Gdy gwiazdy ciemnieją

Przychodzę dzisiaj do Was z recenzją książki "Gdy gwiazdy ciemnieją". To dosyć wciągająca książka, ale dla mnie jedna z tych, które na początku budzą mieszane uczucia. Nie mogłam się w nią wciągnąć, akcja nie była tak dynamiczna jak lubię. Lektura ma rozbudowane wątki, opisy.

Główna bohaterka - Anna Hart jest detektywem i zajmuje się między innymi zaginięciami dzieci. Gdy doswiadcza własnej tragedii wyjeżdża na wieś, gdzie mieszkała w dzieciństwie, by nabrać dystansu do ostatnich wydarzeń. Nie zaznaje tam spokoju. Ginie młoda dziewczyna, tak samo jak kiedyś rówieśniczka Anny, która teraz próbuje za wszelką cenę rozwikłać zagadkę.

"Gdy gwiazdy ciemnieją" przepełniona jest traumami z dzieciństwa, mrocznymi zaginięciami i dziwnym przeznaczeniem, jakby zapisanym gdzieś już na samym początku. Mimo tego, że książka trochę jak dla mnie była mało dynamiczna to polecam 🔥

Thriller ,,Gdy gwiazdy ciemnieją", którego autorką jest Paula McLain premierę miał pod koniec czerwca tego roku.

Anna Hart jest detektywem i w swojej pracy zajmuje się głównie poszukiwaniem porwanych oraz zaginionych dzieci. Nie wszystkie poszukiwania okazywały się sukcesem. Po osobistej tragedii Anna wyjeżdża do miasteczka Mendoncino, w którym wychowała się w rodzinie zastępczej. W miasteczku i okolicach trwają poszukiwania zaginionej nastolatki. Sprawa nie daje spokoju Annie i przypomina jej o zaginięciu koleżanki z lat szkolnych. Oprócz wspomnianego zaginięcia nastolatki, w okolicy doszło do dwóch podobnych zaginięć. Trwa żmudna praca śledczych i pojawiają się nowe fakty. Czy śledczy mają do czynienia z seryjnym porywaczem ?

Ciekawa narracja pierwszoosobowa z perspektywy Anny, a akcja toczy się w roku 1993 oraz pojawiają się retrospekcje z życia Anny. Fabuła inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami oraz własnym doświadczeniem i przeżyciami autorki. Dzięki takim zabiegom czuć dużą autentyczność tej historii oraz świetny klimat lat minionych, gdzie wszystkie nowinki techniczne oraz Internet w Stanach Zjednoczonych dopiero rozwiały się. Nie istniało za wiele baz danych, a liczne porwania oraz inne przestępstwa dały impuls do tworzenia ich i przyspieszyły powstanie ogólnokrajowych rozwiązań oraz procedur.

Nie jest to łatwa powieść. Wymagająca od czytelnika skupienia. Akcja nie pędzi tu w zawrotnym tempie, a napięcie jest stopniowo budowane. Oprócz odkrywania mrocznych tajemnic dotyczących porwań, poznajemy nie mniej trudną historię z życia Anny. Trauma i wydarzenia, od których chciała uciec, wzbudzają wiele kolejnych skrajnych emocji. Ponadto powieść umiejscowiona w małej społeczności, w której każdy o każdym wszystko wie. Całość czytało mi się bardzo dobrze, ale wiedziałem wcześniej, że może nie być łatwo. Jednak mi ,,Gdy gwiazdy ciemnieją" oraz historie i przesłanie, które zawiera przypadły do gustu, ale zapewne każdy inaczej to odbierze.

Mrok, przerażenie, powrót do przeszłości, walka z czasem to wszystko dotyka Anne Hart. Po tym jak otrzymuje ogromny cios od życia, przeżywa najstraszniejszą osobistą tragedię wyjeżdża do miejscowości, w której wychowała się w rodzinie zastępczej. Niestety nie ma czasu na poukładanie sobie życia na nowo, ponieważ okazuje się, że w miejscu, w którym spędziła dzieciństwo zaginęła nastolatka. Postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i mając ogromne doświadczenie próbuje odnaleźć dziewczynę. Sprawa nie jest łatwa, Anna musi się zmierzyć nie tylko z teraźniejszością, ale również ze swoimi traumami.

To historia pełna niepewności… tu nie tylko kwestia porwania jest istotna i wszystkich emocji jakie są związane z tym tematem, ale również sprawy dotyczące trudnego dzieciństwa. Nie najdziecie tu momentów pełnych radości, wręcz przeciwnie, to smutek przepełnia każdą stronę.

Z każdym kolejnym rozdziałem atmosfera się zagęszcza, coraz więcej tajemnic wyłania się z przeszłości, a każda z nich jest straszniejsza od poprzedniej. Choć przy porwaniu liczy się czas i szybkość działania to w tym przypadku akcja nie jest zawrotna, ponieważ autorka skupia się również na emocjach, których jest tutaj ogrom.

Dodatkowym aspektem sprawiającym, że ta książka na długo „zostaje w głowie” jest fakt, iż to najbardziej osobista historia autorki.

Duszność, niepokój, strach… to elementy, które cechują każde wypowiedziane w tej historii słowo, a do tego mała miejscowość i jej aura, która sprawia, że wszystko staje się jeszcze bardziej gorzkie w smaku.

Jeśli jesteście na tyle odważni, aby zmierzyć się ciemnością zachęcam Was do zapoznania się z tą książką. Możecie liczyć tylko na iskierkę nadziei, cała reszta jest przepełniona grozą…

"Marzenia to odwaga - mówię. - Czasami mamy tylko je."

Przychodzą takie chwile, czy dni, że masz wszystkiego dosyć, świat Cię przytłacza i chcesz rzucić swoje dotychczasowe życie, na rzecz czegoś nowego, może lepszego niż było dotychczas. Szukasz swojej drogi i wybaczenia, bo nie jesteś w stanie poradzić sobie z problemami, które życie Ci postawiło na drodze. Z tym zmaga się główna bohaterka Anna Hart, która boryka się z przeszłością i teraźniejszością, jest przytłoczona własnym życiem i pracą, której poświęca się do reszty. Uciekając od męża i syna, chcę uleczyć się z traumy i przeżyć, które ją spotkały. Ucieczka ma być jej ostatnim punktem do uleczenia się i zrozumienia siebie, ale czy jej się to uda...

.

Świetny thriller psychologiczny, poruszający wiele trudnych wątków związanych z dziećmi, dotkniętymi przez los i skrzywdzonymi przez bliskich sobie ludzi. Jeszcze nie czytając książki, doczytałam się na okładce, że jest to najbardziej osobista książka autorki, jaką napisała. Nie powiem, że ten szczegół zainteresował mnie najbardziej. Czytając ją, przez cały ten czas, zastanawiałam się o co, konkretnie może chodzić, doszukiwałam się pewnych znaków zdradzających tajemnicę pisarki. Wszystkie moje domysły rozwiała sama autorka, dołączając kilka słów wyjaśnienia na końcu książki. Wyjaśnia ona w nich, dlaczego ta konkretna powieść, jest tak dla niej bliska i była trudna do napisania. Zdradzę Wam tylko, że fabuła osadzona była naprawdę w Kalifornii w miejscowości Mendocino i większość miejsc opisanych w książce istnieje naprawdę, niektóre zdarzenia także miały miejsce.

.

Nie jest to zwykły thriller, w którym miejsce i zdarzenia są fikcyjne, otóż w pewnej części książka ta jest oparta na faktach. Inspiracją do stworzenia wątku o zaginionych dziewczynach, była dla autorki historia Polly Klaas.

Która została uprowadzona z własnego domu przez mężczyznę na oczach swoich koleżanek. Całe to zdarzenie autorka opisała w książce oraz cały proces poszukiwań Policji, rodziców i wielkiego zaangażowania społeczeństwa w tę sprawę. Wstrzasającą i wręcz niewyobrażalna zbrodnia, która poruszyła wszystkich.

.

Szczerze, bardzo Wam polecam tę książkę, jest to coś nowego, co do tej pory czytałam. Książka trudna, bo wiele tutaj emocji autorki zostało przelanych na papier. Tak jak pisarka wspomniała, że ta powieść była jej obsesją, czuła, że musi ją napisać, cała ta historia siedziało gdzieś głęboko w niej.

W mroku nie czają się potwory, tylko ludzie. Człowiek w obliczu niewyjaśnionych zdarzeń umysłu jest w stanie posunąć się do niewyobrażalnych krzywd. Nie ma w sobie empatii i poczucia człowieczeństwa. Zachowuje się jak zwierzę, rozjuszone i zamknięte w klatce.

Temat porwań, zaginięć, tajemniczych morderstw to najbardziej powielany schemat thrillerów. Przy takich pozycjach najczęściej przyszykowujemy się na emocjonalną treść, przepełniona bólem i rozgoryczeniem bliskich. Ale przecież to nie jest złe, że książka wkrada się w głąb naszego umysłu, siejąc spustoszenie odczuć, aby za chwile sprawić, że skupiamy się na rzeczach, które gdzieś są zakorzenione głęboko w nas.

Powiem szczerze, że na początku miałam mętlik. Teraźniejszość mieszała się z przeszłością, próbując wykreować nam zarys fabuły, jej bohaterów i ukształtować zbierająca się tajemnice. W pewnym momencie poczułam się jak na pewnego rodzaju haju, takie poplątanie z pomieszaniem, aby dopiero za chwilę osiągnąć balans i wyjść na prostą. Wtedy właśnie zaczyna się dziać, to o czym wspominałam wyżej.

Bohaterka zaczyna podróż w głąb siebie, odkrywając czyhające w ukryciu demony. Walka sama ze sobą nie należy do najłatwiejszych, ale aby osiągnąć wewnętrzną równowagę – potrzebna. Tutaj dostajemy prawdziwy rollercoaster emocjonalny.

Super, że autorka przedstawiła główna postać jako osobę człowieczą-popełniająca błędy, walczącą ze sobą i wrażliwa. Dzięki temu lepiej można odczuć wszystkie jej rozterki i przemyślenia, którymi nas darzy.

Daj się porwać gwiazdom i tajemnicą, na których ujawnienie właśnie przychodzi pora.

"(...) żałuję, że gumowym czerwonym przyciskiem pilota nie można wyłączyć wszystkiego, w środku i na zewnątrz. Chaosu i rozpaczy, i bezsensownej śmierci."

Anna Hart znana jest ze swojej pracy i pełnego zaangażowania w działania związane z przestępstwami seksualnymi i uprowadzeniami dzieci. W momencie osobistej tragedii wraca w rodzinne strony. Na miejscu nie zaznaje jednak ukojenia. Kobieta podejmuje kolejne śledztwo związane z zaginięciem nastolatki. W toku postępowania odzywa się bolesna przeszłość Anny.

Autorka buduje klimat na domysłach i przypuszczeniach. Od początku podrzuca koraliki, które czytelnik musi sukcesywnie nawlekać na nitkę by powstał naszyjnik złożony z prawdy. Nic nie jest od razu podane na tacy. Bardzo cenię taki zabieg. Lubię wraz z bohaterami odkrywać kolejne sekrety, istotne szczegóły i przede wszystkim to co siedzi w ich głowach.

Aktualne śledztwo miesza się ze wspomnieniami głównej bohaterki. Jest swego rodzaju powrotem do przeszłości. Kobieta zdaje się utożsamiać z zaginioną, rozumieć ją. Przejawia dużą emocjonalność, a jednocześnie zdeterminowanie w działaniu. Za wszelką cenę dąży do pozytywnego finału śledztwa.

Niestety mam z tą książką mały problem. Jestem lekko rozczarowana rozwinięciem. Pierwsze kilkadziesiąt stron wprowadziło tajemniczy klimat, nakierowany na zagadkę kryminalną, ale także na tłumione przez bohaterkę emocje. Byłam mocno zaintrygowana i z dużą dozą uważności śledziłam kolejne wydarzenia. Niestety w pewnym momencie zwyczajnie poczułam znużenie. Mam wrażenie jakby część tej historii mi uleciała, nie była na tyle istotna aby zakotwiczyć się w niej na dłużej. Mimo bardzo ciekawego wątku przewodniego coś nie do końca zagrało. Wydaje mi się, że po prostu fabuła jest zbyt przeciągnięta. Autorka starała się tak szeroko i szczegółowo wniknąć w temat, że zagubiły się pozostałe składowe tej powieści, przez co dużo straciła ona na dynamice. Z pewnością wielu taka konstrukcja przypadnie do gustu jednak ja jej nie kupuję.

Na szczęście, po tym dość długim rozbiegu, mniej więcej w 2/3 książki akcja znów nabrała tempa. W końcu poszczególne klocki zaczęły wpadać na właściwe miejsce. Na jaw wychodziły kolejnej fakty, zarówno z obecnego śledztwa, jak i z przeszłości bohaterów. Zakończenie mogę ocenić już bardzo wysoko. Rozwiewa wszelkie wątpliwości i wieńczy powieść, która w ogólnym rozrachunku przeraża swoją autentycznością.

Jak Autorka sama wspomina, pisząc tę powieść zawarła w niej własne bolesne doświadczenia, a także wzorowała się na innych prawdziwych wydarzeniach. Takie połączenie fikcji oraz faktu dało bardzo emocjonalny obraz ludzkich traum i cierpienia.

"Gdy gwiazdy ciemnieją" to dobry thriller, ale jednocześnie dość trudny w odbiorze.

Anna Hart przeżyła osobistą tragedię. Musi się zmierzyć z własnym bólem. Na co dzień mierzy się z bólem innych ludzi, zajmując się poszukiwaniem zaginionych dzieci.

Chcąc uporać się z traumą, przyjeżdża do miasteczka, które kiedyś było jej domem. Tu wychowywała się w rodzinie zastępczej. Spacerowała po lesie i uczyła się, jak się w nim poruszać i przetrwać. Zamiast spokoju trafia jednak w sam środek chaosu.

Bez śladu zaginęła nastolatka. Sprawę prowadzi miejscowy policjant, dawny przyjaciel Anny. Ta oferuje mu swoją pomoc. Wkrótce okazuje się, że to nie jedyne zaginięcie w okolicy.

Do Anny i Willa wracają wspomnienia. Ich szkolna koleżanka również zaginęła przed laty. Jej sprawa zakończyła się tragicznie. Czy sprawa Cameron skończy się podobnie?

"Gdy gwiazdy ciemnieją" to bardzo poruszająca lektura. Bardzo osobista dla autorki. Poruszająca niezwykle trudne wątki, molestowania dzieci, uprowadzeń, straty. Książka jest przesiąknięta bólem, który wylewa się z każdej strony. Podobnie jak mrok i strach.

Paula McLain w swojej powieści łączy fikcje z prawdziwymi przypadkami zaginięć. Inspirację stanowiła sprawa zaginięcia dwunastoletniej Polly Klaas, która została uprowadzona ze swojego domu w październiku 1993 roku.

Akcja książki również rozgrywa się w 1993 roku. Nie ma powszechnego internetu, telefonów komórkowych, wielkich baz danych z DNA i odciskami palców. Ogłoszenia o zaginięciu są rozsyłane tradycyjną pocztą.

Bardzo podobało mi się prowadzenie wątku Anny. Wiemy, że spotkała ją tragedia, ale autorka niezwykle powoli odkrywa przed czytelnikiem, co się faktycznie stało i dlaczego Anna wyjechała. Postać Hart jest rewelacyjnie skonstruowana. Autorka w dużej mierze skupiła się na jej profilu psychologicznym. Dzięki retrospekcjom wiemy, co ją kształtowało, z jakim bagażem doświadczeń mierzy się od dziecka, dlaczego jest przepełniona bólem.

To głównie postać Anny sprawiała, że nie chciałam książki odkładać. Chciałam poznać jej sekrety, dowiedzieć się co się wydarzyło w jej życiu.

"Gdy gwiazdy ciemnieją" to jedna z tych książek, które na dłużej pozostaną w pamięci.

Nieprzyjemne, duszące uczucie. Zerkanie przez ramię. Rozdrapywanie dawno zabliźnionych ran. Nieprzychylny wzrok. Obleśne ręce. Brak bezpieczeństwa.

To można poczuć czytając „Gdy gwiazdy ciemnieją”.

Początkowo miałam wrażenie, że coś mi ucieka. Przeczytałam około 160 stron i zaczęłam od początku.

Cieszę się, bo pewne rzeczy poukładały mi się na nowo w głowie.

Książka ma w sobie więcej niż jeden sekret - i to jest ciekawe połączenie, bo czytelnik z każdym rozdziałem zadaje sobie pytanie: „co się stało w życiu Detektywi Anny Hart?”.

Wytłumaczenie całości jest intrygujące i autorka odpowiada na wszystkie pytania jakie sobie zadałam. Momentami miałam wrażenie, że niektóre rzeczy są naciągane, ale koniec końców książka wypadła całkiem dobrze.

Wydarzenia zostały oparte nie tylko o fikcję czy inspirację doświadczeniami obcych osób. Autorka opisała w pewnym sensie swoje własne przeżycia związane z domem dziecka oraz molestowaniem.

Nie jest to najlepsza książka jaką było mi dane czytać, ale na pewno jej zakończenie sprawia, że milczę. Że ciężko mi na sercu.

Niepokojąco przerażająca, tkwiąca boleśnie pod skórą niczym wyczuwalna pod palcami zadra, która stanowi dotkliwy emocjonalnie ślad przeszłości, porażająca dogłębnie ponurym wydźwiękiem. Do cna nasączona gęstym mrokiem, który skapuje na duszę, rozdział po rozdziale. „Gdy gwiazdy ciemnieją” to książka, której przewróceniu ostatniej strony towarzyszy głucha cisza niedowierzania spleciona z gwałtownym szokiem, które rozbrzmiewają w głowie odbiorcy wraz z szumem obijających się o siebie myśli. To trzymający w napięciu i wzbudzający dreszcze mariaż okoliczności, które wydarzyły się w rzeczywistości, pozostawiły swoje piętno na oddychającym człowieku, oraz nie mniej poruszającej fikcji literackiej, tworzący fabułę wielowarstwową, oddającą z zaakcentowaną traumatycznością utkane zakamarki ludzkiej duszy, odzwierciedlone z pietyzmem autentyzmu i wiarygodności. „Gdy gwiazdy ciemnieją” to niewątpliwie precyzyjnie nakreślony thriller psychologiczny, wzbogacony całkiem wyraźną nutą powieści kryminalnej, posiadający wszystkie aspekty dobrego zmieszania tych dwóch gatunków. Jednak to meandry naznaczonych krzywdą umysłów rażą czytelnika po oczach budzącą emocje czeluścią nienamacalnie okaleczonych świadomości, decydujących o każdym następnym życiowym wyborze – mimowolnie i bez zastanowienia. Ta historia wczepia się w pamięć także portretami psychologicznymi bohaterów, które naszkicowano z wyczuwalnym szacunkiem płynącym spod pióra autorki, w otulający sposób, który nieczęsto dostrzegalny jest na kartach książek – dopiero po przeczytaniu ostatniego zdania rozwiewa się mgła tego tajemniczego zabiegu, a treść zyskuje nowy, jeszcze mocniej oddziałujący na zmysły wymiar. Obnażająca zacienione w dziennym świetle demony prowokowane wspomnieniami z okresu najbardziej kształtującego ludzkie oblicze. Wykazująca męczącą, trudną do zniesienia winę oblepiającą brudem, która doprowadza stopniowo do obłędu i zagubienia. Klimatycznie osnuta w ciemnym, powodującym ciarki lesie, o specyficznej, wręcz ponurej w wymowie narracji – pozycja stanowiąca z całą pewnością trudne doświadczenie, ale potrzebne i uświadamiające, konieczne do poznania.

Las, nieco mroczny i nieprzenikniony, pani detektyw, która ucieka przed osobistymi dramatami i zaginięcia nastolatek. Choć nie jest w pracy, posiadając cenne doświadczenie zawodowe nie może biernie przyglądać się z boku. Poczujcie tę gęsta atmosferę, niepewność, strach. Czy uda się kogoś uratować? A może Anna Hart powinna przede wszystkim skupić się na ratowaniu siebie?

Anna Hart walcząc z własnymi demonami, trafia w sam środek gorączkowych poszukiwań zaginionej nastolatki. Przyjechała w strony, gdzie spędziła dzieciństwo. Znowu spotyka znajomych z czasów szkolnych. Will jest szeryfem, który chyba nie do końca potrafi się zmierzyć być może z najtrudniejszym zadaniem w swojej karierze. Ona ma wiedzę i doświadczenie, wszak to była jej codzienność, praca, której oddawała całą siebie, niewiele zostawiając rodzinie…Proponuje pomoc.

Trwa wyścig z czasem. Sprawy się komplikują, kiedy okazuje się, że dzieciństwo dziewczyny wcale nie było bajkowe. Może uciekła? Giną jeszcze 2 nastolatki. Przed Anną i Willem trudne śledztwo, które przywołuje wspomnienia sprzed lat.

Gdy gwiazdy ciemnieją to powieść z pogranicza thrilleru psychologicznego i kryminału. Przez cały czas czułam nutkę niepokoju, mrok czający się gdzieś za drzewami, a tajemnice i domniemania oplatały mnie jak pajęcza sieć. Do samego końca ciężko było odgadnąć kto stoi za porwaniem/porwaniami, ale także nie było wiadomo co wydarzyło się w życiu głównej bohaterki. Ta niepewność, specyficzny klimat i ciekawie poprowadzone śledztwo przeplatane z osobistymi refleksami Anny nadają powieści wyjątkowy charakter. To była bardzo ciekawa książka, którą z pewnością zapamiętam na długo.