First last night. First last. Tom 3

Po przeczytaniu poprzednich książek z serii First wiedziałam, że prędko muszę zabrać się za lekturę kolejnych tomów. Zwłaszcza że w tomie trzecim główną bohaterką jest Tate, czyli postać, którą bardzo polubiłam w poprzednich tomach. Jednak czy First last night to dobra powieść?

Tate od dawna czuje coś do Trevora, ale chłopak zachowywał się w stosunku do niej tylko jako opiekun. Pewnego wieczoru dochodzi pomiędzy nimi do czegoś więcej... Tate wylądowała w jego łóżku. Od tamtego momentu jednak Trevor stanowczo jej unika, a dziewczyna nie ma pojęcia, czym jest to spowodowane. No ale czemu nie zdecydował się na całkowite urwanie kontaktu z Tate, a w dodatku pomaga jej w rozwiązaniu najbardziej tajemniczej i traumatycznej sprawy w jej życiu? Czyżby miał w tym jakiś interes?

Jak zawsze, bez zaskoczeń, najpierw przybliżę trochę postać głównych bohaterów. Tate to dziewczyna, która żyje chwilą. Nie liczy się dla niej to, co wydarzy się jutro czy za tydzień - ona korzysta z życia na sto procent, a na imprezach chce zapomnieć o wszystkich troskach. Jednak pod tą twardą skorupą kryje się delikatna i wrażliwa dziewczyna, która oddałaby wszystko, byleby dowiedzieć się co się stało z jej bratem. Ponadto z Tate nie ma żartów: jeśli zbliża się egzamin, można być pewnym, że nie spocznie, dopóki nie opanuje całego materiału w całości. Jej szaleństwo i taka niesłabnąca chęć poznania prawdy (a przy tym i upartość) sprawiły, że całkiem polubiłam tę bohaterkę. Myślę, że dogadałabym się z nią w prawdziwym życiu i spokojnie mogłabym mieć ją za przyjaciółkę. Co prawda, chwilami nie pasował mi jej bunt typu: ktoś mówi jej, żeby nie robiła czegoś (bo to może się dla niej źle skończyć), a co robi Tate? Oczywiście, idzie i to robi. Dlatego z tą postacią mam trochę relację love-hate.

Trevor to z kolei chłopak, którego zachowanie wzbudzało we mnie pewną irytację. Skoro noc z Tate nic dla niego nie znaczyła, to po co w ogóle zaczynał to wszystko? Na co dzień jakoś daje radę i nie robi rzeczy, których mógłby żałować, więc wtedy też mógł dać sobie spokój. Jednak nie chcę go też oceniać tylko przez pryzmat tego jednego wydarzenia, ponieważ Trevor ma naprawdę dużo zalet. Jest troskliwy, kocha swoją rodzinę bezgranicznie, jest opiekuńczy, lojalny wobec swoich przyjaciół, pracowity i sumienny. No ale i tak koniec końców raczej nie zostanie ON moim ulubieńcem.

Głównym wątkiem w tej powieści jest właśnie poszukiwanie prawdy i determinacja w dążeniu do celu przez Tate. Dziewczyna nie tylko chciała znaleźć odpowiedzi na swoje liczne pytania, ale także poszła studiować na kierunku, który mógłby jej w tym pomóc. Myślę, że gdybym ja była w podobnej sytuacji to również dokonałabym takiego wyboru, ale że ze mnie trochę tchórz, no to nie postępowałabym dokładnie tak samo, jak Tate, bo jednak trzeba jej tu przyznać, dziewucha jest piekielnie odważna.

Autorka pokusiła się także o poruszenie wątku nielegalnych walk bokserskich, więc nie zabrakło tutaj również adrenaliny, potu i krwi. Trzeba przyznać, że akurat to dodało tej powieści takiego charakteru i gdyby nie to, książka miałaby szansę stać się dość prosta i nudnawa. W tym momencie chciałabym również wspomnieć o tym, że widać tutaj rozwój warsztatu pisarskiego Bianci, ponieważ ten tom jest jeszcze lepszy od poprzednich. Jasne, że bywały pewne zgrzyty, ale w porównaniu z poprzednimi jej powieściami, First last night zdecydowanie wysuwa się na pierwsze miejsce: zarówno pod względem językowym, jak i fabularnym.

Jeżeli poszukujecie dobrego i ciekawego dramatu romantycznego (mogę tak napisać?) lub po prostu dobrego new adult, to koniecznie czytajcie tę pozycję.

Chociaż „First Last Night” to trzeci tom serii „First” od Biancki Iosivoni to jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej pisarki. Nie przeszkadzało mi, że jest to kontynuacja serii i bardzo łatwo odnalazłam się w historii Tate i Trevora. Książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Spodziewałam się lekkiej powieści w stylu Young Adult a otrzymałam coś o wiele mroczniejszego, pociągającego i błyskotliwego.

Tate to mądra, ale arogancka młoda kobieta. Jest też pełna sprzeczności. Kiedy pod maską bezczelności i pewności siebie, skrywa tak naprawdę ból. Ból po stracie swojego brata. Jego śmierć wciąż nie daje dziewczynie spokoju, dlatego Tate stara się odkryć przyczyny jego śmierci.

Trevor też zdążył już dostać od życia po tyłu i również skrywa przed światem mroczne tajemnice. Trevor jest przyjacielem Tate. Choć przyjaciel to tak naprawdę trudne słowo do określenia ich relacji. Chłopak stara się opiekować dziewczyną, choć ona na każdym kroku odpycha go. Mimo to tworzy się między nimi niezwykła więź. Więź, która pewnej nocy może być poważnie nadszarpnięta, ponieważ tych dwoje ląduje w łóżku. Ta noc zmienia wszystko i nie da o sobie zapomnieć. Przyjaźń tych dwoje zostanie wystawiona na próbę nie tylko przez wspólnie spędzoną noc, ale również przez śledztwo Tate, które ma na celu odkrycie przyczyny śmierci jej brata. Niebezpieczne sekrety wyjdą na jaw niespodziewanie i dodatkowo namieszają w życiu tych dwoje. Czy uda im się przetrwać w burzy, którą rozpętają? Czy poznają się na uczuciu, które się między nimi rodzi?

„First Last Night” to przemyślana, bolesna, piękna i seksowna powieść. Wywołała we mnie skrajne emocje i sprawiła, że nie mogłam oderwać się od lektury. Bohaterowie tak boleśnie doświadczeni przez życie wzbudzili we mnie sympatię, choć czasem miałam im za złe niektóre decyzje. Ale to dobrze, bowiem nie byli przesłodzeni i mieli swoje wady i zalety. Historia przedstawiona w książce była ciekawa i świetnie rozpisana. Autorka pisała z lekkością i wdziękiem. Podsumowując „First Last Night” bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła i skłoniła do sięgnięcia po wcześniejsze książki z serii. Jeśli jeszcze nie czytaliście to serdecznie polecam.

Więcej recenzji na [Adres usunięty]

~

𝓐𝓵𝓮 𝓣𝓪𝓽𝓮... 𝓣𝓪𝓽𝓮 𝓶𝓲𝓪𝓵𝓪 𝓹𝓸𝓽𝓮𝓷𝓬𝓳𝓪𝓵, 𝓫𝔂 𝔃𝓶𝓲𝓮𝓷𝓲𝓬 𝓼𝔀𝓲𝓪𝓽. 𝓐𝓵𝓫𝓸 𝓸𝓫𝓻𝓸𝓬𝓲𝓬 𝓰𝓸 𝔀 𝓹𝓸𝓹𝓲𝓸𝓵

~

Strata bliskiej osoby sprawia, że już nigdy nie będziemy tacy sami. Czas nie jest bowiem w stanie w żaden sposób zapełnić pustki, która zakorzenia się gdzieś głęboko wewnątrz nas. A gdy do tego dochodzi niepewność, tym trudniej jest pogodzić się z nową rzeczywistością. Czy Tate w końcu dowie się, co tak naprawdę przydarzyło się jej bratu?

Seria "First" z każdym kolejnym tomem zachwyca mnie coraz bardziej, a tym samym staje się mocną konkurentką dla cyklu "Again", który wprost uwielbiam. Niesamowite, że zarówno samo pióro Iosivoni, jak i historie przez nią tworzone, stają się coraz dojrzalsze, zwyczajnie lepsze.

Tate to pewna siebie, piekielnie uparta młoda dziewczyna, która od dużego czasu dusi w sobie cierpienie, na co dzień przykrywając je towarzyską maską. Trevor z kolei wydaje się być poukładaną, raczej wycofaną osobą, niemal chodząca oazą spokoju. Jednocześnie pragnie być dla Tate opoką, mimo iż ona nieustannie stara się go od siebie odepchnąć. Kompletnie różne charaktery i tak odmienne temperamenty tworzą wybuchową, przyciągającą uwagę mieszankę. No i jeszcze ta chemia! Bianca jest wprost mistrzynią w przelewaniu na kartki papieru iskier i magnetyzmu, który rodzi się pomiędzy bohaterami.

"First Last Night" to książka, o której na pewno długo nie zapomnę. Przepełniona jest zarówno chwytającymi za serce, gorzkimi momentami, jak i tymi wywołującymi szeroki uśmiech chwilami. Jeden wielki emocjonalny rollercoaster, który sprawia, że po prostu nie można oderwać się od lektury - polecam Wam całą serię i z niecierpliwością wyczekuję kolejnej części!

Tate Masterson nigdy nie zakochałaby się w kimś takim, jak Trevor Alvarez. Nie był w jej typie. Ani trochę. Właściwie to nie wiedziała nawet kim dla niej był - zachowywał się wobec niej aż nazbyt opiekuńczo, pomagał jej i zawsze miał na nią oko, gdy pojawiało się zagrożenie, ale przy tym zupełnie nie potrafiła się z nim dogadać. Ich ogniste temperamenty sprawiały, że oboje doprowadzali się do szału. A jednak pewnej nocy splot wydarzeń doprowadził do tego, że wylądowali razem w łóżku. I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie to, że ta jedna wspólna noc nie chciała wyjść Tate z głowy.

Dziewczyna nie ukrywa się z tym, że pragnie powtórki. Lubi dobrą zabawę i to, że dzięki niej może zapomnieć o przeszłości, a seks z Trevorem był rewelacyjny. Z tym, że zachowanie chłopaka po ich wspólnej nocy pozostawia wiele do życzenia. Trevor jest zdeterminowany, aby nie zbliżyć się do Tate bardziej, niż zrobił to do tej pory. Jego mroczna przeszłość mogłaby zniszczyć ich oboje, a ostatnie czego ON pragnie, to skrzywdzić dziewczynę, która mogłaby być dla niego kimś więcej. Jednak gdy Tate upiera się, by zagłębić się w traumatyczną sprawę z jej przeszłości, Trevor nie może pozwolić na to, by naraziła się na niebezpieczeństwo. Postanawia się nią zaopiekować, nieważne jak bardzo Tate oponuje. Wspólna inwestygacja zbliża ich do siebie, ale czy dwójka ludzi, nad którymi wisi widmo przeszłości ma jakąkolwiek szansę, aby być razem? Czy ich uczucia zostaną przekreślone na dobre zanim cokolwiek się zacznie?

Historie Emery i Dylana, a potem Luke'a i Elle może i były podszyte emocjami, a każdy z bohaterów niósł swój bagaż doświadczeń, który łamał czytelnikowi serce, ale mam wrażenie, że historia Trevora i Tate była na zupełnie innym poziomie. Z pewnością była o wiele poważniejsza, dojrzalsza, bywało naprawdę niewiele momentów, na których się śmiałam (a to dość często zdarzało się podczas czytania dwóch poprzednich części). Gdyby nie to, że rozkładałam ją sobie na kilka dni, pewnie ciężko byłoby mi ją przeczytać w jednym posiedzeniu, bo nie było w niej lekkości i przez większą część książki odczuwałam wszechogarniający smutek i współczucie dla tych bohaterów.

Tate kilka lat temu straciła brata, jednakże sprawa jego śmierci od dawna nie daje jej spokoju. Aby zapomnieć o wszystkim, co wtedy się wydarzyło, ucieka się w imprezy, seks, alkohol i narkotyki. Tylko tak na kilka godzin przestaje myśleć i odczuwać ból. Jest przy tym zdeterminowana i nie znosi, gdy ktoś mówi jej, co ma lub nie ma robić. A zdaje się, że tego nie rozumie tylko Trevor, który jest przy niej na każdym kroku, gotów wyperswadować jej z głowy wszystkie pomysły, które powoli prowadzą do jej autodestrukcji. Jego nadopiekuńczość doprowadza Tate do szału, a każda ich rozmowa staje się zażarta.

Nikt z ich bliskich znajomych nie rozumie ich relacji. Zresztą, sama Tate nie wie, dlaczego tak bardzo pragnie jego bliskości. Wystarczyła jedna wspólna noc, która miała nic nie znaczyć, aby rozpalić jej zmysły i sprawić, by już do końca życia miała ją prześladować. Pragnie to powtórzyć i zapomnieć u jego boku, ale Trevor trzyma ją na dystans i zamyka się na każdą jej propozycję powtórki tej jednej nocy, która według niego była błędem. Ta dwójka już od samego początku doprowadzała mnie do szału. Ale chociaż frustrowali mnie na każdym kroku, była to ta dobra frustracja, bo pasję i chemię między tą dwójką można było ciąć nożem. Myślę, że to zdezorientowanie relacją tej dwójki dotyczy nie tylko ich oraz ich przyjaciół, ale też nas, czytelników, bo w pewnym momencie ciężko jest nadążyć czy łączy ich przyjaźń, nienawiść, pożądanie, uczucie, dziwna opiekuńczość, czy coś innego. Najlepiej można by ich określić jako mieszankę wybuchową, nie bez powodu w końcu ich przyjaciele nazywają ich TNT (tak, od tej piosenki AC/DC).

Jednocześnie ich historia to tak wiele więcej, niż kolejna powieść z wątkiem hate-to-love. Kiedy odkrywałam kolejne warstwy, kruszył mi się kolejny kawałeczek serca, bo wiedziałam, do czego to dąży. Zarówno Tate, jak i Trevor nie są idealni, mają swoje wady i popełniają błędy, większe czy mniejsze. I właśnie to, że autorka nie kreowała ich na pozbawionych wad i nie idealizowała ich błędów sprawiło, że tak bardzo się w nich wczułam. Ich uczucie jest skomplikowane, podszyte wieloma emocjami, wręcz wybuchowe i naprawdę między nimi nic nie jest łatwe. Dlatego tak ciężko było obserwować ich cierpienie i kolejne przeciwieństwa losu, które ciągle stawały im na drodze do szczęścia. Bo w końcu pojawia się ten moment, kiedy chcemy jedynie, aby byli szczęśliwi i znaleźli trochę spokoju. Czytając poprzedni części byłam bardzo ciekawa co jest między nimi, ale zupełnie się nie spodziewałam, że ta dwójka niesie za sobą tak wielki ciężar emocjonalny i tyle poczucia winy. I ciężko nie poruszyć tutaj głównego powodu całego tego cierpienia bez spoilerów, ale powiem tylko tyle, że cholernie bolało, kiedy wszystko wyszło na jaw.

"First Last Night" okazało się być zaskoczeniem pod wieloma względami, przede wszystkim jednak autorka wygrała fabułą. Może i pojawiają się tu znane już nam schematy, w końcu mimo wszystko jest to studencki romans z dużą ilością imprez w tle, ale już samo źródło dramatu nie jest moim zdaniem często spotykane. Historii Tate i Trevora zdecydowanie nie można określić mianem typowego love story, bo składa się na nią wiele różnych, skomplikowanych czynników, nic między nimi nie jest proste. Nie ma też wielkiego, dozgonnego uczucia, które zmienia wszystko na lepsze, ale jest za to życiowo, realistycznie i moim zdaniem bardzo dobrze to tutaj wypadło. A te małe, znaczące momenty między głównymi bohaterami były dzięki temu jeszcze bardziej znaczące i ściskające za serce. Uwierzcie, warto zapoznać się z tą książką chociażby dlatego, że ściska ona za serducho i wyciska kilka łez. Może i nie jest idealna, ale braku emocji nie można jej zarzucić. Polecam bardzo mocno! Już nie mogę się doczekać czwartej części, zwłaszcza, że dostaliśmy już małą zapowiedź Grace i Masona w tej książce ;)

Pełna recenzja: [Adres usunięty]

Cykl First opowiada o grupie przyjaciół studiującej w Wirginii Zachodniej, miejsce rozgrywających się wydarzeń dotyczy więc typowo studenckich miejscówek. Autorka ukazała nam kampus, Blackhill University, akademik, który zamieszkują. Nie zabraknie Wam nie tylko tajemnic, z którymi często się borykają, a także szalonych imprez, z których słyną amerykańscy studenci. Każdy z tomów, który wcześniej czytałam opisuje historię innej pary bohaterów, która w jakiś sposób była ze sobą związana, a co z tego wyszło? To wiecie, albo dopiero się przekonacie! Bianca Iosivoni wykreowała swoich bohaterów w sposób różnorodny, sprawiając, że nie są jedynie tłem, które musi wypełnić fabularne luki. Tak, jak w życiu każdy z nich miał inny powód, aby znaleźć się akurat w tym miejscu, wybierając przyszłą zawodową drogę. O kim tym razem opowiedziała Bianca? Jesteście ciekawi?

Główną bohaterką książki „First last night” jest Tate, która nosi na swoich barkach pewne brzemię. W jej życiu wydarzyła się pewna tragedia, która rzutuje na przyszłość. Dziewczyna nie potrafi się z tym pogodzić, zbyt wiele pytań mnoży się w jej głowie nie dając ukojenia. O pewnych rzeczach pragnęłoby się zapomnieć, czy wymazać je, jakby nigdy się nie wydarzyły, jednak nie urodził się osobnik o tak magicznej mocy, która byłaby w stanie urzeczywistnić takie przyziemne pragnienia. W przypadku, kiedy nie da się definitywnie zamknąć pewnego etapu lub go przeskoczyć zaczynamy próbować różnych, nie zawsze mądrych, czasem wręcz ekstremalnych sposobów na chwilę oderwania od szarej rzeczywistości, jednak nie zawsze myślimy o skutkach takich działań. Jak pogodzić się z rzeczami, na które nie ma się wpływu? Chociaż na pozór Tate ma opinię kujona tak naprawdę dobrze się maskuje, jest niezwykle niezależna i bardzo upartą dziewczyną, która czasami ma zapędy destrukcyjne. Na ogół nie przejmuje się tym, co ktoś pomyśli na jej temat, kiedy się na coś uprze to przetłumaczenie jej błędu czasem przypomina mission impossible. Kiedy broni swojego zdania bywa nieugięta, na każdy argument znajduje kontratak. Nie jest sztywniarą, potrafi się bawić, kiedy potrzebuje chwili oderwania, czasami dzieje się to zbyt często. Wydaje mi się, że nade wszystko do normalnego funkcjonowania Tate potrzebuje odpowiedzi na pytania, które tak mocno ją tłamszą. W życiu bywa różnie, czasem nigdy nie udaje się rozwikłać zagadek, które na pozór mogą wydawać się nieskomplikowane. Strata, której doznała Tate jest dla niej bardzo bolesna, mimo wszystko próbuje sobie z tym wszystkim poradzić, chociaż przypomina to bardziej szamotanie się niczym ryba wyciągnięta z wody. Balansuje na granicy d przykładnego prowadzenia się do ciągu imprez, który wydaje się nie mieć końca, czy w końcu przestanie?

Trevor jest jej przyjacielem, stara się poniekąd czuwać nad jej wyskokami. Jest książkolubnym kujonem, który jest po prostu nieśmiały. Nie jest typem szalonego chłopaka, który wyrywa panny na lewo i prawo, jego także życie nie oszczędzało, jak każdy ma swoje sekrety, które poznać nie będzie wcale łatwo. Z przeszłością nie zawsze da się pogodzić, czasami wydaje nam się towarzyszyć krok w krok rzucając cień na przyszłość. Nie chce otwarcie przyznać się do tego, że minione wydarzenia mocno nadszarpnęły jego osobowość odbijając się w jego psychice.

Relacja głównych bohaterów jest ciekawa, Tate bywa wrażliwą dziewczyną, chociaż z początku trudno to będzie dostrzec, w taki sposób próbuje po prostu nie zwariować. Jest buntownicza, wygadana, zupełnie inna od spokojnego Trevora, który z jakiś powodów próbuje ją chronić. Pewnej nocy ulegają pokusie, która staje się dla nich nieodparta, spędzają wspólną noc, która wiele komplikuje. Między bohaterami była wyczuwalna chemia, chociaż przyznają, że to, co się między nimi wydarzyło było błędem, bardziej sprawiło, że zaczęli się dostrzegać w nieco inny sposób. Ich myśli niebezpiecznie krążyły przy tej drugiej osobie. Trevor bardzo wzbrania się przed tym, co zaczyna czuć względem Tate jednak serce niekoniecznie chce go słuchać. Co z tego wyniknie? Jak długo można wzbraniać się przed tym, czego się pragnie? Czy mają jakąś szansę na stworzenie czegoś stabilnego? To tylko jedna noc, jedna jedyna, pierwsza i ostatnia, czy na pewno? Ludzie bez problemów przechodzą z takimi rzeczami do porządku dziennego, dlaczego w ich przypadku nie jest to takie proste i oczywiste? Czy Tate uda się odkryć tajemnicę Trevora? Czy dowie się tego, co przez ostatnie trzy lata spędza jej sen z powiek?

„First last night” jest historią, którą bardzo dobrze mi się czytało, bohaterowie tworzą mieszankę charakterów, która z pozoru jest taka odmienna. Mimo trudności, które ich spotykały i dotykały starali się z nimi radzić, walczyć i żyć na własny sposób. Życie to nie bajka, czasami wpadamy w tarapaty po samiutką szyję, jednak to, jak sobie z tym radzimy sprawia, że stajemy się wartościowymi ludźmi. Każdy czasem błądzi, a bohaterowie nie są pozbawieni wad, co dobrze świadczy o ich kreacji.

„First last night” może i jest momentami lekko przewidywalna, jednak nie sprawiło mi to problemów w jej odbiorze. Nie czułam się tym zawiedziona, ani rozczarowana, chciałam jak najszybciej poznać zakończenie tej historii. Mam nadzieję, że zwrócicie uwagę na tą serię, jest ona warta poznania, a kolejność czytania poszczególnych tomów nie będzie Wam jakoś szczególnie wadzić. Nawet jeśli gdzieś tam pobłądzicie gubiąc kolejność nie będzie to miało dużego znaczenia, ponieważ jak wcześniej wspomniałam w każdej części poznajemy inną parę bohaterów.

„First last night” jest bardzo emocjonalną powieścią, która porwie czytelnika wprost do Blackhill University, gdzie pośród bohaterów będziemy podążać kolejnymi ścieżkami w oczekiwaniu na czwarty tom, miejmy nadzieję, że nie zajmie to zbyt wiele czasu.