Iluzja

Molly od wielu lat poświęca cały swój czas na prowadzenie konta modowego. Miłość do mody zaszczepiła w niej ukochana babcia i choć jej najbliżsi nie rozumieją tej fascynacji, Molly spełnia się w tej dziedzinie. Choć zawód influencerka nie zawsze spotyka się z dobrym odbiorem społeczeństwa, to ona czerpie mnóstwo radości i energii z prowadzenia swojego profilu i interakcji z fanami. Jednak to jedno z tych zajęć, w których nie można się zatrzymać – trzeba przeć do przodu, zdobywać kolejnych obserwatorów i rozszerzać swoje zasięgi. Molly ma na to wielką szansę i jawi się to niczym spełnienie marzeń. Z chłopakiem managerem i asystentką, którą uznaje za przyjaciółkę powinno być to banalnie proste, prawda?

Silas to mężczyzna skryty, nieco autorytatywny, nad wyraz poważny. Pomimo młodego wieku twardo stąpa po ziemi, a życie traktuje, aż nazbyt zasadniczo. „Most”, fundacja, którą założył, jest jego całym życiem i oddał jej serce oraz prywatny czas. Doskonale wie jak trudno niektórym dzieciom o dobry start w dorosłość i stara się jak może im pomóc, a wszelkie porażki na tym polu traktuje wręcz personalnie. Nie jest to człowiek żyjący show-biznesem, nie budzi w nim zainteresowania świat mediów społecznościowych, a ludzi związanych z tym fachem ocenia nieco z góry. Trudno, więc sobie wyobrazić, by znalazł wspólny język z kimś, takim jak Molly.

„Iluzja” to książka, która bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Nie jest to bowiem typowy romans, z jakim często mamy do czynienia, wręcz przeciwnie – to bardzo mądra, wręcz nieco uduchowiona książka, o odnajdywaniu siebie i zauważaniu, co tak naprawdę w życiu jest ważne. Przede wszystkim porusza temat dzieci o trudnej przeszłości, których przyszłość jawi się podobnie, z uwagi na brak jakiejkolwiek pomocnej dłoni, ale i przystosowania do życia na tyle, by cokolwiek osiągnąć. To powieść o ludziach zagubionych i potrzebujących pomocy, którym los rozdał niezwykle nieprzyjemne karty, a ich doświadczenia przygniotłyby ciężarem niejednego człowieka. Historie dzieciaków będących pod opieką „Mostu” chwytają za serce, ale i stanowią idealny przykład tego, jak wiele może zdziałać ludzka, bezinteresowna dobroć. Oczywiście to także opowieść głównych bohaterów, którzy na pozór wiodą szczęśliwe życie, lecz w rzeczywistości borykają się z poszukiwaniem własnej drogi. Zestawieni na zasadzie zupełnych przeciwieństw Molly i Silas mają do odebrania jedne z najważniejszych nauk w życiu, by dostrzec, że nie warto oceniać innych pochopnie, że drugie szanse są możliwe i warto je zaimplementować w życie, że gra pozorów nie zastąpi prawdziwego człowieka i szczęścia, jakie może ze sobą nieść kontakt z innymi ludźmi, ale i wspieranie ich, że rzeczywistość może czasem przygniatać swoim ciężarem, ale i tak jest w stu procentach lepsza, aniżeli funkcjonowanie w bańce iluzji. To wartościowa i niosąca ważny przekaz książka, po którą naprawdę warto sięgnąć.

"Czasami każdy boi się powiedzieć prawdę – nawet jeśli dotyczy tego, co nas dręczy w środku."

Molly to profesjonalistka w swym fachu. Jako blogerka modowa ma dużo fanów i pieniędzy. Jej menadżer proponuje jej udział w castingu na prowadzącą program dotyczący kreowania wizerunku. Dziewczyna jednak, żeby nabrać trochę doświadczenia z młodzieżą, zapisuje się na wolontariat do pewnej fundacji.

Silas to postać, której przeszkadza tam postać Molly. Najbardziej to, że dziewczyna nie robi tego by faktycznie pomagać ale dla kariery.

Jednak ta dwójka dopiero się przekona, jak bardzo obydwoje się mylili. Każde z nich zobaczy, jak źle postrzegali świat.

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Postać Molly jest bardzo interesująca. Z jednej strony sława, bycie influencerką i fani. Z drugiej zaś totalnie zagubiona osoba, która o wielu rzeczach nie ma pojęcia przez to, że skupiała się tylko na karierze. Mimo, że osiągnęła tak wiele i była na przysłowiowym świeczniku to nie czuła się szczęśliwa. Autorka zwróciła uwagę na to, jakim oszustwem jest świat influencerów i całe social media. Jak łatwo można komuś pokazać tylko to, co chce się pokazać, a cała faktyczna prawda zostaje ukryta.

Widzimy jednak zmianę jaka zachodzi w tej 27-letniej bohaterce. Zaczyna widzieć inne rzeczy, problemy i troski zwykłego świata. Zaczyna rozumieć, że wcale nie chce pracować swoją urodą i pragnie czegoś więcej. W końcu zaczyna wykorzystywać swoje social media do czynienia dobra.

Autorka w ciekawy sposób ukazała social media. Widzimy wyraźnie, że jest to narzędzie, które może posłużyć jako coś dobrego, jak i złego. Wszystko zależy od tego, jak go użyjemy.

To bardzo wartościowa książka, zwłaszcza w dzisiejszych czasach. Myślę, że każdy powinien ją przeczytać i otworzyć trochę swój umysł. A czy ty akceptujesz siebie takim jakim jesteś? A może lubisz tylko osobę, którą pokazujesz w social mediach? Zastanów się nad tym dobrze.

Choć z początku można odnieść wrażenie, że powieść jest głupiutka to wcale taka nie jest. Opowiada o wielu sprawach tj. samoakceptacja, zrozumienie samego siebie i zmiana swojego życia w zupełnie nowym kierunku. Molly to 27-letnia kobieta, która jest influencerką, ale jest bardzo zagubiona. Nie odróżnia sztuczności od prawdy. Mimo że przez lata budowała swoją markę i rozpoznawalność w internecie to nie było to poczucie szczęścia. Przez poznanie bohaterki możemy zobaczyć jak świat ludzi internetu jest zakłamany. Choć i tu autorka po przemianie Molly pokazuje jak można wykorzystać media w dobrym celu. Pięknie było obserwować tę przemianę i to jak bohaterka sama dostrzegała co sprawia jej radość. Molly nie chciała być postrzegana przez pryzmat swojej pięknej buzi, która zareklamuje wszystko, tylko chciała być widziana jako człowiek.

„Iluzja” to powieść o przemianie wewnętrznej. Oddaniu serca drugiej osobie. Książka jest bardzo emocjonalna. Świat mediów społecznościowych ukazany jest jako potężne narzędzie, które w zależności od użytkowania jest pozytywną albo negatywną częścią życia. Wiara w książce poruszona została w bardzo subtelny sposób. Zawarte w powieści przesłanie jest przekazane między wierszami. Nie ma w tej historii luk, ale nie doszukiwałabym się wielkich zwrotów akcji. Zawsze coś się dzieje, a drugoplanowe postacie nie są zepchnięte na dalszy plan. Książka warta uwagi.

Kiedy po raz pierwszy ujrzałam okładkę powieści Nicole Deese pt.: Iluzja, moim pierwszym skojarzeniem – do dzisiaj nie mam bladego pojęcia, dlaczego przyszło mi to w ogóle do głowy - było to, że jest to thriller młodzieżowy. Po przeczytaniu opisu moje skojarzenie zostało rozwiane, choć wciąż nie wiedzieć czemu nastawiłam się na coś z takim wątkiem. Jakie było moje zaskoczenie, gdy lektura pierwszego rozdziały powiedziała mi jasno, że to nie będzie taka książka. Czy mimo tego Iluzja mnie zachwyciła? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie w tej recenzji.

Molly jest blogerką modową i urodową, choć jej zawód można określić słowem influencerka. Kobieta przyciąga do siebie bardzo dużo obserwujących, a co za tym idzie - może się pochwalić wysokimi zarobkami. Kiedy jej chłopak, który jest jednocześnie jej menedżerem, proponuje jej udział w castingu na gospodynię telewizyjnego programu, prawdziwa sława staje się bardzo realna. Jednak Molly potrzebuje zdobyć doświadczenie w pracy z młodzieżową, co zaprowadza ją pod drzwi lokalnej fundacji. Tam poznaje Silasa - chłodnego dyrektora, który sprawuje tam pieczę nad grupką trudnej młodzieży. Nie jest on zachwycony obecnością Molly, jednak szybko okazuje się, że zderzenie dwóch tak różnych światów może przynieść ciekawe zwroty akcji.

Zacznę może od głównej bohaterki, która zaskoczyła mnie wieloma rzeczami. Molly z początku wydała mi się influencerką, która dość mocno jest zapatrzona w siebie i ekran swojego telefonu. Dała mi się również poznać jako osoba, która nie potrafi się postawić swojemu chłopakowi, a jednocześnie menedżerowi, chociaż wszyscy doskonale wiemy, że praca influencera nie oznacza brania wszystkich propozycji, jak leci, a każda taka osoba ma prawo odmówić podjęcia się jakiejś promocji. Mimo tego jednak uważam Molly za naprawdę ciekawą bohaterkę, która z pewnością zyskuje przy bliższym poznaniu.

Na uwagę zasługuje również Silas, który zdobył moją sympatię swoją siłą i pewnego rodzaju odwagą. Mało jest osób, które zdecydowałyby się na tak wiele, by zapewnić odpowiednią opiekę swoim podopiecznym. Za pomocą jego postaci autorka pokazała, że na świecie mogą i z pewnością istnieją tacy ludzie, którzy nie przejmują się własną wygodą i poziomem życia, a liczy się dla nich realna pomoc – w tym przypadku dla trudnej młodzieży i młodych dorosłych, którzy wkraczają w dorosłe życie, a z różnych powodów nie mogą liczyć na wsparcie rodziców czy reszty rodziny.

Autorka pokusiła się tutaj o poruszenie wielu jednych lżejszych, drugich wprost przeciwnie wątków. Mnie najbardziej wciągnął ten dotyczący właśnie młodzieży przebywającej w siedzibie fundacji, ponieważ wśród mieszkańców tego miejsca znaleźli się pogubieni młodzi ludzie o różnych charakterach, a jednocześnie wspierający się wzajemnie. Nie wiem, dlaczego te fragmenty tak mocno mnie poruszyły - po prostu nie mogę o nich zapomnieć do dzisiaj. Nicole Deese zadbała również o to, by czytelnik nie czuł się znużony i starała się wplatać różne tematy, które w pewnym momencie mocno związane były z główną bohaterką.

Nie wiem za bardzo, co mogę tutaj jeszcze dodać. Wciąż kłębi się we mnie masa emocji po skończeniu lektury Iluzji. Jestem niesamowicie wdzięczna, że mogłam poznać tę powieść i dać się jej porwać. Historia Molly to nie tylko romans o ludziach z różnych środowisk, ale historia o niesieniu realnej pomocy, o odnajdywaniu siebie, o obalaniu mitów dotyczących mediów społecznościowych. Jeśli poszukujecie książki zahaczającej o któryś z tych tematów, to koniecznie sięgnijcie po Iluzję, bo warto.

- - 𝑴𝒊𝒍𝒐𝒔𝒄 𝒌𝒘𝒊𝒕𝒏𝒊𝒆 𝒏𝒂𝒘𝒆𝒕 𝒘 𝒕𝒓𝒖𝒅𝒏𝒚𝒄𝒉 𝒎𝒐𝒎𝒆𝒏𝒕𝒂𝒄𝒉, 𝒃𝒐 𝒘𝒍𝒂𝒔𝒏𝒊𝒆 𝒕𝒐 𝒋𝒂 𝒘𝒚𝒓𝒐𝒛𝒏𝒊𝒂 𝒐𝒅 𝒊𝒏𝒏𝒚𝒄𝒉 𝒖𝒄𝒛𝒖𝒄. 𝑻𝒂𝒌𝒂 𝒘𝒍𝒂𝒔𝒏𝒊𝒆 𝒋𝒆𝒔𝒕 𝒎𝒊𝒍𝒐𝒔𝒄.

▪️

𝒄𝒛𝒂𝒔𝒂𝒎𝒊 𝒏𝒂𝒍𝒆𝒛𝒚 𝒎𝒐𝒘𝒊𝒄 𝒑𝒓𝒐𝒔𝒕𝒐 𝒛 𝒔𝒆𝒓𝒄𝒂

"Iluzja" to jedna z tych książek, które poruszają serca, skłaniają do refleksji, ale i ukazują, że życie to "coś więcej" - to umiejętność zwracania uwagi na drugiego człowieka oraz niesienie dobra. Piękna historia o przemianie, odnalezieniu sensu w życiu oraz sile przyjaźni.

W życiu, jako dzieci mamy plany i marzenia, które tylko dzięki wytrwałości udaje się spełnić. Molly McKenzie zaczęła od nagrywania w domowej piwnicy, aż w końcu zdobyła liczne grono obserwujących stając się znaną i profesjonalną blogerką modową. Przed kobietą staje szansa na rozwój własnej kariery, ale najpierw musi zdobyć doświadczenie w pracy z młodzieżą. Molly postanawia zgłosić się na wolontariat w lokalnej fundacji, jednak plan rozpada się tuż na stracie, kiedy na drodze kobiety staje Silas Whittaker. Mężczyzna oddany swojej pracy w fundacji, który potrzebuje w swojej załodze ludzi oddanych, którzy będą w stanie pomoc młodzieży w starcie w dorosłe życie, a nie karierowiczki, która może jedynie namieszac im w głowie. Zderzenie tych dwóch światów sprawi, że zarówno Silas jak i Molly będą musieli na nowo przewartościować swoje życie.

Kiedy w moich rękach znalazła się ta książka skradła moje serducho piękną, delikatną okładką, jednak to w środku kryje się historia poruszająca, skłaniająca czytelnika nie tylko do refleksji, ale i zwrócenia uwagi na własne życie.. Czy jest autentyczne czy to tylko piękna iluzja?

Molly spełniła swoje marzenia, jednak gdzieś po drodze zgubiła siebie, pozwoliła aby to inni kierowali jej wizerunkiem, aby jej chłopak manipulował nią. Kiedy po raz pierwszy pojawiła się w fundacji Most liczyła, że pójdzie gładko, jednak nie spodziewała się, że tak po prostu zostanie skreślona, jednak to właśnie sprawiło, że chciała udowodnić coś sobie i innym.. Każda chwila spędzona w miejscu, gdzie młodzi ludzie dostają swoją szanse oraz pomoc od osób, którzy tworzą im namiastkę domu ucząc, jak radzić sobie w życiu sprawia, że Molly zaczyna się zmieniać, angażować w niesienie pomoc. Także Silas zaczyna patrzeć inaczej oraz zmuszony jest weryfikować swoje poglądy. Podobała mi się tutaj kreacja bohaterów, którzy tak różnili się od siebie, ich relacja która stała się "motorkiem" prowadzącym do zmian.

"Iluzja" to historia pokazująca, że nie zawsze życie jest takie, jak ukazują nam inni, że czasem trzeba dostrzec coś więcej niż tylko czubek własnego nosa.., że są ludzie którzy potrzebują pomocy. To książka, która składnia do przemyśleń, pełna nadziei, miłości, przyjaźni i wiary.