Dużym plusem jest to, że do samego końca nie wytypowałam osoby, która stała za zabójstwem. Moje wszystkie typy niestety były ślepym zaułkiem. Główni bohaterowie zarówno w postaci Julity, jak i Macieja czegoś mi zabrakło, nie do końca mogłam z nimi złapać nic porozumienia.

Książka jest debiutem autora i uważam, że dobrym, z ciekawą fabułą, zawiłym śledztwem, i trzyma w napięciu do ostatniej strony.

Książkę Wam polecam, a ja gratuluję autorowi udanego debiutu i wyglądam  kolejnej książki.