I love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta

Cieszy mnie każda książka związana z Koreą - czy będzie to reportaż, czy tłumaczenie - bo dzięki nim niegdysiejsze "pustelnicze królestwo" przestaje być enigmatycznym państwem na końcu świata. Półwysep Koreański jest tak samo fascynujący jak Japonia - choć w wielu aspektach zupełnie inny! - że warto go przedstawić polskiemu czytelnikowi. Na sam początek przygody z Koreą Południową książka Daniela Tudora - dziennikarza od lat zajmującego się tym rejonem świata i mającego na koncie świetną książkę o Korei Północnej - będzie dobrym przewodnikiem. Dobrym, nie idealnym, bo w książce jest kilka skaz, na które można jednak przymknąć oko.

"I love Korea: k-pop, kimchi i cała reszta" nie jest książką wolną od wad, a dla osoby, która już długo siedzi w temacie Korei Południowej może być zbyt pobieżna. Czy zatem warto ją mieć w swojej kolekcji poza tym, że niewątpliwie stanowi ozdobę półki (naprawdę, za wydanie należą się brawa)?

Moim zdaniem tak. Dla starego wyjadacza jak ja stanowi ciekawy przegląd różnych tematów - może jest jednak coś o czym jeszcze nie słyszeliście? Przedstawia także pewien uporządkowany tematycznie zbiór (choć nie jestem w stanie zrozumieć niektórych podrozdziałów, czyli umieszczenia informacji o raczej niezależnym reżyserze Kim Ki-duku na koniec rozdziału o... celebrytach i reklamach), który zachęca do dalszych poszukiwań na własną rękę, w zależności od tego jaki aspekt koreańskiego społeczeństwa najbardziej nas zainteresuje.

Przewodnik ten może być także interesującą propozycją dla studentów pierwszego roku. Nie jest to książka naukowa, ale przedstawia szereg zagadnień, które jak najbardziej można naukowo badać. To skarbnica pomysłów na pracę licencjacką czy magisterską o Korei Południowej!

A co z fanami k-pop? Jeśli przymknie się oko na dość lekceważące podejście Autora do tego tematu to przewodnik ten może okazać się naprawdę interesujący. Nie daje odpowiedzi dlaczego k-pop jest popularny ani jak się rozwijał, za to przedstawia pewne cechy społeczeństwa, w którym funkcjonuje. Tłumaczy dlaczego tak ważna jest grupa albo dlaczego do członków "starszego" (będącego dłużej na scenie muzycznej) zespołu mówi się "sunbae" (선배)!

To lekki przewodnik na lato i jeśli tak do niego podjedziemy będziemy się dobrze bawić. Jeśli jednak szukacie pozycji bardziej naukowych czy analitycznych są lepsze książki - może także doczekają się tłumaczenia na język polski i to szybciej niż "I love Korea".

Fantastyczna i pięknie ilustrowana pozycja! Mnóstwo ciekawostek, intrygujących faktów na temat koreańskiej kultury i zdjęć obrazujących codzienność mieszkańców Republiki Korei.

Jako że jestem fanką tematu, zawsze sceptycznie podchodzę do takich książek, obawiając się spłaszczenia tematu, złego reaserchu i ignoranckiej perspektywy.

Na szczęście nic z tego nie znajdziemy w książce "I love Korea". Tytuł jest wyśmienity, wciągający od początku do końca i podzielony na sekcje tematyczne, dzięki czemu możemy czytać co chcemy i kiedy chcemy. Wiedza o Korei Południowej w pigułce – zarówno dla miłośników jak i laików w temacie :)

W swoim życiu książkowym i serialowym zapierałam się przed dwoma rzeczami. Książkowo przed reportażami, często mówiłam, że to nie dla mnie. A serialowo przed koreańskimi serialami. Co z tego wynikło? Polubiłam reportaże i przeczytałam aż dwa w czerwcu. A jeśli chodzi o kdramy to moja miłość już od pół roku.

Nie bez powodu też sięgnęłam po książkę Daniela Tudora „I love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta”

O dwóch rzeczach muszę napisać już na początku. A mianowicie tytuł ten został wydany w 2014 roku, więc pewne informacje o filmach, muzyce czy polityce są nieaktualne. Jednak na plus jest to, że w środku możemy znaleźć notkę od redaktora, który o tym wspomina. Druga sprawa to to, że warto nastawić się na to, że to bardziej przewodnik po Korei niż reportaż. Czy to źle? Zdecydowanie nie.

Daniel Tudor przedstawia nam tradycje Korei oraz jej współczesne oblicze, pokazuje, jak wygląda praca w tym kraju. Porusza również wiele innych ważnych tematów, takich jak operacje plastyczne, samobójstwa, edukacja, małżeństwa.

Wszystko jest przedstawione w dość krótkich formach. Czasami pewne zagadnienia mają tylko trzy zdania. Z początku, gdy to zobaczyłam, nie byłam zachwycona. Jednak im bardziej się angażowałam w czytanie, stwierdziłam, że było to świetnym posunięciem. Wszystko dlatego, że w 307 stronach mamy zawarte wiele ważnych i ciekawych informacji. Autor napisał to wszystko w taki sposób, że każdy temat wydaje się interesujący, że chcę się wyszukiwać większej ilości informacji w Internecie.

Oczywiście dla wielu może to być minus, że autor nie skupił się na wybranych, istotnych informacjach. Jednak dla osób takich jak ja, którzy niekoniecznie interesują się kulturą i życiem w innych krajach, jest to ciekawy zalążek wiedzy. Dzięki temu zachęca do poznawania innych krajów w takiej formie.

W „I love Korean” znajdziemy też parę wywiadów na przykład z twórcą Gangnam styl, z Kim Yoon-ah wokalistką zespołu Jaurim oraz z autorami wideobloga Eat your kimchi. Jest to świetny dodatek do poznania tego kraju i ludzi z tego regionu.

Ja jestem zachwycona tym tytułem i jego wydaniem. Myślę, że jest to dobry początek przyjaźni z reportażami

Od razu powiem, że nie jest to obszerna publikacja o Korei, z której dowiecie się wszystkiego na jej temat. Autor w tej książce zarysowuje raczej kwestie związane z Koreą, zachęcając nas do tego, byśmy mogli sami poszerzyć wiedzę na jej temat. Mamy tu zbiór zagadnień dotyczących relacji międzyludzkich, kuchni, polityki, religii czy obyczajów. Sporo tu ciekawostek, które intrygują, ale też i szokują - choćby kwestia przygotowania mięsa psa do jedzenia.

Z książki dowiecie się, o co chodzi z tym wyścigiem szczurów w Korei, przekonacie się też, jakie obowiązki spoczywają na dorosłych mężczyznach. Znajdziecie także informacje na temat szeroko pojętej kultury. Nie tylko k-popu, ale także kina.

Ta książka pokazuje różnice kulturowe między Koreą i Europą. Niektóre zwyczaje są mocno przestarzałe i niezrozumiałe dla nas, ale tam wciąż praktykowane. Zwróćcie przede wszystkim uwagę na fragment opisujący małżeństwo i związki, tam to się najbardziej rzuca w oczy.

Autor wyjaśnia także, dlaczego Koreańczycy tak często poddają się operacjom plastycznym. I tu muszę szczerze przyznać, że za sprawą jego słów nieco inaczej zaczęłam patrzeć na tę kwestię. Znaczy się, nic mi do tego, co kto robi ze swoim ciałem, jednak bardziej zrozumiałam ludzi, którzy oddają się w ręce chirurga plastycznego.

Jeśli interesujecie się Koreą, polecam tę książkę. Na końcu znajdziecie informacje na temat tego, co warto tam zobaczyć i jak podróżować po kraju. Te informacje mogą się przydać, kiedy w końcu będzie normalnie i będzie można zwiedzać inne państwa bez obawy o zdrowie.

„I love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta” Daniela Tudora to tytuł dla każdego, kto chciałby dowiedzieć się nieco więcej o Korei Południowej. Książka została podzielona na dziesięć rozdziałów, w których autor opowiada o koreańskiej tożsamości, Korei tradycyjnej i nowoczesnej, koreańskiej mani internetowej, społeczeństwie i życiu codziennym, pracy i zabawie, muzyce, kinie i telewizji. Ostatni rozdział został poświęcony polecany przez autora atrakcjom turystycznym położonym w Korei Południowej, znalazło się w nim również miejsce na podrozdział o atrakcjach turystycznych Korei Północnej.

Książka Tudora to zbiór krótkich tekstów poruszających niesamowicie różnorodną tematykę, treść stanowi swoistą pigułkę wiedzy o gospodarce, historii, kulturze Korei. Są w tej książce fragmenty, które żywo mnie interesowały i takie, które mnie nudziły – takimi fragmentami były dla mnie szczególnie te poświęcone zagadnieniom politycznym i gospodarczym. Z największym zaciekawieniem czytałam natomiast o życiu codziennym i zwyczajach Koreańczyków.

Kilka lat temu słuchałam bardzo dużo k-popu oraz oglądałam sporo koreańskich dram. W książce znalazłam sporo ciekawostek dotyczących przemysłu rozrywkowego, „produkcji” k-popowych gwiazd, lepiej zrozumiałam również obecne w koreańskich serialach motywy. Jednym z ciekawszych wątków poruszanych przez Tudora - który dość często pojawiał się w oglądanych przeze mnie filmach - był między innymi pracowniczy rytuał picia i związane z nim aspekty społeczne.

„I love Korea. K-pop, kim chi i cała reszta” to ciekawa pod względem treści, pięknie wydana pozycja. Teksty zostały opatrzone pokaźną liczbą kolorowych zdjęć, które doskonale je ilustrują i znacząco ułatwiają ich odbiór. Jeśli interesuje was Korea Południowa, to sądzę, że ta książka może Was zainteresować i całkiem fajnie wprowadzić w świat koreańskiej kultury. Sięgając po nią, miejcie jednak na uwadze, że była pisana w roku 2014, więc niektóre z zawartych w niej informacji nie są już aktualne, dlatego nie należy traktować tej pozycji jako przewodnika po Korei, choć autor wskazuje w swej książce wiele interesujących miejsc, które poleca odwiedzić. Dziś książkę Tudora należy odczytywać przede wszystkim jako zbiór reportaży przepełnionych ciekawostkami przybliżającymi zachodniemu czytelnikowi złożoną i niezwykłą kulturę tego azjatyckiego państwa zbudowanego na kontrastach.

I love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta to przewodnik napisany przez mieszkającego kilka lat w Korei Południowej dziennikarza Daniela Tudora, który postanowił spisać najważniejsze zagadnienia dotyczące tego fascynującego kraju. Autor w krótkich i prostych zdaniach przeszedł przez każdy możliwy aspekty życia Koreańczyków, od wydarzeń historycznych wpływających na współczesne losy kraju, przez tradycję, religię i jedzenie oraz muzykę czy kinematografię. Nie ominął także tematów takich jak operacje plastyczne, randki, praca i kariera zawodowa, alkohol i sport. Chyba nie ma zagadnienia, którego pisarz nie poruszył. Ze względu na ogrom podjętych tematów, nie wystarczyło miejsca, aby dokładnie zajrzeć pod powierzchnie omawianych spraw, więc po lekturze można czuć pewien niedosyt. Osoby, które są fanami k-popu, interesują się kulturą Korei Południowej mogą nie czuć satysfakcji wynikającej z lektury. I love Korea skierowana jest raczej do osób ciekawych świata, które dopiero zaczynają swoją przygodę z poznawaniem Korei, jej kultury i życia codziennego mieszkańców.

Zaletą książki są przeprowadzone przez autora wywiady z blogerami, piosenkarzem Psy (autorem popularnego Gangnam style) oraz informacje już typowo turystyczne, czyli najlepsze/najpiękniejsze miejsca do poznania, lokale warte odwiedzenia. Treści uzupełnione są mnóstwem zdjęć, mapek, które pozwalała na wizualizację czytanych informacji.

Książka za granicą została wydana w 2014 roku, co sprawia że część informacji jest już nieaktualna, a zwłaszcza ta dotycząca muzyki i filmów (notka na ten temat znajduje się na końcu książki). Trzeba też wziąć pod uwagę to, że treść jest subiektywna, autor opisuje co mu się najbardziej podoba, a co nie, więc do pewnych spraw czytelnik może mieć odmienne podejście.

Mimo tego książkę polecam osobom, które dotychczas nie wiedziały nic na temat Korei, a chcą poznać ten daleki nam kraj.

Słyszycie słowo Korea i jakie jest Wasze pierwsze skojarzenie? Powiem Wam szczerze, że pierwsza moja myśl była związana z dyktatorem Kim Dzong Un , który rządzi i trzyma krótko swój naród w Korei Północnej. Ale nie o nim tu będzie mowa, bo przewodnik jest o Korei Południowej🇰🇷

🇰🇷

Do tej pory moje zainteresowanie tym krajem było zerowe, ale cieszę się, że mogłam bliżej poznać to miejsce, które naprawdę warto odwiedzić. Książka to przewodnik, świetnie wydany, znajdziecie tu bardzo dużo zdjęć, co wielki plus za to. Jest tu ogrom informacji o kraju, autor za mocno się nie rozpisywał, uogólnił wszelkie najważniejsze rzeczy do maksimum. W niektórych momentach, które bardziej mnie zainteresowały, to jednak zabrakowało mi tej większej dawki informacji. Jedyny minus jest taki, że oryginalna wersja książka została wydana w 2014 r i nie była zaktualizowana, więc to, co do tej pory ważniejsze miejsca i zdarzenia, które miały miejsca nie zostały opisane. Wygląda to na taki podstarzały przewodnik, który gdzieś się zawieruszył, przeleżał prawie 10 lat i został wyciągnięty🤭

🇰🇷

Ta książka zabierze Was do krainy smartfonów Samsunga, koreańskiej popkultury, którą w ostatnim czasie ma się bardzo dobrze. Autor obali krążące mity wobec mieszkańców Korei, ale zdradzi, dlaczego kładą tak wielki nacisk na naukę i mają obsesję na punkcie sukcesu. Kojarzycie rapera Psy, jego piosenkę "Gangnam Style" i znany chyba wszystkim taniec, który zapewne większość z Was miała okazję tańczyć🕺 To właśnie Korea może pochwalić się tym wielkim hitem.

🇰🇷

Na Koreańczykach spoczywa wielka presja i nacisk, gdyż ich społeczeństwo skupia się najbardziej na osiągnięciu jak największego sukcesu. Odnosi go bowiem ten, kto skończył szanowany uniwersytet, bądź zdobywa posadę na wysokim stanowisku. Z tego też powodu, wielu ludzi popełnia samobójstwa, największy wskaźnik należy właśnie do Korei. Dlatego też nikogo nie dziwi wisząca na moście Seongsan "linia życia", telefon, który ma służyć osobom, które rozważają popełnienie samobójstwa, skacząc w odmęty rzeki Hangang. A jeśli szukacie lekarstwa na kaca to tylko tam, są oni w posiadaniu przepisu na zupę, która ma Cię postawić na nogi i wielu innych mikstur, sprzedawanych oczywiście po bardzo wysokich cenach.

Interesujecie się Koreą i ich kulturą? Może chcielibyście tam pojechać?

Odkąd pamiętam Korea od zawsze mnie fascynowała. Nie tylko kulturowo, ale i pod względem kulinarnym (przecież kocham gotować i poznawać nowe smaki). Dlatego jak zobaczyłam tę książkę to nie mogłam przejść obok niej obojętnie.

Brytyjski dziennikarz mieszkający od lat w Korei Południowej w swoim reportażu postanowił przybliżyć nam ten „egzotyczny” kraj. Całość napisana jest prostym językiem i czyta się ją bardzo szybko. Książka podzielona została na rozdziały i podrozdziały, które prócz świetnego tekstu posiadają także piękne ilustracje, które tylko zachęcają nas do odwiedzenia Korei Południowej.

Dzięki autorowi z własnej kanapy możemy wyruszyć w fascynującą podróż po współczesnej Korei, gdzie co rusz możemy spotkać się z elementami tradycyjnymi. Autor przybliża nam kulturę Koreańczyków, ich zachowania wobec siebie oraz obcokrajowców. Stara się omówić fenomen sztuk walki, a także tak popularnych operacji plastycznych. Pozwala nam zrozumieć chęć Koreańczyków do bycia najlepszymi, a także opowiada o ich historii, gospodarce, czy geografii. Tak naprawdę Tudor porusza wiele tematów, a każdy z nich jest dobrze przedstawiony. W książce znajdziemy także kilka bonusów. Między innymi tłumaczenia wielu słówek i powiedzonek. Jednak brakuje przy nich transkrypcji co uważam za ogromny minus. Fajnie wiedzieć jak coś się pisze i co znaczy, ale jeszcze fajniej jest móc to powiedzieć. Za to idealnym uzupełnieniem całości są rozmowy z vlogerami oraz twórcą GangnamStyle, których znają wszyscy fani Korei.

Uważam, że „I ♡ Korea…” to obowiązkowa pozycja dla osób spragnionych podróży i poznawania nowych miejsc. Znajdziemy w niej wiele faktów i ciekawostek, które tylko podsycą nasz zapał do podróży.

Piękny przewodnik o Korei. Książka ta jest dobrą pozycją na start dla osób, które o Korei nie wiedzą prawie nic, jak i ciekawym podsumowaniem dla tych, którzy kochają kulturę tego kraju.

Daniel Tudor to brytyjski dziennikarz i przedsiębiorca od lat mieszkający w Korei Południowej. W przewodniku stara się przemycić dla nas jak najwięcej faktów i ciekawostek związanych z kulturą Korei, historią, trendami, gastronomią. Pisze o specyfice społeczności, o gwiazdach popkultury - w książce pojawiają się nawet krótkie wywiady np. z Psy, twórcą #gangamestyle. Sport, muzyka, telewizja, literatura... Znajdziecie tu po prostu wszystko.

Cała książka podzielona jest na wiele krótkich rozdziałów tematycznych, dzięki czemu czyta się ją szybko, ale też możemy robić to wyrywkowo, i przechodzić do interesujących nas tematów. Napisana jest prostym językiem, przypominającym trochę wpisy blogowe. Zawiera bardzo, bardzo dużo zdjęć, co jest ogromnym plusem. Jest fantastycznie wydana :)

Ja sama nigdy szczególnie nie interesowałam się Koreą, kojarzy mi się ona głównie z Samsungiem i dramami koreańskimi, które czasem oglądam. Była to więc owocna, ciekawa podróż. Dla dociekliwych pewnie będzie to jakiś wstęp, początek badań tej kultury. Niemniej, powinna znaleźć się w zbiorach każdego fana koreanskiej fali, która obecnie podbija internet :)

Nie za bardzo orientujesz się czym jest k-pop, kimchi, oraz nie jesteś do końca pewny czy to prawda, że Koreańczycy jedzą psinę, więc ta pozycja od @wydawnictwomova jest dla Ciebie 😉

Muszę przyznać, że to bardzo ciekawa lektura. Naszpikowana ciekawostkami, interesująco brzmiącymi nazwami rozdziałów i podrozdziałów. Gdy tylko otrzymałam przesyłkę od wydawnictwa od razu zaczęłam czytać, bo nie sposób oprzeć się książce, która jest tak pięknie wydana. Atrakcyjna szata graficzna i bogactwo zdjęć sprawiają, że czujemy zainteresowanie za każdym razem otwierać przewodnik, który tak naprawdę jest triche jak mini encyklopedia o Korei Południowej.

A przechodząc do konkretów oto odpowiedzi na postawione pytania na początku postu.

Koreańczycy jedzą psinę , choć nie jest ona wg autora tak popularna jak mogłoby się wydawać. Konsumentami dań z psiny są głównie starsi mężczyźni zamieszkujący uboższe dzielnice. Podobno w smaku przypomina tłustą wołowinę. Niestety psy zabija się w Korei w bardzo niehumanitarny sposób...

Kimchi to z kolei kamień węgielny kuchni koreańskiej. To inaczej mówiąc kiszonki z warzyw i w Korei jest ich ponad 200 rodzajów.

Czebul to inaczej konglomerat, czyli wielka firma. Największy czebul ze wszystkich to Samsung. Korea to potęga nowoczesności. Metro w Seulu ma 17 linii i przewozi dziennie 7 mln osób. Korea ma również 9 międzynarodowych portów lotniczych. Tego i o wiele wiele więcej dowiecie się z tego pięknego przewodnika. Nigdy nie myślałam o Korei jako o kierunku podróży, ale muszę przyznać, że od lektury "I ❤️ Korea" biorę taką opcje pod uwagę 😀

"I ❤ Korea" - Daniel Tudor Od jakiegoś czasu (szczególnie za sprawą pewnego kanału na #youtube ) zaczęłam interesować się kulturą, geografią, kuchnią - ogólnie wszechobecnym fenomenem wschodniej kultury. I ❤ Korea jest podstawowym kompendium wiedzy dla każdej osoby, która interesuje się Koreą Południową. Sztuki walki, fenomen operacji plastycznych, kawaii, kuchnia, k-pop to jedynie część poruszanych przez autora tematów. Każdy bardzo dobrze zarysowany. Do tego spora liczba zdjęć, grafik i rysunków w kolorze, dzięki czemu wszystko można sobie jeszcze lepiej wyobrazić - szczególnie posiłki ???? taki bonus dla głodomorów ???? Do tego ta okładka 100% Korei ???? Podsumowując książkę czyta się bardzo łatwo, szybko i przyjemnie. Do każdego tematu dołączone są zdjęcia. Wszystko podzielone jest na rozdziały i podrozdziały. Dzięki powyższym nie idzie się pogubić. Napewno nie dowiesz się z niej wszystkiego, ale najważniejsze tematy zostały w niej poruszone. Sporo faktów i szczegółów. Pewnym bonusem są też rozmowy np. Z twórcą #gangnamstyle czy też vlogerami. W związku z powyższym wydaje mi się, że każdy zakochany w Korei będzie nią zachwycony ????

Daniel Tudor "I ❤️ Korea" k-pop, kimchi i cała reszta,

Z czym kojarzy się Wam Korea Południowa? Przyznam, że nie było mi łatwo znaleźć szybką odpowiedź na to pytanie, ale po dłuższym zastanowieniu się wymieniłabym letnie Igrzyska Olimpijskie w Seulu w 1988 roku oraz zimową Olimpiadę w Pjongczangu w 2018 roku. Ponadto przypomina mi się koreański piłkarz Koo Ja-cheol, którego nazwisko parę lat temu wbił mi do głowy mój syn. No i oczywiście kimchi, bo lubię je jako dodatek do potraw. W przeciwieństwie do moich skojarzeń, o sporcie Daniel Tudor pisze raczej niewiele. Dużo więcej miejsca poświęca jednak chociażby kuchni i regionalnym koreańskim potrawom. Jeszcze więcej natomiast - wszelkim aktualnym nowościom, nowinkom, z k-popem na czele, którego ja akurat poza swego czasu wszechobecną piosenką "Gagnam style" w ogóle nie miałam okazji poznać ani słuchać.

"I ❤️ Korea" , jest jak spacer po współczesnej, wielkomiejskiej, ale z dodatkiem tradycji, z których kraj się wywodzi, ruchliwej ulicy. Mieniącej się kolorami, światłami reklamowych napisów, przenikniętej zapachami kuchni regionalnej, wschodniej obyczajowości i wszystkich najbardziej aktualnych trendów. To wszystko połączone razem tworzy egzotyczną dla nas, wręcz wybuchową mieszankę, której poznanie i przynajmniej częściowe zrozumienie staje się niezwykle kuszące.

To książka będąca zarazem przewodnikiem, encyklopedią i reportażem, w której każdy znajdzie coś dla siebie. Dziesięć rozdziałów odnoszących się do przeszłości i teraźniejszości kraju, życia politycznego, społeczeństwa ze wszystkimi jego problemami, kultury, również tej popularnej oraz codziennego życia. Liczne umieszczone pomiędzy podrozdziały, ciekawostki i zdjęcia powodują, że można czytać ją w dowolnej dla siebie kolejności.

Po takiej lekturze chciałoby się rzucić wszystko, kupić bilet i natychmiast polecieć do Korei Południowej. Albo dokądkolwiek. Można też poczytać i spojrzeć na ten odległy i egzotyczny dla nas kraj z perspektywy swojej domowej kanapy.

Ciekawi cię kultura koreańska? Słuchasz k-popu i oglądasz k-dramy? Jesteś fanem kimchi? Nawet jeśli nie odpowiedziałeś/aś twierdząco na poprzednie pytania, ale masz ochotę na podróż do dalekiego zakątka Azji, to zapraszam do lektury "I love Korea" - fascynującego przewodnika wydawnictwa Mova.

Zaczęłam lekturę już tego samego dnia, w którym otrzymałam książkę. Jest pięknie wydana, okładki zintegrowane to złoto! W środku znajdziemy mnóstwo zdjęć i tematycznych grafik, rzadko zdarza się, żeby cała strona była zapełniona wyłącznie tekstem. Rozdziały są odpowiednio uporządkowane, krótkie i bez lania wody. Jest przy tym mnóstwo informacji wszelkiego typu w skondensowanej, ale lekkiej formie.

Autor pochodzi z Wielkiej Brytanii, a w Korei Południowej mieszka już od kilku lat. We wstępie pisze, że jeśli czytelnik po lekturze książki poczuje, że chciałby odwiedzić ten kraj, to jego zadanie zostało wykonane. Tak! Teraz tym bardziej chciałabym odwiedzić Koreę i to z oprowadzaniem na żywo przez Daniela Tudora.

Poznamy i historię i współczesne trendy panujące wśród Koreańczyków, ale spokojnie, wątki historyczne są podane nie na zasadzie omawiania każdej epoki osobno, tylko jako np. możliwe wyjaśnienie jakiegoś zachowania. Autor często podawał historie z życia wzięte (najczęściej własnego), a choćby rozdział o obowiązkowej służbie wojskowej ułożył w formie wywiadu ze swoim koreańskim kolegą, który takową służbę przeżył.

Tematy są przeróżne, od stereotypów krążących po świecie, przez popkulturę, do adresów najlepszych knajpek w stolicy. Fani muzyki i filmów na pewno zobaczą na zdjęciach któregoś ze znanych im artystów. Co bardzo ważne, autor nie patrzy z góry i nie ocenia obcego mu społeczeństwa. Miałam już do czynienia z książkami podróżniczymi, w których napotkani miejscowi byli przedstawiani jako dziwacy i byli jacyś tacy nieucywilizowani łagodnie mówiąc... Tutaj przytaczane informacje są co najwyżej skomentowane w rodzaju "taka moda, co kto lubi" albo są pokazywane plusy i minusy, żeby mieć pełen obraz sytuacji.

Polecam, książka jest bardzo przyjemna w lekturze!