Gorzkie korzenie

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, słyszałam o jej wcześniejszych powieściach jednak nie miałam okazji żadnej przeczytać. Postanowiłam to zmienić sięgając po książkę "Gorzkie korzenie", która zainteresowała mnie swoim opisem i urzekła okładką. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko, mi zapoznanie się z historią Anny zajęło jeden wieczór. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie naprawdę ciekawie wykreowani, to niesamowicie prawdziwe postaci, które tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji i zmagają się z trudami dnia codziennego, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy. Myślę, że śmiało moglibyśmy takie osoby jak Anna i jej mąż Kuba spotkać w rzeczywistości. Zagłębiając się w tą historię poznawałam coraz lepiej bohaterów, mogłam dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. W przypadku głównej bohaterki - Anny nie zawsze zgadzałam się z jej podejściem do życia, jej postawa wywołała we mnie wiele skrajnych emocji. W tym przypadku postać Kuby bardziej przypadła mi do gustu i momentami nawet mi współczułam. Autorka w bardzo życiowy i realistyczny sposób prezentuje relacje małżeńskie i rodzinne bohaterów, udowadniając przy tym jak istotna w związku jest rozmowa oraz szczerość. Magdalena pokazuje, że podążając za marzeniami trzeba zwracać uwagę na naszych bliskich, ich potrzeby oraz ich zdanie. Pisarka w bardzo interesujący sposób poprowadziła wątek związany z tajemnicą rodzinną, dotyczący babci głównej bohaterki - Eleonory, byłam szalenie ciekawa co odkryje Anna i jak wpłynie to na jej życie oraz jej bliskich. Zakończenie tej historii muszę przyznać mnie usatysfakcjonowało. "Gorzkie korzenie" to emocjonująca, miejscami poruszająca i pełna życiowych mądrości, doświadczeń i prawd historia, która z pewnością skłania do głębszych przemyśleń nad własnym życiem oraz wyborami jakich dokonujemy. Miło spędziłam czas z tą książką i czekam na kolejne powieści spod pióra autorki. Polecam!

"Gorzkie korzenie" Magdalena Kopeć

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Premiera: 22.o3.2o23r.

Anna jest kustoszką muzealną. Swoją prace wykonuje z zaangażowaniem i rzetelnością. Pewnego dnia zostaje właścicielka dworka, który należał do rodzinnego majątku. Jej marzeniem zostaje odnowienie go. Zatraca się w swoim celu nie bacząc na to, ze przez to psuje się jej małżeństwo i relacja z matką.

Czy Anna swoją egoistyczna postawa zniszczę swoje małżeństwo? Czy kobiecie uda się odnowić dworek? Jakie konsekwencje będą niosły czyny kobiety?

Szczerze mówiąc to mam mieszane odczucia odnośnie tego tytułu. Nie mogę powiedzieć, że ta książka była zła, jednak jej fabuła nie porwała mnie. Już na początku zniechęciła mnie do siebie przez postać głównej bohaterki. Powiedzieć, że mnie irytowała to jak nic nie powiedzieć. Anna była egoistką, nie liczyła się ze zdaniem innych.

Liczyły się dla niej tylko jej własne ja. Ta niechęć, chodź zmalała, towarzyszyła mi praktycznie przez całą powieść. Jedyne co jej muszę przyznać to to, że naprawdę była zdeterminowana i konsekwentnie dążyła do swojego celu. Nie zrezygnowała z tego mimo wielu przeciwności, które spotkała na swojej drodze.

Największe moje zainteresowanie zyskało pojawienie się wielu sekretow, historia rodzinna i jej tajemnice. Autorka kilkukrotnie zaskoczyła mnie przebiegiem wydarzeń. I to powodowało,że mimo wszystko byłam ciekawa zakończenia tej książki. Zwłaszcza, że bardzo interesowała mnie treść listu.

"Gorzkie korzenie" została napisana lekkim i przyjemnym językiem. Dobrze i szybko się ją czyta. Nie zawiera w sobie zbędnych opisie a dialogi napisane są w interesujący sposób. Jednak mimo wszystko fabuła tej książki mnie nie porwała. Oczywiście zachęcam was do sięgnięcia po tę książkę i samemu jej ocenieniu. A ja za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu.

Kusiak Agnieszka

„Gorzkie korzenie” to historia ambitnych ludzi. To lustrzane odbicie nas, z krwi i kości. Nas, ludzi z planami i przygotowanymi pazurami, którymi będziemy walczyć o swoje. Lecz co zrobisz, gdy owa broń się złamie? Co wtedy?

Chwila nie czeka, wszystko gdzieś zmierza. A gdzie jesteś ty? – pyta Magda Kopeć.

Czy warto za wszelką cenę dążyć do marzenia? Zwłaszcza lukrowanego egoizmem i snobizmem? Co warte jest marzenie, które rani i niszczy? Które wywołuje łzy i serwuje samotność? Co jest warte takie marzenie? – zastanawiasz się.

Magdalena Kopeć daje nam historię ludzi, która ciekawi i nurtuje jednocześnie. Dobrze się czyta, co wynika z lekkiego pióra autorki. Gonisz fabułę kartkując strony. I czekasz, co z … babcią? Co z mężem, prawie już… byłym? Co z pracą? I z sobą?

Co z nami, moje maleństwo?

„Gdy robisz coś wbrew innym, nie możesz oczekiwać, że w chwili słabości okażą ci współczucie”.

Anna jest inteligentną, pewną siebie kobietą po trzydziestce. Jest historykiem sztuki, pracuje w muzeum jako kustosz, kocha i jest kochana. Od zawsze miała problem z dogadaniem się z matką, daleko im do bliskich relacji. Po odzyskaniu przez rodzinę zagrabionego tuż po wojnie rodzinnego dworku, w którym wychowała się jej babcia, kobieta robi wszystko, aby przywrócić mu dawny wygląd. Nigdy nie potrafiła zrozumieć niechęci babci do rodzinnej posiadłości. Gdy w końcu jej marzenia zaczynają się realizować, Anna nie zważając na bliskich i ich potrzeby zatraca się w dążeniu do wytyczonego celu.

Pokomplikowana historia rodzinna i jej głęboko ukryte tajemnice. Akcja powieści toczy się swoim rytmem i intryguje. Fabuła dopracowana w każdym szczególe ukazuje pokomplikowane, trudne relacje międzyludzkie. Wnikliwa perspektywa, ukazująca ludzkie zachowania, uparte dążenie do celu, bez oglądania się za siebie, na innych. Z łatwością Pani Magdalena oddaje emocje, drgania serca, wewnętrzne rozterki, jakie są udziałem naszych bohaterów. Autentyczne, rewelacyjnie wykreowane osobowości, wzbudzają w czytelniku wiele sprzecznych emocji. Anna jest bohaterką o silnej, dominującej osobowości. Jest inteligentna, pewna siebie i swoich pragnień. Wie, czego chce od życia, krok po kroku zmierza do wyznaczonych przez siebie celów. Uparta, zasadnicza, konsekwentna wzbudzała we mnie mieszane uczucia.

Z przyjemnością oddałam się lekturze tej porywającej opowieści. Pogoń za marzeniami, odkrywanie prawdy o bliskich, demony z przeszłości. Dokonane wybory i ich konsekwencje. Pragnienia, egoistyczne pobudki, które się stają siłą napędową i niszcząca jednocześnie. Kłamstwa, brak szczerości w związku, unikanie rozmów, stopniowe oddalanie się od siebie. Anna i Kuba początkowo wydawali się zgodnym, szczęśliwym małżeństwem, jednak ich wspólna wizja przyszłości coraz mocniej się rozmywa. Oboje chcą od życia zupełnie czegoś innego. Czy da się to pogodzić ? Trudna relacja między matką a córką, która rzutuje na dorosłe życie. Miłość do sztuki.

Wciągająca, emocjonalna, zaskakująca, życiowa opowieść. O dążeniu do celu, mimo przeciwności losu, o miłości, która przetrwa niejedną próbę, o sile kobiet, o sekretach rodzinnych, o nadziei. Historia daje do myślenia i niesie nadzieję na dobre jutro. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Jest to moje drugie i znowu udane spotkanie z prozą p. Kopeć. Bardzo podoba mi się pióro autorki. Pod płaszczykiem prostej historii, p. Magdalena opowiada o silnej kobiecie, która za wszelką cenę chce odzyskać i odnowić rodzinny majątek. Robi to na przekór wszystkim. Postać Anny zdecydowanie nie należy do sympatycznych. Myślę, że wiele osób poczuje do niej wręcz niechęć, ponieważ ciężko utożsamić się z osobą egocentryczną. Ale to właśnie ona jest motorem napędowym tej powieści. Można się ne zgadzać z jej postępowaniem, ale nie można przejść obok niej obojętnie.

Fabuła jest ciekawa i często zaskakująca. Mamy tu wiele sekretów rodzinnych, trudne relacje z matką, problemy małżeńskie i zawodowe.

Dobra powieść obyczajowa!