Inna opowieść wigilijna

„Czy możesz mi powiedzieć, z kim powinniśmy się skontaktować, żeby pomóc komuś stać się lepszą osobą?”[1]. Elizabeth Ann Scarborough wraz z bohaterami powieści „Inna opowieść wigilijna” wytypowała Ebenezera Scrooga. Myślę, że całkiem niezły wybór. Wszak jego metamorfozę zna praktycznie cały świat. Nawet jeżeli nie czytaliście dickensowskiego pierwowzoru to możecie znać tę historię z licznych adaptacji filmowych, teatralnych, animowanych, a może wy lub wasze dzieci wystawialiście ja w szkolnym przedstawieniu. Przekonajmy się, czy słynny sknerus pomoże karierowiczce Monice Banks. Kieruje ona międzynarodową korporacją, a praca to jej życie. Takie podejście odbija się na pracownikach, dla których firma – według szefowej – powinna być numerem jeden. Nie mają czasu na święta, bo goni ich ważny projekt – Monika jest nieugięta. A wtedy pojawia się on i wywraca pracę do góry nogami.

Elizabeth Ann Scraborough napisała powieść opartą na schemacie znanym z „Opowieści wigilijnej” Dickensa, jednak wyraźnie go uwspółcześnia. Akcja dzieje się w korporacji, a wędrówka przez przeszłość, przyszłość i teraźniejszość przenosi się do cyfrowego świata. Całkiem fajnie pisarka sobie to wykombinowała. Oddała ducha obecnych czasów sięgając po takie obrazy, jak pęd za pieniądzem, kariera za wszelka cenę i nowe technologie. W tym wszystkim pochyla się nad główną bohaterką przyglądając się: kim była?, kim się stała?, kim będzie? Zastanawia się, czy wartości, które zaczynają kreować nasze życia są faktycznie najważniejsze.

Zrobiło się patetycznie. O fuj! Nie znoszę patosu i nie o patos w „Innej opowieści wigilijnej” chodzi. Książka ma charakter komedii obyczajowej. W fabułę zostają wplecione humorystyczne akcenty. Jako przykład mogę przytoczyć scenę, kiedy pracownicy firmy zarządzanej przez Monicę myślący, że Scrooge jest wirusem/programem komputerowym komentują brak możliwości wybrania innego święta niż Boże Narodzenie. Padają komentarze typu: „(…) nie prezentuje szczególnej różnorodności kulturowej”[2], „Litości, to wiktoriański anglik. Czego od niego chcesz (…)?”[3], „To bardzo eurocentryczny program (…)"[4], "(…) coś nadnaturalnego nie zalatywałoby tak mocno dominującą kulturą”[5]. Generalnie jest to sztampowa amerykańska komedia łącząca zabawne dialogi ze smuteczkiem, skumulowanym w głównej postaci, zmierzająca do morału na temat tego co ważne. Efekt, który uzyskała Elizabeth Ann Scarborough, jest bardzo zadowalający. Jest lekko i zabawnie, ale nie „słodko-pierdząco”, a do tego całkiem mądrze, chyba. I nie pisze tego, jakaś maniaczka Bożego Narodzenia. Raczej uważam, że każde święta są dobrym pretekstem do zacieśniania rodzinnych więzi.

Wspomnieć jeszcze chciałam o jednym detalu, który bardzo lubię - reakcje Scrooga na „przyszłość”. Jak angielski gentleman zareagował na kuse spódniczki i krótkie włosy? Autorka mogła uczynić go bardziej zagubionym lub uwydatnić lepiej różnice w wysławianiu się, ale ogólnie wyszło całkiem zabawnie. Zresztą to jest tak cudownie wdzięczy motyw, że musi generować śmieszne sytuacje. Super, że o nim pomyślano.

Może Elizabeth Ann Scarborough nie napisała arcydzieła na miarę Charlesa Dickensa, ale udanie wykorzystała historię, którą kultura (a nawet popkultura) mu zawdzięcza. Stworzyła własną wizję wędrówki przez przeszłość, teraźniejszość i przyszłość uwzględniając w niej zmiany kulturowe i postęp technologiczny. Powieść „Inna opowieść wigilijna” mogę polecić tym, którzy szukają lekkiej, zabawnej świątecznej książki. Takiej w stylu amerykańskich komedii.

[1] Elizabeth Ann Scarborough , „Inna opowieść wigilijna”, tłum. Piotr Kucharski, Poznań 2022, s. 24.

[2] Tamże, s. 112.

[3] Tamże.

[4] Tamże.

[5] Tamże, s. 113.

Pierwowzór tej historii napisany przez Karola Dickensa zna chyba każdy. Tym razem ta ponadczasowa historia zostaje przeniesiona do Ameryki w czasach współczesnych. I tym razem skłania do refleksji, chociaż w zupełnie innym stylu, który bardzo do mnie przemawia. Nie brakuje tutaj dość prostego, ale pasującego do całości, poczucia humoru, a narracja jest bardzo dobrze poprowadzona. Warto przeczytać i porównać z oryginałem:)

Ależ ja czekałam na premierę tej powieści! Uwielbiam wszystkie książki z motywem świąt Bożego Narodzenia a te, które odświeżają w jakiś sposób moją ukochaną "Opowieść wigilijną" zawsze stawiam na pierwszym miejscu. "Inna opowieść wigilijna" zapowiadała się na intrygującą lekturę w dobie naszych czasów a ostatecznie okazała się sympatyczną przygodą do której z przyjemnością wrócę przy okazji kolejnych świąt.

Ebenezer Scrooge powraca, by tym razem samemu głosić konkretne wartości. Oczywiście tylko te pozytywne! Przywołany przez pewną rezolutną dziewczynkę stanie w obliczu sporego wyzwania. Jako duch zamknięty w komputerze będzie musiał pokazać Monice, pracoholiczce oraz samotniczce, że czas świąt to idealny wstęp do zmian. Zderzą się ze sobą dwa silne oraz uparte charaktery a techniczne ograniczenia Scrooge'a nie ułatwią zadania, ale czy nie jest tak, że dobre intencje zawsze znajdą odpowiednią drogę?

Fabuła okazała się bardzo pomysłową interpretacją dickensowskiej historii utrzymaną w stylu typowej, lekkiej, przyjemnej powieści obyczajowej. Przerzucając kolejne strony na myśl przychodziły mi skojarzenia ze wszystkimi bożonarodzeniowymi filmami, w których na początku zawsze źle się dzieje, ale każdy z nas wie, że finał i tak będzie pozytywny. I chociaż wykluczyło to elementy zaskoczenia to niezmiennie utrzymuje, że bawiłam się wspaniale podczas czytania a jedyne czego żałuję to fakt, że książka skończyła się zbyt szybko.

Elizabeth Ann Scarborough próbowała pokazać swoim czytelnikom, że świat pędzi nieubłaganie do przodu, ale nawet jeśli zmienia się ułatwiająca nam życie technologia, nie zmienia się sam człowiek. Autorka w swojej powieści sięgnęła po ponadczasowe wartości, którymi zawsze powinniśmy się kierować - pisała o miłości, akceptacji, wybaczaniu, o drugich szansach, rodzinie oraz o ocenie tego co nas otacza. Książka okazała się pełną emocji, nastrojową lekturą zmieniającą nasz sposób myślenia dokładnie tak jak niegdyś "Opowieść wigilijna" bowiem utrzymana w myśl tej samej zasady pokazała, że nie samą pracą człowiek żyje i nie wartość pieniądza liczy się najbardziej.

"Inna opowieść wigilijna" to lektura dla czytelników w każdym wieku, która sprawdzi się idealnie leniwym popołudniem, z kubkiem gorącej herbaty w dłoni. Elizabeth Ann Scarborough oczarowała mnie swoim spokojnym stylem i zachwyciła interpretacją klasyki, która okazała się ponadczasową lekcją życia. Piękna, klimatyczna, kameralna historia w której pozytywne emocje powoli osiągają swój cel a czytelnik dostrzega to co powinno być istotne od samego początku.

„Inna opowieść wigilijna” nawiązuje do dobrze nam znanej „Opowieści wigilijnej” Dickensa, jednak jej akcja osadzona jest we współczesnym Seattle. Okazuje się, że duchy mają tutaj naprawdę dużo do zrobienia i świetnie się odnajdują w naszych czasach. Ba! Nawet potrafi nieźle namieszać w życiu Amerykanów.

Cała fabuła łudząco przypomina pierwowzór jakim jest „Opowieść wigilijna” jednak jej nowa odsłona skradła moje serce. Całość napisana jest bardzo lekko przez co książkę czyta się szybko i przyjemnie. Nie brakuje tutaj sarkazmu, czarnego humoru bohaterki i śmiesznych sytuacji. Wszystko jest naprawdę inteligentne i co najważniejsze nie brakuje przesłania, które już dobrze znamy.

Autorka stopniowo wprowadza nas w świąteczny klimat i w genialny sposób obrazuje nasze zabiegane życie, gdzie konsumpcjonizm i kariera rządzą światem, a święta zeszły na dalszy plan. Nasza główna bohaterka to typ karierowiczki i pracoholika, który nie znosi świąt. Łudząco przypomina tym Scrooge’a, który pojawia się także w tej powieści, jako duch. To z jego pomocą Monica bardzo powoli przechodzi przemianę, która odmienia jej życie. Wszystko to nie zostało pozbawione magii czego tak bardzo się obawiałam za co z całego serducha dziękuję autorce.

„Inna opowieść wigilijna” sprawiła mi wiele przyjemności. Nadała starej powieści zupełnie nowy charakter, ale nie zapomniała o głównym przesłaniu. Książka napawa nas nadzieją i ukazuje, jak my ludzie zmieniamy się z biegiem czasu. Jak zmieniają się nasze realia i stajemy przed wyborem pomiędzy tym co łatwe, a tym co słuszne.

Sięgnijcie po „Inną opowieść wigilijną” i jeszcze raz spotkajcie się z Scroogem tyle, że tym razem w zupełnie innej roli. Zdecydowanie polecam.

Na pewno z nas zna lub chociaż słyszał o ponadczasowej klasyce Dickensa "Opowieść wigilijna". Tym razem wydawnictwo Zysk i S-ka wydało podobną książkę, ale osadzoną w erze komputerów i pogoni za pieniędzmi.

Głowna bohaterka to Monika Banks, dyrektorka naczelna międzynarodowej firmy komputerowej, Databanks. Firmę tę odziedziczyła po swoim bracie Dougu. Jest pracoholiczką. Swoje zadania wykonuje z niezwykłą dbałością i tego samego oczekuje od swojego zespołu. Jej domem jest praca. Nie istnieje coś takiego jak rodzina i miłość. Tylko w pracy czuje się spełniona. Nadchodzi Wigilia i wszyscy w firmie myśleli, że dostaną wolne i trochę odpoczną. Monika niestety ma inne plany i odmawia udzielenia im urlopu tym dniu. Grupa programistów rozpoczęła bowiem ciekawy projekt, który miał doprowadzić do rozwoju firmy. Zbliża się koniec roku, a aplikacja nadal nie działa. Po rozmowie z swoimi podwładnymi, wraca do swojego biura. W swoim komputerze odkrywa dycha, Ebenezera Scrooga. Tego samego, co w oryginalnej wersji „Obwieści Wigilijnej”, Był on samotnikiem, który myślał tylko o pomnażaniu swojego majątku. Nie jest to jedyny duch w tej opowieści. Występuje również tutaj duch Duch Douga Banksa, który nawiązuje kontakt z siedmioletnią Tiną Timmons. To oni wspólnie, stworzyli aplikacje przywołująca Ebenezera Scrooga i teraz to on zabiera ją w podróż w głąb siebie. Poznajemy dzieciństwo Moniki, to jak dorastała i zaczęła się zmieniać. Później będziemy świadkami jej dorastania i straty bliskich. Podróż ta, pozwoli nam lepiej zrozumieć postępowanie kobiety.

Książę czyta się bardzo szybko. Napisana jest prostym językiem. O ile znanego klasyka nie za bardzo lubię, tak „Inna opowieść Wigilijna”, porwała mnie od pierwszych stron. Może dlatego, że porusza ona aktualne problemy i bardziej odzwierciedla dzisiejsze czasy. Główna bohaterka została bardzo dobrze wykreowana. Autorka świetnie pokazała jej zarówno dorosłą postać, jak i dziecięcą. Bardzo ciekawym i udanym zabiegiem było nawiązanie tutaj do oryginalnej wersji, poprzez wprowadzenie postaci Ebenezera Scrooga. Autorka porusza wiele trudnych tematów: niepełnosprawność, biedy, tworzenie programów uniemożliwiających awans społeczny i wyzysk w pracy oraz wiele innych.

„Inna opowieść Wigilijna” to na pewno książką poruszającą i skłaniającą do refleksji nad własnym życiem. Jej zakończenie pomimo, że jest przewidywalne nie wpływa na całościowy odbiór.

Komu polecam książkę? Na pewno tym co nie bardzo przepadają za oryginalną wersją „Opowieści Wigilijnej”. Według mnie powieść osadzona w erze komputerów jest o wiele lepsza niż ta pochodząca sprzed 200 lat.