Zaborcza bestia

"Miewał kobiety różnego pokroju, od tych niewinnych (...) po te doświadczone, a nawet mężatki szukające dreszczyku emocji u człowieka, którego za plecami nazywano bestią".

Czy czytaliście kiedyś romans historyczny? Ja, przyznam szczerze, że sięgnęłam po taki gatunek pierwszy raz. I wiecie co? Jestem nim oczarowana. A może to zasługa autorki?

Melisa Bel przenosi nas do 1819 roku. Jonathan Hawkins jest właścicielem Royal Theatre. Zaborczy, prowadzący teatr żelazną ręką, doskonale znający się na sztuce, a jednocześnie sprawiedliwy i dbający o swoich pracowników. Jeżeli coś mu nie pasuje, szybko to eliminuje. Tak też było w przypadku dekoratora, scenografa, który miał inną wizję i nie spełniał oczekiwań porywczego dyrektora. Przez przypadek Jonathan odkrywa architektoniczny talent młodej panny Brook. Pragnie mieć ją w swoim teatralnym zespole i dowiaduje się, gdzie mieszka owa dwudziestojednoletnia Annabel.

Tymczasem dziewczyna, wychowywana przez świętobliwą, zacofaną i surową matkę, niczego nieświadoma, próbuje zostać wyswatana z mężczyzną, którego upodobała sobie jej rodzicielka. Z opresji, na szczęście, ratuje ją pan Hawkins, przybyły akurat w odwiedziny do utalentowanej Annabel. Dzięki temu spiskowi między Jonathanem, zwanym Bestią, a pokorną i cnotliwą panną Brook dochodzi do zawarcia niezwykłego i tajemniczego układu, czego efektem jest zacieśnienie relacji między nimi.

Autorka stworzyła doskonałe postacie. Kreacja głównych bohaterów jest, według mnie, rewelacyjna. Annabel zachwyciła mnie swoją naturalnoscią, otwartoscią, odwagą i przemianą z brzydkiego kaczątka w pięknego łabędzia, natomiast Jonathan podobał mi się za swoją stanowczość i dobre serce.

Napisana lekkim językiem, ze smakiem (bowiem w scenach miłosnych brak wulgaryzmów), zmysłowo i z poczuciem humoru.

Wyjątkowa dedykacja, jaką otrzymałam od autorki brzmi tak:

"Droga Dominiko!

Nie pozwól, by Bestia porwała Cię w swoje ręce. Chyba że chcesz... ;)".

Droga Meliso!

Ta "Zaborcza Bestia" porwała mnie tak bardzo, że chcę więcej...😎"

Nie jestem wielką fanką romansów, a romanse historyczne to gatunek niemal mi obcy. Trochę obawiałam się podejścia do tej książki, ale obawy te były zupełnie nieuzasadnione, bo miło śpędziłam z nią czas. 🧡

"Zaborcza bestia" to piąty tom serii Niepokorni. Nie znam żadnej z poprzednich części i nie ma to żadnego znaczenia, gdyż nie wpływa to na odbiór opisywanego tytułu. Nawet jeśli nie czytaliście poprzednich książek autorki spokojnie możecie siegnąć po ten tytuł.

Główna bohaterka, Annabel Brook jest na pozór cichą, cnotliwą, pokorną i stłamszoną przez apodyktyczną matkę, młodą dziewczyną na wydaniu. Kandydaci na przyszłego męża nie dobijają się do jej drzwi, gdyż jej wyjątkowa i zarazem oryginalna uroda skrywana jest pod niemodnymi, skromnymi szatami i dziecinnym uczesaniem. W Annabel budzi się jednak wewnętrzny bunt, gdy matka próbuje zmusić ją do poślubienia zadufanego w sobie, konserwatywnego pastora. Dziewczyna postanawia przewrotnie wykręcić się z tego aranżowanego związku, oświadczając, że... zaręczyny ma już za sobą, a jej narzeczonym jest właściciel teatry, którego matka szczerze nienawidzi. Wmanewrowany w niezręczną sytuację przystojny, lecz porywczy Jonathan, nazywany przez innych bestią, postanawia uratować dziewczynę i grać rolę, jaką mu przydzielono. Annabel nie jest świadoma, że uciekając przed aranżowanymi związkiem pakuje się w diabelski układ.

Moje początkowe kręcenie nosem szybko zamieniło się w szczery uśmiech podczas czytania. Autorka w wyjątkowy sposób przenosi nas do zupełnie innej epoki, w świat społeczeństwa, którym rządzą konwenanse, obyczaje, duma i honor. Dialogi między Annabel i Jonathanem, ich cięte riposty, przekomarzanie się były tak zabawne i urocze, że czas spędzony z tą lekturą był naprawdę przyjemny. Czułam jak mój umysł się odprężał i zanurzał się w tym odległym świecie, pełnym uczuć i pragnień dwóch postaci, pełnych temperamentu. 🔥

Tytuł: "Zaborcza bestia"

Autor: Melisa Bel

Data premiery: 15.09.2022r.

Nie mogę uwierzyć, że to już ostatnia część "Niepokornych"... jednakże pociesza mnie fakt, że na horyzoncie pojawiła się już zapowiedź nowej książki Melisy:) także... już przebieram nóżkami i czekam z niecierpliwością 💛

.

.

Jeżeli chodzi o bestię...

Zawładnęła moim sercem, a że lubiła wydawać rozkazy to i ja go otrzymałam.. Kazała mi trzymać się blisko... I tak zrobię! Nie wypuszczę jej już rąk! Oj nie 🙈 A jak ktoś będzie tylko na nią "zerkał" to powiem, gdzie mają szukać swojej bestii i odeślę do autorki 😁

Takiego skarbu się nie oddaje 💛

.

.

Jonathan Hawkins był właścicielem teatru. Z kolei Annabel Brooke młodą panną na wydaniu. Ojj, ile radości sprawiło mi czytanie o tej dwójce!

Dialogi przepełnione były humorem. Uwielbiam go w książkach Melisy! Dodatkowo nasza bestia była przystojnym (nie widziałam go, ale mogę go sobie wyobrazić! A w tym jestem dobra😁) niesamowicie męskim, momentami władczym i zaborczym mężczyzna... Czy takiego potrzebowała Annabel? W zasadzie to ona sama nie wiedziała czego chce🤷‍♀️ Jej akcja z zaręczynami mnie rozbroiła, ale tym samym spowodowała, że ta dwójka zaczęła się do siebie zbliżać 💛 Totalny przypadek przesadził o tym, że... Ich życie wywróciło się do góry nogami :)

.

.

Polubiłam Jonathana już od pierwszym stron. Uwielbiam takich bohaterów...💛 Poza tym ta część to jak historia o Kopciuszku zamkniętym i trzymanym pod kloszem, a kiedy tylko uda się wydostać to rozwija swoje skrzydła i pokazuje na co go stać:)

.

.

Nie będę opowiadać fabuły, bo uważam że książki Melisy Bell to absolutny must have dla wielbicieli romansów historycznych💛 i mam nadzieję, że je przeczytacie i dacie znać który z bohaterów jest Waszym ulubionym😁

.

.

Tymczasem...

Ja już tęsknię za Jonathanem...🙈 będę musiała za jakiś czas do niego wrócić...

.

Nieśmiała i skromna Annabel żyje pod dyktando apodyktycznej matki która wychowuje córkę twarda ręką. Ubierana i czesana przypomina bardziej zakonnice niż pannę na wydaniu.

Gdy dziewczyna dowiaduje się że wybrano dla niej za męża konserwatywnego pastora, postanawia przeciwstawić się własnej matce. Jedynym wyjściem z tej sytuacji jest znalezienie sobie partnera.

Jedyną osobą, która może pomóc jej wyjść cało z opresji, jest przystojny właściciel znienawidzonego przez matkę teatru, mężczyzna władczy i porywczy, nazywany przez wszystkich „bestią”.

Co się stanie kiedy dziewczyna dowie się że oddała swoją duszę samemu diabłu?

Jak zawsze Melissa mnie nie zawiodła.

Emocje jakie tu znaleźliśmy ufff….

Przemiana poczwarki (szarej Annabel) w pięknego motyla. Momentami łzy lały się strumieniem, a za chwilę uśmiech sam wyskakiwał na twarzy. Bohaterowie jak zwykle wykreowani są świetne. Książkę czyta się z zapartym tchem i problem jest się od niej oderwać. Szkoda że to ostatnia część serii. Ale już nie mogę się doczekać kolejnych książek autorki.

Historia Annabel i Jonathana jest idealnym zakończeniem serii. To, co tutaj się działo, nie da się opisać słowami. Sceny pomiędzy bohaterami płonęły żywym ogniem, jakby wychodziły z samych czeluści piekieł. Iskry dosłownie się sypały, gdy tych dwoje przebywało ze sobą sam na sam. Było zaborczo, gorąco i kusząco. Bestia pokazała się z takiej strony, że klękajcie narody! Ja dosłownie przepadłam! Zostałam oczarowana i usidlona. To, jak Jonathan patrzył na Annabel sprawiało, że sama czułam się tak, jakby te spojrzenia były kierowane w moją stronę, przez co moje ciało płonęło, a policzki pokrywały się szkarłatem.

Ich historię czytałam z niemałym zachwytem. Z miłością w oczach przekładałam kartka za kartką, chłonąc każdy najdrobniejszy szczegół. Nie byłam w stanie się oderwać. Bardzo spodobały mi się te momenty, w których główna bohaterka z cichej szarej myszki zaczęła z pomocą Bestii zmieniać się w kobietę świadomą swoich pragnień. Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki (pióra Autorki) potrafiła przemienić się w iście piekielną kokietkę. Wcale się nie dziwię, że przez to Jonathan miał bardzo sprośne myśli wobec niej. Przy nim Annabel rozwinęła skrzydła i zamieniła się w pięknego rudowłosego łabędzia. To była wspaniała metamorfoza!

Kolejny raz wykreowany przez Autorkę mężczyzna zdołał zawładnąć moim sercem, które z każdą chwilą biło coraz mocniej. Puls przyspieszał i ręce drżały, a po policzkach niezliczoną ilość razy płynęły łzy. Oj tak, było tu kilka momentów, które mnie wzruszyły, czy też rozśmieszyły. Zresztą czego ja mogłam się spodziewać, jak nie kolejnej historii, która zawładnie moimi myślami? Po prostu mistrzostwo! Przy samym końcu wstrzymywałam oddech, nie mogąc się doczekać tego, co za chwilę nastąpi. "Zaborcza Bestia" rozpaliła moje zmysły i sprawiła, że zapomniałam o otaczającym mnie świecie.

Autorka po raz kolejny pokazała, że pisanie romansów historycznych to dla niej chleb powszedni. Tak pięknie wszystko ubierała w słowa, że zachwytom z mojej strony nie było końca. Jej poczucie humoru i kreacja bohaterów, to coś, co kocham! Cała otoczka XIX-wiecznego Londynu była niczym wyjęta z filmu! Być może się powtórzę, ale dla mnie Melisa Bel jest Królową tego typu książek. To jest niezaprzeczalne. Wczytując się w coraz nowsze historie, które kreuje, wiem, że mnie nie zawiedzie. Emocje będą brały górę przy każdym rozdziale, aż zaczną mnie rozsadzać od środka, tak jak działo się i w tym przypadku.

Po przeczytaniu "Zaborczej Bestii" mam mały dylemat, gdyż Jonathan będzie musiał jakoś dogadać się z Wilczym Lordem i Kapitanem Rossem, którzy zagościli na dłużej w moim sercu. Nie wiem, jak oni się tam wszyscy pomieszczą, ale będą musieli dać radę. Żadnego sobie nie odpuszczę, ponieważ każdy z nich wzbudził we mnie sympatię i sprawił, że chciałabym oddać się w ich ramiona. Ubolewam nad tym, że jest to ostatnia część serii, ale wierzę, że kolejna, którą zapewne Autorka już pisze, będzie równie gorąca i cudowna, co ta. Co prawda mam jeszcze do nadrobienia dwa pierwsze tomy, więc chyba jestem szczęściarą!

Bardzo dziękuję Ci droga Autorko, za to, że po raz kolejny mi zaufałaś i powierzyłaś w moje ręce kolejnego z dżentelmenów. Cieszę się ogromnie, że mogę patronować tej historii, która mnie w sobie rozkochała! To wyróżnienie jest dla mnie czymś bardzo ważnym! Z całego serca dziękuję!

Oczywiście polecam każdemu przeczytanie serii "Niepokorni" od Autorki! Jest to seria, która wprawi niejedną damę w szybsze bicie serca! Mam nadzieję, że pokochacie ją równie mocno!

Wychowana przez niezwykle bogobojną, surową i apodyktyczną matkę Annabel jest ucieleśnieniem pokory i cnotliwości. Jej ubiór czy fryzura prędzej pasują do mniszki niż panny na wydaniu. Gdy matka wbrew jej woli postanawia wydać ją za mąż za wyjątkowo konserwatywnego pastora Annabel pierwszy raz w życiu sprzeciwia się i buntuje. Z opresji pomaga jej wyjść właściciel teatru Jonathan Hawkins nazywany przez wszystkich „bestią”.

„Zaborcza bestia” to piaty tom cyklu „Niepokorni” po który swobodnie można sięgnąć bez znajomości poprzednich części. Całość jest pełna emocji, a barwne i humorystyczne dialogi są ogromnym plusem historii. Główna bohaterka z początku jest niezwykle naiwna, a jej brak doświadczenia i ogłady towarzyskiej powodują kolejne zabawne sytuacje. Trzeba również przyznać, iż Annabel zdecydowanie nie jest osobą bez charakteru. Zresztą nikt tu nie jest nijaki czy bezbarwny. Podobała mi się widoczna przemiana głównej bohaterki, która z każdą kolejną stroną rozkwita i nabiera pewności siebie. Annabel i Johnatan od samego początku tworzą niezwykle zgrany duet, którego trudno nie polubić. Warto zauważyć, iż autorka świetnie nakreśliła realia, poglądy i zachowania tym samym odwzorowując ducha epoki. Lekkie pióro autorki i ciekawa fabuła powodują, że całość czyta się błyskawicznie. Rodzące się uczucie i wybuchy namiętności bohaterów z pewnością rozgrzeją Was zwłaszcza w zimne wieczory.

Zaborcza Bestia to ostatnia część serii, jednak można je czytać bez znajomości poprzednich tomów, ale po co? Skoro wszystkie są naprawdę świetne 🤭

Lady Annabel jest wychowywana przez bardzo surową matkę, która wymaga na dziewczynie zawsze wzorowej postawy i zachowania. Ubiera ją w niemodne, suknie ponieważ boi się, że jej córka znajdzie się w nieodpowiednim towarzystwie. Jednak przez takie zachowanie dziewczyną nie interesuje się żaden kawaler, ale przebiegła matka Annabel i z tym sobie radzi.. znajduje odpowiedniego według niej kandydata na męża i planuje ślub.. Biedna Annabel pod wpływem emocji, buntuje się matce i oznajmia, że ma już narzeczonego .. a wtedy całkowicie przypadkiem do ich życia wkracza Jonathan właściciel największego teatru i zostaje wciągnięty w grę.. grę której reguły ustalą już sami! 🤭 Można powiedzieć, że szef miał idealne wejście 😁

Uwielbiam, czas który mogę spędzić z bohaterami książek Autorki! Ich kreacja, zachowania, pomysły, przygody.. to wszystko wprawia mnie w dobry nastrój. Jestem godna podziwu dla bohaterek tej serii, za to że miały odwagę walczyć o siebie, mimo trudnych czasów, a Walcząc o siebie wywalczyły też naprawdę dobre życie. Serdecznie Wam polecam, bo to jest gatunek przy którym można totalnie się zrelaksować i przenieść do innego świata 🤩

Żal mi rozstawać się z bohaterami tej serii.. ale czekam na kolejne! ❤

„Zaborcza Bestia”Melisa Bel

Lady Annabel Brooke, została wychowana przez surową matkę, jest ucieleśnieniem cnotliwości i pokory.

Ubierana i czesana z przesadną skromnością bardziej przypomina mniszkę  niż pannę na wydaniu.

Rudowłosa panna postawiona przez matkę pod murem postanawia się sprzeciwić jej decyzji. Jednocześnie pozwalając wybawić się z opresji przystojnemu właścicielowi teatru, który wśród towarzystwa nazywany jest „Bestią”.

Jak myślicie?

Co się wydarzy, gdy w życiu Lady Annabel pojawi się  mężczyzna i jak za dotknięciem czarodziejskiej różyczki zmieni brzydkie kaczątko, w piękną i powabną kobietę, na widok, której nie jeden Dżentelmen traci głowę.

Czy rudowłosa panna okiełzna „Bestię”?

A może będzie odwrotnie?

„Zaborcza Bestia” to niestety już ostatnia cześć cyklu „Niepokorni” Melisy Bel.

A szkoda, ponieważ bardzo polubiłam wszystkich bohaterów, jakich spotkałam w tych książkach i będzie mi ich bardzo brakować.

Lady Annabel tłamszona przez swoją matkę nie dostrzega swojej urody, ani kobiecości, ukryta pod szarym mundurkiem stara się być w towarzystwie niewidzialna. Jednak i na całe szczęście jej ukryty pazur wychodzi na światło dzienne i rozwija się z dnia na dzień jak pąk róży. A gdy znajduje się w jednym pomieszczeniu wraz  z Jonathanem, to klękajcie narody. Momentalnie czuć chemię, namiętność, pożądanie, a język staje się wręcz cięty i nie ustępuje „Bestii”.

A ja przy tym się świetnie bawiłam i czasem moi domownicy zerkali na mnie spod oka jak wybuchałam śmiechem.

Czasem nie dowierzałam jak ta młoda rudowłosa dama okręca, wokół palca doświadczonego dżentelmena.

Jeśli szukacie książki na wieczór, napisanej z humorem, pełnej świetnych dialogów, kipiącej namiętnością, jednocześnie z niewinnym rumieńcem młodości, przepełnionej etykietą, pięknymi sukniami,…i mogłabym tak wymieniać w nieskończoność to „Zaborcza Bestia” jest idealna.

Polecam cały cykl „Niepokorni”.

„Zaborcza bestia” Melisy Bel to piąty i zarazem ostatni tom fascynującej serii romansów historycznych pt. „Niepokorni”. Powiem szczerze, że jest mi żal się żegnać z bohaterami tej książki, ale jednocześnie jestem w pełni dopieszczona i usatysfakcjonowana, bo całość dostarczyła mi wielu pozytywnych emocji.

Najnowsza powieść jest kolejną świetną historią, która sprawiła, że dałam się ponieść niesamowitym wrażeniom, a kreacja postaci była równie kolorowa, co scenografie, które połączyły kochanków. Melisa Bel potrafi świetnie dopasować do siebie bohaterów, wydobywając z nich to co najlepsze. Tym razem połączyła ze sobą nieśmiałą lady Annabel Brooke, którą surową ręką wychowywała, a może raczej musztrowała, jej bogobojna matka, oraz charyzmatycznego i wybuchowego właściciela teatru Jonathana Hawkinsa. Można sobie wyobrazić (ale lepiej przeczytać) co z tej kombinacja mogło wyjść.

Esencją tej książki jest znakomite pióro, jakim posługuje się autorka, świetne, okraszone humorem dialogi, oraz chemia, która niewątpliwie łączy zakochanych. Mamy tutaj doskonałe osadzenie sytuacji w dworskich realiach, co widać zarówno w opisach architektury, garderoby, ale przede wszystkim w zachowaniu i poglądach bohaterów. Polubiłam Annabel i Jonathana od samego początku, tworzyli razem niesamowicie zgrany duet. Ich pierwsze spotkanie było doskonale przedstawione.

W swojej recenzji nie mogę oczywiście pominąć tak znaczącej postaci dla całej powieści, jaką była matka dziewczyny. Jej rozmowy z dyrektorem teatru były wisienką na torcie, sprawiały, że podczas lektury wybuchałam śmiechem. Ale jej rola okazała się kluczowa dla całej fabuły, ponieważ to ona była kreatorem, a może kuratorem życia młodej dziewczyny. Pokazała, jak destrukcyjna może być czasami rola rodzica, który przemocą psychiczną stara się narzucić swoją wolę.

Bardzo dobrze bawiłam się podczas czytania i oczywiście polecam tę część, jak i pozostałe. Miłości jest tutaj ogrom i jeśli macie ochotę to możecie śmiało chwytać za którykolwiek tom, bez obaw, ponieważ są tak napisane, że nieznajomość poprzednich nie zaburzy wam odbioru.

Romans historyczny z genialnym poczuciem humoru oraz bohaterami, których nie da się nie lubić i tajemniczym wątkiem w tle? No jeśli to nie o Bestię chodzi, to ja się poddaję. Najnowsza książka Melisy Bel porwała mnie całkowicie i poniżej znajdziecie kilka słów wytłumaczenia, dlaczego tak się stało.

„Zaborcza Bestia” to piąty i ostatni już tom serii „Niepokorni”. Jeśli nie czytałaś lub nie czytałeś wcześniejszych tomów i tak na spokojnie możesz sięgnąć po Bestię, ponieważ kolejność zapoznawania się z tytułami serii nie jest żadną przeszkodą.

Czy po czterech wcześniejszych i bardzo udanych spotkaniach z wspaniałymi dżentelmenami tom piąty również mnie zachwycił? Oczywiście, że TAK! Powiem nawet więcej – jest to mój drugi w kolejności ulubieniec, ponieważ moje serce nadal, jednak należy do „W paszczy Lwa”, choć przyznam, że miałam chwilę zawahania. Jednak oficjalnie mam kolejnego książkowego męża!

Poznajemy tutaj lady Annabel Brookie, która skrywa swoje piękno pod wizerunkiem szarej myszki. Wszystko to sprawka jej bardzo wymagającej i konserwatywnej matki, która chce niebawem wydać ją za mąż. Gdzie więc w tym wszystkim nasza tytułowa Bestia? Czas poznać Jonathana – dyrektora teatru, który wkracza nieświadomie w oko cyklonu. W tym miejscu rozpoczyna się pewna gra… Jest wesoło, zadziornie, namiętnie i tajemniczo.

Cała historia tej wybuchowej pary kojarzy mi się z Roszpunką tylko w wersji londyńskiej socjety XIX wieku. Dlaczego? Tego musicie się dowiedzieć sami. Mogę zapewnić, że czas z książką nie będzie stracony. Bestia Cię rozśmieszy, czasem uronisz łezkę, ale co najważniejsze przeniesiesz się w czasie do cudownego klimatu dawnej Anglii. To w książkach Melisy uwielbiam najbardziej! Jeśli już raz zabierze Cię ze sobą będziesz chciał wracać – gwarantuje! Dodatkowo książka napisana jest w taki sposób, że płynie się przez historię i nie da się jej odłożyć. Więc nie radzę zaczynać wieczorem, bo noc będzie uboga w sen – popełniłam ten błąd kolejny raz. Bohaterowie to tak cudna para, że kibicuje się im od pierwszej strony. Ale nie powiem, że nie miałam też słabości do innego dżentelmena w tej pełnej zwrotów akcji historii.

Podsumowując – książkę polecam gorąco, bo mocno zaskakuje i aż ciepło na sercu się robi po jej przeczytaniu, a uśmiech sam wkrada się na twarz :)

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌺 "Zaborcza bestia" autorstwa Melisy Bel to wspaniały romans historyczny, oraz piąta i niestety ostatnia część cudownej serii "Niepokorni".

🌺 Lady Annabel Brooke i Jonathan Hawkins to dwie zupełnie różne osobowości. Annabel wychowała się w surowej i konserwatywnej rodzinie, jest nieśmiała i skromna.

Natomiast Jonathan to właściciel Royal Theatre, jest wybuchowy i żyje według własnych zasad.

Gdy dziewczyna dowiaduje się, że ma wyjść za mąż za pastora wymyśla intrygę, która pozwoli jej tego uniknąć. W ten sposób wchodzi w układ z Jonathanem, który ma udawać jej narzeczonego, a ona z kolei pomoże mu w dekoracjach do przedstawienia. Jednak szybko oboje się przekonają, jak trudno im będzie zapanować nad rodzącą się między nimi namiętnością.

Czy ich kłamstwa wyjdą na jaw?

Czy Annabel poskromi "Bestię"?

🌺 Ta seria zdobyła moje serce, dlatego aż żal mi było się z nią żegnać. Jestem jednak pewna, że niedługo znów po nią sięgnę, gdyż jest to moja ulubiona seria romansów historycznych. Autorka ma niezwykły talent do tworzenia interesujących historii, a jej styl pisania wprost mnie oczarował. Tworzy wyjątkowych bohaterów, którzy są niezwykle barwni, intrygujący i nieprzeciętni. Nie wiem jak ona to robi, ale każda jej kolejna książka jest lepsza od poprzedniej. Jej powieści są dopracowane w najdrobniejszych szczegółach, dzięki temu czytając tą książkę czułam ten magiczny klimat dawnych czasów, oraz tak bardzo się wczułam w tą historię, że nie byłam w stanie jej odłożyć .

Ta historia dała mi chwilę prawdziwego wytchnienia i niezwykle przyjemnie spędziłam przy niej czas. Mamy w niej dużą dawkę dobrego humoru, mistrzowsko opisane sceny erotyczne, oraz wspaniale wykreowanych bohaterów, których nie sposób nie polubić.

Jeśli jesteście wielbicielami romansów historycznych to po prostu musicie przeczytać tą cudowną serię. Teraz czekam z niecierpliwością na kolejną książkę autorki i już wiem, że na pewno znajdzie się ona w mojej biblioteczce.

Kto mnie dłuższy czas obserwuje, wie, że od czasu do czasu lubię przeczytać dobry romans historyczny, a jedną z moich ulubionych autorek jest właśnie Melisa Bel.

W piątej części cyklu "Niepokorni" poznacie lady Annabel i Jonathana Hawkinsa.

Z każdą kolejną powieścią autorki ciężej mi ubrać w słowa moje emocje i odczucia, które mi towarzyszą podczas czytania. Z każdą kolejną książką, muszę wam powiedzieć, że znowu wyszło niebanalnie, zabawnie, tym razem naprawdę gorąco, a bohaterowie są jeszcze bardziej wyraziści i ciężko ich nie pokochać. I nie kłamię, oczywiście ponownie zmieniłam ulubionego męża. 🤭

Annabel Brooke żyje pod okiem wymagającej matki, która uważa, że kobiety są słabe i potrzebują przewodnika w roli mężczyzny, który je poskromi. Oczywiście nie zgadza się z jej poglądami, ale stara się sprostać jej coraz to większym wymaganiom. Szala goryczy się przelała, gdy matka podstępem chce wydać ją za pastora. Annabel czuję się zdradzona i zapragnęła czegoś, co pozwoli jej być sobą, bez zbędnych reguł i wyrzeczeń. Na jej drodze stanie dyrektor teatru, który nie cieszy się dobrą sławą, Jonathan Hawkins jest raczej znany ze szczerości i życiem poza całej królewskiej otoczki. Nie szuka żony, jego miłością jest teatr i wszystko co z nim związane. Czy wspólna pasja pomoże Annabel uciec od niechcianego małżeństwa? A może Hawkins okaże się całkiem przyjazną Bestią do poskromienia?

Nie myślcie sobie, że po czterech historiach z tej serii już nic nie może was zaskoczyć. Ja po kilkunastu stronach byłam pełna podziwu z jaką łatwością wciągnęłam się w intrygę Jonathana, a jego charakterek mnie od razu przekonał. Melisa Bel zrobiła to znowu i dosłownie mnie oczarowała pomysłem i wykonaniem tej historii, która jest po prostu wisienką na torcie. Każda z historii ma to coś. Zaskakuje, oczarowuje i mamy ochotę na więcej!

Annabel pokochałam za słodką niewinność, która wzbudzała ciepło w sercu, ale też za wybuchy w których pokazuje, że pod tą niewinną skorupką skrywa się kobieta, która ma głos, tylko zbyt długo był tłumiony. Jej wykreowanie w tak delikatny ale też zadziorny sposób bardzo mi się spodobał, fajny kontrast.

Kiedy stawiała się matce dopingowałam jej z szerokim uśmiechem na ustach.

Jonathana można pokochać za bycie sobą, jego myśli na temat panieńki Annabel były słodkie, niewinne ale niech to was nie zmyli. Ma on charakterek jak na Bestie przystało. Widział niewinność Annabel i w słodki sposób wykorzystywał to. Hawkins miał przewagę i władze, dobrze wiedział co robi i jak to wykorzystać. Przebiegły ale uroczy!

W tej historii nie zabrakło intryg, jednak autorka postawiła na relacje pomiędzy nimi. Świetnie zbudowane napięcie, sposób w jaki poznawali się, wszystko ze sobą współgrało! Czytelnik poznaje dwie twarze Annabell i Hawkinsa. To było ekscytujące.

Czuje smutek kiedy pomyślę, że ta seria ma swój koniec, przywiązałam się do bohaterów! Gorąco polecam wam całą serię, każda para zaskakuje, fabuła wciąga, a czyta się je z wielkim uśmiechem na ustach.

Dziękuję po raz kolejny za możliwość współpracy!🥰 a was zachęcam do sięgnięcia po tych niepokornych dżentelmenów myślę,że nie będziecie żałować!🧡

"Rozbawiła ją myśl, że nigdy nie pozbędzie się tych bezpłciowych sukien i nijakiego uczesania. Jako żona proboszcza mogła na zawsze zapomnieć o swobodzie w ubiorze czy fryzurze. Niedaleko tej wizji było do wyglądu mniszki..."

Książki Melisy Bel odznaczają się humorem, bohaterami, którzy bardzo różnią się od siebie, ale także historycznym klimatem, który to Autorka świetnie oddaje. Etykieta panująca w czasach, których rozgrywa się akcja książka ma tu duże znaczenie.

W tego typu książkach irytuje i jednocześnie bawi naiwność młodych dziewcząt, które to o życiu nie wiedzą za wiele. Wychowywane w szanowanych rodzinach, które mają dobry status, są trzymane pod kloszem niewiedzy. Wszystkiego muszą nauczyć się i doświadczać same, ponieważ nawet jeśli ktoś im doradzi, to nijak ma się to w praktyce, jak na przykład małżeństwo. Ich naiwność nie zawsze wychodzi im na dobre, co skutkowało wielu przykrościom.

Lady Annabel Brooke, to jedna z tych naiwnych istot, która była surowo wychowywana przez matkę. Nie miała pojęcia, jaką piękną i mądrą kobietą była. Ile siły i odwagi w sobie miała. Musiała trafić na odpowiedniego człowieka, który to wyciągnie z niej te skrywające się pod szarym odzieniem walory. Obudzi odwagę i samoakceptację. Niestety, zostaje postawiona przed faktem, iż wyjdzie za mąż za dalekiego kuzyna, pastora, przy którym dziewczyna nie widzi swojej przyszłości. Podczas odwiedzin pastora pojawia się także drugi gość i wtedy Lady Annabel robi coś zaskakującego.

"Zaborcza bestia" przepełniona jest romantyzmem, który rozgrzeje niejedno czytelnicze serce. Dwie tak różne od siebie postaci, mimo wielu zaprzeczeń, przyciągają siebie jak magnes. Nie chcą dopuścić do tego, co się między nimi dzieje, ale z uczuciami nie można dyskutować, bo to one mają władzę nad człowiekiem. W dodatku nieprzychylne są im czasy, w których żyją, kiedy to rodzice mają pełną władzę nad swoimi dziećmi, nawet gdy już są w dojrzałym wieku. Nie ma mowy o samodzielnym podejmowaniu decyzji, chyba że... Wyjdzie przed szereg buntownicza iskra tkwiąca w każdym człowieku, którą trzeba rozbudzić.

Melisa Bel świetnie oddała ducha czasów XIX - wiecznej Anglii. Przyjemnie czytało się o perypetiach bohaterów, a ich przekomarzanie się, humor i intryga, którą uknuli, prowadzi całkiem w inną stronę, ku zaskoczeniu tej dwójki. Lekkie pióro pozwala na szybką lekturę, która ma za zadanie odprężać i dać czytelnikowi rozrywkę. Oczywiście to się udało! Nie taka bestia straszna, jak o niej mówią, ale cii. Sami musicie się przekonać, jaka jest tak naprawdę 😉 Polecam fanom literatury obyczajowej i romansu.

"Zaborcza bestia" jest piątym tomem cyklu Niepokorni i jak zapewnia Melisa Bel - ostatnim. Moim zdaniem jest to najbardziej dopracowa książka autorki, nie tylko pod względem  fabularnym, wyraźnie odczuwalnym klimatem wiktoriańskim, ale i każda kolejna okładka robi coraz większe wrażenie wizualne. 

Autorka jak nikt inny potrafi stworzyć takiego męskiego bohatera, który od pierwszej strony, od pierwszego wypowiedzianego przez niego zdania, porywa czytelnika w swój świat. To dżentelmeni z krwi i kości. Ach... jak ja bym chciała, aby takiego spotkać w prawdziwym życiu. Dzięki autorce mogę puścić wodze fantazji i dać się takiemu zauroczyć. Dodam iż pokochałam każdego "Niepokornego".

A kimże okazał się Jonathan? Z pewnością ma facet charakterek. Nie zawsze udaje się mu nad sobą panować. Zazdrośnik i zaborczuch (chyba stworzyłam nowe słowo 😁) jakich mało! Nie można odmówić mu inteligencji, chociaż tak trudno mu połapać się w swoich uczuciach. 

Z kolei Annabel... "szara myszka", ale czy aby napewno? Oj pozory naprawdę mogą mylić. Niedoświadczona rudowłosa niejednokrotnie zaskoczy nie tylko Jonathana, ale i nas. Pokaże, iż mimo wieloletniego tłamszenia przez matkę, nadal ma w sobie pokłady odwagi, by zabrać głos, by spróbować zawalczyć o siebie. Bardzo podobała mi się zmiana, jaka w niej zachodziła.

Pozostałe postaci również okazują się być charakterne. Jednych polubimy, innych wręcz znienawidzimy. I sprawdzimy co słychać u tych, których mogliśmy poznać w poprzednich częściach cyklu.

Sceny miłosne tchną namiętnością, pasją, a przede wszystkim niezwykłym wyczuciem ze strony autorki. Myślę też, że są najbardziej gorące z dotychczasowych, jakie stworzyła. 

Intryga, przebiegłość, niefortunne wydarzenia, niedopowiedzenia, tajemnice z przeszłości, miłość - to i wiele więcej czeka na czytelnika. Gniew, strach, odwaga, nadzieja, zrozumienie, wsparcie, szczęście - skrajnych emocji tu co nie miara.

"Zaborcza bestia" to pełen uroku romans historyczny przenoszący nas do XIX-wiecznej Anglii, konwenansów i aranżowanych małżeństw. To powieść ubrana w romantyzm, humor, wzruszenie i lekkość. Bestia uwodzi, Bestia gryzie... Pozwolicie, by dorwała Was w swoje ręce? 

Romans historyczny to gatunek, który polubiłam dzięki Melisie Bel. Pokochałam serię „Niepokorni”, tych bohaterów, te emocje i jedyny w swoim rodzaju humor, jakim autorka nas obsypuje. Na „Niepokorną Bestię”, piąty tom serii, czekałam chyba najbardziej ze wszystkich. Nie wiem, czy to ze względu na fakt, że to już koniec tej fantastycznej przygody 😭, czy może znaczenie ma kolor włosów Lady Annabel (uwielbiam rude włosy u kobiet i zawsze marzyłam, by takie mieć), a może to zasługa władczego i porywczego Jonathana. Być może na moje niecierpliwie wyczekiwanie miały wpływ wszystkie te rzeczy, ale jedno jest pewne, mój entuzjazm, gdy książka w pięknym złotym ubranku trafiła w moje ręce, sięgał zenitu.

Wychowana pod surowym okiem apodyktycznej matki Lady Annabel stała się ucieleśnieniem cnotliwości i pokory. Nigdy nie śmiała przeciwstawić się woli matki, to też ubierała się i czesała bardzo skromnie, przypominając raczej mniszkę niż pannę na wydaniu.

Jej cierpliwość i samokontrola zostały wyczerpane w momencie, gdy rodzicielka za jej plecami zaplanowała jej przyszłość przy boku zapatrzonego w siebie, konserwatywnego pastora.

Kiedy niespodziewanie w drzwiach rezydencji stanął dyrektor teatru, Jonathan Hawkins, dziewczyna postanowiła improwizować...

Nieco zdezorientowany Jonathan, który przybył do posiadłości Lady Brooke w interesach, domyślił się, że rudowłosa piękność potrzebuje pomocy. Bez problemu wcielił się w rolę narzeczonego panny Annabel, bynajmniej nie bezinteresownie, ale o tym powiadomi dziewczynę później...

„Zaborcza Bestia” to kolejna znakomita historia, którą my czytelnicy dzięki Melisie Bel możemy się delektować. Wiedziałam, nie, ja byłam pewna tego, że się nie zawiodę, że autorka nie pozwoli, by jej fani czuli się w jakikolwiek, nawet minimalny sposób rozczarowani.

Tego, że jestem pod absolutnym wrażeniem stylu Melisy, już zapewne wiecie, ponieważ powtarzam to za każdym razem, kiedy piszę o kolejnej jej powieści. Uwielbiam zatapiać się w jej historiach i chłonąć emocje, jakie w nie powkładała.

Pokochałam Lady Annabel. Cudownie było obserwować jak z nieśmiałej, niewinnej i niedoświadczonej dziewczyny staje się pewną siebie diablicą. W końcu, co się dziwić, jak za nauczyciela miała Bestię w ludzkiej skórze.

Annabel i Jonathan to zupełne przeciwieństwa, a jednak tworzą parę idealną. Ich spotkania za każdym razem sprawiały, że serce zaczynało mi mocniej bić. Powiedzieć, że między nimi wyczuwalna była chemia to mało. Kiedy tych dwoje przebywało w pobliżu siebie, czuć było takie napięcie, że dziwię się, jakim cudem książka nie zapaliła mi się w dłoniach. 🔥

A co do scen intymnych...no cóż. Melisa Bel maluje słowem, a tworzone przez nią obrazy pojawiają się w głowie czytelnika w wyniku czego, nie ukrywam, robiło mi się gorąco, a twarz ozdabiał rumieniec. Sceny te są opisane z tak wysublimowanym smakiem, że czytanie ich to czysta przyjemność.

Przykro mi, że „Zaborcza Bestia” kończy tę cudowną podróż. Będę wracać do tej serii jeszcze nie raz, a tymczasem myśli kieruję ku nowej przygodzie, w którą z chęcią wyruszę wraz z Melisą Bel.

Polecam gorąco.

Lady Annabel to skromna i cnotliwą panna na wydaniu, która według matki nie grzeszy urodą i nie zajdzie odpowiedniej partii do zamążpójścia. Dlatego to ona bierze sprawy w swoje ręce i wybiera dla córki odpowiedniego kandydata. Jednak Annabel nie pragnie takiego życia, na przekór rodzicielce postanawia wejść w układ z mężczyzna, nazywanym przez wszystkich bestią…

ZABORCZA BESTIA jest romansem historycznym, który idealnie sprawdzi się jako odskocznia od innych gatunków. Jeśli szukacie niewymagającej powieści, lekkiej i z humorem to powieść dla was.

Na wstępnie bardzo chciałam podziękować Melisie Bel za zaproponowanie mi tej powieści do recenzji .

Sięgając po tę pozycję nie wiedziałam czego się spodziewać, bowiem był to mój pierwszy romans historyczny. Owszem, czytałam DUMĘ I UPRZEDZENIE oraz PRZEMINĘŁO Z WIATREM, ale to klasyczna literatura piękna, a nie stricte romans, dlatego tej książki byłam ogromnie ciekawa. I powiem wam, że nie zawiodłam się.

Autorka zaprosiła mnie do świata XIX wiecznej Anglii, wyśmienicie oddając klimat tamtych czasów. Dostałam panujące w tamtych latach obyczaje, w których to matki panien na wydaniu szukają odpowiednio sytuowanych dżentelmenów, a to wszystko zostało okraszone pięknymi sukniami, balami i ogromnymi rezydencjami. Jak przystało na powieść historyczną jest przepych i słodka naiwność.

Charakterne postacie ubarwiały fabułę, a zabawne dialogi niekiedy rozbawiały mnie. To sprawiało, że powieść wciągnęła mnie i z dużym zaangażowaniem śledziłam perypetie bohaterów.

Jedynie co mi nie pasowało, to pewien incydent (nie chce zdradzać fabuły) nad którym Annabel, jak na mój gust, zbyt szybko przeszła do porządku dziennego, co umniejszyło powagę sytuacji i zabrakło emocji. Może zadziało się tak poprzez pędząca akcję? Ale i tak bardzo miło spędziłam czas przy tej lekturze.

🌼Recenzja❤

Premiera 15.09.2022

„Zaborcza bestia” – Melisa Bel

To mój pierwszy romans historyczny, ale nie pierwsze spotkanie z autorką. Bardzo polubiłam jej styl i postanowiłam spróbować czegoś nowego. Czy mi się spodobało ? Oj tak !!!!

Lady Annabel Brooke to młoda panna na wydaniu, która wychowywana jest skromnie i bez afiszowania. Jej matka to bardzo religijna kobieta. Nie pozwala jej na wiele uciech. Tylko każe i wymaga. O wszystkim decyduje sama. Dopiero gdy nakazuje jej małżeństwo to wydobywa się z niej przemiana. Postanawia zawalczyć o swoją przyszłość i miłość. Pod wypływem spotkań z „Bestią” staje się wolna i szczęśliwa. Ta dziewczyna ma w sobie niewinną ciekowość, ale także i pazur. Umie się droczyć i pokazywać bardziej odważne zachowanie. Najbardziej mi się podobało kiedy objawom pożądania przypisywała coś innego. To było takie śmieszne i niewinne. Podobało mi się to, że potrafi się cieszyć z małych rzeczy i z każdej sytuacji umie wybrnąć z uśmiechem. Ma w sobie coś cos przyciąga czytelnika.

„Bestia” szanowany dyrektor teatru. Ma ciężki charakter, szybko wpada w złość, a najbardziej kiedy coś nie idzie po jego myśli. Kocha to co robi i do wszystkiego doszedł ciężką pracą. Ma plany wobec jednej dziewczyny, a kiedy sama wpada w jego ramiona z dość nietypową propozycją nie ma już skrupułów żeby ją o to prosić. Tym samym zaczyna coraz bardziej się do niej zbliżać. Intryguje go jej piękno, niewinność, niepewność ale także ogień, który z każdym razem jest coraz większy i większy. Jest facetem typu dżentelmena, nie naciska na innych, ale umie dobitnie wyrazić swoje zdanie. Umie zadbać o niewiastę i sprawić, że na jej buzi zakwitnie uśmiech.

Połączył ich pakt. On ma udawać jej narzeczonego, a ona ma sprawić by jego sztuka była dopieszczona. Żadnemu nawet przez myśl nie przeszło, że chwile spędzone razem zaowocują w coś nowego i świeżego. Tych dwoje wspaniale się dogaduje. On doba o nią, a ona przy nim wyzwala swoją ukrytą stronę. Ich rozmowy są głębokie, lekkie, zabawne i różnorakie.

Autorce udało się uwydatnić słownictwo tamtych czasów. Może nie było mocno wyszukane, ale to dobrze. Bo gdyby takie było, to większości bym nie zrozumiała. A tak to nie dość, że rozumiałam to z niektórych tekstów śmiałam się w niebo głosy. Ogólnie cała koncepcja tej historii jest bardzo ciekawa i niekonwencjonalna. Wszystko dobrze z sobą współgra, sceny są spójne, dialogi i opisy ciekawe. Bohaterowie barwni i sprytni. Z nimi nawet na moment się nie nudziłam. Scen gorących jakowych nie ma, ale ich delikatne zbliżenia są pełne erotyzmu. Nawet taki niewinny dotyk i kilka słów potrafi wywołać ciarki.

Oj to było wspaniałe spotkanie, które na pewno powtórzę i to z wielką chęcią. Bo wszystko mnie w niej oczarowało, a gdy doszła do tego tajemnica to już w ogóle przepadłam.

10/10 😍

Już dzisiaj, po tym jak kurtyna premiery powędruje w górę, "Zaborcza bestia" zawładnie sceną i emocjami czytelników.

Nawiązania teatralne nie są tu bez kozery - nad fabułą finalnego tomu "Niepokornych" unosi się bowiem muza Melpomena. Tytułową bestią jest władczy i porywczy właściciel teatru, któremu mimo autorytarnego charakteru nie sposób odmówić uroku osobistego i charyzmy. Zadania poskromienia drzemiącej w mężczyźnie bestii, przyjdzie się nieoczekiwanie podjąć niezwykle skromnej, cnotliwej i zdałoby się - pogodzonej ze swoim bogobojnym losem - lady Annabel.

Pozory lubią mylić, a pochopne oceny nader często wodzić za nos. Cicha myszka, a może trafniej - wychowywana przez apodyktyczną matkę "mniszka", w sytuacji podbramkowej weźmie sprawy w swoje ręce i zawalczy o niezależność. Być może zyska o wiele więcej, a na pewien rodzaj zniewolenia popatrzy zupełnie innymi oczyma.

Nie chcę Wam zdradzać więcej szczegółów - niech kolejne odsłony fabuły dostarczą Wam silnych wrażeń i czystej przyjemności.

Z pewnością będzie romantycznie i zaskakująco zmysłowo. Jednak zetknięcie się dwóch różnych osobowości, stylów życia i sposobów myślenia, gwarantuje także emocjonalne iskrzenie i niejedną "burzę w szklance wody". Charakterystyczne już dla Melisy potyczki słowne, niejednokrotnie doprowadzą Was do śmiechu i nie pozwolą ani przez moment oderwać się od lektury.

Przemiana, jaką przyjdzie Wam obserwować zarówno u cnotliwej, chowanej pod kloszem Annabel, jak i porywczego, obytego w świecie Jonathana to miód na serce romantyczek, ale i siła napędowa powieści. Sięgajcie śmiało - egzemplarze całej serii (w nieodłącznych otulających je "szatach") zamówicie bezpośrednio u autorki na stronie [Adres usunięty].

Smutno mi, że to już koniec "Niepokornych", z którymi tak miło uprzyjemniałam sobie wieczory. Z drugiej strony jednak - coś się kończy, by coś nowego mogło się zacząć, a w kwestii romansu historycznego Melisa z pewnością nie powiedziała ostatniego słowa. Już teraz jestem pewna, że pomysł na całkiem nową serię już nabiera intrygujących kształtów w jej głowie.