Przekleństwo zapomnienia

Zdecydowanie jest to książka, która zapada w pamięci. Napisana rytmem życia, niespiesznym i informacjami, a nawet takim zatrzymaniem się w chwili obecnej. Opowieść toczy się z różnych cyklów i to dzięki nim dokładnie poznajemy bohaterów. Są to czasy, kiedy kobieta dostaje karton z rzeczami swojego brata. To okres wojenny, więc sugeruje to jego śmierć, aczkolwiek nie wszystko jej się zgadza. Tutaj pozostaje zaginiony, a ona sama nie chce myśleć o tym, że już nigdy nie wróci. Jej życie toczy się dalej, napotyka nowe osoby i wciąż przewija się temat poległych i pozostałości po jej bracie. W innym czasie widzimy gdzie ten mężczyzna się znajduje, z czym się mierzy i jakie trudne warunki pozostało mu poznawać. Wojna, wybuchy i towarzystwo wroga powoduje tylko lęk i obawę o to, że nie wyjdzie z tego żywy. To będzie dosyć przykra opowieść, gdzie zastanawiają się nad wymierzeniem sobie samemu śmierci. Jeszcze w innym on jest jeszcze w domu i ma się dobrze. Przypomina sobie dawne chwile, a my wchodzimy w przedział gdzie jeszcze nic nie było stracone. Przeskakujemy w ten sposób do różnych wydarzeń, które przywołują różne emocje. Dosyć ciekawym dodatkiem była jedna z opowieści, gdzie w niej mieszkały dwie siostry, które wywoływały duchy przodków. Jedni podejdą tutaj do tematu jako fantastyki, a inni mogą tylko pokiwać głową, gdyż znają się na rzeczy. W opowieści było podejście do tego pod kontekstem kłamstwa i prawdy. Chodziło przede wszystkim o to, że kiedy wszystkie znaki na niebie wskazują, że ktoś żyje, to należy zrobić wszystko, by tą osobę odszukać. I tak właśnie postąpiła siostra zaginionego. Postawiła wszystko na jedną kartę wierząc, że tylko ona może go odnaleźć. Ta cała niewiedza, ten zastój były dla niej okropne. Hasła, które napotykała na swojej drodze wciąż pchały ją do przodu. Postanowiła, że się nie podda, dopóki nie pozna prawdy.

Historie z książki są przejmujące. Pokazują, że poddaje się tylko osoba słaba, nie gotowa na jakikolwiek dalszy krok. Miłość potrafi być silniejsza niż wszystko inne, jeśli jest ktoś, kogo się nią darzy. Nie przypuszczałam, że wywoła we mnie tyle emocji:-)

Jest początek XX wieku, trwa I Wojna Światowa. Laura, jako sanitariuszka postanawia odnaleźć swojego brata, który walczy na froncie. Choć został uznany za zmarłego czuje, że wciąż żyje. Spotyka na swojej drodze powszechnie tu znanego skrzypka, tajemniczego i niezwykle niepokojącego. Obawia się, że mógł spotkać jej brata.

Nie trafiłam jeszcze na powieść osadzoną w czasach I Wojny Światowej, większość jednak skupia się na II. Ta książka jest niezwykła, nieszablonowa. Skupia się przede wszystkim na pięknej miłości nie z siostrą i bratem. Miłości bezwzględnej, za którą idzie się na linię strzału. Podkreśla również słabości i wpływ na zakończenie własnej historii. Znajdziecie tutaj traumatyczne obrazy, które pozostają w głowie. Zabłądzicie w odmętach złamanego umysłu, który czasem woli stchórzyć, choć walka przecież jest tak istotna. To historia wspaniałej przyjaźni, którą poznajemy w trudach życia.

Jeżeli szukacie czegoś odmiennego, zmuszającego do refleksji, to będzie książka dla was.

Wzbudziła we mnie emocje 🤔 To pierwszy i najważniejszy plus każdej historii, kiedy chcę, a wręcz muszę z kimś się nią podzielić. Drugim plusem jest tło wydarzeń czyli I WŚ, a to rzadkość. Trzecim nietuzinkowa i dziwna fabuła 🙈

Ciężko mi było odnaleźć się na belgijskich polach, gdzie walka toczyła się pomiędzy Kanadyczykami i Niemcami. Momentami niestety się nudziłam, akcja jest dość powolna i nie utrzymała mojego zainteresowania.

Trudno mi również określić jednoznacznie gatunek tej książki, bo nie jest on "czysty".

Bardzo lubię fantastykę, ale elementy tego gatunku w tej książce mi przeszkadzały, a ten motyw był tu bardzo ważny 🙊

Całą resztę uznałabym za literaturę piękną, która wymaga zadumy, uważności i przemyśleń. Znajdziecie tu piękne wątki tj. więź pomiędzy rodzeństwem; miłość, która pojawia się w miejscu, w którym nikt jej się nie spidziewa czy chiciażby okrucieństwo wojny, które prowadzi do szaleństwa.

💔 To jedna z tych książek, która złamie wam serce. Ale spokojnie. Kiedy już je złamie, pomoże wam zebrać wszystkie rozbite kawałki, jak i skleić je na nowo. Katherine Arden po raz kolejny to zrobiła. Stworzyła książkę, która jest nieodkładalna, nietuzinkowa i niesamowicie poruszająca. Jeżeli tylko dasz się porwać realiom pierwszej wojny światowej (muśniętej realizmem magicznym) i zrozumiesz, że aby odszukać ukochanego brata, pewna kobieta jest w stanie zrobić naprawdę wiele.

💔 W odmętach Pierwszej Wojny Światowej, a mówiąc dokładnie – na polu bitwy we Flandrii, pewna sanitariuszka niestrudzenie przemierza pole bitwy, szukając swojego zaginionego brata Freddiego. Mężczyzna jest zaginiony, ale jego siostra Laura jest gotowa zrobić naprawdę wiele, aby dowiedzieć się, co go spotkało. Zwłaszcza, że wszystkie otaczające dziewczynę znaki, zarówno te na ziemi, jak i na niebie, pokazują jej, że chłopak żyje! Tak oto zaczyna się opowieść pewnej dziewczyny o poszukiwaniu tego, który zaginął. Opowieść, w której najmniejszym problemem mogą okazać się trudy wojny, kiedy zacznie dowiadywać się o nawiedzonych okopach, jak i pewnym enigmatycznym hotelarzu. Plotka głosi, że ów nieznajomy, pojąc żołnierzy winem, daje im niesamowitą ulgę w postaci zapomnienia. Problem w tym, że w zamian też im coś zabiera. Nic więc dziwnego, że przed Laurą dosyć szybko zostaje postawione pytanie – co tak naprawdę spotkało jej brata? Żyje? A może jednak nie? A może... po prostu przestał być sobą? Czy w tym wszystkim to rodzeństwo w ogóle ma szansę na jakiekolwiek zjednoczenie? Bo może są już przegrani na samym początku.

💔Arden umiejętnie splata realistyczny obraz wojny z elementami onirycznymi, co nadaje opowieści niemal baśniowy klimat. Tytułowe przekleństwo zapomnienia odnosi się wszak nie tylko do zagubionych wspomnień czy tożsamości, ale także do bolesnej prawdy o tym, jak wojna wymazuje ludzi z kart historii. Laura, w swoim poszukiwaniu Freddiego, walczy z czymś większym niż tylko zaginięcie brata – walczy o przywrócenie sensu w świecie, który wydaje się pozbawiony nadziei.

ㅤ

💔 Jednym z najmocniejszych punktów powieści jest jej styl. Arden pisze poetycko, ale zarazem prosto. Jej opisy są bogate, ale nigdy nieprzesadzone. To właśnie ta prostota sprawia, że emocje bohaterów są tak autentyczne. Relacja Laury i Freddiego – porusza głębią swojego piękna i tragedii. Nic dziwnego że ta dziewczyna za wszelką cenę pragnie odzyskać kogoś kto był jej tak bliski. A on mimo iż pozornie ktoś inny pod skórą nadal chowa tęsknotę za ukochaną siostrą.

ㅤ

💔 Przekleństwo zapomnienia to nie tylko powieść o stracie, ale także o nadziei, determinacji i sile ludzkiego ducha. To przypomnienie, że nawet w najciemniejszych czasach warto walczyć o to, co ważne. Katherine Arden stworzyła dzieło, które pozostanie w pamięci czytelnika na długo po odłożeniu książki – niczym ciche echo dawnych, zapomnianych głosów. Ja już wytarłam swoje łzy. Pora abyście wy sprawdzili czy jest tu miejsce na wasze. Bo ręczę że warto.

"Trylogia zimowej nocy" to jedna z moich ulubionych książek. Najnowsza powieść Katherine Arden "Przekleństwo zapomnienia" to zupełnie inna opowieść z realizmem magicznym w tle.

Autorka porusza trudne tematy związane z wojną...ból, rozpacz, codzienna walka o przetrwanie.

Książka jest bardzo smutna. Trudna droga Laury poszukującej brata podczas wojennej zawieruchy przypomina przysłowiowe szukanie igły w stogu siana. Bohaterowie często stają przed trudnymi wyborami, gdzie żadna decyzja nie jest tą dobrą.

Katherine Arden stworzyła historię, która daje wiele do myślenia i pokazuje, że swiat nie jest czarno-biały. To napisana świetnym stylem i niezwykle poruszająca opowieść.

Polecam!