Szmaragdowy ogień. Ukryte Dziedzictwo. Tom 5 (oprawa kolorowa)

Znajdujemy niekiedy takie książki, które nie tylko ciężko odłożyć, ale przy których boimy się końca. Duet pisarski, stworzony przez małżeństwo, piszący pod pseudonimem Ilona Andrews, stworzyło najlepszą urban fantasy, jakie czytałam i uwielbiam wracać do tej historii. Dlatego cieszy mnie każdy kolejny tom, nawet jeśli głównymi bohaterami stają się inne postacie. “Szmaragdowy ogień” to piąty tom serii Ukryte dziedzictwo i zarazem drugi opowiadający o historii Cataliny Baylor, siostry znanej i lubianej Nevady Baylor.

W poprzednim tomie widzieliśmy przemianę Cataliny z zagubionej nastolatki w prawdziwą głowę Rodu. W tym tomie Catalina tylko to utwierdza i pokazuje nam, że ciężar, jaki nosi na swoich ramionach, nie spowoduje u niej tego, że się ugnie. Przed nią zmierzenie się z morderstwem w samym centrum magicznych elit. Do tego potężne zagrożenie ze strony zmutowanej flory i fauny. Pozostało nam tylko wierzyć, że pojawienie się ponownie w jej życiu Alessandra, nie spowoduje u niej kolejnego złamanego serca.

Kocham tę serię za przemiany, które dokonują się w bohaterach tej historii. Przyglądanie się przemianie Cataliny było bardzo przyjemne i dające nadzieję, że w końcu wyjdzie na prostą i będzie jej dane szczęśliwe zakończenie, takie, jakie znalazła jej siostra Nevada. Obok Cataliny znów pojawia się Alessandro, a ich relacja jest tak genialnie napisana, że chce się więcej. Ich uszczypliwości, napięcie między nimi i ciągła nieufność do siebie, dają nam takie piękne slow burn. Jednak obiecuję wam, że nie cały czas będzie slow, gdy iskra ich dopadnie, znów będzie burn.

Kocham cały ród Baylorów, a zakończenie tego tomu, pozostawiło mnie w szoku. WIedziałam, że pewien watek nie skończy się szczęśliwie i bardzo ubolewam, że idzie to w tym kierunku. Zobaczymy, co dla nas przygotują autorzy w kolejnym tomie. Jeśli szukacie historii pełnej magi, niebezpiecznych śledztw, walki na śmierć i życie i skradzionych chwilach na miłość, to jest to cykl dla was. Jestem pewna, że bardzo wam się spodoba świat, który stworzyli autorzy.

Dziękuję bardzo wydawnictwu Fabryka słów za możliwość przeczytania tej historii.

„Szmaragdowy ogień” od duetu Ilona Andrews to piąty tom cyklu „Ukryte dziedzictwo” i jednocześnie moment, w którym historia Cataliny Baylor wyraźnie nabiera ciężaru, zarówno emocjonalnego, jak i fabularnego. To nie jest już tylko przygodowe urban fantasy o magicznych rodach i śledztwach. To opowieść o odpowiedzialności, która zaczyna przygniatać bohaterkę z każdej strony. Uwielbiam twórczość tego duetu, lubię do niej wracać, czy to magia i Kate Daniels, czy też Ukryte Dziedzictwo.

Główną bohaterką książki autorstwa Ilony Andrews pod tytułem „Szmaragdowy Ogień” jest Catalina Baylor, kobieta nie ma łatwego życia. Jest głową rodu, osobą odpowiedzialną za rodzinę, a do tego pełni funkcję zastępczyni Strażnika Teksasu. Balansuje na granicy wypalenia, chaosu i ciągłych zagrożeń. Wydaje się, że sytuacja w Houston jest już wystarczająco napięta, wszystko zaczyna się jeszcze bardziej komplikować. Pojawiają się anomalie, które trudno logicznie wytłumaczyć nawet w świecie, gdzie magia jest normą. Do tego dochodzi sprawa tajemniczych zagrożeń. Catalina zostaje wciągnięta w tę sprawę niemal natychmiast, a wraz z nią wraca Alessandro Sagredo. Im głębiej próbują zrozumieć, co się tam dzieje, tym bardziej sprawa wymyka się prostym wyjaśnieniom. Catalina musi więc nie tylko rozwikłać zagadkę, ale też powstrzymać eskalację zagrożenia, które zaczyna realnie zagrażać nie tylko jej rodzinie, ale całemu miastu. Czy uda się dziwczynie uratować wszystkich i rozwikłać tą sytuację?

„Szmaragdowy Ogień” to książka, która zachwyca. Catalina robi duży krok naprzód jako bohaterka, nie chodzi tylko o rozwój jej mocy, ale o sposób, w jaki zaczyna podejmować decyzje. Widać, że lepiej rozumie ciężar odpowiedzialności, ale też to, że nie da się wszystkiego kontrolować. Jej siła nie polega na dominacji nad sytuacją, tylko na tym, że mimo braku kontroli wciąż idzie dalej. Magia w tym świecie nie jest jedynie ozdobą. Ma konsekwencje, ograniczenia i cenę. W książce dobrze widać, jak różne typy mocy i struktur magicznych wpływają na sposób prowadzenia walki i rozwiązywania problemów. Uwielbiam styl tego duetu, ich książek jest mi ciągle mało i cieszę się, że mogłam poznać kolejny tom ich wspaniałego cyklu. „Szmaragdowy Ogień” to historia, która porwała mnie i pozytywnie zaskoczyła. Ród Baylorów nie jest idealną drużyną bohaterów, tylko raczej bardzo specyficzną, momentami chaotyczną siecią lojalności i tarć. To sprawia, że każda interakcja między nimi ma swój ciężar, nawet jeśli jest podszyta humorem. Relacja Cataliny i Alessandro jest jednym z mocniejszych elementów książki, choć nie dominuje nad fabułą. Nie ma tu prostego romansu ani łatwych rozwiązań. Jest napięcie, niepewność i ciągłe balansowanie między zaufaniem a koniecznością zachowania dystansu. To raczej relacja budowana w warunkach kryzysu niż klasyczny wątek romantyczny.

Chcę Wam dziś opowiedzieć o wspaniałej książce na którą bardzo czekałam i tak jak się spodziewałam okazała się sztosem. Chodzi tutaj o czwarty tom Ukrytego dziedzictwa Ilony Andrews „Szmaragdowy ogień”. Krótko przed premierą tej części zrobiłam sobie rered poprzedniej i to był strzał w dziesiątkę, bo zaczynając czytać tę książkę, znów na maksa byłam wkręcona w historię Cataliny i rodzinki Baylorów.

Catalina nadal pełni obowiązki głowy rodu Baylorów oraz zastępczyni Strażnika Teksasu. Nie są to łatwe sprawy, ale nasza bohaterka świetnie się w tym odnajduje. Do czasu gdy na horyzoncie znów pojawia się Alessandro… Gdy Catalina przejmuje bardzo trudną sprawę dotyczącą zalanej części Houston, z której wydostają się dziwne stwory atakujące ludzi, wtedy na horyzoncie pojawia się on i nic już nie jest takie samo. Czy Alessandro ma dobre zamiary? Czy Catalina zdoła ochronić siebie i bliskich?

Już nie raz pisałam, że ten duet pisze jakby zupełnie pode mnie. Idealna dawka akcji, poczucia humoru i romansu. Uwielbiam główną bohaterkę. I to nic, że ona oraz Alessandro łudząco przypominają inny duet. W ogóle mi to nie przeszkadza. Bo to działa. Sprawia, że ta historia jest ekscytująca i łapie za serce. Za każdym razem jestem wrakiem emocjonalnym po skończeniu kolejnej część. Oszalałam na punkcie tej serii. Zdecydowanie będę do niej wracać nie raz, zarówno w audiobooku jak i w papierze. Teraz apeluję do wszystkich miłośników fantasy. Czytajcie tę serię, bo jest przegenialna! Nie oderwiecie się od lektury nawet na chwilę! A po przeczytaniu kac książkowy murowany, bo to jest tak dobre! Dla mnie 10/10 i czekam na kolejną część z wielkim utęsknieniem.

Ależ ja uwielbiam cykl "Ukryte dziedzictwo" od Ilony Andrews! Naprawdę to jedna z lepszych serii fantasy jakie czytałem, a już na pewno najlepsze urban fantasy. I nawet nie chodzi mi tutaj o fabułę, bohaterów czy cokolwiek, a o sam komfort czytania. Niech dowodem na to będzie fakt, że ciągiem jednego dnia przeczytałem 450 stron "Szmaragdowego ognia", a chyba każdą książkę z tej serii kończyłem w 2, no może max 3 dni.

"Szmaragdowy ogień" to już piąty tom tego cyklu, ale drugi traktujący o Catalinie Baylor. No i jest świetnie jak zawsze. Z jednej strony mamy nową intrygę, zagrożenie dla całego miasta, z którym musi poradzić Catalina, ale że towarzyszy jej przy tym Alessangro Sagredo, no to mamy i kontynuację wątku romantycznego z poprzedniej części. Fabuła jest po prostu porywająca, wciąga tak, że ciężko się oderwać, więc książkę się pochłania.

"Szmaragdowy ogień" ma jeszcze kilka zalet, o których chciałem wspomnieć. Pierwsze, to styl duetu Ilona Andrews (pod tym duetem kryje sie małżeństwo), który jest tak przyjemny do czytania. A do tego uwielbiam to, że mamy opisy broni czy czołgu, by za chwilę przejść do wątku romantycznego. Widać, że pisze to małżeństwo, a jednocześnie jest to płynne. Kolejna zaleta to nieporzucanie bohaterów drugoplanowanych czy epizodycznych. Jeśli ktoś pojawił się w życiu rodziny Baylorów to jest spora szansa, że przewinie się w kolejnych częściach choćby na chwilę i to jest fajne. Wiąże się z tym pojawienie się Nevady, czyli bohaterki pierwszej trylogii z tej serii i bardzo mi się to podobało. Jednocześnie pojawiła się na tyle, żeby jej obecność została zauważona i zaznaczona, z drugiej nie na tak długo, aby odbierać Catalinie jej książkę.

No i ostatni plus, czyli system magiczny, który bardzo lubię za jego rozbudowanie, ale i rozsądek, że nikt nie jest przepotężny. Do tego mam wrażenie, że w tym tomie pojawia się więcej potężnych zaklęć rodowych, które nadawały epickości walk.

Jeśli jeszcze nie znacie tego cyklu to biegnijcie do biblioteki czy księgarni, bo nie warto czekać.

Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @[Adres usunięty]zje oraz TikToku o tej samej nazwie, gdzie serdecznie zapraszam.