I odpuść nam nasze korpo

O korpo powstała niejedna książka i niejednego gatunku, wiadomo temat prawie niewyczerpanych opowieści. A gdyby tak był to jeden z motywów urban fantasy? Brzmi ciekawie czyż nie? Jak wiadomo diabeł tkwi w szczegółach, zresztą nie jedynie metaforycznie. Słynny warszawski Mordor, do tego oczywista sprawa ci, na barkach, których jest budowany oraz rzecz jasna fantastyczna otoczka, zaplanowana co do najmniejszego detalu. To tak w ramach wstępu, ale zaraz potem zaczyna się prawdziwa jazda bez przysłowiowej trzymanki czy fabuła, w jakiej nie ma co spodziewać się przestojów, spokoju i czegokolwiek, co daje chwile wytchnienia postaciom oraz czytelnikom. Jednym i drugim Karo M. Nowak szykuje zwroty akcji, jeżeli ktoś chciałby zabawić się w snucie przypuszczeń na podstawie tego, co już wydarzyło się to i tak nie wpadnie na to, co autorka miała na myśli. Powiedzieć, że bohaterowie kroczą krętymi ścieżkami to nic nie powiedzieć. Jeżeli nawet pojawia się iskierka nadziei, iż teraz właśnie potoczy się w przewidywanym kierunku szybko przekonujemy się w jak dużym błędzie jesteśmy. Kojarzycie ten moment w w filmach po napisach końcowych, kiedy kilka scen niekiedy stawia duży znak zapytania? Finał „I odpuść nam nasze korpo” po epickiej historii i Grande finale ma jeszcze właśnie taki moment. Karo M. Nowak konsekwentnie nie stawia na jakikolwiek minimalizm lub oszczędność w kreacjach bohaterów, wątków i humoru, lecz dzięki temu całość jest jedyna w swoim rodzaju. Podczas lektury nuda nie grozi, za to trzeba liczyć się, że przepadniecie w czasie czytania bezpowrotnie.

Zapraszam Was dzisiaj na kilka słów o książce, która trafi u mnie do topki roku. Skończyłam ją ledwo przedwczoraj. Było to „I odpuść nam nasze korpo” pióra Karo M. Nowak, które miałam przyjemność przeczytać dzięki uprzejmości Autorki oraz Wydawnictwu Spisek Pisarzy.

Co to była za historia! Pierwszy tom był już świetny, ale ten zdecydowanie bije go na głowę, w sumie tak samo jak większość książek przeczytanych w tym roku.

Nie będę Wam pisała zbytnio o fabule, by nie zepsuć Wam przyjemności z czytania tej historii. Skupię się bardziej na postaciach, ale przede wszystkim na moich odczuciach.

Ileż ta historia wyzwoliła we mnie emocji! A wszystko przez bohaterów, z którymi niesamowicie się zżyłam. Z jednej strony bardzo chciałam już skończyć tą historię, bo ta historia była bardzo emocjonująca, ale z drugiej delektowałam się każdą stroną i obecnością moich ulubionych postaci. Każdy z nich był specyficzny, większości było baaardzo daleko do ideału. W większości bardzo ludzcy, nawet jeśli mieli anielskie pochodzenie.

Jednak największe wrażenie znowu wywarł na mnie Jagon. Uwielbiam go! Sarkastyczny, inteligentny i taki bardzo jagonowy. Jego po prostu nie sposób nie kochać.

Jemu dosłownie można wybaczyć wszystko. Nie to co Karo! Jestem dalej obrażona za pewno zdarzenie. Rozumiem, że to musiało się stać, ale co przepłakałam to moje. Także jeśli zdecydujecie się czytać tą historię, zaopatrzcie się w paczkę chusteczek, a może i dwie, bo scen doprowadzających do łez będzie więcej.

Ale ta historia to nie tylko cudowne postaci, to przede wszystkim spora dawka humoru i niesamowicie ciekawa i wciągająca fabuła. To również świat tak dobrze nam znany, a jednak zupełnie inny. Tutaj nie ma cukierkowych relacji i pikantnych scen, a mimo tego „ I odpuść nam nasze korpo” czyta się z wypiekami na twarzy.

Ta książka jest idealnym przykładem na to, że nie potrzeba specjalnych wydań, malowanych brzegów. Jasne to wszystko jest super, ale zawsze najważniejsza powinna być świetna historia. A ta tutaj to jedna z lepszych jakie czytałam.

Polecam Wam ten cykl z całego serca i mam nadzieję, że zatracicie się w niej tak jak ja.

Mateusz, najbardziej pechowy ze wszystkich stażystów kiedykolwiek pracujących w korpo, nie dość, że zginął na stażu w ziemskim korpo, to teraz jeszcze musi odbyć staż w niebiańskim korpo. Wieczny (nomen omen) stażysta, chyba nigdy nie doczeka etatu, choć chyba nigdy go nie chciał. Monika, pracownica działu marketingu, po upadku (dosłownym) korpo AxisMundi i epickiej bitwie na Mordorze, znajduje pracę w nowym korpo. Liczy, że Jaga lub Jagon jednak wyjdą spod gruzów jej byłego pracodawcy. Jednocześnie Floriel robi co może, aby odzyskać swojego ukochanego Ariela, strąconego do Gehenny. „Każde słowo przybliżało go do Lucyfera, a Lucyfer do nadziei na powrót Ariela. Kruchej, ale wciąż pielęgnowanej.” Gdy udaje się odnaleźć Jagona, ten wprowadza się do mieszkania Moniki. Jagon, czy jak kto woli Lucyfer, dąży do wypełnienia własnej agendy. ”Jego wojna toczyła się o wolność – od Kontraktu, od sztywnych struktur.” A gdy Lucyfer zaczyna walkę o zerwanie Kontraktu, wydarzyć się może wszystko. Nawet bunt w korpo, bo w końcu „korpo to korpo”, nieważne jakie.

„I odpuść nam nasze korpo” to bezpośrednia kontynuacja „Na wieki wieków korpo” i aby zrozumieć związki przyczynowo skutkowe, powinny być czytane w odpowiedniej kolejności, inaczej trudno się we wszystkim połapać.

Karo M. Nowak znowu zabiera czytelników do wykreowanego świata ludzkich i anielskich korporacji, wplatając w narrację nie tylko korporacyjną nowomowę, doskonale znaną wszystkim korposzczurom, ale również realia korporacyjne. Spostrzeżenia o „zasobach”, niezwykle celne i jako korporacyjny „zasób” podpisuję się obiema rękami. „Im nawet przez korpootwory gębowe nie przejdzie słowo „człowiek”. Zasoby…zasoby do zoptymalizowania. Sprzedają wasze życie za nowy jacht udziałowca”. Najgorsze, że powieściowe anielskie korpo, niczym nie różni się od naszych, ziemskich, zwłaszcza tych osławionych korpo z Mordoru. „Cisi i wiecznie uśmiechnięci, niewolnicy systemu. Z tym samymi uśmiechami znosili bezsensowne kary, niepotrzebną harówkę, ciągłe upokorzenia. Bo wmówiono im, że dostąpili najwyższego zaszczyty – zostali zasobami anielskiej korporacji. Do cholery, wszędzie wyglądało to dokładnie tak samo.”

Ta powieść to nie tylko gorzka satyra na korporacyjne życie (lub nieżycie), to również powieść o przyjaźni, lojalności i miłości. Wątki miłosne przekraczające czasy i wymiary były wręcz urocze.

Sojusze, zdrady pełnią również niemałą rolę w tej powieści. Pięćset stron zwrotów akcji. Jak w przypisie prosi Luc…Jaga albo Jagon (co za różnica?) „PS. I niech ktoś, k**wa, zrobi notatki z tego spotkania. Tylko nie na pięćset stron, jak ostatnio.” No cóż… znowu nie wyszło. Ale to może dlatego, że w tej powieści dużo się działo.

W powieści znajdziemy odniesienia do biblijnych wizji końca świata, pojawią się pogańskie bóstwa. Nie można również zapomnieć o kotach, dużej ilości kotów. Karo M. Nowak przypomina stare mity dotyczące kotów, jakoby były one łącznikami z zaświatami i/lub sługami diabła. W tej powieści koty grają całkiem ważną rolę i są całkiem sprytne. Jakby nie patrzeć, w Starożytnym Egipcie koty były bogami, tylko ludzie o tym zapomnieli, koty nie, więc nietrudno zrozumieć, że kot Maciuś robi, co chce i uważa, że „każdy powinien znać swoje miejsce we wszechświecie. Nawet aniołowie”.

Podsumowując: „I odpuść nam nasze korpo” to świetna kontynuacja, jednak mroczniejsza od poprzedniczki. Tu trup się ściele gęsto, krew, pot i łzy (oraz anielskie pióra) płyną strumieniami.

Moim zdaniem, używając korporacyjnej terminologii, Karo M. Nowak „dowiozła target”. Spędziłam z powieścią kilka przyjemnych godzin, z przejęciem śledząc kolejne zwroty akcji.

Choć cykl ma być dwutomowy, to ostatnie strony dają promyczek nadziei na kontynuację, na którą osobiście będę czekać. Bo w końcu „Na wieki wieków korpo”, prawda?

Karo M. Nowak ponownie przerosła samą siebie, tworząc kontynuację "Na wieki wieków korpo", która jest równie wciągająca, co zaskakująca. "I odpuść nam nasze korpo" to powieść, która nie pozwala oderwać się od czytania, a jej zakończenie pozostawia czytelnika z poczuciem niedosytu i chęcią więcej.

Autorka ma niepowtarzalny styl, który idealnie pasuje do opowiadanej historii. Język jest żywy, pełen wulgaryzmów (które jednak nie są nachalne i doskonale oddają charakter niektórych postaci), a jednocześnie bardzo obrazowy. Dzięki czemu czytelnik ma wrażenie, że uczestniczy w wydarzeniach na równi z bohaterami. Fabuła jest wielowątkowa, pełna zwrotów akcji i zaskakujących rozwiązań, ale jednocześnie logiczna i spójna. Karo zręcznie łączy ze sobą wątki, tworząc wielowymiarową opowieść, która porusza zarówno tematy uniwersalne, jak i bardzo współczesne.

Świat przedstawiony w powieści jest niezwykle oryginalny i intrygujący. Autorka umiejętnie łączy elementy urban fantasy z motywami biblijnymi, tworząc unikalną mieszankę, w której anioły, demony i ludzie współistnieją ze sobą w niezwykle złożonych relacjach. Autorka w genialny sposób ukazuje hierarchię aniołów, porównując ją do korporacyjnej struktury, co pozwala na głębsze zrozumienie motywacji bohaterów.

Jednym z najbardziej urzekających wątków powieści, jest przedstawiona relacja miłości między dwoma aniołami. Autorka w sposób naturalny i pełen ciepła opisuje ich uczucia, pokazując, że miłość nie zna granic, nawet w tak niezwykłym świecie jak ten stworzony przez Karo. Ten wątek dodaje powieści głębi i uniwersalności, stawiając ważne pytania o naturę miłości i akceptacji.

"I odpuść nam nasze korpo" to powieść, która porusza wiele ważnych tematów, takich jak miłość, przyjaźń, zdrada, władza, manipulacja i bunt. Autorka nie boi się poruszać trudnych kwestii, takich jak toksyczność korporacji czy dyskryminacja. Dzięki temu powieść ma nie tylko wymiar rozrywkowy, ale także skłania do refleksji.

Jednym z największych atutów tej powieści jest jej niezwykły humor. Autorka z łatwością przeplata poważne tematy z absurdalnymi sytuacjami, tworząc satyrę na współczesny świat, a zwłaszcza na korporacje. Ironia i sarkazm są obecne na każdej stronie, a czytelnik nie raz wybuchnie śmiechem, czytając o perypetiach aniołów i demonów. Jednakże, pomimo lekkiego tonu, powieść porusza także bardzo poważne tematy, które potrafią wycisnąć łzy. Autorka z niezwykłą wrażliwością opisuje ludzkie emocje, takie jak miłość, strach czy rozpacz, sprawiając, że czytelnik głęboko angażuje się w losy bohaterów.

Bohaterowie są doskonale wykreowani, wielowymiarowi i autentyczni. Czytelnik ma wrażenie, że zna ich od zawsze, śledzi ich wzloty i upadki, a także przeżywa wraz z nimi wszystkie emocje. Relacje między postaciami są niezwykle złożone i wiarygodne, a autorka w mistrzowski sposób opisuje ich ewolucję.

"I odpuść nam nasze korpo" to powieść, która potrafi wzruszyć, rozśmieszyć i zaskoczyć. To książka, która na długo pozostaje w pamięci i skłania do dyskusji. Gorąco polecam ją wszystkim miłośnikom fantastyki, a także tym, którzy szukają czegoś więcej niż tylko rozrywki.

Podsumowując: "I odpuść nam nasze korpo" to obowiązkowa pozycja dla fanów dobrej literatury. To powieść, która łączy w sobie wszystko to, co czyni dobrą książkę: wciągającą fabułę, oryginalnych bohaterów, piękny język, poruszające tematy, niezwykły humor i wartościową reprezentację społeczności LGBTQ+. Jest to książka, która pozostawi po sobie trwały ślad i na długo zapadnie w pamięć.