Impuls

"Impuls" autorstwa Roberta Bogaja to pierwszy tom cyklu z Krzysztofem Milczarem a zarazem bardzo udany debiut literacki!

Listopadowy wieczór. Warszawska Praga. Krzysztof Milczar - dziennikarz, dostaje cynk o samobójstwie młodego ucznia, jego ciało zostaje odnalezione w jednej z warszawskich szkół. Niewiele myśląc jedzie na miejsce zdarzenia z myślą, że zrobi duży artykuł na pierwsze strony gazety. Jednak po tym co zobaczył na miejscu decyduje, że nie opublikuje zdjęć. Po paru dniach zdarza się kolejne samobójstwo. Okazuje się, że to przyjaciel Pawła - syna dziennikarza śledczego. Milczar za wszelką cenę chce rozwiązać zagadkę tajemniczych samobójstw, razem z komisarzem który początkowo nie bierze jego słów na poważnie próbują dociec prawdy i rozwiązać sprawę...

"Impuls" czyta się bardzo szybko, wciąga od pierwszych stron. Sprawa sama w sobie moim zdaniem bardzo ciekawa. To nie tylko kryminał ale też ma w sobie wątki sensacyjne. Trzyma w napięciu do ostatnich stron. Jeśli czekacie na spektakularne zwroty akcji to tutaj tego nie otrzymacie. Autor porusza w książce takie tematy jak: depresja u nastolatków, próby samobójcze, szukanie pomocy w internecie, tematy które nadal sa bagatelizowane wśród dorosłych. Niemniej polecam wszystkim zapoznać się z tą lektura ;) i niecierpliwie czekam na kolejna część.

Czy wśród Waszych bliskich, znajomych, rodziny… ktoś popełnił samobójstwo ? Znaliście / straciliście osobę, która postanowiła, że jej/ jego dalsze życie nie ma sensu, nie potrafi udźwignąć kolejnego dnia ?

“Człowieczeństwo w ciemnej przestrzeni było tylko frazesem.”

Lubię sięgać po debiuty, poznawać nowych autorów, dawać szansę tym, którzy zaczynają istnieć na rynku książkowym. Wątki książki “Impuls” debiutanta, Roberta Bogaja, przypadły mi do gustu i ta historia bardzo mnie intrygowała. Ale… muszę przyznać, że z początku walczyłam z każdym rozdziałem, ciężko było mi się zaangażować w wydarzenia tu opisane. Był moment, że chciałam odłożyć książkę, ale na szczęście tego nie zrobiłam.

Z początku nie potrafiłam ani się w to wszystko wczuć, bohaterowie wydawali mi się dziwni i nie rozumiałam w jakim kierunku to wszystko zmierza. Później już jedyne co mnie nieco irytowało to dość szczegółowe, miałam wrażenie, że chwilami zbędne, opisy. Ale reszta, w końcu zaczęła mi się układać, zaczęłam czuć i rozumieć to co stworzył nasz nowy twórca.

Ale po kolei, o co chodzi w “Impulsie”?

Warszawa, miasto rodzinne Krzysztofa Milczara, dziennikarza śledczego, który już na starcie trafia z biegu, wręcz wślizguje się podstępem do jednej z tamtejszych szkół, by zdobyć materiały na temat samobójstwa, którego dokonał tam jeden z uczniów. Niewiele później kolejny 15 latek, w innej szkole, także odbiera sobie życie. Podobne okoliczności, wiek i tym razem doszło do tego w szkole jego syna, zabił się jego przyjaciel. Te wydarzenia nie tylko coraz bardziej intrygują bohatera ale też widzi, że syn może mieć z tym jakiś związek, może wiedzieć więcej niż mówi. Drąży, węszy, szuka… A policja widzi, że dziwnym zbiegiem okoliczności, wciąż przewija się osoba Milczara w ich śledztwie i zamiast skorzystać z jego pomocy, biorą go na celownik jako podejrzanego…

Ach ta nasza krystaliczna policja… Bogaj to kolejny autor, który pokazuje tu ich jako ludzi, którzy są nie zawsze idealni, popełniają błędy i też łamią prawo. Tu wkracza na scenę Borek - dzielnicowy, którego od początku nie polubiłam i też na swój sposób chyba z początku mnie zniechęcił do tej książki. Taki brudny glina, do którego szybko straciłam szacunek i nie rozumiałam po co jego działania są tu opisywane, nie widziałam związku pomiędzy jego dokonaniami i wątkiem śmierci nastolatków. Cóż, pamiętajcie by nie dać tu zwieść się pozorom, bo każdy drobny szczegół nie dość, że jest istotny, to jeszcze jednak jest elementem jednej i tej samej układanki.

Z Milczarem też z początku miałam trudności. Autor stworzył tajemniczego bohatera, którego na wstępie miałam za podejrzanego typa, o dziwnych dolegliwościach, tajemniczej przeszłości, podejrzanych…przywilejach. Ta historia to wiele niepewnych poszlak, podejrzeń które mogą być totalnie bezpodstawne ale jednak nie ma co ich ignorować. I coś co z początku mnie nudziło i męczyło, później zaczęłam wręcz chłonąć z zapałem jak gąbka, niepewna do czego to wszystko doprowadzi.

Ważne kwestie z pewnością zostały tu poruszone. Coraz częściej młodzież odbiera sobie życie i jako rodzic spijałam wszelkie wskazówki jakie tu zostały wplecione, by nie przeoczyć sygnałów, że dzieje się źle.

“W większości przypadków dziecko próbuje dawać sygnały. Kluczowe dla rodzica jest to, aby nauczyć się rozpoznawać, co się z córką czy synem dzieje, odpowiednio wcześnie reagować.”

Pfff… Łatwo powiedzieć ale… Dostrzec już trudniej. I zostaje strach, że nie zareagujemy w odpowiedniej chwili.

Jednak “Impuls” zwraca uwagę na to jak działać, czego nie ignorować. W książce tej jest też sporo interesujących wątków, które są rzadko spotykane, co nadaje jej wyjątkowości, wyróżnia wśród licznych książek tak do siebie podobnych. Konkretnie Wam ich nie wyliczę gdyż boję się, że w pewnym sensie bym zaspojlerowała. Ale gwarantuje Wam, że jeśli nawet jak ja z początku będziecie sceptyczni, to ciąg dalszy Wam to zrekompensuje z nawiązką i nie raz będziecie zszokowani, przerażeni i nie będziecie w stanie uwierzyć w to do czego finalnie doszło.

Czuję niedosyt, pewnego rodzaju rozczarowanie ale nie książką tylko pewną porażką bohaterów. Wierzę jednak, że ciąg dalszy nastąpi i naprawią swoje błędy, a sprawiedliwość zwycięży. Bardzo polubiłam w końcu Milczara i Zagładę i chętnie poczytam więcej na ich temat. Uznaję tę książkę za wstęp do świetnej serii i dowód na to, że warto sięgać po debiuty, a także, że nie ma co rezygnować z książek, bo nie każda wciąga od pierwszej strony, jednak mimo wszystko może okazać się rewelacyjna.

To był impuls, dla mnie, że zdecydowałam się przeczytać tę książkę. A dla bohaterów, co było “Impulsem”? Przekonajcie się sami. Warto.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji i oczywiście - polecam.

"Impuls” to debiut kryminalny Roberta Bogaja i jednocześnie początek cyklu z dziennikarzem śledczym Krzysztofem Mielczarem.

Akcja powieści rozgrywa się w Warszawie, gdzie dziennikarz dostaje wiadomość o zwłokach znalezionych w jednej ze szkół. Niedługo potem dochodzi do kolejnego samobójstwa. Czy wszystkie drogi prowadzą na Pragę? W próbie wyjaśnienia zagadkowych śmierci wśród uczniów Mielczar podejmuje współpracę z miejscowym policjantem, Tomaszem Zagładą.

Książka porusza niezmiernie ważny i aktualny problem - wzrost liczby samobójstw wśród dzieci i młodzieży, będący jednym ze skutków pandemii. Autor nie tylko buduje intrygującą zagadkę kryminalną, ale także dotyka tematu, który wzrusza i skłania do głębszych przemyśleń.

Krótkie rozdziały potęgują wrażenie pędu i dynamiki, wciągając czytelnika coraz mocniej w świat pełen napięcia i trudnych pytań. Bo "Impuls" to nie tylko historia kryminalna, to także opowieść o granicach przyzwoitości w pracy dziennikarza. Gdzie kończy się uświadamianie społeczeństwa, a zaczyna żerowanie na ludzkim nieszczęściu?

Robert Bogaj stworzył powieść, która budzi ciekawość, wzrusza i zostawia czytelnika z refleksją. To obiecujący początek serii i zapowiedź mocnego głosu na polskiej scenie kryminału.

Warszawska Praga zawsze budzi u mnie wspomnienia. Ona zawsze rządzi się własnymi prawami, a ja... tam mieszkałem. Oczywiście jako małe dziecko, ale pewnych miejsc, wspomnień, nigdy się nie zapomina. Jeśli powiem — Bazar Różyckiego, Stadion Dziesięciolecia... stop, stop! Obecnie PGE Narodowy, Kijowska, Ząbkowska, Stalowa, to na pewno mnie rozumie. Prawobrzeżna Warszawa ma coś w sobie i warto wybrać się w okolice. Najlepiej nie samemu i nie wieczorem, ale na przykład na wycieczkę z przewodnikiem warszawskim. W ostatnich dniach mogłem zanurzyć się w ten klimat, dzięki książce pana Roberta Bogaja, za którą serdecznie dziękuję.

Robert Bogaj jest absolwentem Politechniki Warszawskiej, inżynierem, z zawodu programistą baz danych. Pisanie to jego hobby, czego przykładem jest niniejszy, mocny kryminał, rozgrywający się w dużej mierze w naszej stolicy. Uwielbia podróżować i, co jest bardzo ważne, z natury jest optymistą, który ufa ludziom. Czyta głównie kryminały, z których czerpie inspiracje.

Książka wydana jest przez wydawnictwo Pruszyński i S-ka. Ze skrzydełkami, więc rogi nie zaginają się, gdy wozisz książkę w komunikacji. To bardzo ważne! Sama okładka dosyć tajemnicza, choć możemy sobie tutaj wyobrazić jakiś praski zaułek, warszawską uliczkę wieczorową porą, widzianą przez jeśli się nie mylę, noktowizor. Gdy spojrzymy na napis u góry okładki, będziemy też wiedzieć, że będzie to cykl z dziennikarzem śledczym Krzysztofem Milczarem.

Kilka słów o fabule i bohaterach powieści pana Roberta. Mamy lata współczesne, choć wspominamy je z pewną ostrożnością. Jest rok 2021, czas pandemii, rozpoczynają się szczepienia, musimy nosić maseczki, brrrr. Główny bohater, Krzysztof, powraca na Pragę, gdzie będzie w kamienicy mieszkać ze swoim synem, Pawłem. Zna te tereny jak własną kieszeń. Jest dziennikarzem śledczym, więc od razu nadarza się okazja na mocny artykuł. W jednym z liceów praskich dochodzi do samobójstwa ucznia. W niedługim czasie w innym liceum sytuacja się powtarza, tym razem w szkole, do której uczęszcza syn dziennikarza. W pracy Milczara nie dzieje się dobrze, odchodzi z niej, ale sprawa samobójstw nie daje mu spokoju. Szczególnie gdy chodzi o chłopaka-samobójcę, z którym przyjaźnił się Paweł. Milczar postanawia zbadać sprawę do końca. Nie wierzy, że były to samobójstwa, więc rzuca się w wir pracy.

Powieść na pewno zainteresuje każdego fana kryminałów. Tu jest "świetny", choć bardzo przerażający kryminalny wątek. Są różne tropy, jest korupcja, są krety w policji i niespodziewani zupełnie podejrzani. Jest i Beksiński, choć nie osobiście, przecież on został zamordowany w Warszawie w 2005 roku. Chodzi o jeden z jego obrazów. Wiele wątków przeplata się na kartach książki, są mylne tropy. Cóż chcieć więcej. A sam główny bohater to dosyć... ciekawa postać. On coś skrywa, coś, co będzie ważne dla losów powieści.

Polecam serdecznie i niecierpliwie czekam na kontynuację z Milczarem w roli głównej!

*współpraca reklamowa*

Do czytania nie przekonała mnie okładka ale opis tej książki, a także to, że już na wstępie kładziony jest nacisk na dziennikarstwo śledcze. Kryminał z elementami thrillera, złożona zagadka, dość wartka akcja, wszytko składa się na bardzo dobry i interesujący debiut.

Dziennikarz śledczy Krzysztof zostaje zawiadomiony o zwłokach w jednej ze szkół. To zdarzenie sprawia, że chce zgłębić temat, czemu sprzyjają kolejne zdarzenia, którymi są kolejne samobójstwa nastolatków. Kiedy okazuje się, że nie żyje przyjaciel jego syna, Krzysztof angażuje się w sprawę jeszcze bardziej, tym bardziej, że w jego otoczeniu zaczynają dziać się podejrzane rzeczy. Do śledztwa dołącza także dociekliwy komisarz, który początkowo nie bierze słów dziennikarza na poważnie, jednak wkrótce przekonuje się, że mężczyzna może stanowić klucz do rozwiązania zagadki.

Jak to bywa z początkami, zaczęło się moim zdaniem dość opornie, ale to uczucie bardzo szybko zniknęło, a na jego miejsce pojawiała się ekscytacja i ciekawość. Im dalej tym więcej się działo, sprawa była zawiła i zahaczała o wiele ciekawych tematów. Autor bardzo zgrabnie plącze ze sobą wszystkie wątki, przez co początkowo dość trudno jest się w tym wszystkim połapać, ale im bardziej zagłębiamy się w powieść, tym ciekawsze wnioski, a sprawa staje się coraz bardziej klarowna, choć niemal do samego końca nie można być pewnym jak to się skończy i kto za to wszytko odpowiada.

Moją bolączką przy tej lekturze były przeskoki pomiędzy perspektywami i wydarzeniami, z jednej kryminalnej zagadki zrobiło się ich kilka, przez co pojawiło się bardzo dużo zarówno informacji, faktów jak i wydarzeń, podejrzanych, występujących w powieści postaci, itp. Mam wrażenie, że jednak trochę tego wszystkiego za dużo i można się czasem zgubić.

Do gustu przypadł mi styl pisania autora, jest on przyjemny, nie przytłacza i nie nuży. Fabuła jest dynamiczna, złożona, nieoczywista przez co wymaga zastanowienia się, przez też, kryminał jest prawdziwa gratką. Debiut uważam za udany i szczerze zachęcam do lektury.

*olilovesbooks2*