Gość z koszmaru

Zamknijcie oczy... i przypomnijcie sobie koszmarny sen, który Wam się powtarzał. Teraz pomyślcie o tym, że zaczyna stawać się rzeczywistością…

Nie przepadam za horrorami, ale absolutnie nie żałuję, że przeczytałam „Gościa z koszmaru” J.H. Markerta. Na początku zapowiada się całkiem dobry kryminał i thriller. Koszmar zaczyna się dopiero później, a ja poczułam dreszczyk na plecach wyobrażając sobie scenerię, w jakiej dzieje się akcja i szklany pokój z książkami, które mają puste kartki.

Ben Bookman, autor horrorów pisze kolejną książkę. Okazuje się, że ktoś morduje ludzi dokładnie tak, jak jest w powieści. Pole kukurydzy i strach na wróble, którego boją się nie tylko ptaki, ale też i ludzie. Historia rodziny Bookmanów robi się coraz bardziej mroczna i skomplikowana. Coraz więcej trupów i komplikacji. Ludzie giną w straszny sposób… Pojawią się koszmary, które się spełniają. Do tego dochodzą sprawy zaginionych dzieci między innymi brata Bena, Devona. Dzieje się mnóstwo. Nie ma czasu na nudę. Jest tylko czas, by zacząć się bać, bo zwykle czytanie kończy się w nocy, bo nie można się oderwać od książki.

Kiedy wydawało mi się, że gorzej być już nie może – autor udowadniał mi, że jednak może. Świetnie napisana książka. Bardzo plastycznie. Bez problemu można sobie wyobrazić miejsca akcji w tym rodziny Bookmanów na pograniczu lasu z drzewami rosnącymi w ścianach domostwa. Jedni go kochają, inni bardzo się boją. Paradoksalnie może to być najbezpieczniejsze miejsce na ziemi…

Powoli zacierają się różnice pomiędzy fikcją a rzeczywistością. Tracimy poczucie bezpieczeństwa, bo przecież każdy miewa sny. Świetny pomysł J.H.Markerta na wykorzystanie naszych koszmarów i to w taki sposób, by przybrały kształty rzeczywistości. Mroczna, a nawet bardzo mroczna atmosfera sączy się z kolejnych kart. Nikt nie jest bezpieczny, nie ma pomocy, bo przed koszmarami sennymi nie ma przecież obrony.

Aż nie mogłam uwierzyć, że jest to pierwszy horror napisany przez tego pisarza. To gotowy scenariusz na film, który wystraszy widownię na całym świecie. Zakończenie zaskakuje i pozostawia czytelnika z nadzieją na kolejną część.

Koszmarnie dobry ten „Gość z koszmaru”. Uważajcie, bo może Wam się przyśnić!!!

J. H. Markert

"Gość z koszmaru"

@hardewydawnictwo

* " - Sztuka imituje życie. Tak po prostu jest."

* " - Tak naprawdę nigdy nie przestajemy być dziećmi - powiedział. - Przynajmniej nie tak do końca."

* "Na zewnątrz zmierzch zamienił las w kłębowisko cieni. Krwawił purpurą nad horyzontem, zmierzając do coraz większego mroku."

Zabiorę Was do New Haven w miejsce, gdzie wznosi się rezydencja Blackwood wśród powykrzywianych sosen. Jej spadkobierca Ben Bookman to odnoszący sukcesy pisarz. Do czasu kiedy słowa pisane nabierają mocy.

Fabuła jest jak koszmar, który nie chce cię opuścić i czujesz go nawet po przebudzeniu. Sprawia, że wszystko się miesza, nie wiesz czy to co się dzieje jest kwestią wyobraźni, prawdziwego życia czy może snu, z którego się nie obudziłaś. Lecz zaczynasz to lubić, podoba ci to czego nie wiesz, intryguje cię sam strach i niepewność co będzie dalej. Dlatego co noc zasypiasz i nie chcesz się budzić, bo wolisz trwać w koszmarze, który otula niczym najlepszy kochanek, dający wrażenia, które uzależniają i chcę się tylko więcej i więcej.

Akcja natomiast jest jak album zdjęć, który przeglądasz, niby wiesz co oglądasz, ale kiedy trafisz na pewne zdjęcie budzą się wspomnienia, które potrafią wgryźć się w głowę i zaplatać myśli, aż do końca. Przeglądając dalej, nie wiesz na jakie zdjęcie trafisz i jakie wspomnienia obudzisz i co będzie cię męczyć, a co zaskoczy.

Bohaterowie są wykreowani tak jak uwielbiam z krwi i kości, majacy swoją duszę i demony, z którymi muszą się zmagać. Dzięki temu stają się prawdziwi. Bardzo podobalo mi się to jak autor ukazał ich myśli, jak mogliśmy poczuć się tak jak oni i postarac się ich zrozumieć. Polubiłam Bena chociaż czasem go nie potrafiłam zrozumieć i irytował mnie czasem swoim podejściem do pewnych spraw, ale dzięki temu jaki był, stał się realny, bo nie ma ludzi co nie popełniają błędów. Oczywiście nie mogę nie wspomnieć o pobocznych bohaterach i tych z drugiego planu, których kreacja również jest na wysokim poziomie, oni także wrzucają swoje trzy grosze do historii.

Emocje chwytają od pierwszej strony, a z każdą kolejną otulają świadomość, sprawiając, że historie przeżywa się naprawdę. Niepewność zasiewa ziarno niepokoju, które z każdą stroną kiełkuje strachem, niezrozumieniem, lękiem i obawą przed tym co nas czeka. Lecz im dalej w opowieść tym bardziej się zachwycałam tą brutalnością, która czasem aż mnie w środku zabolała. Ale znajdzie się chwila na uśmiech, smutek i jego wzruszenie.

Opisy są świetne takie jak lubię, pełne brutalności, dokładności i trzymające w napięciu, powodujące wewnętrzny ból. Dostałam również możliwość wejścia do umysłów bohaterów i ich wewnętrznych rozterek oraz przemyśleń. To te opisy, których chce się tylko więcej i więcej, bo one swoją brutalnością i klimatem przyciągają i zachwycają.

Autor przeniósł mnie do swojej historii, zrobił to od pierwszej strony, jego styl jest tak przyciągający, że ciężko się od lektury odciągnąć. Na dodatek jest przyjemny, przerażająco mroczno przyjemny.

Dodatkowym plusem jest klimat powieści, który potrafi wywołać niepokój i ścisnąć wnętrzności. Kiedy się czyta, odnosi się wrażenie, że ktoś patrzy, że coś się w nas zmienia. Niesamowite i przerażające uczucie zarazem.

Kolejnym plusem jest warstwa psychologiczna bohaterów i sposób w jaki autor stworzył historie, w której to my wchodzimy do głowy bohaterów, ale jednocześnie jawa miesza się ze snem, i sami już nie wiemy czy czytamy o śnie czy może o jawie, a do tego jeszcze idealnie wplecione wspomnienia. Genialne!

Podsumowując "Gość z koszmaru" to historiamroczna, trzymająca w napięciu ukazująca ciemną stronę człowieka. Polecam! Dla fanów horrorów jest idealnie mroczna uczta!

Perun to była lektura pełna wrażeń i niespodziewanych zwrotów jak ja kiedy nagle zmieniam kierunek na spacerze! Psiepolecam.

Ben Bookman świętuje premierę swojej najnowszej książki. Książki, którą z niewiadomych przyczyn zdołał napisać najszybciej w swojej karierze, bo w ciągu kilku dni, a na dodatek nie pamięta okresu, w którym ją tworzył. Okazuje się jednak, że nie takiej promocji się spodziewał. Jeden z uczestników spotkania udowadnia mu, że książka jest niebezpiecznym narzędziem, a już „gość z koszmaru”, który wydaje się być marą, nawiedza ludzi w ich najgorszych snach. Tylko czy to na pewno sny? W tym samym czasie w okolicy dochodzi do makabrycznych zbrodni inspirowanych książką Bookmana. Problem tkwi w tym, że morderca inspirujący się powieścią nie mógł zapoznać się z jej treścią na kilka dni przed premierą, bo książka była niedostępna. Kto więc dokonuje zbrodni? Na mieszkańców pada blady strach, a detektywi, z których jeden osobiście znał kogoś z rodziny pisarza, będą musieli rozwikłać zagadkę. Żeby zrozumieć, muszą przeczytać książkę, ale nie tylko…

Rewelacyjny horror, trzymający w napięciu, momentami brutalny. Atmosfera książki, postacie pierwszoplanowe, a także „gość z koszmaru”, który nawiedza większość z nich sprawiają, że czytelnik wsiąka w lekturę. W książce jest adnotacja, że niebawem pojawią się w Polsce inne książki autora. Już nie mogę się doczekać. Przyznaję komplet gwiazdek, polecam dla ludzi o mocnych nerwach. Już dawno nie czułam takich emocji podczas lektury i wiem, że po te nazwisko będę sięgać w ciemno.

Książka zamiast kwiatka

Czy mieliście paraliż senny?

Na szczycie wzgórza w okolicy miasteczka New Haven, wśród dziwacznie i niepokojąco powykrzywianych sosen wznosi się rezydencja Blackwood. Jej spadkobierca, odnoszący sukcesy pisarz Ben Bookman kończy pracę nad zapowiadającym się na bestseller horrorem Strach na wróble. Radość tworzenia znika, gdy fikcja literacka nagle zaczyna mieszać się z rzeczywistością. W okolicy dochodzi do makabrycznego zabójstwa rodziny Petersonów. Przebieg zbrodni zaczerpnięto z książki, która... nie miała jeszcze premiery. Podczas gdy Bookman traci pamięć, w bestialski sposób zamordowani zostają kolejni ludzie. Trwa wyścig z czasem. Detektywi Mills i Samanta robią wszystko, aby historia nie osiągnęła przerażającej kulminacji opisanej w książce.

Koszmar to nie tylko sen, ale bywa dla kogoś codzienną rzeczywistością. Koszmarem jest sen, w którym dzieją się potworne rzeczy. Czasem sen jest ucieczką od koszmaru.

Posiadłość, która przyprawia o gęsią skórę każdego kto przekroczy jego próg. Dziedzictwo, które wabi i kusi swoją tajemniczością. Książka, która powstała w jej murach, a teraz morderca wykorzystuje ją do realizacji swojego celu. Detektywi, którzy zostają wciągnięci w koszmar rodem z horroru. Każda minuta to walka z powtorami z przeszłości.

Autor snuje powoli swoją opowieść. Prowadzi nas po nitce do zakończenia historii. Jest mrocznie, koszmarnie i krwawo. Bohaterowie próbują zapanować nad szaleństwem, ale czy dadzą radę? Koszmar, którego doświadczają jest rodem z dziecinnych opowieści. Najbliższe osoby, które nie są tymi, za których się podają. Książka, która spodoba się każdemu lubiącego dreszczyk emocji.

Ben Bookman jest spadkobiercą tajemniczej rezydencji Blackwood. Jest on równierz pisarzem książek mrożących krew w żyłach. W swojej najnowszej książce opisuje okrutne morderstwa zaś tym złym bohaterem jest pewna tajemnicza postać.

Fikcja zaczyna mieszać się z rzeczywistością, w życiu realnym zaczynają ginąć ludzie. Najdziwniejsze w tym wszystkim jest to, że schemat ich śmierci został opisany w ostatniej książce Bena, książce którą napisał zaledwie w trzy dni. Ktoś odwzorowuje fikcję z książki.

Książka Bookmana zaczyna dobrze się sprzedawać, przecież najlepszym marketingiem jest rozgłos.

Czytelnicy wkrótce przeczytają przerażające zakończenie. Czy ono równierz zostanie wiernie odwzorowane przez...

No właśnie, przez kogo?

Fabuła została świetnie skonstruowana. Wydarzenia z książki napisanej przez głównego bohatera subtelnie zacierają się z jego rzyciem rzeczywistym. Jak sam autor wspomina "Gość z koszmaru" to jego pierwszy horror, który niewątpliwie mu się udał.

To co może być dodatkowym smaczkiem to to, że autor jest również fanem Stephena Kinga, o którym wspomina w książce. Style obu autorów są całkowicie odmienne. Markert chce mocniej straszyć i nie snuje długich rozwarzań na temat bohaterów.

Jednak fani Kinga niewątpliwie przytoczą tu kilka tytułów książek na których mógł bazować Markert.

Wrzucę kilka haseł do których bez problemu powinniście dobrać Kingowe tytuły:

Pisarz. Wyjeżdża do oddalonego od miejsca zamieszkania domu by napisać powieść. Dom i jego tajemnicza historia. Terapeuta. Rzeczywistość zaciera się z fabułą. Szaleństwo. Kokony. Ćmy. Tajemnicza postać siejąca postrach.

I jak? Podejmiecie wyzwanie i rzucicie kilka tytułów.

Przyznam, że autor trafił w mój gust czytelniczy, jednak (być może przez upał 😉) nie pojawiła się u mnie gęsia skórka, chyba zaczynam się uodparniać.

Więc jeśli lubisz creepy historie, to warto sięgnąć po tę książkę.

Polecam.