Gra pozorów

To moja pierwsza przeczytana książka tej autorki. Rozpoczyna się ona peanem na część pierwszego tomu. Pean przeczytałam i od razu podeszłam do niej z dość wygórowanymi oczekiwaniami.

Książka jest dobra, dobrze się czyta, tak do podusi, kocyka i herbatki. Nie zwaliła mnie z nóg i nie parskałam śmiechem. Może dwa momenty sprawiły, że na mojej twarzy zagościł szczery uśmiech.

Z czystym sumieniem mogę polecić na jakiś weekendowy odpoczynek i uwaga na serio źle obstawiłam mordercę i samą mnie to zadziwiło

W Grze pozorów Agencja Detektywistyczna Czajka na czele z Gają Stawską, znów na tropie. Tym razem szukają zaginionej autorki poczytnych kryminałów, która zniknęła bez śladu. Porwanie? Chwyt marketingowy? Czy może ktoś ją zamordował? Co zachwyca w tej książce od pierwszej chwili? Wspaniale skonstruowana fabuła i świetne dialogi, w których tworzeniu Katarzyna Gacek jest mistrzynią. Trudno się nie uśmiechnąć, gdy czyta się zabawną wymianę zdań pomiędzy Klarą a Gają. I dodatkowo całość ubarwia postać komendanta policji Lewina, z którym szefowa agencji się nie lubi od samego początku. Iskrzy między nimi, jak przed burzą, a potyczki słowne tej pary nie mają sobie równych. Katarzyna Gacek kolejny raz stworzyła istny majstersztyk, koktajl gatunkowy, od którego trudno się oderwać. Przewybornie połączyła wątki kryminalne, obyczajowe i komediowe w zgrabną całość, która zapewnia kilkanaście godzin wspaniałej lektury i oderwania się od rzeczywistości. Szczególną uwagę zwraca kreacja głównych bohaterek, tak bardzo różnych, ale każda z nich boryka się ze swoimi prywatnymi problemami, co pozwala traktować je jak bliskie przyjaciółki, które bardzo się lubi. Może trochę brakuje rozbudowanych postaci męskich, którzy są tu zaledwie tłem, ale mimo wszystko, jeśli nawet odgrywają rolę drugo, czy trzecioplanową są ciekawie przedstawieni i warci uwagi. Gra Pozorów to niesamowita powieść, pełna intryg i zwrotów akcji, w której można odnaleźć nawiązania do kryminałów Agathy Christie.

Agencja Czajka ma się w zasadzie dobrze, bo po ostatnim spektakularnym śledztwie, drzwi do biura się nie zamykają. Dziewczyny nie mogą narzekać na brak klientów, ale zaczyna powiewać nudą, bo ileż można śledzić zdradzających małżonków. I gdy stwierdzają, że nic w zasadzie się nie dzieje, to kolejna ciekawa sprawa znajduje je sama. Znika w bliżej nieokreślonych okolicznościach znana autorka poczytnych kryminałów Monika Banach. Zrozpaczona agentka Banach, nie wierzy, że autorka tak po prostu beztrosko się ulotniła i podejrzewa porwanie. Na nogi zostaje postawiona policja, a równolegle Ewelina wynajmuje także agencję Gai.

Matylda liczyła na awans i podwyżkę w pracy, a zamiast tego otrzymuje od szefa pomocnika. Gaja założyła agencję, by demaskować niewiernych małżonków, i w jakiś symboliczny sposób mścić się na mężczyznach. Sądziła, że da jej to poczucie siły i satysfakcji, a w pakiecie dostała ból z rozdrapywanych ran. Klara nieokiełznana singielka trafiła na mężczyznę, na którym po raz pierwszy w życiu zaczyna jej zależeć. Obie detektywki mają głowę zaprzątniętą czymś innym, więc wydaje się, że główny ciężar śledztwa spada tym razem na Matyldę, chociaż kobieta formalnie w agencji nie pracuje.

Sprawa zaginięcia sławnej autorki wydaje się zawiła i nierozwiązywalna. Dziewczyny kluczą, szukają, wciąż wpadają na nowe tropy, które okazują się ślepymi uliczkami i są coraz bardziej zniechęcone śledztwem, które nie przynosi rezultatów. Jedynie Matylda szuka wskazówek w przeszłości Banach i cały czas wierzy, że uda jej się trafić na właściwy ślad. Gdy w końcu odkrywają prawdę dotyczącą zniknięcia pisarki, następuje zwrot o sto osiemdziesiąt stopni i dopiero wtedy zaczyna się dziać. Dziewczyny zachodzą w głowę, jak to możliwe, że aż tak się pomyliły i sprawa toczy się w zupełnie innym kierunku, niż to zakładały na początku.

Gra pozorów to wspaniale skonstruowana powieść. Mieszanka gatunków, które doskonale ze sobą współgrają. Katarzyna Gacek jest świetną obserwatorką otoczenia i w jej historii oprócz śledztwa, zabawnych dialogów i perfekcyjnej kreacji bohaterów, można znaleźć opis kilku kwestii, z którymi każdy mógł mieć styczność. Stalking, problemy związane z rodzicielstwem, relacje damsko męskie, kwestia uczciwości wydawców, ale przede wszystkim wspaniale przedstawiony wątek związany z przyjaźnią i lojalnością.

Wielkim plusem serii są jej bohaterki. Trio kobiet, tak różnych od siebie, że aż nie do uwierzenia, że potrafią wspólnie prowadzić śledztwo, wbrew dzielących ich różnicom. Wielkie brawa dla autorki za ich kreację. Trzy umysły, serca i sumienia, które świetnie się uzupełniają. Pomimo że każda z nich jest zupełnie inna, to wydają się tak bardzo prawdziwe i nie da się ich nie lubić.

Prywatnie Gaja boryka się ze swoją traumą po rozwodzie i przeszłością, która nadal nie jest dla niej jasna. Klara wieczna singielka, która myśli, że wreszcie znalazła właściwego mężczyznę, musi uznać swoją porażkę, a naciskającym ją rodziców, by się ustatkowała przedstawić rzekomego narzeczonego. Natomiast Matylda walczy z nadwagą i uczy się jak być szefową dla współpracownika, którego zamiast podwyżki i awansu zafundował jej burmistrz. Razem dziewczyny stanowią niesamowity team. Są niezawodne i pomysłowe, a ich śledcze prowokacje wywołują uśmiech na twarzy. Agencja Czajka rozwiązuje kolejną sprawę i mógłby być koniec. No mógłby, ale mam pytanie. Kiedy będzie ciąg dalszy?

Wpadła mi w oko dość interesująca okładka nowej książki Katarzyny Gacek. I choć jestem przeciwnikiem oceniania książki po okładce i kierowaniem się nią przy wyborze, to nie mogłam przejść obojętnie obok tej konkretnej. I tak właśnie zaczęłam się moja przygoda z piórem autorki.

Książka opowiada o perypetiach Gai, która po ostatnim swoim sukcesie, a możemy go poznać w tomie pierwszy, nie narzeka na brak pracy. Sława, jaką zyskała dzięki swojej skuteczności, powoduje, że wiele potrzebujących osób, zgłasza się do jej Agencji o pomoc. Wśród małych zleceń o zdemaskowanie zdrady, trafia się prawdziwa gruba ryba. Zadaniem jest rozwiązanie zagadki zniknięcia, sławnej na całą Polskę, autorki Moniki Banach. Wraz ze swoją pracownicą Klarą starają się zrobić wszystko, aby odnaleźć autorkę, najlepiej całą i zdrową.

Czasami zastanawiam się, czy mam szczęście w doborze lektur, ale jak inaczej opisać fakt, że w dzisiejszych czasach, kiedy tak dużo książek pojawia się na rynku wydawniczym, trafiam na naprawdę świetną literaturę. I taka właśnie jest najnowsza książka Katarzyny Gacek „Gra pozorów”. Jest to połączenie kryminału, literatury obyczajowej i komedii. Te trzy składniki spowodowały, że nie mogłam oderwać się od książki. Każdą wolną chwilę poświęcałam na rozwiązanie zagadki, ponieważ zżerała mnie ciekawość, co też mogło przydarzyć się Monice Banach i kto zamieszany jest w jej zniknięcie.

Autorka zadbała o to, aby czytelnik poznał bohaterów od ich prywatnej strony. Nie brakowało licznych spraw osobistych, z którymi przyszło się borykać, nie tylko głównym bohaterom, ale również ich przyjaciołom i wrogom, którzy stanęli na ich drodze. W mojej głowie kłębiły się przypuszczenia, czujnie czytałam tekst linijka po linijce, aby nie opuścić nawet najdrobniejszego szczegółu, który naprowadziłby mnie na trop sprawcy. Zakończenie poszukiwań było zaskakujące, choć można by rzec, że oczywiste w czasach niezdrowej konkurencji. Jednak to, co daje nadzieję, to zakończenie dotyczące samej Gai, która otrzymując ciekawe informacje o swoim życiu prywatnym, będzie musiała się z nimi zmierzyć – mam nadzieję – już w następnym tomie.

Reasumując: Zapytana przez jedną z autorek, czy warto sięgnąć po tę książkę, bez chwili zawahania napisałam, że „warto. Lekka, przyjemna, czyta się szybko, a przy tym trzeba rozwiązać zagadkę. Tak więc trybiki w głowie pracują. Polecam”. I zdania nie zmienię, taką opinię przedstawię każdemu, kto zwróci na nią uwagę. A teraz czekam na kolejny tom tej serii…

Papierowy bluszcz

Słyszeliście już o gatunku cosy crime? Ja spotkałam się z nim dopiero teraz, przy okazji książki gacekpisze  "Gra pozorów", za którą dziękuję wydawnictwoznakpl

Czym wyróżnia się ten gatunek? Pomimo że jest tu zbrodnia i zagadka detektywistyczna, nie ma tu brutalności i drastycznych opisów.

Gaja Stawska prowadzi Agencje Detektywistyczną Czajka. Jej współpracowniczką jest piękna, młoda, rudowłosa Klara. Agentka znanej pisarki zleca agencji znalezienie Moniki Banach, autorki bestsellerów, która zniknęła ze swojego domu w Milanówku.

Czy doszło do porwania? Czy może to nowy sposób na wypromowanie nowej książki? A może doszło do morderstwa?

Gaja, Klara z pomocą Matyldy, urzędniczki i dziennikarki, ruszają na poszukiwania. Ich drogi często krzyżują się z miejscowym komendantem, który delikatnie mówiąc, nie jest z tego powodu zadowolony.

Kobiety oprócz zmagań ze śledztwem, muszą zmierzyć się z problemami życia codziennego. Gaja nie potrafi dogadać się z nastoletnią córką. Klarę odwiedzają rodzice, którzy chcą poznać jej narzeczonego. Ta musi na szybko jakiegoś zorganizować. Matylda zaś dostaje nowego współpracownika, z którym musi dzielić biuro i któremu ma delegować prace. Jak się okazuje łatwiej być podwładną niż szefową.

"Gra pozorów" to druga część serii z Agencją Detektywistyczną Czajka. Bardzo ubolewam, że przegapiłam pierwszą część, bo ta ogromnie przypadła mi do gustu. Czyta się szybko i lekko. Intryga jest wciągająca i ciężko się od niej oderwać.

Wielkim plusem są bohaterki tej serii. Każda z kobiet jest inna, ale wydają się bardzo prawdziwe. Mają pracę, dom i problemy, jak każdy z nas. Trochę drażniło mnie zachowanie Klary, jej lekceważący stosunek do pracy i Gai, jako szefowej. Myślę, że w prawdziwym życiu, długo by się w tej pracy nie utrzymała. Z drugiej strony wątek Klary i jem przebojów z rodzicami i nieistniejącym narzeczonym jest najzabawniejszy.

Katarzyna Gacek świetnie połączyła wątki kryminalne, obyczajowe i komediowe w zgrabną, wciągająca całość. Dla mnie było to miłe oderwanie od mroczniejszych tytułów, które rozbudziło mi apetyt na więcej takich książek.

Katarzynę Gacek znam z dwóch serii, z tej o Agencji Detektywistycznej Czajka, ale to nie była moja pierwsza przygoda z jej twórczością, bo druga to ta o Magdalenie Borowskiej. Kiedyś opowiadałam o tej drugiej, kryminalnej, ale dzisiaj o komedii kryminalnej, która już ósmego marca pojawi się na półkach księgarń, a ja miałam okazję przeczytać ją przedpremierowo dzięki Wydawnictwu Znak. A czy było warto?

Sami przyznacie, że od jakiegoś czasu tych komedii kryminalnych pojawia się całe mnóstwo. Wśród nich są zarówno perełki, jak i totalne chłamy. To oczywiście moja subiektywna ocena, ale na naszym polskim rynku wydawniczym faktycznie, na szczęście, można trafić na dobrze skrojoną komedię kryminalną chociażby w wykonaniu Iwony Banach czy Małgorzaty Starosty. Czy w takim razie Katarzyna Gacek się czymś wyróżnia i jej powieści również są godne uwagi?

"Gra pozorów" to tom drugi i z góry uprzedzam, że mogą pojawić się spojlery w poniższej części recenzji. A to dlatego, że choć można czytać w odwrotnej kolejności, to szczerze polecam jednak zacząć od "Psa ogrodnika" aby wyczuwać pewne smaczki w treści.

Ponownie spotykamy bohaterki z agencji detektywistycznej czyli Gaję, Klarę i Matyldę. Do tej pierwszej zgłasza się agentka pewnej pisarki bestsellerów z błaganiem o odnalezienie kobiety. A ta zniknęła nagle, jak się okazuje, choć powinna przebywać w Milanówku. Zdarzenie zdaje się być dziwne i wręcz pojawia się podejrzenie, że może być to chwyt marketingowy, który miałby podnieść sprzedaż książek. Ale problem polega na tym, że sprawę trzeba potraktować poważnie, bo przecież równie dobrze ktoś mógł kobietę porwać dla okupu lub nawet zamordować.

Aby tego było mało, każda z naszych bohaterek ma własne problemy i zagłębiamy się też w ich życie prywatne, zmartwienia, problemy. Gaja musi się zmierzyć z typowo rodzinnymi kłopotami, Klara również choć tylko z rodzicami. Tylko lub aż, bo chcą poznać jej nieistniejącego narzeczonego. A Matylda z kolei próbuje dogadać się z nowym współpracownikiem.

To taka nietypowa seria, bo agencję detektywistyczną prowadzą kobiety i całość podszyta jest fantastycznym poczuciem humoru, co tylko powoduje, że każdą bohaterkę od razu darzy się sympatią. Tylko z drugiej strony, w życiu bym nie uwierzyła, że w rzeczywistości coś takiego miałoby miejsce i szczerze mówiąc, wątpię aby się dogadała tak różniąca się od siebie trójka kobiet. Bo faktycznie każda z nich jest inna, każda ma swoje życie i problemy, a praca wręcz traktowana jest nieco po macoszemu.

No właśnie, śledztwo, bo to komedia kryminalna więc na wszystko odrobinę przymyka się oko, to jednak nie mogłam się w zagadkę wgryźć. Niby poważnie, bo zaginęła osoba, być może nie żyje, a z drugiej strony podśmiewywanie się, że może zrobiła to specjalnie jako chwyt marketingowy. I właśnie w tym miejscu, niestety muszę stwierdzić, że nie poleciłabym tej powieści osobie, która dopiero chce zacząć przygodę z komediami kryminalnymi, bo nie jest do końca ani komedią, ani kryminałem. Miało być zabawnie, ok, kwestia gustu i poczucia humoru. Są momenty, że wręcz się nad książką wybucha śmiechem, ale dla mnie to o wiele za mało. No i tu pojawia się mój problem, bo poważnie też nie jest i podejścia do rozwiązania zagadki zaginięcia pisarki jest "lajtowe" przez co wydaje się być niepoważne.

Dlatego dla mnie to powieść bardziej obyczajowa z bardzo fajnym poczuciem humoru, ale jako komedię kryminalną bym jej nie skatalogowała. Uważam, że to o wiele za mało na ten właśnie gatunek. Aczkolwiek, jako książka jest warta uwagi i jest naprawdę dobrze napisana przez co wciąga i ma się ochotę na więcej. Czy zatem sięgnę po kolejną część? Tak, choćby traktując ją jako obyczajówkę, ale zdecydowanie sprawdzę co nowego się przydarzy trzem kobietom z agencji detektywistycznej.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Znak.

Po serii mrocznych kryminałów dobrze jest usiąść wieczorem z książką, która wywołuje uśmiech i jednocześnie nadal należy do ukochanego gatunku literackiego.

Przyznam szczerze, że umknęła mi w natłoku wydawniczych nowości pierwsza część cyklu „Agencja Detektywistyczna Czajka”, ale nie przeszkodziło mi to w czerpaniu przyjemności z lektury kolejnej części.

Gaja, Klara i Matylda… Trzy główne bohaterki… Trzy różne osobowości, które wspólnie tworzą trio wybuchowe!

Jeśli chcecie spędzić wieczór w towarzystwie przebojowych bohaterek rozwiązując wydawałoby się prostą sprawę zaginięcia znanej autorki, to książka „Gra pozorów” na pewno Was nie rozczaruje! Polecam!

„Gra pozorów” to kolejna sprawa, którą wyjaśnia Agencja Detektywistyczna Czajka. Poczytna autorka kryminałów znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Gaja i Klara otrzymują zlecenie: odnaleźć Monikę Banach. I tu zaczyna się prawdziwa gra pozorów.

Czytając nową powieść kryminalną Katarzyny Gacek, po trosze stajemy się jeszcze jedną detektywką, która stara się nagiąć rzeczywistość, do swojej wizji, ale wszystko to co nam się wydaje, że się stało… tylko nam się wydaje.

Ta książka to przykład gatunku: tropy prowadzą w różne strony i tylko przez chwilę stają się wiarygodne. Do ostatniej strony nie wiemy, kto i w jaki sposób był faktycznie zamieszany w sprawę zniknięcia/porwania/zabójstwa. Wszystko napisane swobodnie i z dystansem, pięknie osadzone w polskiej rzeczywistości, z mnóstwem odniesień do tego co nas otacza. Zgrabne rozdziały czytają się lekko, a życiowe wątki, rozterki i sprawy tylko dodają całości posmaku realizmu.