Grzech śmiertelny

Ciężki, surowy klimat i intrygująca zagadka, która przez większość czasu trzyma w napięciu. Przedstawieni bohaterowie mają dobrze zarysowane charaktery, a relacje między nimi powodują, że chce się razem z nimi rozwikłać tę tajemniczą sprawę. Skandynawski klimat nadaje całej historii dodatkowego mroku, a zaskakujące zwroty akcji dodatkowo przyciągają do zapoznania się z tą posępną historią, w której nie wszystko jest takie oczywiste, jakie wydaje się na pierwszy rzut oka. Natomiast zakończenie powoduje opad szczęki, po którym mogę jedynie polecić książkę wszystkim fanom klimatycznych kryminałów.

Zaskakujący od pierwszych stron thriller! Maria Grund przebojem podbiła moje czytelnicze serce, tak abym pragnęła tylko więcej i więcej.

Wielowątkowa, mroczna i krwawa akcja, która dosłownie pędzi, a kolejne zwroty akcji autorka wyciąga z kapelusza, jak prawdziwy iluzjonista.

Wątek śledztwa, prowadzonego przez dwie skrajnie różne bohaterki, Sannę i Eir, to majstersztyk kryminalnej zagadki, prowadzonej w sposób przemyślany. Misternie utkana sieć niedopowiedzeń doprowadza czytelnika do obłędu, tak aby wiedział, że nie wie nic.

Mała, senna i deszczowa wyspa, to właśnie tam zostały odnalezione zwłoki młodej dziewczyny... samobójstwo? Tak podejrzewa policja, ale coraz to nowe wyjątkowo brutalne morderstwa rozpoczynają serię zdarzeń, której nie zatrzyma już nikt. Tylko od Sanny i Eir zależy, czy mieszkańcy będą bezpieczni we własnych domach.

Te dwie kobiety różnią się tak jak woda i ogień, ale łączy je wspólny cel: schwytać mordercę. A gdy stawką jest ludzkie życie, są gotowe stanąć w szranki z każdym niebezpieczeństwem.

Sposób kreacji bohaterów przez Marię Grund jest wyjątkowo przemyślany, nic nie zostało napisane przypadkiem. Każda informacja, nawet niepozorna drobnostka, ma znaczenie. Postacie kobiece wiodą prym w "Grzechu śmiertelnym", są aż do bólu realistyczne, co bardzo cenię. Autorka bardzo zgrabnie zgrała ich tak różne osobowości, aby stworzyły prawdziwy szwedzki dream team. Każda z nich niesie na barkach własne cierpienie, a ja uwielbiam, gdy bohaterowie w książkach nie są idealizowani.

Powieść ma wyjątkowo mroczny klimat, zanurzając się w lekturze, niemal czułam krople deszczu na skórze, ten chłód i dreszcze na samą myśl, co wydarzy się za chwilę.

Autorka ma niezwykłą lekkość w pisaniu, ale tez zwodzi czytelnika, bawi się nim, żongluje domysłami, aby sprowadzić go na manowce. To jest wręcz niesamowite, że tak dałam wywieźć się w pole! Niech potwierdzeniem mych słów będzie fakt, że jeszcze godzinę po zamknięciu książki, leżałam w łóżku i roztrząsałam wszystko, co się wydarzyło. I doszłam do wniosku, że to nie za mną był problem, po prostu tego się nie dało przewidzieć. Właśnie w taki sposób lubię być zaskakiwana, tak, że zbieram szczękę z podłogi!

Bezwiedne ciało nastolatki odnalezione w opuszczonym kamieniołomie.

Makabryczna lisia maska unosząca się w wodnej toni.

Śmierć, która zdawać by się mogło była samobójczym aktem, jest tak naprawdę dopiero początkiem morderczej spirali, która wkrótce ogarnie senne, spowite jesiennym mrokiem miasteczko...

Nagroda za najlepszy szwedzki kryminalny debiut 2020 roku - cóż, w pełni zasłużona! To, co dość mocno wyróżnia tę pozycję na tle pozostałych z tego gatunku, to kobiecy duet śledczy, co praktycznie się nie zdarza. Zarówno Eir jak i Sanna to postaci z krwi i kości. Piekielnie charakterne, zadziorne i niepozbawione licznych wad, ale przy tym jeszcze bardziej ludzkie. Autorka stopniowo odziera je z zewnętrznych warstw, ukazując tym samym dręczące je demony przeszłości.

Historia ta zaskakuje nie tylko ogormną ilością wątków i piętrzącymi się z każdą kolejną stroną sekretami, ale i mnogością krwawych, niezwykle obrazowo ukazanych zbrodni - krótko mówiąc, trup ściśle się gęsto, a niektóre opisy wręcz przyprawiają o gęsią skórkę. Grund stworzyła zawiłą plątaninę mętnych poszlak i tropów, by koniec końców każdy poszczególny element wskoczył na swoje miejsce, tworząc spójną, dogłębnie przemyślaną całość. A gdy już jesteśmy praktycznie pewni, że wiemy wszystko... zakończenie dosłownie wbija w fotel.

"Grzech śmiertelny" to pierwszorzędny kryminał, do cna przesiąknięty posępną skandynawską aurą. Zaskakujący i niesztampowy - zdecydowanie polecam!