Furtka przy dozorcy

Informacje szczegółowe Pokaż wszystkie

Oprawa:	Miękka
Wydawnictwo:	Nisza
Rok wydania:	2021
Ilość stron:	264

31,15 zł

Cena okładkowa: 43,00 zł -27,56% Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 35,09 zł -11,23%

Wyślemy 08.07.2026

Darmowa dostawa z DPD Pickup od 159 zł

Do darmowej dostawy brakuje Ci: 159,00 zł

Koszt dostawy od 6,99

Opis

Utwór, z pozoru jednorodny, rozpada się na dwie części, z których druga też się rozpada na dwie, więc w sumie składa się z trzech. Zasadniczo chodzi o okres w życiu pisarza, gdy pracował na krakowskich Azorach jako robotnik przy remoncie bloku. Część pierwsza to skrzętne, ale też nader fantazyjne opisy kilkudziesięciu mieszkań. Nie możemy się tu spodziewać „zapisu socjologicznego” w stylu Zofii Rydet, bowiem napisał je Bawołek, składają się one jednak na zbiorowy portret Polaków XXI wieku dokonany w znacznej mierze przez zwykłe wyliczenie przedmiotów, które u siebie gromadzą i którymi się otaczają. Jest to zabieg w swojej prostocie genialny i próżno w polskiej prozie potransformacyjnej szukać czegoś pod tym względem lepszego. W części drugiej do głosu dochodzą sami robotnicy, opisani z behawioralną bezwzględnością, ale i nie bez sympatii, która kończy się w części trzeciej, gdy sam narrator zostaje brygadzistą, staje na czele grupy, ale też się od niej odłącza. Dochodzą do głosu zakulisowe intrygi, podstępy, których jest obserwatorem i ofiarą. Całość kończy się niespodziewanym, nieoczywistym happy endem. To tyle, jeśli chodzi o streszczenie. Dodam tylko, że (po śmierci Jerzego Pilcha) Bawołek po raz kolejny udowadnia, że jest teraz najwyborniejszym polskim stylistą, a utwór ten (chociaż powstał dobrych parę lat temu, w okresie, gdy pisarz – w co trudno dziś uwierzyć – nie miał nadziei na znalezienie wydawcy) zaskakuje swoją aktualnością, nieustannym wsadzaniem dociekliwego palca we wciąż niezasklepione narodowe rany. Jest to jedno z „nieznanych arcydzieł”, z których (po jego wydaniu) będziemy kiedyś dumni. Adam Wiedeman FRAGMENT Idę do góry, a jakbym szedł w dół. Tak to jest, gdy nie ma nic pośredniego między piwnicą a mieszkaniem. Biegam jak szalony po tych koślawych, wykoślawionych schodach, od rana do wieczora. Wytnij to, wytnij tamto, przynieś to, przynieś tamto. Młotku, gdzieś się zapodział? A bez młotka ani rusz. – Idź poszukaj. Gdzie on może być? Zaglądam w kąt, zaglądam w drugi kąt, w trzeci, w czwarty. Nigdzie nie ma młotka, który jest niezbędny do wbijania, wybijania, zabijania. Przecież nie zostawiłem go w piwnicy. Muszę to sprawdzić. Piwnica otwarta, a w niej jakaś kobieta pochyla się nad wszystkim, co się tam znajduje. Mógłbym się przedstawić, ale po co, wystarczy, że ona się przedstawiła. Nie zapamiętałem nazwiska. Żona jakiegoś znanego w Krakowie grafika. Nagromadziła mnóstwo różnych przedmiotów, a teraz robi porządki, by można było się jakoś poruszać między szpargałami. Wszędzie blejtramy, ramy, zakurzone płótna, pędzle, jakiś ogromny baniak, w którym kiedyś gotowało się pościel albo ubijało kapustę bosymi stopami. Pamiętam chłód takiej kapusty. Książki też są. I to nie byle jakie: Homo ludens Johana Huizingi, Historia kultury bizantyjskiej, Po tamtej stronie Kubina. Poprosiłem kobietę, by zechciała mi je podarować, a ona bierze książki po kolei do rąk, przygląda się, przewraca kartki, mierzy, waży, zastanawia się. Wreszcie mówi, że zna ich treść, na studiach musiała ją poznać, lecz zastanawia się, czy może mi te książki podarować. Kolejny raz spojrzała na mnie, by się upewnić, że zasługuję na taki skarb. W końcu zdecydowała się i wręczyła mi książki z uśmiechem. Włożyłem je pod pachę i dalej przed siebie, w poszukiwaniu młotka. Gdy dobrze poszukam, na pewno się znajdzie. Idę ostrożnie poprzez półmrok, zaglądam to tu, to tam. Jakaś sala zapełniona ludźmi. Ktoś mówi, że czekają na mnie, bo mam wygłosić wykład. Jakieś urządzenie stoi na stole. Nie mam pojęcia, co to może być. Zachęcony przez osobę prowadzącą staję obok i płonę ze wstydu, bo słowa z siebie nie mogę wydusić, a wszyscy patrzą na mnie z zainteresowaniem, oczekują ode mnie zdania wyjaśniającego, jak się to urządzenie podłącza i do czego. A ja zapadam się pod ziemię, nie mogąc sprostać oczekiwaniom wypatrujących oczu, więc muszę wiać, bez zbędnych słów, bez dwóch zdań. Waldemar Bawołek, ur. 1962, debiutował w 1996 roku w PIW-ie zbiorem opowiadań Delectatio morosa. Wydał jeszcze siedem książek prozatorskich: Raz dokoła, Humoreska, To, co obok, Echo słońca, La petite mort (Nisza), Bimetal i Pomarli. Dwa razy – w 2015 i 2018 roku – nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia. Mieszka w małopolskich Ciężkowicach. Furtka przy dozorcy jest jego pierwszą książką, której akcja nie ma nic wspólnego z tym miasteczkiem.

Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska

Jaką tematykę porusza książka "Furtka przy dozorcy" Waldemara Bawołka?

Powieść skupia się na losach robotnika pracującego przy remoncie bloku na krakowskich Azorach. Autor kreśli zbiorowy portret Polaków poprzez szczegółowe wyliczenia przedmiotów gromadzonych w ich mieszkaniach. Narracja płynnie przechodzi od obserwacji socjologicznej do ukazania wewnętrznych relacji i intryg w grupie pracowników. To głębokie studium kondycji ludzkiej osadzone w realiach polskiej codzienności.

Czego można spodziewać się po stylu literackim Waldemara Bawołka?

Czytelnik odnajdzie tu kunsztowny język i precyzyjną frazę charakterystyczną dla wybitnego polskiego stylisty. Bawołek łączy behawioralną bezwzględność w opisach postaci z nader fantazyjnymi wizjami codzienności. Tekst wymaga od odbiorcy dużego skupienia, ponieważ autor unika prostych schematów fabularnych. Proza ta stawia przede wszystkim na jakość słowa i nieoczywiste puenty.

Czy akcja utworu toczy się w stałym dla autora otoczeniu Ciężkowic?

W przeciwieństwie do poprzednich dzieł autora, akcja tej książki przenosi się do Krakowa. Wydarzenia koncentrują się wokół osiedla Azory, co stanowi istotne odejście od dotychczasowej, małopolskiej topografii pisarza. Zmiana scenerii pozwala na ukazanie specyfiki miejskiego blokowiska oraz odmiennych dynamik społecznych. Dzięki temu utwór zyskuje unikalny, wielkomiejski charakter w całym dorobku literackim Waldemara Bawołka.

Z ilu części składa się ta publikacja i jak są one powiązane?

Utwór posiada trójdzielną konstrukcję, która ewoluuje od opisu miejsc do analizy ludzkich zachowań. Pierwszy segment to inwentaryzacja mieszkań, drugi oddaje głos robotnikom, a trzeci skupia się na perspektywie brygadzisty. Każdy etap zmienia punkt ciężkości narracji, prowadząc czytelnika przez labirynt zakulisowych intryg. Całość wieńczy zaskakujący i nieoczywisty happy end, spajający te różnorodne perspektywy.

Dla kogo ta książka może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?

Osoby poszukujące lekkiej literatury rozrywkowej mogą poczuć się przytłoczone gęstą i analityczną formą tej prozy. Utwór nie jest typowym, linearnym czytadłem, lecz wymagającym studium skupionym na detalach oraz wyszukanej stylistyce. Czytelnicy unikający drobiazgowych opisów przedmiotów codziennego użytku mogą uznać tempo narracji za zbyt powolne. Jest to pozycja skierowana przede wszystkim do świadomych koneserów współczesnej polskiej literatury pięknej.

Szczegóły

Autor: Waldemar Bawołek
Wydawnictwo Nisza
Oprawa: Miękka
Rok wydania: 2021
Ilość stron: 264
Stan: nowy, pełnowartościowy produkt
Model: 9788366599246
Język: polski
ISBN: 9788366599246
EAN: 9788366599246
Wymiary: 134 x 208 x 16 mm
Dane producenta: Nisza, Jana Styki 25 lok. 5, 03-928 Warszawa, Polska, nisza125@gmail.com, tel. 48607622655

Recenzje

Dodaj recenzję

Sprawdź zasady dodawania i publikowania recenzji >

Podobne książki do Furtka przy dozorcy

Furtka przy dozorcy to proza uważna na przedmioty, codzienne wnętrza i głosy zwykłych ludzi - czytelnik, który docenił ten skrupulatny portret współczesności, może szukać dalej książek, które odsłaniają życie poprzez rzeczy, miejsca i relacje. Poniższe propozycje prowadzą od intymnych pamiętników po wielogłosowe panoramy społecznych losów, każdy z nich ma własny sposób na pokazanie tego, co kryje się za drzwiami mieszkań i za fasadą "normalności".

1. Ikar, Krzysztof Jaroszyński
Biografia finansisty i opowieść o wzlotach i upadkach elity gospodarczej oferuje spojrzenie na materialne podstawy życia - temat bliski Bawołkowej fascynacji przedmiotami jako wyznacznikami ludzkich losów. Książka analizuje mechanizmy zdobywania i używania majątku, a przy tym rysuje portret epoki i jej wartości. Narracja łączy faktografię z literacką wrażliwością na szczegół. Dla czytelników, którzy interesują się historią społeczną i ekonomicznymi fundamentami życia prywatnego, to interesująca lektura.
2. Mireczek. Patoopowieść o moim ojcu, Aleksandra Zbroja
Szczery, surowy pamiętnik o rodzinnych zmaganiach i uzależnieniu to tekst, który, podobnie jak Furtka przy dozorcy, nie boi się trudnych, intymnych treści. Autorka nie owija w bawełnę, dzięki czemu czytelnik otrzymuje bezpośrednie, poruszające świadectwo o relacjach i traumie. W obu książkach czuć silny głos narratora, który stara się opisać rzeczywistość bez upiększeń. Dla osób ceniących literaturę bliską doświadczeniu życiowemu i emocjonalnej szczerości, ta pozycja będzie mocnym dopełnieniem lektury.
3. Tkanki miękkie, Zyta Rudzka
Powieść pełna niejednoznacznych decyzji i postaci, która potrafi jednocześnie prowokować i wzruszać, ma z Furtką przy dozorcy wspólną zdolność do zaskakiwania moralnymi dylematami. Autorka nie boi się posuwać opisu ludzkich zachowań w stronę ironii i groteski, ale zawsze z pewną czułością wobec bohaterów. Narracja bywa prowokująca i skłania do refleksji nad granicami empatii. Dla czytelników lubiących literaturę, która prowokuje do rozmowy o etyce i społecznym kontekście jednostki, to wartościowa pozycja.
4. Dewocje, Anna Ciarkowska
Powieść o małomiasteczkowych cudach i ludzkich rytuałach trafia w podobne rejestry obserwacji społecznej co Furtka przy dozorcy - drobne zdarzenia układają tu mozaikę wspólnoty. Autorka z czułością i humorem szkicuje sylwetki mieszkańców, pokazując, jak codzienne obyczaje kształtują tożsamość społeczności. W obu tekstach widać zainteresowanie detalem i tym, co w pozornie zwyczajnym życiu niezwykłe. Dla czytelników, którzy lubią nostalgię przemieszczoną z ironią, to udana lektura.
5. Widzimy się w sierpniu, Gabriel Garcia Marquez
Ta krótka, nieoczywista opowieść Garcíi Márqueza przynosi zmysłowe i subtelne portrety ludzkich pragnień, które mogą zaskoczyć czytelnika przyzwyczajonego do reportażowej precyzji Bawołka. Narracja koncentruje się na intymności życia codziennego i jego zagadkowości, co dobrze rezonuje z opisami mieszkań i skarbów bohaterów z Azorów. Styl Márqueza, choć odmienny, również potrafi uczynić z drobnych detali opowieść o całym życiu. Dla tych, którzy lubią, gdy zwyczaj staje się niemal poetycki, to lektura pełna subtelnych napięć.
6. Sto lat samotności, Gabriel Garcia Marquez
Sto lat samotności to epicka saga rodzinna, która czyni z historii domowych i drobnych przedmiotów mitologię jednego miejsca - podobnie jak Bawołek czyni z mieszkań swoistą kronikę społeczności. Choć skala i styl są inne, obie książki pokazują, jak prywatne życie splata się z dziejami; w obu przypadkach drobiazgowe opisy budują uniwersum. Márquez uczy, że nadzwyczajne może stać się codziennością, co warto zestawić z realistycznym, często ironicznym spojrzeniem autora Furtki. To lektura dla tych, którzy lubią, gdy opowieść rozrasta się i obejmuje pokolenia.
7. Dziewczyna, kobieta, inna, Bernardine Evaristo
Wielogłosowa struktura tej nagradzanej powieści daje przestrzeń dla różnych doświadczeń i perspektyw, co przypomina fragmenty Furtki, gdzie głosy robotników rozbijają narrację jednego obserwatora. Książka bawi się formą i tożsamością, ukazując, jak indywidualne historie tworzą zbiorowy obraz społeczny. Styl jest śmiały, a tempo zmienne - dzięki czemu czytelnik poznaje szerokie spektrum ludzkich losów. To dobra propozycja dla tych, którzy cenią eksperyment formalny połączony z empatycznym portretem postaci.
8. Wrony. Tom 1, Petra Dvorakova
Ta kameralna opowieść o rodzinie kryje w sobie powoli narastające napięcie i czułe, a zarazem niepokojące obserwacje dojrzewania - motywy bliskie Bawołkowej analizie relacji i domowych przestrzeni. Autorka sprawnie ukazuje, jak pozory normalności maskują konflikty i niewypowiedziane urazy. Narracja daje miejsce dziecięcej perspektywie i stopniowo odsłania złożoność rodzinnych więzów. Dla czytelników zainteresowanych literaturą o cienkiej granicy między codziennością a dramatem, to poruszająca lektura.
9. Przeminęło z wiatrem. Tom 1, Margaret Mitchell
Monumentalna saga o miłości i upadku społecznego porządku daje szeroką panoramę ludzkich wyborów i materialnych uwarunkowań życia - motywy zbieżne z zainteresowaniem Bawołka detalem i społecznym kontekstem. Mitchell ukazuje, jak wielkie wydarzenia historyczne zmieniają codzienne relacje i struktury rodzinne. Styl łączy epicką rozpiętość z bliskim, drobiazgowym opisem świata domowego. Dla czytelników lubiących długie, angażujące sagi, to lektura dostarczająca zarówno emocji, jak i kontekstu społecznego.
10. Butcher`s Crossing, John Williams
Antywestern Johna Williamsa to opowieść o męskiej grupie, samotności i obsesji - tematyka pracy zespołowej i relacji w ograniczonej przestrzeni dobrze uzupełnia obrazy robotniczego życia z Furtki. Książka bada, jak wspólnota rozsadza osobiste ambicje i jak surowe środowisko kształtuje charakter ludzi. Styl jest oszczędny, ale pełen napięcia, co potęguje poczucie klaustrofobii i losowości. Dla czytelników ceniących literaturę o sile charakterów stawianych w ekstremalnych warunkach, to mocna pozycja.
11. Goście weselni, Alison Espach
Ta powieść o zagadkowej przybyszy na wesele to literacka zabawa z konwencjami i obserwacją towarzyskich rytuałów, które odsłaniają nieoczywiste charakterystyki postaci. Klimat zamkniętego miejsca pełnego sekretów dobrze współgra z zainteresowaniem Bawołka przestrzenią domów i mniejszych społeczności. Narracja buduje napięcie przez codzienne szczegóły i drobne gesty, ujawniające więcej niż słowa. Lektura ta spodoba się tym, którzy cenią literaturę opartą na subtelnej intrydze i groteskowym komizmie sytuacji.
12. Tam na niebie są rzeki, Elif Shafak
Elif Shafak tworzy epicką opowieść zaczynającą się od niewielkiego zdarzenia, co przypomina sposób, w jaki drobne przedmioty i zwyczaje kumulują znaczenia w Furtce przy dozorcy. Autorka łączy pamięć, tożsamość i literacką wyobraźnię, pokazując, jak małe doświadczenia wpływają na wielkie opowieści. Powieść ma narracyjną ambicję i uczucie historii, które nagradza cierpliwego czytelnika. Dla miłośników rozbudowanych, wielowarstwowych narracji będzie to satysfakcjonujące spotkanie z prozą.
13. Jak gorzka pomarańcza, Milena Palminteri
Powieść osadzona w sycylijskim mikrokosmosie to przenikliwy portret społecznych ograniczeń, które kształtują życie kobiet i służących - tematy bliskie prozie opisującej codzienne mechanizmy władzy. Autorka skupia się na drobnych rytuałach, naciskach społecznych i tęsknocie, co dobrze odpowiada zainteresowaniu Bawołka szczegółami przedmiotów i wnętrz. Historia pokazuje, jak marzenia i przeznaczenie zderzają się z brutalną rzeczywistością, tworząc silny ładunek emocjonalny. Dla czytelników, którzy cenią społeczno-psychologiczne studia postaci, to lektura poruszająca i sugestywna.
14. Dziecko września, Marek Harny
Ta powieść o człowieku ukształtowanym przez traumę historyczną pokazuje, jak wydarzenia kraju wpływają na prywatne losy - motyw bliski opowieści Bawołka o życiu zwykłych ludzi w konkretnym miejscu. Narracja łączy perspektywę jednostkową z szerokim kontekstem dziejowym, dzięki czemu codzienne przedmioty i wspomnienia zyskują wagę symboliczną. Książka ma silne zabarwienie epickie, ale pozostaje bliska emocjom bohaterów. Dla czytelników zainteresowanych związkiem historii i prywatności to lektura angażująca.
15. Bruhl BR, Józef Ignacy Kraszewski
Historyczna powieść o awansie i dworskich intrygach rezonuje z wątkami władzy i gry pozorów, które pojawiają się w opowieści o brygadziście i jego relacjach z grupą robotników. Kraszewski pokazuje mechanizmy społecznej mobilności i cenę ambicji, co może stanowić ciekawy kontrapunkt wobec prostych opowieści o codziennym trudu. Narracja jest wnikliwa, a portret epoki bogato zarysowany. Dla czytelników zainteresowanych długą perspektywą historyczną i psychologią władzy - to lektura satysfakcjonująca.
16. Nieznośna lekkość bytu, Milan Kundera
Kundera w Nieznośnej lekkości bytu rozważa ciężar historii i lekkość osobistych wyborów, a jego ironiczny, refleksyjny narrator może przypaść do gustu czytelnikom ceniącym przenikliwość Bawołkowych obserwacji. Powieść łączy filozoficzne pytania z intymnymi portretami, pokazując, jak życie osobiste splata się z politycznym tłem. Styl jest analityczny, pełen aforystycznych myśli i subtelnych analiz motywacji. To dobry wybór dla tych, którzy chcą poszerzyć lekturę o refleksję nad moralnością i pamięcią.
17. Dygot, Jakub Małecki
Opowieść Małeckiego o prowincji łączy brutalność losu z liryczną czułością wobec postaci, co może przypaść do gustu czytelnikom Furtki przy dozorcy zainteresowanym polskim mikrokosmosem. Autor potrafi przenikliwie opisać rodzinne sekrety i pamięć miejsc, gdzie rzeczy codzienne nabierają symboliczną moc. Narracja balansuje między realizmem a elementami niemal magicznymi, tworząc intensywny, pamiętnikowy ton. Dla tych, którzy lubią literaturę miejsc i losów, to mocne, emocjonalne doświadczenie.
18. Sekret listu, Lucinda Riley
Książka pełna zawodowych i osobistych tajemnic, w której śledztwo odsłania warstwy ludzkich relacji i rodzinnych sekretów, rezonuje z obserwacyjną wnikliwością Furtki przy dozorcy. Tutaj również przedmioty i okoliczności stają się tropami prowadzącymi do głębszych prawd o bohaterach. Powieść ma tempo, które stopniowo odsłania mechanizmy manipulacji i milczenia, podobne do zakulisowych intryg opisanych przez Bawołka. To propozycja dla czytelników lubiących, gdy proza miesza codzienność z sensacyjnymi elementami bez utraty psychologicznej prawdy.
19. Floren, Magdalena Parys
Powieść o politycznych i prywatnych sekretach pokazuje, jak publiczne decyzje splatają się z osobistymi historiami - podobnie jak w Furtce obserwacje codzienności ujawniają szersze mechanizmy władzy. Autorka zręcznie łączy intrygę z psychologiczną analizą postaci, odsłaniając ich przeszłość w sposób stopniowy i sugestywny. Styl łączy reporterską dokładność z literacką wrażliwością na detale. Dla czytelników ceniących powieści, w których polityka i życie rodzinne wzajemnie się przenikają, to dobra lektura.
20. Perswazje, Jane Austen
Klasyczna powieść obyczajowa Jane Austen ukazuje społeczne obyczaje i drobne manewry sercowe z ironią i precyzją obserwacji - umiejętność opisywania codziennych niuansów łączy ją z Bawołkiem. Mimo że kontekst społeczny jest inny, oba teksty celebrują subtelności ludzkich relacji i wpływ pozycji społecznej na losy postaci. Austen posługuje się dystansem narracyjnym, który odsłania motywacje bohaterów bez melodramatu. To propozycja dla miłośników literatury, która potrafi uczynić z konwenansów fascynujący przedmiot analizy.

Warto podążać za takimi lekturami: krok po kroku odsłaniają one małe światy i ludzkie historie, które razem tworzą skomplikowany portret społeczny. Niech każda z tych książek będzie furtką do następnego odkrycia.

Zobacz, dlaczego warto nam zaufać

Doskonała komunikacja, perfekcyjne podejście do klienta, realizacja szybka i całkowicie zgodna z zamówieniem, do tego dobra cena, czyli całość na piątkę.

Anyszka