Dwie Warszawy – ta z czasów wojny i współczesna. Łączy je miłość, zagadka i… zbrodnia.
W warszawskim getcie giną młode kobiety. Nikt nie był zainteresowany szukaniem Golema – brutalnego mordercy. Przemierzając szmuglerskie meliny i skorumpowane urzędy, tropem zbrodni podąża były funkcjonariusz polskiej Policji Państwowej, Żyd, ojciec młodej Cyli – Andrzej Bartycki.
W tym samym czasie do getta wkracza z tajną misją podoficer oddziału AK – Jerzy Popławski – zadeklarowany antysemita. Mimo swoich przekonań, mężczyzna zakochuje się w Cyli, a ich miłość przetrwa wszelkie przeciwności.
Warszawa rok 2017. Piotr Hamer, recydywista, który stara się zostać uczciwym człowiekiem. Pracuje w hospicjum, gdzie zaprzyjaźnia się z Lusią, młodą dziewczyną z dobrego domu. Na skutek splotu zdarzeń oboje wchodzą w drogę „czyścicielom kamienic”, lecz to nie oni są największym problemem.
W cieniu czai się Golem - morderca sprzed ponad pół wieku!
Pasjonująca zagadka i miłość przekraczająca granice w wiernie odmalowanym klimacie okupacyjnej Warszawy. Skrupulatnie przedstawione ówczesne realia, napięcia i gusta żyjących wtedy ludzi oraz wątek współczesny napędzany warszawską aferą reprywatyzacyjną.
Zbigniew Zborowski – dziennikarz i autor sześciu książek cieszących się powodzeniem. Laureat wyróżnienia w literackim konkursie miesięcznika „Fantastyka”, absolwent Studium Scenariuszowego przy Łódzkiej Szkole Filmowej.
Czy książka "Głos przeszłości" skupia się wyłącznie na wątkach historycznych?
Powieść "Głos przeszłości" łączy w sobie dwie płaszczyzny czasowe: okupacyjną Warszawę oraz współczesne realia z 2017 roku. Autor przeplata losy bohaterów z czasów getta z historią Piotra Hamera uwikłanego w aferę reprywatyzacyjną. Konstrukcja ta pozwala na stopniowe odkrywanie tajemnicy mordercy zwanego Golemem, który łączy obie te odległe epoki. Czytelnik otrzymuje dzięki temu dynamiczny thriller z silnie zarysowanym tłem społecznym i politycznym. Taki zabieg literacki sprawia, że historia jest wielowymiarowa i trzyma w napięciu do ostatniej strony.
Jaki poziom realizmu historycznego prezentuje Zbigniew Zborowski w tej powieści?
Autor kładzie duży nacisk na skrupulatne odwzorowanie realiów życia w getcie oraz nastrojów panujących w okupowanej stolicy. Jako doświadczony dziennikarz, Zborowski dba o detale dotyczące ówczesnych gustów, napięć społecznych i funkcjonowania skorumpowanych urzędów. Czytelnik poznaje mroczne zakamarki szmuglerskich melin oraz autentyczny klimat przedwojennej Warszawy. Takie podejście sprawia, że tło historyczne nie jest tylko dekoracją, lecz kluczowym elementem budującym wiarygodność całej intrygi. Profesjonalny warsztat autora przekłada się na wysoką jakość merytoryczną opisanych wydarzeń.
Czy "Głos przeszłości" to klasyczny kryminał, czy raczej powieść obyczajowa?
"Głos przeszłości" to wielowątkowa powieść z pogranicza thrillera, dramatu historycznego i literatury pięknej. Choć osią fabuły jest śledztwo w sprawie brutalnego mordercy, książka głęboko analizuje skomplikowane relacje międzyludzkie i uprzedzenia. Znajdziemy tu motyw zakazanej miłości między oficerem AK a Żydówką oraz trudną drogę do odkupienia win współczesnego recydywisty. To pozycja dla osób szukających w literaturze czegoś więcej niż tylko prostej zagadki kryminalnej. Połączenie różnych gatunków pozwala na szerokie spojrzenie na kondycję ludzką w ekstremalnych warunkach.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka może okazać się zbyt wymagająca?
Powieść może być trudnym doświadczeniem dla osób unikających drastycznych opisów zbrodni oraz bolesnej tematyki Holocaustu. Autor nie unika przedstawiania brutalności mordercy działającego w nieludzkich czasach wojny ani bezwzględności współczesnych czyścicieli kamienic. Czytelnicy preferujący lekką, czysto rozrywkową literaturę mogą poczuć się przytłoczeni ciężarem gatunkowym poruszanych problemów etycznych. Jest to lektura wymagająca emocjonalnego zaangażowania i skupienia na splatających się, bolesnych wątkach. Książka nie jest odpowiednia dla odbiorców szukających prostych, optymistycznych opowieści.
Czego można się spodziewać po stylu pisarskim autora tej powieści?
Styl Zbigniewa Zborowskiego charakteryzuje się filmową dynamiką oraz dużą dbałością o psychologiczną głębię postaci. Jako absolwent Studium Scenariuszowego, autor konstruuje sceny w sposób bardzo obrazowy, co ułatwia wizualizację opisywanej Warszawy. Język jest precyzyjny, a dialogi naturalne, co pozwala na szybkie zanurzenie się w opowiadanej historii. Autor unika zbędnych ozdobników, skupiając się na budowaniu gęstej atmosfery i napięcia. Profesjonalny warsztat pisarski sprawia, że lektura jest płynna mimo poruszania trudnych i złożonych tematów.
