Im przeznaczone

Powieść "Im przeznaczone" mocno mnie poruszyła. Zdecydowanie godna polecenia dla tych, którzy poszukują inspiracji do odkrywania siebie i swojego miejsca w świecie.

Czytam zwykłe zdania, z których nic nie wynika. Czytam o życiu, które toczy się swoim torem. Czytam, a moje ciało ogarnia znajome uczucie. I już wiem. Już wiem, że będzie to "moja" książka. Czuję to.

- Trafiłaś w czerwcu na książkę, która Cię całkowicie, bezgranicznie zachwyciła?

- Tak, trafiłam.

- A za co ją pokochałaś?

- Ja... Ja nie wiem.

Bo czasami po prostu brakuje słów.

🌷"Im przeznaczone"🌷

Tak mało stron, a tak wiele treści. I jeszcze więcej emocji.

Nie poczułam niedosytu, nie poczułam, że czegoś tutaj brakuje. Była pełna, idealnie taka, jaka miała być. Napawałam się każdą pojedynczą stroną, zwracałam uwagę na każde słowo. I po prostu zachwycałam się. Bez żadnego konkretnego powodu.

Była podzielona na trzy części. Części, które - wydawałoby się - nie mają ze sobą nic wspólnego. Ale jednak coś je łączyło. Coś, czego wciąż nie umiem nazwać.

Tam, gdzie wszystko się zaczęło...

Pierwsza część była tak inna od wszystkiego, co do tej pory czytałam. Poznawanie historii z takiej perspektywy było niesamowicie ciekawym doświadczeniem.

19 lat później...

Druga część przypominała mi moich ukochanych "Normalnych ludzi". Książkę, która tak samo zachwyciła mnie swoją normalną nienormalnością.

25 lat wcześniej...

A trzecia część zrobiła na mnie największe wrażenie. Wyrwana z kontekstu, przeczytana jako osobne opowiadanie nie miałaby sensu. Ale ja wiedziałam, jak to wszystko się skończy. Wiedziałam, do czego to doprowadzi. Dlatego kończąc czytać, nie mogłam wyjść ze zdumienia.

Trafiła prosto do ulubieńców roku.

Może po prostu... byłyśmy sobie przeznaczone.

Gdy zaczęłam czytać niedawną premierę Alzbety Bublanovej „Im przeznaczone”, automatycznie nasunęło mi się skojarzenie ze słynnym swojego czasu filmem z Johnem Travoltą i Kristie Alley „I kto to mówi”, w którym nowo narodzone dziecko opowiada historię z własnej perspektywy. Dlaczego?

Bo właśnie pierwsza część książki pozwala nam spojrzeć na świat oczami dziecka i to począwszy od zderzenia ciepła i bezpieczeństwa, jakiego zaznało w łonie matki z tym co na zewnątrz, nieznane, zimne i nieprzyjazne, ale też budzące ciekawość. Dziewczynka jest świadkiem zagubienia swoich rodziców i poszukiwania przez nich własnego miejsca w świecie, ich wzajemnych kłamstw, pretensji, zdrad i niespełnionych ambicji.

Ale to tylko część intrygującej i pełnej emocji historii niespodziewanie zataczającej koło i łączącej troje bohaterów, którym autorka oddaje głos. Każde z nich inaczej podchodzi do życia, ma inne marzenia i cele. Inaczej postrzega związki i kieruje się odmiennymi zasadami, ale wszystkich łączy dążenie do bliskości, zrozumienia i miłości, dla której warto żyć.

Czy to zbieg okoliczności, że ich drogi się przecinają, czy może jest im to z góry przeznaczone, zapisane w gwiazdach?

Pierwsza część książki, momentami humorystyczna, ale poruszająca tematykę dość trudnych rodzinnych relacji nie przygotowała mnie na tak emocjonujący ciąg dalszy i budzące uśmiech zakończenie. Ujął mnie prosty i sugestywny styl autorki, płynące z treści emocje, ale też wnikliwość, z jaką kreśli obraz swoich bohaterów.

Ta dość niepozorna objętościowo książka okazała się nie tylko zajmującą lekturą zachęcającą do refleksji, ale również skradła moje serce. Bardzo pozytywne zaskoczenie!

Życie jest drogą, podróżujemy szukając harmonii. Spotykamy ludzi którzy zostają lub odchodzą z naszej przestrzeni; kochamy, lubimy, szanujemy, unikamy, uciekamy...

Jest ogrom uczuć które czujemy i zgodnie z którymi staramy się postępować.

W książce poznajemy bliżej trzy byty splecione ze sobą od lat, chociaż o tym nie wiedzą. Autorka pokazuje jaki świat jest mały.

Los to przypadek? Karma?

Trzy historie patrzenia na świat.

Różne marzenia i czyny, pragnienia te same.

Chcemy kochać i być kochanymi.

"Jest mi z tobą dobrze- mówi, a ja uznaję, że to znaczy, że mnie kocha. Jest to wyznanie człowieka, który w swojej dumie nie wyzna tego lepiej."

Wspominając powieść wcześniej nawiązałam do innej książki pisarki o kreatywnym pisaniu, dzięki któremu możemy kreatywnie myśleć. Podtrzymuję tamtą tezę, rozszerzając ją o kreatywne życie.

Bardzo dziękuję za możliwość objęcia patronatem tej obfitującej w emocje książki.

Jej ciepło i prostota nadal we mnie krążą.

Polecam.

Dostępna jako e-book w @empikgo