Gdyby mnie zabrakło

Jest to jedna z tych książek, do której mam mieszane uczucia. Z jednej strony bardzo podobał mi się pomysł na fabułę i bohaterowie. Ale wykonanie już mniej. Miałam wrażenie, że akcja praktycznie stoi w miejscu, a początek bardzo mi się dłużył i w ogóle nie przyciągał uwagi. Później było trochę lepiej, ale i tak bez rewelacji.

Mam nadzieję, że inne książki autorki wypadną dużo lepiej.

Emily, patrząc na nią z boku, ma wszystko. Pochodzi z bogatej rodziny, więc nigdy nie zaprzątały jej głowy sprawy dotyczące związania końca z końcem. W młodym wieku stała się gwiazdą dzięki niezrównanym talentowi aktorskiemu, co w późniejszych latach doprowadziło ją, aż na Broadway. Nieustannie podróżuje i nie zagrzewa nigdzie miejsca, a zebrane doświadczenia ma naprawdę imponujące. Jednak tak naprawdę nie jest szczęśliwa. Przedwczesna strata matki i brak świadomości, kto jest jej ojcem mocno się na niej odbiły. Podobnie jak porażka na stanowisku reżyserskim, która doprowadziła ją do bankructwa. Gdy ją poznajemy jest zagubiona, a jedyne, co posiada, to niszczejący dom, w którym nie była niemal od dwóch dekad. Samotna, z jasno określoną ścieżką życiową wzbraniająca się przed jakimkolwiek zaangażowaniem, załamana tym, jak potoczyło się jej życie. Czy Emily uda się podnieść wszystkie przytłaczające ją ciężary i zauważyć, że jeszcze gdzieś tam w oddali, czeka na nią szczęście?

Hollis nie miał łatwego startu w życiu, a w Nantucket był uznawany za gorszego, z tego powodu że nie pochodził z bogatej rodziny. Po latach, jednak wszystko uległo zmianie, a mężczyźnie udało się zyskać światową sławę dzięki karierze bejsbolisty. Niestety, sportowcy mają ograniczony czas, by odnosić sukcesy, a czas Hollisa na boisku przedwcześnie dobiegł końca. Choć ma wspierającą, kochająco go rodzinę, nie do końca potrafił to docenić. Nie udało mu się także stać ojcem, jakim być powinien. Starając się nadrobić stracony czas spędza lato w domku, z którym wiąże się całe mnóstwo wspomnień. Również tych związanych z Emily.

„Gdyby mnie zabrakło” to świetna powieść obyczajowa, w którą każdy miłośnik gatunku zagłębi się bez reszty. Tajemnice sprzed lat wiodą tu prym, a przeszłość wytrwale puka do drzwi, nie chcąc dać o sobie zapomnieć. I choć niektóre wątki są dość łatwe do rozszyfrowania, to kompletnie nie zabierają przyjemności z lektury. I przyczynia się do tego zarówno wyjątkowa, rodzinna atmosfera miasteczka, jak i świetnie skrojone postaci – także te drugoplanowe. Bowiem bohaterowie tej powieści są po prostu realni, wyjęci niczym z prawdziwego życia i z takimi rzeczywistymi kłopotami się mierzą, a ich charaktery nie są idealne – wręcz przeciwnie. Jednak wszystkich łączy fakt, że dla bliskich są w stanie zrobić wiele, choć nie zawsze ich dobre intencje są odbierane jako pozytywne działania. Autorka porusza tu temat samotnego macierzyństwa, problemów rodzinnych, ucieczki przed odpowiedzialnością, kariery, która przejmuje władzę nad codziennością, gonitwy za nieswoimi marzeniami, próby naprawienia błędów przeszłości i bycia nieobecnym ojcem. Dodatkowym, ciekawym zabiegiem w książce są okazjonalne rozdziały mówiące o przeszłości, dzięki którym mamy okazję poznać historię matki Emily, a także przedruki listów, tak ważnych dla obu kobiet, które Emily traktuje niczym wyznacznik wszystkich swoich życiowych kroków. Miłość, natomiast, choć rozwija się powoli i nie charakteryzuje się wielkimi uniesieniami, to jest nad wyraz przekonująca, pełna ciepła, bezwarunkowa i daje tak niezwykle potrzebne poczucie bezpieczeństwa. Piękna, delikatna niosąca ukojenie – polecam tę pozycję!

Książka „Gdyby mnie zabrakło” jest moim pierwszym spotkaniem z Courtney Walsh, byłam, więc bardzo ciekawa tego, czy mi się spodoba. Historia, którą kryje ta estetyczna i romantyczna okładka opowiada o ludziach, którzy sporo przeszli w życiu. Nic nie poukładało się tak, jakby tego pragnęli. Los bywa przewrotny, chociaż może się wydawać, że nic się nie zmieni to jednak może nas zaskoczyć, kiedy się tego najmniej spodziewamy. Czasami powrót w rodzinne strony wcale może nie oznaczać porażki, ale właśnie to właściwe miejsce? Droga, którą podążamy w wielu przypadkach okazuje się istotna, nawet bardziej niż sam cel, który prędzej czy później musi zostać osiągnięty. Kwestia tego, czy uda się zapanować nad własnymi lękami, które potrafią podciąć nie jedne skrzydła. Jak to będzie w tym przypadku?

Główną bohaterką książki „Gdyby mnie zabrakło” autorstwa Courtney Walsh jest Emily Ackerman, kobieta po dwudziestu latach nieobecności wraca do rodzinnego miasteczka Nantucket. Jest to miejsce, które przynosi wiele bolesnych wspomnień, nie tylko tych dobrych. Emily poniosła zawodową porażkę i została dość mocno krytykowana, potrzebuje spokoju i chwili, kiedy będzie mogła wiele spraw poukładać i przepracować. Śmierć matki była dla niej trudna, a rady, które od niej dostawała były cenne. Zajęła się, więc remontem rodzinnego domu i rozmyślaniem na temat jego sprzedaży. Los sprawił, że do Nantucket zawitał także Hollis McGuire, przyjaciel Emily. Mężczyzna miał wypadek, który zakończył jego karierę bejsbolisty, przyszedł czas na uregulowanie starych spraw, którymi miał zająć się już dawno temu, jak na przykład naprawa relacji z córką. Czy mu się to powiedzie? Jakie plany będzie miał w stosunku do Emily? Czy dla tej dwójki jest szansa na lepszy los? Czy Emily może zaufać dawnemu przyjacielowi?

„Gdyby mnie zabrakło” bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło, mogłoby się wydawać, że to jedna z wielu obyczajówek, które zagoszczą na nie jednej półce, ale tak nie jest. Courtney Walsh przedstawiła historię bohaterów w niezwykle delikatny sposób nie szczędząc czytelnikom wielu emocji. Potrafiła sprawić, że niczym zaczarowana subtelnością przewracałam kolejne strony, brnęłam dalej chcąc poznać, jak najwięcej szczegółów. To, że życie nie zawsze układa się tak, jak powinno nie oznacza to faktu, że nie ma szans na zmianę. Z każdej sytuacji, nawet tej paskudnej można wyciągnąć coś dobrego, odbić się od dna, albo zupełnie przewartościować.

„Gdyby mnie zabrakło” jest książką, która ukazuje życiową mądrość, próby walki z własnymi obawami, strachem, który próbuje paraliżować i wpłynąć na każdą decyzję. Relacje rodzinne bywają skomplikowane, nie wszystkie są jawne, wiele tajemnic wychodzi dopiero po latach kładąc cień na przyszłość. „Gdyby mnie zabrakło" to także historia o tym, jak trudno jest obdarzyć kogoś zaufaniem.

"Cza­sem mu­simy ro­bić rze­czy, któ­rych się bo­imy, by wy­nik­nęło z nich do­bro. Cza­sami naj­trud­niej­sze, z czym przy­cho­dzi się nam mie­rzyć, przy­nosi naj­lep­sze re­zul­taty".

Słowa na papierze, zamrożone w czasie, listy miłosne pisane przez kochającą matkę do ukochanej córki, to właśnie one wyznaczają życiową drogę Emily, bo właśnie zawartymi w nich radami dziewczyna kieruje się w swoim życiu.

Emily lubiła płynąć z prądem, a nie spiętrzać fale. Zwykle pewna siebie, znalazła się na życiowym zakręcie gubiąc odwagę do bycia szczęśliwą.

Po 18 latach wraca na budzącą złe wspomnienia wyspę Nantucket.

Wraca na wyspę, która okradła ją ze wszystkiego. Wraca, bo życie nie pozostawiło jej innego wyboru, było w nim dość zniszczeń, z którymi musiała się zmagać. Ta podróż to jej szansa by zacząć wszystko od nowa, szansa, której nie może zaprzepaścić.

Jej plan jest prosty; musi wyremontować dom po dziadkach, sprzedać go i wyjechać.

Czy jej się to uda?

Wyspa przywywoła wiele wspomnień, ale obudzi również skrywane przez lata tajemnice. Jak Emily zmierzy się ze wszystkimi pozostawionymi bez odpowiedzi pytaniami, które pogrzebała na tak wiele lat? Co jeśli dodatkowo na swojej drodze spotka równie zagubioną osobę jaką sama jest?

"Dziw­ne, jak bar­dzo można za czymś tę­sk­nić i na­wet o tym nie wie­dzieć, do­póki to coś nie po­jawi się w ży­ciu po­now­nie."

🔹️ 🔹️ 🔹️

Cudowna, ciepła, wzruszająca historia. Ale nie tylko, bo znajdziemy tutaj także łzy, ból, tajemnice i smak rozczarowania. Tą książkę wprost chce się do siebie tulić, a jest co, bo ładny z niej grubasek, ale nie bójcie się, jest tak lekka, że strona ucieka za stroną. Muszę przyznać, że do mojego serducha trafiła.

Wydarzenia z teraźniejszości przeplatane są z wydarzeniami z przeszłości i listami kochającej matki do ukochanego dziecka. Rady w nich zawarte adresowane są do Emily, ale myślę, że mogą trafić do niejednego czytelnika. Każdy z nas może wyciągnąć z nich jakąś mądrość i wskazówkę dla siebie.

Nie pozostaje mi nic innego jak powiedzieć Wam: "czytajcie". Ja polecam z czystym sumieniem i całym serduchem.

Emily po debiutanckiej klapie reżyserskiej wraca na wyspę Nantucket, aby zająć się remontem odziedziczonego domku letniskowego. Ma określony cel: wyremontować, sprzedać i opuścisz tę wyspę, bo to właśnie tu zginęła jej matka, osiemnaście lat temu.

W tym samym czasie Hollis, dawny przyjaciel Emily i były bejsbolista również wraca na wyspę, by zastanowić się nad resztą swojego życia oraz zaopiekować się dawno niewidzianą córka. Czy tych dwoje, stających na rozdrożu dróg osób, będą mogły pomóc sobie nawzajem?

GDYBY MNIE ZABRAKŁO to spokojna powieść, przy której się zrelaksujecie i odpoczniecie po ciężkim dniu pracy.

Autorka zaprasza nas na malowniczo umiejscowioną piaszczystą wyspę Nantucket u wybrzeża Massachusetts. Poprzez barwne opisy wręcz czułam słoną bryzę oceanu, ciepłe promienie słońca na skórze i sypki piasek między palcami stóp. Ależ ja zazdroszczę Emily i Hollisowi tak umiejscowionych domków letniskowych. Marzenie 😌.

Wykreowane postacie były przemyślane i barwne, a zmyślna historia wzbudzała zainteresowanie. Z czystą przyjemnością zatopiłam się w tej powieści i śledziłam ich perypetie.

Poprzez przeplatanie fabuły z perspektywy Emily i Hollisa możemy wczuć się w ich losy, zrozumieć wahania, jak i wątpliwości.

Podobała mi się również retrospekcja Isabella, matki Emily, pozwalająca zrozumieć i wyjaśnić co tak naprawdę wydarzyło się osiemnaście lat temu.