Kometa. Gwieździste niebo nad nami. Tom 2

Witam, dziś mam dla was recenzję książki Kometa ❤️ Gwieździste niebo nad nami ❤️autorki Katarzyny Grabowskiej ❤️.

Kometa to kontynuacja tomu 1 Perseidy ❤️.

Czytając opis książki pomyślałam sobie, że to pewnie taka bardziej młodzieżówka, oczywiście jakże się zdziwiłam, kiedy spostrzegłam się, że autorka poruszyła tu bardzo dużo ważnych tematów. Jednym z nich jest bunt i żal który nie opuszcza naszej bohaterki, odkąd matka rozwiodła się z jej ojcem i wyprowadziła się do małej miejscowości. Tam jednak, odkąd dziewczyna zaczęła nową szkołę staje się pośmiewiskiem w klasie jest obrażana, wyśmiewana a nawet koleżanka doprowadza do tego, by w świat wyszły zdjęcia dziewczyny zrobione przez fotomontaż. Także szczerze podziwiam Nelkę za jej twardą postawę i za to, że nie dała się sprowokować, choć nie da się ukryć, że zdjęcia bardzo ją zraniły. Dziewczyna tak naprawdę na własną matkę bardzo była zła, dla mnie powinna jednak choć trochę okazać jej wsparcie wiedziała, że dla ojca nie był ważny dom, żona czy córka tylko wygoda, której trzymał się kurczowo. Kolejnym tematem, jaki jest poruszony w tej powieści jest temat nałogów, coraz częściej młodzi ludzie sięgają po alkohol, narkotyki, byleby zapomnieć, byleby uciec od problemów, które piętrzą się już w najmłodszym wieku. Nie jest to najlepsze rozwiązanie, bardzo cieszę się, że nasz bohater w porę doszedł właśnie do tego wniosku, bo mogło, by się to dla niego skończyć źle. Kolejnym tematem jest miłość, która nie zawsze jest odwzajemniona, nie da się zmusić do miłości, można przyzwyczaić się do drugiej osoby, może nam na niej zależeć, ale nie zawsze dobrym rozwiązaniem jest zmuszenie się, by być z taką osobą, można dojść do wniosku, że jednak brak miłości może zranić drugą osobę, dla mnie najważniejsze jest być szczerym, nawet jeśli ta szczerość ma kogoś skrzywdzić, sprawić przykrość. Także sami widzicie, że książka jest dla każdego w różnym wieku i o różnych poglądach, na pewno każdy z nas znajdzie w niej coś dla siebie ☺️❤️.

Kometa jest kontynuacją Perseid.

Nelka mimo upływu czasu nie ma dobrych relacji z matką. W szkole też grupka pewnych osób nie przepada za nią . Dla nastolatki te wszystkie zmiany i niepowodzenia nie są dobre. Matka spotyka się z kolegą, oboje chodzi do jednej szkoły, wygląda na to że jest to coś poważnego. Co do końca Nelce się nie podoba, a podsłuchana rozmowa matki z ciotką jest wiadomością wywołującą szok i gniew.

Relacja między Nelką, a Adamem z jej strony ulega ochłodzeniu, dziewczyna zdaje sobie sprawę że to nie do tego brata jej serce wzdycha. Mati nie radzi sobie z tym co czuje do dziewczyny brata, aby zapomnieć pije i ćpa, do tego stopnia że praktycznie mógł stracić życie.

Wyjazd Adama na kursy jest jej na rękę, a afera w szkole zbliża Nelę i Matiego do siebie, oboje mają wyrzuty sumienia, postanawiają powiedzieć Adamowi gdy wróci.

Napad nożownika na Adama wszystko zmienia, ta tragedia pozostawia rozdarte serce jego bliskich. Kornelia nie potrafi sobie z tym wszystkim poradzić za dużo smutku i cierpienia miała cała ta sytuacja z jej mamą i Adamem. Wyjeżdża z kraju. Czy wróci i jak potoczą się jej losy?

Książka ma piękną historie wzrusza do łez. Nigdy nie wiemy jak potoczy się życie. Czy będziemy mieli szansę by coś naprawić, następnym razem zrobić inaczej. Bohaterka dużo musiała przejść, dla nastolatki rozwód rodziców, zmiana otoczenia, złośliwi koledzy w szkole to stres, stąd ten bunt wobec matki. Za dużo wszystkiego dla młodego człowieka. Czas on płynie do przodu, można się pogubić, ważne że wrócisz na właściwą drogę. Ten sam czas jednak nie daje nam powrotu do przeszłości i są takie sytuacje w życiu że serce rozdarte ciężko posklejać. Polecam 😈

„Kometa” autorstwa Katarzyny Grabowskiej to poruszająca, pełna emocji i niezwykle autentyczna kontynuacja losów bohaterów znanych z powieści „Perseidy”. Tym razem autorka zagłębia się jeszcze mocniej w skomplikowany świat nastoletnich emocji, relacji i dramatów, które – choć dotyczą młodych ludzi – są boleśnie prawdziwe i dotykają uniwersalnych tematów.

Główna bohaterka, Nelka, stoi na granicy – nie tylko symbolicznie, ale i dosłownie. Jej życie toczy się między trudną codziennością w szkole, gdzie wciąż jest obiektem drwin i złośliwości, a coraz bardziej napiętą sytuacją w domu. Relacje z matką, Iwoną, od zawsze były chłodne, ale teraz pogarszają się jeszcze bardziej – zwłaszcza odkąd w ich życiu pojawia się nowy mężczyzna, policjant, który dodatkowo zaburza już i tak kruchą równowagę. Nelka czuje się niezrozumiana, odrzucona, samotna – i to właśnie ta samotność staje się jednym z najważniejszych motywów powieści.

W tle rozgrywa się trudna historia miłosna – uczucie między Nelką a Adamem, mimo że szczere, napotyka wiele przeszkód. Jedną z nich jest Mati – brat Adama, którego uczucia wobec dziewczyny są równie intensywne, co destrukcyjne. Zraniony, próbując poradzić sobie z bólem i odrzuceniem, wpada w niebezpieczny nałóg. Autorka doskonale pokazuje, jak cienka jest granica między miłością a obsesją, między potrzebą bliskości a niszczeniem siebie i innych. Każda z postaci w tej książce niesie ze sobą własny ciężar, własne emocjonalne pęknięcia, które z czasem prowadzą do dramatycznych wyborów.

Styl Katarzyny Grabowskiej zasługuje na szczególne wyróżnienie. Pisze prosto, ale z ogromnym wyczuciem. Jej język jest naturalny, a dialogi brzmią wiarygodnie – nie ma tu sztuczności ani nadmiernego patosu. Zamiast tego dostajemy historię pełną emocji, napięcia i momentów, które potrafią naprawdę poruszyć. „Kometa” nie tylko opowiada o nastoletnich problemach, ale pozwala czytelnikowi poczuć to wszystko na własnej skórze – lęk, gniew, tęsknotę, wstyd, nadzieję. W tle pojawia się muzyka – ważny element budujący klimat i pogłębiający emocjonalny wydźwięk opowieści – oraz tytułowa kometa, która staje się symbolem nieuchronności, przeczucia nadciągającego nieszczęścia.

To nie jest lekka, romantyczna młodzieżówka. To książka o tym, jak łatwo się pogubić, jak trudno rozmawiać o emocjach i jak wielką wagę mają decyzje podejmowane w emocjach. To historia o tym, że nie każde cierpienie widać na pierwszy rzut oka i że nawet najdrobniejsze gesty mogą mieć ogromne konsekwencje.

„Kometa” to mocna, dojrzała i potrzebna opowieść o młodzieży, ale nie tylko dla młodzieży. To książka, która wciąga, angażuje i zostaje w czytelniku na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Rekomenduję ją wszystkim, którzy szukają w literaturze emocji, prawdy i refleksji – a nie tylko łatwej rozrywki. Katarzyna Grabowska udowadnia, że potrafi pisać o trudnych tematach z ogromnym wyczuciem i autentycznością. To jedna z tych historii, które się czuje, a nie tylko czyta.