Gdy zasypie śnieg

Jaki jest Wasz nie-wymarzony prezent? Bohaterka świątecznej powieści Agaty Przybyłek otrzymała na gwiazdkę prezent, o jakim bynajmniej nie marzyła 🤭

Marta jest singielką i pracoholiczką. Uwielbia swoją pracę i świat poza nią mógłby dla niej nie istnieć. Kiedy babcia wręcza jej na święta voucher na dwutygodniowy pobyt w Zakopanem zaraz po świętach, Marta nie jest specjalnie zadowolona. Dodatkowo okazuje się, że do pensjonatu ma jechać razem z ekscentryczną babcią. Aby nie sprawić przykrości staruszce, kobieta decyduje się jechać, jednak nie ma najmniejszego zamiaru wykorzystywać pełnego urlopu i zabiera ze sobą służbowy laptop. Jak uda jej się przetrwać dwa tygodnie bez wizyty w biurze, dodatkowo mając pod opieką babcię, która już pierwszego dnia zdobywa adoratora?

Powieść jest lekką obyczajowką z motywem zimowym i odrobiną świątecznego klimatu. Autorka doskonale ukazała różnicę charakterów obu głównych postaci. Babcia Janina z początku mnie rozczulała, ale później zaczęła mocno irytować. Zachowywała się jak zakochana nastolatka i mimo świadomości, że takie rzeczy naprawdę się dzieją, momentami miałam tej pani serdecznie dosyć 🙈

Marta natomiast z początku pretendowała do bycia jedną z najnudniejszych bohaterek ever, ale z czasem to właśnie ona zyskała moją sympatię. Zakończenie znajomości Janiny i Euzebiusza domyśliłam się już w połowie, za to rozstrzygnięcia losów Marty i Jędrka nie byłam pewna do samego końca.

Finał, jaki zapewniła nam autorka jest dosyć rozsądny i satysfakcjonujący. Nie ma tu wielkich zaskoczeń, ale chyba nie tego oczekujemy od historii świątecznych.

Podobało mi się, że akcja toczy się w Zakopanem, zabrakło mi jednak odrobiny wędrówek po okolicy, bowiem praktycznie cała fabuła skupiała się na terenie pensjonatu. Mimo to z książką spędziłam przyjemny czas i zapewne będę ją miło wspominać.

Sięgnęłam po tę książkę z wielkimi nadziejami na coś naprawdę świetnego i niestety nieco się zawiodłam. Historia opisana w „Gdy zasypie śnieg” nie jest zła i na pewno nie jednej osobie będzie w stanie umilić wieczór, ale mnie jakoś szczególnie nie porwała. Szkoda, bo ta książka zaczyna się nieźle i podczas lektury pierwszych rozdziałów nie mogłam się od niej oderwać.

Na początku czytelnik poznaje dwa przeciwstawne bieguny, czyli stateczną Martę, dla której praca jest wszystkim i jej babcię Janinę, która zaprzecza stereotypom o starszych osobach, bo ma w sobie pokłady nieskończonej energii i czerpie z życia garściami. Bardzo spodobała mi się taka rozbieżność między tą dwójką głównych bohaterek. Początkowo większą sympatią zapałałam do Janiny, ale zmieniło się to wraz z wyjazdem pań do pensjonatu. Wtedy postać babci zaczęła strasznie irytować mnie swoim zachowaniem. Była po prostu nieznośna! Zwłaszcza gdy na scenie pojawiał się Euzebiusz.

Akcja książki jest powolna, bardzo mało się w niej dzieje. Liczyłam, że gdy Janina i Marta wyjadą w góry, ich wypoczynek będzie obfitował w liczne przygody, a tak się niestety nie stało. Choć tak naprawdę trudno powiedzieć mi, czy to źle. Z jednej strony przez to historia opisana w książce, jest bardziej ludzka, z drugiej nie pogniewałabym się, gdyby akcja trochę przyspieszyła. Do gustu najbardziej przypadł mi klimat, bardziej zimowy niż świąteczny. Uwielbiam śnieg, góry i ich niezaprzeczalny urok, a tutaj autorka opisała to sposób dający wyobraźni duże pole do popisu. Dzięki temu książkę czytało mi się przyjemnie, nawet jeśli akcja mnie nie satysfakcjonowała, a sama końcówka była bardziej niż przewidywalna. Mimo że przewidziałam wydarzenia finału, to spodobała mi się puenta. To, że miłość możemy spotkać w nieprzewidywalnym momencie naszego życia. No i postać Marty zyskała w moich oczach. Na początku miałam ją za trochę gburowatą pracoholiczkę, ale ostatecznie pokazała mi, że nie należy oceniać bohaterów po pozorach.

Jeśli szukacie zimowej powieści, która wprowadzi Was w przedświąteczny nastrój to sięgnijcie po "Gdy zasypie śnieg" @agata_przybylek

❤

Nie jest to typowo świąteczna książka, zatem w każdej chwili warto zaszyć się z nią pod kocem :)

Marta prowadzi własną firmę, zajmującą się pośrednictwem w sprzedaży wyrobów medycznych. Cały swój czas poświęca pracy, przez co nie ma go na życie towarzyskie. Marta jest singielką i dobrze czuje się w tym statusie :)

Kiedy w świątecznym prezencie od babci znajduje vocher na dwutygodniowy pobyt w górach, jest sceptycznie do niego nastawiona. Nie ma ochoty na urlop, jednak też nie chce zawieźć swojej babci, dlatego decyduje się na wyjazd.

Janina jest przebojową, emerytowaną nauczycielką, której nie da się nie lubić😁 Marta jest niemal pewna, że prędzej czy później jej babcia wpakuje w kłopoty. Stara się trzymać rękę na pulsie, lecz gdy w grę wchodzi miłość, nie jest w stanie uchronić przed nią Janiny ☺ Tym bardziej, że szarmanckiemu Eugeniuszowi niczego nie może zarzucić...

Marta, na śnieżnym stoku, poznaje syna właściciela pensjonatu, w którym się zatrzymały. Chociaż dziewczynie wydaje się, że Jędrek nie do końca jest w jej typie, to bliższe poznanie go sprawia, że nie może przestać o nim myśleć.

Niestety dzień powrotu do domu, zbliża się wielkimi krokami...

Czy znajomość z Jędrkiem okaże się tylko przelotnym romansem?

Przekonajcie się sami😍

"Gdy zasypie śnieg" to książka pełna dobrego humoru, zimowej scenerii i... grzanego wina ☺

Pomysł na tę książkę jest taki przyjemny, historia sama w sobie jest tak urokliwa. Powieść przedstawia losy Marty, szczęśliwej singielki, która jeśli już rozpocznie związek, to tylko wtedy, gdy naprawdę się zakocha. Do akcji wkracza babcia Janina, która postanawia namówić swoją wnuczkę na wyjazd do pensjonatu pod Tatrami. Autorka w ciekawy sposób opisuję relację babci i wnuczki. Czasami można nawet śmiać się do łez, czytając tę książkę. Bardzo podoba mi się to, że mimo iż pojawia się tutaj wątek romantyczny, nie jest ON najważniejszy. Bardzo dobra i przyjemna opowieść na zimowe wieczory, jednak jeśli sięgasz po nią, po to, by poczuć świąteczny klimat, możesz się rozczarować.

Marta i Janina, wnuczka i babcia… Te dwie kobiety wybiorą się na wspólny dwutygodniowy wypad w góry. Marta jest sceptyczna, jednak pełna życia Janina pragnie się bawić, nie chcąc tracić ani chwili! Jakie wydarzenia na nie czekają? Czy wyjazd okaże się sukcesem?

Siadłam do tej recenzji z totalną pustką w głowie. No bo co można napisać o książce, która nie była rewelacyjna, ale nie była też całkowitą klapą? Powiedzmy, że po prostu była… “Gdy zasypie śnieg…” to opowieść z zimą w tle, która pokazuje, że zakochać można się w każdym wieku. Pomysł na fabułę był całkiem ok. Spodobał mi się wyjazd Marty oraz jej babci i byłam żywo zainteresowana, co spotka je podczas tych dwóch wypoczynkowych tygodni. Szczególnie że panie były swoimi totalnymi przeciwieństwami. Marta to pracoholiczka, która najchętniej zaszyłaby się pod kołdrą z laptopem na kolanach. Janina to natomiast wulkan energii, wszędzie jej pełno. Historia raczej nie zaskakuje. Gdy już poznamy początek, całkiem łatwo wydedukować, jak się to wszystko zakończy. Powiem Wam, że byłam pewna, że to starsza pani skradnie moje serce. Była dowcipna i bardzo wyluzowana, ale jej zachowanie godne nastolatki szybko zaczęło mnie denerwować. Sympatia do Marty zrodziła się w połowie powieści. Polubiłam jej rozsądek, spokój i z wielkim podziwem obserwowałam, jak znosi swoją babcię (a uwierzcie mi, miała bardzo trudne zadanie!). Mniej więcej do połowy książki czułam pewną ekscytację, potem czytałam tę historię, by po prostu dotrzeć do jej końca. Wszystkie emocje gdzieś się rozpłynęły. Na plus zimowa aura powieści! Potrafiłam poczuć ciepło kominka, czy usłyszeć śnieg skrzypiący pod stopami. Lubię książki Agaty i jej styl, ale tym razem czuję irytację spowodowaną postacią Janiny, no i pewien niedosyt.

Czy pierogi ruskie to typowe danie wigilijne?

Co o tym sądzicie? I proszę się dwa razy zastanowić nad odpowiedzią 😉

___

Marta pod względem zawodowym czuje się całkowicie spełniona. W życiu prywatnym jest singielką i taki status również jej odpowiada.

Zupełnie inne zdanie w tej kwestii mają jej rodzice i babcia Janina, która postanawia

dopomóc losowi i w ramach prezentu gwiazdkowego wręczyć wnuczce voucher na wspólny pobyt w pensjonacie pod Tatrami. Marta jest zaskoczona i rzekłabym umiarkowanie zadowolona, kiedy okazuje się, że niespodzianek będzie więcej, a dobrymi chęciami to wiecie...

Najważniejsze, że z ukochaną babcią w pakiecie 😉

Wspomnianej babci do statecznej i spokojnej emerytki z pewnością dużo brakuje więc nic dziwnego, że wnuczka jest odrobinę sceptycznie nastawiona na myśl o świątecznym szaleństwie w babcinym wydaniu.

Jedna woli gorącą czekoladę, druga grzańca; jedna jest gotowa na przelotny romans, druga już nieszczególnie. Sylwestrowy bal kontra ciepła kołdra. Marcie, dla której lekcje WF - u były zmorą, na dodatek na nartach jeździć każą. No bez przesady. Wiadomo, że odpoczynek i reset od codzienności od czasu do czasu przyda się każdemu, ale czy będzie to możliwe podczas tego wyjazdu? Czy to ma prawo się udać?

___

Humor, odrobina szaleństwa, zabawne wpadki i niespodzianki; kulig, ognisko, jacuzzi, interesujące znajomości i ploteczki...

Nawet jeśli z przymrużeniem oka, to w tym szaleństwie jest jakaś metoda.

Jedna z moich babć również miała na imię Janina i właściwie tylko imię okazało się być punktem wspólnym obu Pań, to chyba dobrze 😉

No chyba że o czymś nie wiem...

Mam ogromny szacunek dla starszych ludzi, ale z babcią Janiną nie było mi do końca po drodze. Może się czepiam? Najlepiej zrobicie, jak sami ocenicie.

Jaki finał będzie miała ta wspólna zimowa przygoda i czy serce Marty ma szansę zabić mocniej nie tylko na myśl o pracy?

I tak na koniec ku refleksji ( ... )"najważniejsze w życiu jest to, żeby mieć co jeść, dach nad głową i choć jedną bliską osobę, która w razie potrzeby się o Ciebie zatroszczy. Reszta to tylko błahostki".

Agata Przybyłek to kolejny pewniak jeśli chodzi o autorki powieści obyczajowych, cenię ją zwłaszcza za niebanalne poczucie humoru, które zawsze poprawia mi nastrój.

W następujących po sobie rozdziałach poznajmy dwie główne bohaterki, którymi są Marta oraz jej babcia Janina. Żyjąca w myśl zasady carpe diem babcia i rozważna wnuczka to mieszanka wybuchowa. Przeżyjemy wraz z nimi wiele ciekawych przygód, które często doprowadzą nas do wybuchów niekontrolowanego śmiechu. Lektura mija w mgnieniu oka za sprawą wartkiej akcji i sporej ilości dialogów.

Marta jest oddaną swej pracy singielką. Nie ma czasu na jakiekolwiek związki. Janina jest pełną wigoru emerytką, która nie zna pojęcia "nuda". Rezolutna babcia martwi się o zapracowaną wnuczkę i w bożonarodzeniowym podarunku ofiarowuje jej dwutygodniowy wypoczynek u podnóża Tatr, w swoim towarzystwie. Ta wspólna wyprawa w góry okaże się pełna niespodzianek.

Mimo umiejscowienia akcji w pensjonacie u podnóża Tatr i wszystkich towarzyszących wyprawie okoliczności przyrody, powieść "Gdy zasypie śnieg" w moim odczuciu, wypadła najsłabiej w porównaniu do pozostałych tegorocznych zimowych powieści od Czwartej Strony.

Marta uwielbia swoją pracę, której poświęca cały swój czas. W prezencie od babci otrzymuje voucher na pobyt w pensjonacie. Zgadza się tylko dlatego, że babcia Janina wykupiła voucher również dla siebie. Zaraz po świętach wyruszają na wspólny urlop.

Piękna ta okładka, która od razu przyciągnęła moje oko, w środku grafika również robi mega zimowe wrażenie!

A jak z fabułą... No cóż nie była to książka z którą się pokochałam od samego początku. A wina to głównej bohaterki Marty i jej charakteru, który nijak mnie do siebie nie mógł przekonać. Według mnie była trochę arogancka i zakłamana. Druga główna bohaterka,

babcia Janina też mnie jakoś szczególnie nie urzekła, kiedy na siłę chciała być nastolatką i przeżyć wyjazd życia. Ale ich wspólne sytuację bawiły mnie i czas spędziłam dosyć miło.

Podobał mi się klimat jaki autorka stworzyła. Momentami nawet się rozmarzyłam,poczułam ten mróz, zobaczyłam widok zaśnieżonych gór (z kanapy) 🤪, uroczy pensjonat z kominkiem. Sama wybrałabym się na taki urlop! Więc za to wielki plus!

Ciężko mi ocenić książkę, kiedy bohaterki miałam ochotę udusić przez większość czasu przy czytaniu ale klimacik był więc nie było najgorzej.

I choć zakończenie było przewidywalne, to jako książka na grudzień wpasowała się idealnie. Myślę, że warto poświęcić jej czas. Może Wam serducho mocniej zabije 🤗

Książkę dostałam od koleżanki na prezent. Chciałam przeczytać ją przed świętami Bożego Narodzenia lecz nie było mi to dane i zaczęła ją czytać po świętach co nie okazało się błędem ponieważ akcja w głównej mierze dzieje się w okresie po świątecznym( końcówka grudnia- początek stycznia) książka klimatyczna pokazująca dwa odmienne charaktery: Martę - pracoholiczkę, lecz zdolną młodą kobietę oraz jej babcię Janinę - spontaniczną,wesołą onieśmielająca kobiecinę. Książka przedstawia również problemy teraźniejszego świata takie jak SPOILER! (wyłudzanie pieniędzy czy też oszustwa). Bardzo fajna przyjemna książka. Polecam.

Główne bohaterki Janina i Marty jadą w góry na dwutygodniowy pobyt. Ten wyjazd dostarczy im wielu wrażeń.

Podobała mi się ta książka, bo ja lubię zimę, co prawda najbardziej jak siedzę w ciepłym domu. Taka prawdziwa zima, z mrozem szczypiącym w policzki, ze śniegiem skrzypiącym pod butami i skrzącym się wieczorem w świetle latarni. Lubię patrzeć na śnieg, który leniwie zasypuje wszystko dookoła. Z małych płatków powstają wielkie zaspy… Lubię taką zimę jak ta opisana w górach w „Gdy zasypie śnieg”.

Nieśpieszna akcja, nienachalny a delikatny wątek romantyczny, trochę komedii, szaleństw, niezapomniany wyjazd i dwie bohaterki całkowicie od siebie odmienne. Marta pracoholiczka, która nie angażuje się związki, bo nie ma czasu, ale i boi się zranienia. Kobieta stąpająca twardo po ziemi, ambitna, inteligentna. Janina, jej babcia, to z kolei wulkan energii. Żywiołowa, pełna chęci do działania i poznawania nowych ludzi. Nieco przerysowana, ale w swoim szaleństwie oryginalna. Marta lubi pracować, Janina lubi się bawić i korzystać z życia. Bardziej podobały mi się rozdziały o Marcie. Być może dlatego, że jej spokój był mi bliższy niż szaleństwo babci. W dodatku jej relacja z Jędrkiem toczyła się w spokojnym tempie… W przeciwieństwie do tego, co działo się u Janinki. Starsza kobieta momentami irytowała mnie swoim zachowaniem i naiwnością.

Agata Przybyłek wykreowała niesamowity klimat. W wyobraźni przeniosłam się do zaśnieżonych gór. Piękne krajobrazy, stoki, zaspy, kulig, ognisko, jazda na nartach, grzane wino lub gorąca czekolada przy kominku. Było magicznie i bardzo zimowo. Zdecydowanie klimat jest największym atutem tej powieści.

Niektórzy zarzucają tej książce przewidywalność i brak przekazu. A dla mnie nie jest to żadnym minusem. Nie każda książka musi nieść za sobą refleksje, poruszać trudne sprawy i zawierać zaskakujące zwroty akcji. „Gdy zasypie śnieg” jest idealne na wieczór po ciężkim dniu. Nie pozwala się oderwać od treści, a jednocześnie odrywa od rzeczywistości. W dodatku gwarantuje rozrywkę, humor i miło spędzony czas.

Jednak nie nastawiajcie się na świąteczną powieść, bo święta są na początku.

Także kubek do jednej ręki, książka do drugiej i pora na chwilę przerwy w tym świątecznym szale.

Zupełnie nie wiedziałam czego mogę się spodziewać i jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Przeczytałam ją w ciągu dwóch, świątecznych dni. Jest to idealna pozycja na okres świąteczny. Lekka, przyjemna, przy której czytelnik z pewnością odpocznie oraz poczuje podhalański, zimowy klimat.

W opowiadaniu poznajemy losy dwóch bohaterek: babci Janiny, która zabiera swoją wnuczkę Martę na dwutygodniowy urlop w górach, w ramach prezentu świątecznego. Marta, pracoholiczka, nie chcąc zostawić swojej firmy bez nadzoru, wybiera się na urlop z zamiarem pracy zdalnej i nadzieją, że jej babcia nie będzie chciała spędzić całych dwóch tygodni wspólnie. Janina zaś, twierdząc że życie jest zbyt krótkie, nie próżnuje. Ma zamiar zwiedzać, nauczyć się jeździć na nartach oraz przekonać wnuczkę, że nie tylko praca jest podstawą życia. Starsza bohaterka, pomimo doświadczenia, zakochuje się w Euzebiuszu i spędza z nim najbliższe kilka dni oraz nocy. Nie znając podstawowych danych o nim postanawia pomóc mu rozwiązać problemy finansowe, tym samym wpędzając siebie w poważne kłopoty. W między czasie, dotychczas niedostępna Marta, poznaje Jędrka – syna właścicielki pensjonatu. Z dnia na dzień pojawia się między nimi coraz większa nić porozumienia.

Historia opowiada o dwóch rodzajach miłości. Miłości szalonej, porywczej, przypominającej pierwsze, nastoletnie zauroczenie oraz miłości, która kiełkowała powoli, rozsądnie, podczas powolnego poznawania się dwojga ludzi. Oba uczucia mogą wydawać się piękne, jednakże jedno z nich może przynieść przykre konsekwencje.

U kogo z Was spadł śnieg? U mnie wczoraj zrobiło się biało w mgnieniu oka, ale co z tego skoro dziś jest już cieplej i piękny biały śnieg zaczyna się topić😟

Na taką pogodę za oknem doskonale sprawdziła się najnowsza książka Agaty Przybyłek pt. "Gdy zasypie śnieg". Nie jest to historia typowo świąteczna, bo Wigilię nasi bohaterowie przeżywają na początku, a później jest wypad do Zakopanego, więc mamy typowo zimowy klimat w tej pozycji!😍

Czytało mi się szybko i bardzo dobrze. Pióro Pani Agaty jest bardzo przyjemne i z całą pewnością sięgnę po inne jej pozycje:)

Na pierwszy plan wysuwają się dwie bohaterki: babcia Janina i jej wnuczka Marta. Babcia postanawia zrobić swojej wnuczce niespodziankę i kupiła jej pod choinkę dwutygodniowy wypad do Zakopanego...oczywiście wybrała się na niego razem z Martą 😋

Wszystko byłoby super, ale...

Ta babcia zachowywała się według mnie bardzo nieodpowiedzialnie. Wiem, że chciała korzystać z życia. Ja to wszystko rozumiem...Ale żeby tyle pić i spędzać upojne noce z dopiero co poznanym mężczyzna? Trochę mnie to przerażalo... osobiście nie chciałabym żeby moja babcia się tak zachowywała😟

Poza tym historia naprawdę jest godna polecenia. Może ktoś z Was ma taką rozrywkową babcię i nie miałby nic przeciwko, ale... ja mam inne wyobrażenie o babciach, tym bardziej że moje są ułożone 🙈😁

Kto z Was czytał albo ma w planach?

Co byście powiedzieli na prezent w postaci 2 tygodniowego pobytu w pensjonacie w okolicach Zakopanego?

Taki prezent od swojej babci otrzymała Marta. W bonusie otrzymuje także towarzystwo babci na cały pobyt. Wnuczka nie jest zachwycona prezentem. Prowadzi własną firmę, jest pracoholiczką i nie wyobraża sobie porzucenia firmy na tak długi okres czas.

Nie chcąc jednak zrobić babci przykrości, jeszcze przed Sylwestrem, wraz ze starszą panią jedzie w Tatry. Janina jest towarzyska i bardzo kontaktowa i od razu znajduje sobie męskie towarzystwo. Marta najchętniej zaszyłaby się w pokoju z laptopem i oddała pracy zdalnej.

Co się wydarzy w ciągu dwóch tygodni w przytulnym pensjonacie pod Tatrami?

To była bardzo przyjemna lektura. Kiedy ją czytałam, akurat za oknem padał śnieg, więc miałam namiastkę zimowej, zaśnieżonej atmosfery pensjonatu. Grzaniec też się znalazł, tylko kominka brakowało.

Większość akcji rozgrywa się w zimowej tatrzańskiej scenerii. Autorka wykreowała idealną scenerię.

Bohaterkami są dwie całkiem różne kobiety. Różni je nie tylko wiek. Mają całkiem odmienne charaktery. Janina jest otwarta, towarzyska, żywiołowa i korzysta z życia, ile się da. Marta jest jej przeciwieństwem. Stroni od towarzystwa, lubi rutynę, nie szuka przygód. Czasami, więc między nimi lecą iskry.

Miałam momenty podczas czytania, kiedy współczułam babci takiego towarzystwa. Marta irytowała mnie swoim marudzeniem i traktowaniem babci jak dziecko. Z drugiej strony miałam też momenty, kiedy denerwowała mnie babcia Janina i jej naiwność.

"Gdy zasypie śnieg" pokazuje, że życie potrafi zaskoczyć czasami bardzo pozytywnie. Innym razem wręcz odwrotnie. Miłość przychodzi niespodziewanie w najmniej spodziewanym momencie. Trzeba się tylko na nią otworzyć.

Jak zakończy się ten babki wypad? Gorąco Was zachęcam do przekonania się samemu.

"Gdy zasypie śnieg" Agaty Przybylek to tegoroczna książka zimowo świąteczna która przenosi nas do pełnego śniegu, mrozu, gorącej czekolady, grzańca i cudownych widoków Tatr. To jeden z największych plusów tej historii, piękne opisy gór, ciepło kominka, ciekawych wycieczek i krajobrazów za którymi już po skończeniu książki tęsknię.

Jednak wracając do historii, mamy tutaj wnuczkę Martę , która jest pracoholiczką, raczej zamkniętą w sobie osobą, stroniącą od innych, która woli wieczory spędzać w domu niż na zabawie. Do tego prowadzi własną działalność w tak młodym wieku i skupia się bardziej na pracy niż na innych aspektach życia. Jej przeciwieństwem jest babcia Janina. Kobieta która kocha być w centrum uwagi i pomimo wieku czerpie garściami z otaczającego ją świata. Kobieta której jest pełno wszędzie , uwielbia towarzystwo innych i nie rozumie jak jej wnuczka może zamykać się na wszystkie przyjemności życia siedząc samotnie w domu. Babcia postanawia więc zrobić prezent swojej wnuczce i wykupuje im dwutygodniowy urlop w Tatrach. Tak zaczyna się ta historia.

Muszę się przyznać że ten kontrast między kobietami był tak duży, że dziwię się że wytrwały razem podróż samochodem do tego Zakopanego 😂 jednak każda z nich tej wycieczki wróciła z jakąś lekcją mniej lub bardziej przyjemną. Ten wyjazd zmienił ich życie. Jak ? Musicie przeczytać by się przekonać. Polecam wam sprawdzić samemu czy perypetie szalonej babci Janin przypadną wam do gustu czy raczej będziecie kibicować jej racjonalnej i spokojnej wnuczce. Ja przyznaje bez bicia że bliżej mi do Marty 😜 choć czasami zazdrościłam babci Janinie odwagi choćby przy nauce jazdy na nartach.

Jeśli szukacie historii lekko zabawnej, pełnej uroku gór i pięknych krajobrazów do tego z miłością która zasypie i zaskoczy was niczym tegoroczna zima kierowców to polecam wam tą książkę.

„Gdy zasypie śnieg” to historia dwóch pań, pochodzących z różnych pokoleń. Jedna z nich to Marta: pracoholiczka, która już w wieku 25 lat założyła własną firmę i tylko pracą żyje. Druga z pań, to Janinka (babcia Marty). Ta druga to moja ulubienica. Kocha życie i bierze z niego co najlepsze. Uwielbia Święta Bożego Narodzenia i to całe mieszanie z nimi związane. Aby odciągnąć wnuczkę od pracy daje je nietypowy prezent. Wspólny wyjazd w góry. Na wyjeździe babcia na pewno nie zachowuje się jak grzeczna dziewczynka i swoim zachowaniem narobiła sobie trochę problemów.

Marcie, chociaż ten wyjazd na początku nie sprawiał przyjemności, udało się wcisnąć na luz i poznała Jędrka. Uważała, że to nie facet dla niej, ale z czasem coraz bardziej łapała się na nim, że uwielbia z nim spędzać czas. Dała się również porwać zimowemu szaleństwu.

Ta książka zostanie jedną z moich ulubionych. Bardzo bym chciała mieć taką babcie, która w prezencie ofiaruje pobyt w tatrach, które kocham. Autorka w całości oddała górski, zimowy klimat. Narty, kulig, skrzypienie butów o śnieg.

Święta już za pasem, a na półkach jeszcze kilka bożonarodzeniowych powieści. 🤩 Ale spokojnie, zagęszczam ruchy, by przedstawić Wam kolejną z nich. 🎄🥰

•

Marta jest młodą pracoholiczką. Poza swoim biznesem nie ma czasu ani siły na nic innego. A już na pewno nie na szukanie potencjalnego kandydata na męża. Niespodziewanie w prezencie świątecznym dostaje voucher na dwutygodniowy pobyt w pensjonacie pod Tatrami. Kto jak nie babcia Janina, mógł wpaść na tak fantastyczny pomysł? 😅 Marcie nie uśmiecha się zostawić swoich podwładnych w tym trudnym okresie. Koniec roku wiąże się z wieloma zobowiązaniami, a w firmie brakuje rąk do pracy. Nie chce jednak robić przykrości starszej pani, która tak bardzo cieszy się na wspólny wyjazd z wnuczką.

Janina to energiczna kobieta, której nie straszne nowe doświadczenia. Ma wiele planów. Jednym z nich jest nauka jazdy na nartach. Na miejscu poznaje eleganckiego mężczyznę, który od razu wpada jej w oko. To pod jego skrzydłami próbuje swoich sił na zaśnieżonym stoku. Euzebiusz jest nie tylko wspaniałym nauczycielem, imponuje Janeczce również w wielu innych aspektach. 😉 Ale Marta ma dziwne przeczucie, że jego zaloty i ciągłe komplementy w kierunku babci, nie są do końca szczere. Na szczęście pilnuje żywiołowej emerytki, ale czy uda jej się ochronić ją przed zranieniem? I czy w trakcie swojego urlopu będzie miała okazję wypocząć i zawrzeć nowe znajomości?

•

Zabawna, lekka historia z piękną zimową krainą w tle. ❄️ Czytając można się zrelaksować i rozmarzyć. Cudowne opisy zasypanych śniegiem gór, miłych wieczorów w towarzystwie rozgrzewającego grzańca i miłości w powietrzu. Niewymagająca lektura, która przyniesie Wam odrobinę radości, niesie także za sobą ciekawy przekaz. Mnie się podobało! ☺️💖

•

Za egzemplarz dziękuję @czwartastrona ! ❤️

Święta, śnieg, Zakopane. Czyli trójka pewniaków w świątecznych bestsellerach. Agata Przybyłek poszła właśnie w tą stronę, i tak, było przewidywalnie, ale za to z humorem rodem z komedii romantycznych.

Lubię wszystkie babcie w powieściach, zawsze to przerysowane bohaterki, bez żadnych zahamowań czy wstydu. Babcia Janina też taka jest i to ona dodaje największego kolorytu tej powieści. Bo że czytamy romans to żadne zaskoczenie, a autorka mocno podąża utartym szlakiem. Świąt tu też na lekarstwo, ale za to klimat jest iście górski. Drugą bohaterką jest Marta, wnuczka Janiny, totalna pracoholiczka. I z tego połączenia charakterów musiała wyjść taka mieszanka. Autorka potrafi pisać i udowadnia to na każdej stronie, barwnie przedstawiła perypetie bohaterek, wplotła zabawne wątki, które ocierają się o absurd. Ale miało to swój urok.

Jeśli nastawiacie się na poważną, dojrzałą powieść do jakich przyzwyczaiła nas autorka, to tu możecie poczuć dyskomfort. Jednak jest to przyjemna, lekka lektura, która na pewno oderwie nas od świątecznej gorączki.

Klimatyczna opowieść o tym, jak potrafią zmieniać się priorytety w życiu. Babcia i wnuczka spędzają razem 2 tygodnie w górach. Dla tej pierwszej to ekscytująca przygoda, dla tej drugiej niemiła niespodzianka. Pełna wigoru emerytka ma duże oczekiwania wobec życia, podczas gdy jej wnuczka nie pragnie nic więcej, ponad to co ma. Ten wyjazd pokaże im, jak zaskakujący potrafi być los.

Marta jest kobietą sukcesu. Ma 31 lat i sporą, dobrze prosperującą firmę. Całe życie poświęca pracy. Kiedy dostaje od babci pod choinkę niespodziewany 2 tygodniowy urlop w górach, oczywiście w towarzystwie seniorki wcale nie jest zachwycona.

Janina jest żywiołową i radosną 68-latką. Nie jest typową emerytką, która otula się grubym swetrem i ogląda seriale. Aby oderwać wnuczkę od pracy, wykupuje pobyt w klimatycznym ośrodku niedaleko Zakopanego. Ależ się cieszy na czas z nią spędzony, wycieczki górskimi szlakami i koniecznie musi nauczyć się jeździć na nartach.

Marta liczy na spokojny wypad, podczas którego, większość czasu spędzi w pokoju z laptopem. Ale nie ze starsza panią te numery. Kiedy jednak Janina poznaje szarmanckiego Euzebiusza, który oczarowuje emerytkę swoim urokiem, babcia nie ma już dla niej czasu. Wtedy poznaje Jędrka.

Obaj panowie namieszają w życiu kobiet. Janina dostanie gorzką lekcję od życia. Marta wręcz przeciwnie. Tylko czy zapracowana kobieta, mieszkająca na drugim końcu Polski znajdzie czas na pielęgnowanie uczucia, które zaczyna tlić się w jej sercu?

Nie mogłam oderwać się od tej powieści. Jak zaczęłam czytać rano, skończyłam wczesnym popołudniem tego samego dnia. Jak dobrze, że był weekend 😀 Zimowy klimat gór i barwni bohaterowie przyciągały mnie jak magnes. Janina zauroczyła mnie swoim temperamentem, a Marta intrygowała swoimi wyborami. Autorka bardzo ciekawie poprowadziła narrację, książkę czytało się szybko i z przyjemnością.

Polecam serdecznie. To świetna opowieść w zimowym klimacie, niekoniecznie świątecznym. Sprawi Wam taką samą radość czytana na początku grudnia jak i w połowie lutego.

Marta - młoda bizneswoman, pracoholiczka, nie ma jeszcze własnej rodziny, ale tak naprawdę to nawet nie jest przekonana czy w ogóle chce ją mieć, jest introwertyczką ceniącą ciszę.

Janina - babcia Marty, na próżno szukać w niej tradycyjnej babci, to energiczna, towarzyska i pełna szalonych pomysłów starsza kobieta, ekstrawertyczka, która robi wiele rzeczy na raz.

Marta w prezencie świątecznym od babci otrzymuje wyjazd do Zakopanego. Jest tylko jeden szkopuł, babcia jedzie razem z wnuczką. Czy te dwie, zupełnie różne kobiety dogadają się w trakcie wspólnego wypadu w góry?

To bardziej zimowa niż świąteczna powieść. Mimo że na początku mamy przygotowania i samą Wigilię, to główna część akcji związana jest z okresem poświątecznym i Sylwestrem. Na przekór zimie to bardzo ciepła i zabawna opowieść. Cieszę się, że to nie kolejna historia miłosna jakich wiele. Mimo tego, że Autorka wplotła wątek romantyczny to głównym trzonem jest relacja dwóch, różnych pokoleniowo kobiet. Często stykamy się z tym, że wnuki nie rozumieją swoich dziadków i na odwrót. Dzieli ich zbyt duża różnica wieku i często się po prostu nie dogadują. Tutaj obserwujemy bardzo zdrową, przyjemną relację. Trzeba nadmienić, że to właśnie wnuczka okazuje się tą bardziej ostrożną i racjonalną stroną. Szalona i rozrywkowa babcia przysporzy paru zmartwień Marcie.

Co do głównych bohaterek to są dość specyficzne i mam do nich raczej neutralny stosunek. Nie polubiłam ich jakoś specjalnie jednak nie mogę powiedzieć, że mnie denerwowały. Każda z nich ma plusy i minusy. Są siebie warte i idealnie się dopełniają, mogą wzajemnie wiele się od siebie nauczyć.

Podsumowując nie jest to wymagająca lektura. Należy raczej do tych, które czyta się dla przyjemności, relaksu, a nie większych przemyśleń. Idealna powieść na zimowe wieczory pod kocem.

Agaty Przybyłek chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. To jedna z najbardziej znanych i lubianych polskich pisarek. Po jej książki zawsze sięgam w ciemno i wiem, że czas spędzony z lekturą nie będzie stracony. W najnowszej zimowej powieści autorka zabiera nas do Zakopanego.

Dwie kobiety, Marta i Janina. Dla Marty najważniejsza w życiu jest praca, poświęca jej niemal każdą wolną chwilę. Janina, to kobieta po sześćdziesiątce, jest przeciwieństwem swojej wnuczki, uważa, że z życia powinna się brać jak najwięcej i korzystać z niego pełną parą. Aby przekonać Martę do swoich racji, w prezencie wręcza jej voucher na pobyt w górach dla dwóch osób. Co czeka babcie i wnuczkę w zasypanych śniegiem Tatrach ?

Sięgając po najnowszą powieść Agaty Przybyłek liczyłam na typowo świąteczną historię, z choinką, przygotowaniami, świąteczną magią. "Gdy zasypie śnieg" to lekka, przyjemna i ciepła historia, pełna zabawnych zwrotów akcji, jednak bardzo ale to bardzo przewidywalna. Kto zna pióro Autorki, ten wie, że pisze ona naprawdę dobrze i potrafi zaciekawić czytelnika. Tym razem było podobnie, naprawdę dobrze czytało mi się tę książkę, jednak muszę przyznać, że bardzo irytowały mnie główne bohaterki, szczególnie Marta, której w ogóle nie polubiłam. Chyba jeszcze nie trafiłam na takiego bohatera w powieściach Pani Agaty, który tak działałby mi na nerwy. Ale nie zaniża to zbytnio mojej oceny i książkę polecam, mile spędziłam z nią czas i z pewnością fani powieści obyczajowych również będą zadowoleni z lektury. Nie oczekujcie tylko świątecznej atmosfery, jest to powieść zimowa, którą śmiało można czytać cały rok.

Marta bardziej niż związki z mężczyznami ceni swoją pracę. Swojej ukochanej firmie poświęca niemal każdą chwilę. Niestety pod choinkę dostaje od babci voucher na dwutygodniowy wyjazd w góry. Nie jest z tego powodu szczęśliwa, ale nie może odmówić jego przyjęcia i wykorzystania. W końcu babci wspólnego wyjazdu się nie odmawia. Zresztą ktoś musi mieć na żywiołową staruszkę oko. Tym bardziej kiedy już na samym początku babcia Janina wpada w oko przystojnemu adoratorowi.

Muszę przyznać, że przyjemnie spędziłam czas z niniejszą książką. Gdy zasypie śnieg to lekka i zabawna historia, która pozwoli nam zrelaksować się po ciężkim dniu.

Widziałam na rożnych stronach z recenzjami, że wiele osób krytykuje jedną z głównych bohaterek- Martę. To prawda, że Marta jest nieco introwertyczką i pracoholiczką. Ja jednak nie mogę powiedzieć o niej złego słowa. Szczerze powiedziawszy naprawdę ją polubiłam i trochę rozumiałam jej zachowanie. Niestety mojej sympatii nie zdobyła za to babcia Janina. Irytowało mnie jej lekkomyślne zachowanie. Nie podobało mi się też to jak traktowała swoją wnuczkę.

Gdy zasypie śnieg to książka raczej zimowa niż świąteczna, ale to nie znaczy, że nie jest uroczą i ciepłą historią, która bawi i relaksuje. Czy ją polecam? Oczywiście. Ta lekka opowieść, której akcja dzieje się w większości w sąsiedztwie ośnieżonych górskich szczytów. Potrafi oderwać nas od szalonego pędu przedświątecznych przygotowań.

Marta czuje się spełniona w życiu. Zawodowo świetnie sobie radzi, w młodym wieku założyła firmę. Natomiast w życiu osobistym jest singielką, jednak taki stan rzeczy jej odpowiada. Babcia postanowiła zaszaleć i wręczyć Marcie voucher na wspólny wyjazd w góry na dwa tygodnie. Jej wnuczka jest pracoholiczką, dlatego uważa, iż przyda jej się przerwa od obowiązków. Marta jest zaskoczona i nie chce zostawiać całej firmy na barkach swojego zastępcy, choć z drugiej strony nie chce zranić babci odmową. Dlatego postanowiła się zgodzić i przejść na pracę zdalną.

Marta martwi się o babcię, ponieważ ta ma szalone pomysły jak na swój wiek i jest bardzo naiwna. Dlatego na każdym kroku musi ją obserwować i w razie potrzeby interweniować. Gdy kobieta spotkała Pana Euzebiusza, Marta jest sceptycznie nastawiona do ich relacji. Coś w głębi duszy jej mówi, że ten człowiek może oszukać naiwną starszą panią...

Agata Przybyłek wraca z lekką książką świąteczną, która wleje w Wasze serca dużo ciepła i radości. Mamy tutaj do czynienia z dwoma pokoleniami i dwoma różnymi charakterami. Marta jest stateczna, wycofana i nie w głowie jej romanse. Natomiast pani Janinka chce się zabawić, pojeździć na nartach i spotkać Amora, który trafi strzałą w jej serce. Umiejscowienie całości akcji w Zakopanem to świetne rozwiązanie, które pozwala wczuć się w klimat nadchodzących świąt Bożego Narodzenia. Polecam!

Kolejna, piękna historia! Uwielbiam ten klimat, mimo, że nie znoszę zimna! Taki paradoks😂 zaczytuje się jednak w tych powieściach i chyba mogłabym czytać je bez końca 😉

Bardzo podobają mi się książki autorki, lubię ten styl, prosty, logiczny, przekazujący uczucia bohaterów przez co darzę ich sympatią od pierwszych stron. Autorka potrafi budować relacje między bohaterami, niejednokrotnie zdarza się, że wywołuje to uśmiech na mojej twarzy😉 Podobało mi się i to bardzo! To piękna historia nie tylko z miłością w tle, ale również naiwnością starszych ludzi, co w ostatnich latach zdarza się coraz częściej, a wykorzystywani są przez swoje dobre serce.

Prezent świąteczny to chyba dla wszystkich wyzwanie. Zawsze zastanawiamy się co będzie najlepsze dla tej drugiej osoby.

Prowadzenie swojej firmy to absorbujące i wymagające zadanie. Marta spełnia się w roli szefowej idealnie. Zawsze na stanowisku, doglądając wszystkiego i kontrolując nawet powierzone komuś zadania.

Podczas wigilijnej kolacji w gronie najbliższych, Marta otrzymuje wyjątkowy prezent! Dwutygodniowy pobyt w górach, a towarzyszyć jej będzie nie kto inny, jak jej pełna wigoru babcia Janina! Mimo, że Marta bardzo sceptycznie podchodzi do pomysłu babci, wie, że swoim zachowaniem mogłaby sprawić jej przykrość, a przecież nie tak została wychowana. Praca nie zająć, nie ucieknie, wszystko powierzy swemu zastępcy, a resztę nadrobi podczas pobytu w pensjonacie. Z takim pomysłem wyjeżdżają w góry.

Jak tylko docierają do pensjonatu, Janina od razu zawiera nowe znajomosci. Szarmancki, opiekuńczy mężczyzna to spełnienie marzeń starszej kobiety, dlatego Marta od początku musi strofować i mieć oko na starszą Panią, zwłaszcza, że ta wie, co to dobra zabawa.

Babski wypad może zakończyć się różnie, zwłaszcza, że Marta również zauważa interesującego mężczyznę. Czy te znajomosci mają szansę aby przetrwać, kiedy turnus dobiegnie końca?

Koniecznie przeczytajcie 😉

Powieść Agaty Przybyłek określiłabym mianem zimowej, bo choć występuje w niej wątek Bożego Narodzenia, to jednak pobyt wnuczki i babci w pensjonacie pod Tatrami, jest tutaj kluczowy. A także relacja między dwoma paniami, która wywołała we mnie tęsknotę za tym, czego sama tak naprawdę nigdy nie doświadczyłam… Zazdrościłam głównej bohaterce tej możliwości rozmów, spędzania czasu z seniorką rodu. Zawsze pragnęłam takiej więzi z moją babcią, z którą oczywiście czułam się zżyta, ale różne okoliczności pozbawiły mnie szansy na taką relację, jak w „Gdy zasypie śnieg”.

Agata Przybyłek wykreowała bohaterki na zasadzie kontrastu. Są dosłownie jak ogień i woda. Janina żywiołowa, pełna energii i sił witalnych, mimo wieku. Natomiast Marta wycofana i w pierwszym kontakcie nieco antypatyczna. Tę różnicę było widać również w dialogach z udziałem obu Pań. Te ze starszą z nich w roli głównej bawiły, czasem rozczulały; te, w których jedną z rozmówczyń była młodsza z kobiet, nie wzbudziły mojej sympatii, podobnie jak bohaterka, którą momentami miałam ochotę potrząsnąć i spytać: co robisz ze swoim życiem, kobieto?! Myślę, że to był celowy zamysł autorki, aby po pierwsze - stawić czoła krzywdzącym stereotypom, które często szufladkują osoby, które rozpoczęły jesień swojego życia. Pokazała, że nie zawsze musi ona oznaczać ciepłe kapcie i izolację w czterech ścianach własnego domu. Bo bez względu na wiek mają one prawo do tego, aby żyć pełną piersią, cieszyć się, kochać, a nawet… nauczyć się jeździć na nartach. Po drugie, tworząc postać Marty autorka uzmysłowiła, jak zdradliwy jest pracoholizm w młodym wieku. Bo o ile własny biznes i jego prowadzenie, są ważne, wymagają wielu poświęceń i zaangażowania, o tyle bardzo łatwo się w tym wszystkim pogubić i stracić umiejętność zachowania równowagi między zawodową a osobistą sferą życia. A z pokłosiem nietrafionych decyzji i ucieczką w świat obowiązków, będziemy musieli zmierzyć się tylko my. I jestem przekonana, że nie będzie to przyjemna konfrontacja.

Podsumowując:

Pokuszę się o stwierdzenie, że tytułowy śnieg ma w powieści Agaty Przybyłek kluczowe znaczenie. Nie tylko jest sprawcą niezwykłego klimatu powieści, przez co sami chętnie rzucilibyśmy wszystko, aby wyjechać i poszaleć na białym puchu lub rozkoszować się smakiem grzańca. Jest także symbolem zimna, lecz tego w sercu i w życiu, którego doświadczyła Marta. Zbyt zapatrzona w pracę, zbyt wystraszona opcją stworzenia związku, „zahibernowała się”, zamiast pójść w ślady babci i czerpać z życia garściami, nawet jeśli wiązałoby się to z popełnianiem błędów. Agata Przybyłek stworzyła lekką opowieść, niepozbawioną szczypty goryczy, która uświadamia, że nie warto iść przez życie, niczym przysłowiowy koń w dorożce, nie patrząc na możliwości, które serwuje nam los. Bo może przyjść moment, w którym spostrzeżemy, że na pewne rzeczy jest już za późno… A to, w co inwestowaliśmy przez całe życie, nie jest w stanie zapewnić nam prawdziwego szczęścia.

„W ŻYCIU KAŻDEGO Z NAS PRZYCHODZI TEN MOMENT, GDY TRZEBA ZROBIĆ TROCHĘ MIEJSCA NA … MIŁOŚĆ”

Marta to typowy samotnik – woli być sama niż w związku, który mógłby okazać się nieporozumieniem. Oddaje się swojej firmie i to właśnie praca pochłania całą jej energię. Kiedy w prezencie świątecznym otrzymuje voucher na dwutygodniowy wyjazd do pensjonatu pod Tatrami nie jest szczęśliwa. Okazuje się, że to nie jest jedyna niespodzianka którą ma dla wnuczki Janina. Babcia zarezerwowała również pobyt dla siebie.

Żywiołowa Janina pomimo wieku, nie ma zamiaru siedzieć i patrzeć jak bawią się inni. Kobieta zawiera nowe znajomości, szaleje na stoku i upija się na balu Sylwestrowym. Marta, która miała zamiar pracować musi mieć oko na swoją babcię, która w małym pensjonacie znajduje sobie adoratora. Jak zakończy się ten babski wypad? Przekonajcie się sami 😊

Jak ja lubię takie lekkie historie utrzymane w zimowym klimacie. Z tej książki pomimo mrozu szczypiącego w policzki bije ciepło i humor. Wiem, że będzie dużo sceptyków, ale ja bardzo polubiłam babcię Janinę. Ta żywiołowa kobieta co chwila wywoływała uśmiech na mojej twarzy. Troszkę mniej natomiast polubiłam Martę, która w mojej ocenie nie była do końca fair względem swojej babci.

W książce ukazany został problem współczesnego świata jakim jest oszustwo. Autorka zwraca uwagę czytelnika na naiwność osób starszych, które przez swoje zaufanie mogą zostać łatwo wykorzystane.

Chociaż w książce brakowało mi elementu zaskoczenia i przewrotności fabuły, to i tak oceniam ją na plus. Jeżeli lubcie spędzać zimowe wieczory z lekką historią zakrapianą nutką humoru, to ta książka jest dla Was 😊

Agata Przybyłek to autorka, której nazwisko warto zapamiętać. To ona jako jedna z niewielu namówiła mnie na czytanie książek polskich autorek i jednocześnie udowodniła, że sama dysponuje lekkim piórem oraz nieocenioną wyobraźnią. Uwielbiam jej styl, uwielbiam również bohaterów jakich powołuje do życia, więc nie mogłam sobie odmówić świątecznego klimatu jaki serwuje swoim czytelnikom w nowej powieści.

Bardzo polubiłam Martę, główną bohaterkę. To dziewczyna, która wie czego chce i jako jedna z nielicznych bohaterek potrafi odmówić sobie romantycznych przygód na rzecz poszukiwań prawdziwej miłości. A właściwie na rzecz pracy, ponieważ Marta już dawno temu podjęła decyzję, że nie będzie angażować się w związki bez przyszłości i woli poświęcić się pracy. Jest szczera i świadoma w swoich przekonaniach a przy tym przypomina nas samych, więc bez problemu mogłam się z nią utożsamić i jednocześnie obdarzyć ją szczerą sympatią.

Marta wyróżnia się ciepłą osobowością mimo twardego stąpania po ziemi. Jej relacja z ukochaną babcią jest cudowna! Jednak gdy dostaje od niej prezent, voucher na pobyt w pensjonacie pod Tatrami, jest dość sceptyczna. Czy to prezent na pewno dla niej? Janina przeżyła już swoje, by wiedzieć, że wnuczka ma całe życie przed sobą i musi korzystać z przeróżnych okazji. Wysyła ją więc w świat, na wielką przygodę i dobrze robi, bo Marta w końcu poczuje jak smakuje prawdziwej miłości. Tuż po tym jak będzie zmuszona wyciągać Janinę z kolejnych kłopotów, bo jej babcia życia absolutnie się nie boi!

Uwielbiam Janinę, uwielbiam jej dystans do życia, to ciepło, które wprowadza do fabuły i miłość z jaką patrzy na wnuczkę. Uwielbiam Martę ,jej dystans oraz życiowe przekonania a także całą historię z udziałem obu pań. Agata Przybyłek zaserwowała nam radosną opowieść o urokach życia okraszona nutką nostalgią oraz przyjemnym dla oka wątkiem romantycznym z lawiną wyjątkowych emocji na czele. Świąteczny klimat zdecydowanie wisi w powietrzu.

"Gdy zasypie śnieg" to piekielnie urokliwa lektura od której nie sposób się oderwać. Bawi, zaskakuje, pozwala z dystansem spojrzeć na nasze życie. Trudno przejść obojętnie obok losów bohaterek, szczególnie obok starszej pani, która zdecydowanie wie jak się dobrze ustawić! Agata Przybyłek zabiera nas do pełnego magii pensjonatu, w którym wszystko jest możliwe i wręcz czaruje słowem, pozwalając zaangażować się w opowieść o miłości, nadziei oraz sile rodziny.

Witam.

Lubicie jak na dworze jest biało? Jak biały puch pokrywa szare pola i trawniki?

Ja uwielbiam, lubię ulepić bałwana, rzucać się śnieżkami oraz widok pięknej bieli za oknem.

Dziś chcę Wam przedstawić kolejną powieść od czwartej strony, a mianowicie „Gdy zasypie śnieg” Agaty Przybyłek.

Autorka po przerwie świątecznej zabrała mnie na dwutygodniowy urlop z Janiną i Martą do uroczego pensjonatu. Bardzo dobrze wykreowane główne bohaterki, które bardzo od siebie się różniły, co powodowało, że obie były wyjątkowe. Starsza Pani jak na swój wiek miała sporo energii, a Marta bardzo spokojna i stateczna, zapracowana młoda kobieta. Bardzo fajnie została nakreślona relacja wnuczka, babcia pomimo różnicy wieku świetnie się dogadywały.

Lubię jak w książce poruszane są ważne tematy i tu mamy do czynienia z oszustwem. Zostaje oszukana starsza osoba, zwrócenie uwagi jak oszust łatwo może zdobyć zaufanie i wykorzystać aby osiągnąć wyznaczony przez siebie cel.

Pomimo, że lubię twórczość Agaty Przybyłek to w książce „Gdy zasypie śnieg” zabrakło mi elementu zaskoczenia, a także jakiś większych emocji. Ogólnie fabuła ciekawa, ale za bardzo przewidywalna.

Pomimo kilku minusów polecam Wam powieść, gdyż bardzo miło spędziłam z nią czas. Zwariowane pomysły Janiny przywoływały uśmiech na mojej twarzy, polecam książkę na długi zimowy wieczór.

Opis:

W życiu każdego z nas przychodzi ten moment, gdy trzeba zrobić trochę miejsca na… miłość!

Marta woli być sama, niż tkwić w związku, który mógłby okazać się pomyłką. Całą energię poświęca swojej firmie, więc znalezienie miłości na pewno jej nie grozi…

Gdy w prezencie od ukochanej babci dostaje voucher na pobyt w pensjonacie pod Tatrami, jest sceptyczna. Nie zdecydowałaby się na urlop tuż po świętach, lecz nie chce sprawić przykrości Janinie. Żywiołowa i towarzyska emerytka nie może doczekać się wyjazdu – jak mawia, życie jest za krótkie, żeby tylko siedzieć i patrzeć, jak inni dobrze się bawią. Czy to jednak powód, by tak często pakować się w kłopoty? Marta musi mieć na nią oko, szczególnie że już pierwszego dnia pobytu w górach babcia znajduje adoratora.

Nie tylko Janina zawrze nowe znajomości pośród zaśnieżonych stoków, przy kubku pysznego grzanego wina. Czy ten międzypokoleniowy babski wypad okaże się sukcesem, czy zakończy połamaniem nart lub… serca?

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Marta jest pracoholiczką, nie widzi świata poza swoją firmą. Jej rodzice oraz babcia martwią się, że mimo ukończenia trzydziestu lat, w dalszym ciągu nie założyła jeszcze rodziny, nie rozumieją, że nie jest jej ona potrzebna do szczęścia. Janina, chcąc, by jej wnuczka nieco odpoczęła, za odłożone pieniądze w ramach bożonarodzeniowego prezentu wykupiła jej dwutygodniowy pobyt w górach, ale jakby tego było mało, wykupiła go również sobie. Obdarowana kobieta nie jest szczęśliwa z tego faktu.

Muszę zacząć od tego, że dawno w żadnej książce nie ”spotkałam” tak irytujących postaci. Marta zachowuje się, jakby połknęła kij, albo miała go, sami wiecie gdzie. Uważa się za kobietę sukcesu, lecz gdy tylko ktoś pochwali ją za jej działania, z fałszywą skromnością twierdzi, że to nic wielkiego. Denerwowało mnie również, że względem babci była miła oraz opiekuńcza, a za jej plecami obgadywała ją, jak to ciężko z nią wytrzymać

Janina natomiast zachowywała się jak podlotek, jak frywolna nastolatka, która pierwszy raz wyjechała gdzieś bez rodziców. Piła bez opamiętania, obdarzyła obcego mężczyznę uczuciem już pierwszego dnia i gotowa była polecieć z nim razem w kosmos, gdyby tego sobie zażyczył. Nie miała problemu z tym, by zostawiać wnuczkę samą, ale jak zdarzyło się, że ona miała spędzić samotne popołudnie, to niemal wpadła w lament. Była dla mnie niczym rozkapryszone dziecko, chociaż początkowo lubiłam w niej luz, to po pewnym czasie miałam go już dosyć.

Plusem dla mnie jest tło powieści: śnieżna, wietrzna zima, widok polskich gór, uroczy pensjonacik z kominkiem, wyciąg narciarski. W takie warunki chętnie przeniosłabym się na jakiś czas, by wypić grzańca lub gorącą czekoladę w miłym towarzystwie, Idzie się rozmarzyć przy tej pozycji.

Zakończenie jest, jak na mój gust przewidywalne, od początku wiedziałam, jak się skończy ta historia, ale nie oczekiwałam od niej spektakularnego finału. Według mnie książka spełniła swoją rolę, była lekka, niezobowiązująca i w klimacie zimowych powieści, a to, że bohaterki były irytujące, nie znaczy, że powieść była zła. Po prostu dostały w prezencie od autorki taką kreację.

Właściwie jedyne czego nie mogę „wybaczyć” i zrozumieć, to kochliwość Marty i Janiny. Nie wiem, jak podczas dwutygodniowego wyjazdu można się zakochać, deklarować miłość właściwie nie znając swojego obiektu pożądania. Rozumiem zauroczenie, chęć kontynuowania znajomości, ale od razu miłość? Wszystko to jest nierealne i bajkowe, ale również magiczne i świąteczne. Cieszę się, że na tę pozycję nie wylano wiadra lukru, jak to często bywa w tego typu obyczajówkach. Czy polecam? Owszem. Nie jest to moja ulubiona zimowa opowieść, ale miło spędziłam przy niej czas.

Marta jest szefową wlasnej firmy. Zabiegana, od świtu do nocy poświęca się firmie i ledwie znajduje czas na to by święta Bożego Narodzenia spędzić z najbliższą rodziną. Zarówno rodzice jak i babcia dziewczyny chcieli by, żeby ułożyła sobie życie, zostając żoną i matką. Marta jednak będąc z natury pracoholiczką nie planuje zrezygnować z kierowania firmą i doglądania wszystkiego osobiście.

Z trudem wygospodarowała czas na wigilijną kolację u rodziców. Kolędy, świąteczne potrawy i prezenty... Marta otrzymuje od babci voucher na dwutygodniowy pobyt w pensjonacie w górach. W pakiecie babcia oferuje swojej wnuczce własne towarzystwo na wyjeździe.

Marta nie bardzo zadowolona jest z prezentu ponieważ, nie chce pozostawiać na tak dlugo firmy. Jednak kierując się przeczuciami co do tego , że samotny wyjazd babci Janiny może źle się skończyć, postanawia skorzystać z prezentu.

Zaśnieżone góry i piękny pensjonat odmieniają życie kobiet.

Babcia Janina korzysta z uroków wyjazdu. Poznając atrakcyjnego starszego Pana oddaje się przyjemnościom i atrakcjom oferowanym przez pensjonat. Tymczasem Marta troszcząc się o babcię, pilnuje ją niczym nastolatkę a pozostały czas wciąż myśli o firmie, nierzadko też pracując przez internet Los postanawia jednak wpleść w życie zapracowanej kobiety trochę uczuć i stawia na jej drodze przystojnego górala...

Górski prnsjonat, zaśnieżone stoki, bal sylwestrowy i...

Kulig wieczorową porą, dzwonki sań, ognisko i gorąca czekolada.

Wszystko to tworzy magiczny klimat gdzie przy pruszącym śniegu i mrozie szczypiącym w policzki, uczucia rozkwitają niczym kwiaty w lecie.

Przepiękna , inna od wszystkich okladka skrywa w sobie klimatyczną opowieść w zimowo świątecznej otoczce. Górskie widoki i drewniany pensjonat a także ogień trzaskający w kominku sprawiają, że powieść ta staje się cuepła i chwytająca za serce. Romantyczny charakter opowieść przełamuje nutka humoru i infantylności starszej Pani.

Świetna książka w sam raz na czas okołoświąteczny.

Nietuzinkowa, zwariowana i niesamowicie ciepła opowieść! Polecam!