Finisz. Grzechy krwi

Powiem wam szczerze, nie do końca przepadam za książkami o mafii, ale nawet gdybym chciała doczepić się do czegokolwiek w tej pozycji, to zwyczajnie nie mogę. Każda mafia kojarzy mi się ze złymi emocjami, które targają prawie każdym bohaterem, ale ta nie. Owszem, są tu wulgaryzmy, ale używane w chwilach niemocy. Postacie bywają tu bezsilne i nic nie mogą poradzić na siły, które ich opuszczają. Ktoś tu bardzo nie chce, by reszta rodziny dowiedziała się, że umiera i sam jest zły na siebie, że siły go opuszczają. My czytamy o jego planach, opowiada nam jak silną był postacią, choć doskonale pamiętamy to z wcześniejszych tomów. Nagle ognisty goryl zrobił się zaplątaną w sidła sarenką, której nikt nie jest w stanie uwolnić. W pewnym momencie dochodzi do tego, że przestaje wierzgać. Stoi dumnie, kiedy inni patrzą, a gdy odwracają wzrok, opada załamana. Książka jest napisana z perspektywy postaci, nowy rozdział, to nowa opowieść innej osoby. W ten sposób widzimy osoby od wewnątrz, a później opis innych widzących ją od zewnątrz. Autorka ma bardzo ciepłe i delikatne pióro. Przedstawia ciastko jako delicję, z gracją opowiada o losach postaci. Ja przez całą lekturę delektowałam się jej warsztatem literackim, prawdziwością osób ukazanych bardzo realistycznie i takim niewypowiedzianym bólem, który sami odczuwamy. To ostatni tom serii i naprawdę czujemy się opuszczeni przez lokatorów książki. Jakby wszystkie tomy umarły wraz z zamknięciem ostatniej strony. Jednak, gdyby tak mocno pogłówkować, to istniałaby szansa, by ten tom nie kończył serii. Bo niby znamy tu problemy postaci, wiemy co ich cieszy, co męczy, jak wielkie rzeczy za nimi się ciągnął i ile jest jeszcze przed nimi, jednak wydawało mi się, że jest jeszcze coś, co nie zostało zamknięte. Autorka bowiem w napięciu trzyma nas do ostatniej strony, wciąż każda sytuacja może się skończyć w dwojaki sposób. Niby coś nam po drodze sugeruje, ale te spekulacje nie zawsze mają siłę przebicia. Śmiało mogę powiedzieć, że to jedna z lepszych serii o mafii:-)

„Nie bawimy się w mafię Filomena. Jesteśmy nią.”.

„Finisz” to czwarty i ostatni tom genialnej serii mafijnej „Grzechy krwi” od Magdaleny Winnickiej, który idealnie domyka całą historię. Jest to książka, na którą czekałam pełna podekscytowania, ale kiedy trzymałam ją już w rękach moja radość mieszała się ze smutkiem. Cieszyłam się, że za moment poznam dalsze losy swoich ulubionych bohaterów i odnajdę odpowiedzi na nurtujące mnie pytania, które pojawiły się pod koniec poprzedniej części, ale z drugiej strony było mi niesamowicie przykro, że to już koniec, że historia dobiegła finiszu.

Ja nie wiem, jak Magdalena Winnicka to robi, ale z książki na książkę moja miłość do jej twórczości rośnie. Nie było do tej pory książki, w której autorka nie zaskoczyłaby mnie czymś nowym. Opowieści podczas czytania, której nie miałabym wypieków na twarzy i przyspieszonego pulsu. Każda powieść autorki, którą przeczytałam to emocjonalna bomba, która wybuchła wewnątrz mnie, rozlewając się po całym organizmie. Nie sposób o nich zapomnieć.

Akcja w „Finiszu” rozgrywa się bezpośrednio po wydarzeniach z „Va Banque”. Jesper poznaje nazwisko ojca dziecka Filomeny, a to wiele komplikuje. Dodatkowo sen z powiek odbiera całej rodzinie choroba Kosty, który sprawia wrażenie, że już całkowicie się poddał i nie chce dłużej z nią walczyć.

Wyrzuty sumienia, ale również chorobliwa zazdrość Olafa sprawiają, że nad jego związkiem z Amą zawisają ciemne chmury.

A do tego wszystkiego ktoś ciągle knuje i spiskuje przeciwko rodzinie Tironów.

Jednym słowem dzieje się.

Autorka po raz kolejny zadbała o to, byśmy się nie nudzili i poprowadziła fabułę w taki sposób, że odłożenie książki, choćby na chwilę jest praktycznie niemożliwe.

Uwielbiam Filomenę i kupuję ją w całości. Idealnie pasuje do Jespera i jako jedyna potrafi utrzymać jego charakterek w ryzach.

Kochani, jeżeli jesteście ciekawi, jaki los czeka Kostę, czy Olaf i Amiya dogadają się i czy Filomena nie wydrapie oczu Jesperowi to koniecznie sięgnijcie po „Finisz”.

Książka to finałowy tom serii Grzechy krwi i jednocześnie kończąca całą historię o rodzinie Tirona. Na pewno wiele osób czekało na tę część, by poznać zakończenie. Książka jest jednocześnie idealna z drugiej książki trochę rozczarowuje. Zostawi za sobą niedosyt bo to już koniec.

Jesper musi pogodzić wszystko, co spadło na jego barki. Rodzinne imperium Tirona, ślub z Filomeną i rodzinne zawirowania w postaci Amy, Laili, Olafa. Jednocześnie próbuje ratować ojca, który ma wrażenie podaje się chorobie, co powoduje załamanie u matki. Jednocześnie ich wrogowie nie śpią. Czy uda mu się stanąć na wysokości zadania?

Filomena stara się nie okazywać swojej zazdrości o Amę. Jednak Jesper nie pomaga jej w tym. jednej strony mu ufa bo wcześniej prosił o to by nie wierzyła w to co będzie mógł czy robił, z drugiej wie, że Jesper i Amę łączy wyjątkowa więź. Wszystko zaczyna się układać dobrze do czasu aż Filomena trafia w ręce Dawida? Kim jest Dawid? Jakie piętno odciśnie na niej ta sytuacja?

Muszę przyznać, że autorka zaszalała z dynamicznością akcji. Jednym zdaniem co tam się działo to głową mała. Mamy mix wszystkiego. W tym wszystkim Kostę, który umiera. Jednocześnie autorka zaserwowała nam emocjonalną karuzelę. Nie tylko zagrała na naszych uczuciach Kostą ale także resztą zespołu Tirona. To, co kocham w twórczości autorki to niesamowicie lekki styl i rozdziały z punktu widzenia wielu bohaterów. Choć w głównej mierze czytamy historię oczyma Filomeny i Jespera to są rozdziały z punktu widzenia reszty. To wprowadza nas w świat widziany ich oczami. Ja takie książki wręcz kocham.

Ten tom był chyba najbardziej emocjonalny, pełne scen, które łamały serce. Wiele momentów powodowało, że nasi bohaterowie rozpadali się na kawałki. Według mnie najlepszy z całej serii. Owszem bywały momenty, że bohaterowie irytowali mnie swoim zachowaniem. Sporo było takich zabawnych, które były odskocznią lub przerywnikiem na złapanie oddechu przed kolejnymi wydarzeniami. A autorka nie zwalnia na moment. Przeskakuje między wydarzeniami z szybkością błyskawicy powodując w nas napięcie i intryguje. Każdy rozdział to coś nowego w historii. A dodatkowo zaskakuje nas wydarzeniami i tym, że Kosta mimo choroby zachował swoją trzeźwość umysłu. Wykiwał wszystkich i stworzył genialny plan. No prawie genialny bo na sam koniec Jesper połapał się tylko odrobinę za późno.

Postacie świetnie opisani, wręcz idealnie. To, co mi się podobało to, że autorka idealnie pokazała jak młodsze pokolenie przejmuje stery. Zakończenie książki ciekawe i nieoczekiwane. Dodatkowo idealnie kończy książkę, całą serię i całą historię rodziny Tirona. Polecam

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Książka "Finisz" jest czwartym i ostatnim tomem serii #grzechykrwi, powieści z tego cyklu należy czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszystkie zależności i ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. "Finisz" jest romansem mafijnym. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko, ja pochłonęłam ją w jeden poranek. Już od pierwszych stron zostałam ponownie wciągnięta do świata bohaterów i byłam szalenie ciekawa jak autorka poprowadzi finalnie losy głównych postaci. Fabuła została w bardzo ciekawy sposób nakreślona, dopracowana i dobrze poprowadzona. Cały czas podtrzymuje, że bohaterowie zostali świetnie wykreowani. Historia przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Zaczynając czytać tą książkę miałam wrażenie jakbym wracała w odwiedziny do dobrych przyjaciół żeby sprawdzić co u nich słychać.. a tutaj ponownie dzieje się naprawdę wiele, z tymi bohaterami nie ma nawet chwili na nudę! Poraz kolejny autorka dostarcza ogromu wrażeń, w tej historii znajdujemy oczywiście tajemnice, intrygi, kłamstwa, pożądanie, niebezpieczne momenty oraz niespodziewane zwroty akcji! Czyli wszystko to co powinno się znaleźć w dobrym romansie mafijnym! Autorka na przykładzie swoich bohaterów ponownie udowadnia jak ważna jest rodzina i jak wiele jest w stanie zrobić i poświęcić człowiek w imię rodzinnych wartości. Miło spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!

Lubicie zakończenia serii?😊 U mnie to zawsze słodko-gorzkie doznania, bo z jednej strony chcę, aby bohaterowie znaleźli swój happy end, a z drugiej - nie mam ochoty się z nimi rozstawać. 🥹

Tak było i tym razem, a chociaż "Finisz" bardzo ładnie "pospinał" całą historię, chciałabym coś jeszcze o Tironach przeczytać. 😉

Uwaga❗️Jeśli nie znacie serii, ta recenzja będzie dla Was prawdopodobnie dużym spojlerem!

"Va banque" zostawił nas na niezłym rozdrożu i właśnie na nim znajdziemy się na początku ostatniego tomu. Jesper dowiedział się, kim jest ojciec dziecka Filomeny i nie jest to dobra wiadomość. 😏

Jak kobieta zareaguje na historię z nim związaną?

Czy ich świeży związek przetrwa taką bombę?

Muszę przyznać, że obawiałam się w tym momencie wielkiej dramy, rozstania, płaczu, czy jakiegoś rzucania nożami, ale autorka mnie bardzo pozytywnie [po raz kolejny] zaskoczyła.

Oczywiście, że było intensywnie, ale w takim pozytywnym znaczeniu, wszystko z sensem i logiką.

Żeby natomiast zbyt wiele nie zdradzać, przejdźmy dalej. 😉

Na tapecie będzie tu kilka ważnych wątków, zarówno tych związanych z mafią, jak i rodziną. Te drugie zdecydowanie tu przeważą i to kolejna rzecz, jaka przypadła mi do gustu.

Choroba Kosty czy relacje Filomeny z synem będą nie tyle tłem, co centrum akcji, a oprócz tego nadal na tapecie będą związki Jespera z Filomeną i Olafa z Amiyą. No właśnie, myślałam, że w tym temacie wszystko już zostało powiedziane, a okazuje się, że nie do końca. 😉

Właściwie to chwilami Olaf mnie naprawdę wkurzał! Miałam ochotę wejść do tej książki i nim potrząsnąć, chociaż zapewne nic by to nie dało. Z jednej strony nie dziwię się jego rozterkom- na pewno ciężko było mu uwierzyć, że Jesper jest szczęśliwy z kimś innym, ale mimo to działał mi na nerwy. 🤭

Zostawiawiam jednak te wszystkie rodzinne zawirowania do Waszej indywidualnej analizy, bo nie chcę odebrać Wam radości z czytania. A ta seria przynosi naprawdę dużo radości! Tak, ja wiem, że to mafia, że niebezpieczeństwa, że dużo smutku i bólu. Ale autorka umie między to wpleść naprawdę wyborny humor, świetne, wyraziste postacie, a nawet dość dużą dozę romantyzmu! Takiego wyjątkowego romantyzmu, ale jednak romantyzmu. 😁

"- W zasadzie, skoro jestem pod twoim pantoflem, to może

ty powinnaś oświadczyć się mnie?

Rozbawił mnie.

-Tirona - rzuciłam ostrzegawczym tonem, w którym kryła się radość. - Na kolana i dawaj pierścionek. Ty mówisz swoją kwestię, ja swoją i spadamy stąd.

- Jesteś szalenie romantyczna. - Ugryzł płatek mojego ucha i już schodził niżej.

- Dbam o równowagę w naszym związku... - Urwałam z jękiem. - Bo inaczej różowe jednorożce by nas zjadły - dokończyłam, mamrocząc."

Uwielbiam oba cykle o Tironach i uważam, że są jednymi z najbardziej niedocenianych mafijnych serii na polskim rynku. Powinno być o nich dużo głośniej!

Jeśli lubicie chaos, mieszankę wybuchową charakterów, wątków i emocji, szalone plot twisty, niestandardowe relacje i bohaterów, którzy zabijają na zabój i kochają na zabój, książki Magdaleny Winnickiej na pewno skradną Wasze serca!🥰

Ja już tęsknię za tymi polsko-albańskimi szaleńcami i wyczekuję kolejnych powieści autorki, bo nie tylko mafia jej dobrze wychodzi! 😊

8/10❤️

Kiedy koniec niespodziewanie okazuje się początkiem…

,,Najgorszy rodzaj samotności to ten, kiedy otaczają cię kochający ludzie, ale nie mogą cię wesprzeć, bo zwyczajnie o niczym nie wiedzą".

,,Finisz" to bezpośrednia kontynuacja ,,Va banque" autorka wrzuca nas w ten sam moment na którym zostawiła czytelników z rozdziawioną buzią w poprzedniej części.

Jasper poznaje nazwisko ojca dziecka Filomeny, okazuje się że jest gorzej niż przypuszczał. Bo Kiedy zadzierasz z potężną mafijna rodzina, musisz liczyć się z konsekwencjami…

Jak sama nazwa wskazuje ,,Finisz" to ostatnia część cyklu Grzechy Krwi. Trochę żałuję bo bardzo polubiłam rodzinkę Tirona. Uwielbiam ten dreszczyk adrenaliny i zaskakujące zwroty akcji które zafundowała nam autorka. Tu Nie ma czasu na nudę, wszystko opisane jest tak że każdą książkę pochłania się w mig.

Emocje na najwyższym poziomie, nie brakuje tu humoru, wzruszenia czy nawet wylanych łez.

Bohaterowie cudownie wykreowani nie sposób ich nie pokochać. Tajemnice i niebezpieczeństwo tylko podkreślają całość. Uwielbiam tę niepewność z każdą przekręcana strona co ta Pani Magda jeszcze nam tu zafunduje🙈

Jest to zaskakujący finał który pozostawia niedosyt i chce się więcej 🤭

Po książki autorki będę sięgała zawsze w ciemno bo wiem że to jest to co lubię, adrenalina, strach , niepewność i wielkie zaskoczenie.

Polecam każdemu kto uwielbia Mafię❣️

"Finisz" jest czwartym i, jak wskazuje tytuł ostatnim tomem serii Grzechy krwi, czyli kontynuacją losów Jespera Tirony. W książce znajdziemy mnóstwo zaskakujących zwrotów akcji, emocje kipią z każdej strony, a czytelnik szybko przepada w tej historii. Nie ma tu mowy o powielaniu schematów, wszystko jest spójne.

Bardzo zżyłam się z bohaterami tej serii i strasznie ciężko jest mi się z nimi rozstawać. Wszyscy razem i każdy z osobna potrafili mnie czymś zaskoczyć. Mężczyźni są silni, a kobiety im w tym nie ustępują. Bardzo mi się to podobało. Tym razem Magdalena Winnicka uwikła swoich bohaterów w konflikt interesów, postawi w sytuacjach bez wyjścia, a co za tym idzie przed trudnymi wyborami. Towarzyszyć im będzie niebezpieczeństwo, strach, ból, cierpienie, niepewność. Ale pojawi się też nadzieja.

W poprzedniej części moją szczególną uwagę zwrócił wątek zdrowotny głowy rodziny Tirona. Byłam bardzo ciekawa, jak autorka poprowadzi jego postać. W mafijnym świecie zwykle nie ma miejsca na ciepłe uczucia. Jednak tu kolejny raz przekonujemy się, że może być inaczej. Że można zbudować normalne stosunki rodzinne, oparte na wzajemnej trosce i miłości.

Uwielbiam tę serię za błyskotliwe riposty, grę słów, wzruszenie, humor, a przede wszystkim za to, że autorka ani przez chwilę nie pozwoliła mi oderwać myśli od tej historii. Działo się naprawdę dużo, tajemnice podbijały efekt, a ja chciałam wciąż więcej i więcej. Oczywiście znalazło się również miejsce na gorące sceny. Wyraźnie czujemy uczucia między bohaterami. Nie ma tu miejsca na sztuczność czy wulgarność.

"Finisz" to pełen skrajnych emocji romans mafijny, który podaruje Wam dobrą zabawę oraz rodzinkę, z którą nie będziecie chcieli się rozstawać. Ale to także ważne przesłanie, że najważniejsza jest miłość, przyjaźń i ludzie, którym możemy zaufać i na których zawsze możemy liczyć. Polecam!

Na kontynuację a zarazem zakończenie serii, nie musieliśmy długo czekać. Jednak, jeśli tak jak ja pokochaliście rodzinkę Tironów to te trzy miesiące dłużyły się jak wieczność, prawda?

„Finisz” to ścisła kontynuacja tomu „Va banque” więc z przytupem wchodzimy do akcji w momencie, w którym główny bohater odkrywa kim jest ojciec dziecka Filomeny. Co się teraz wydarzy? Jak poradzą sobie z tą informacją bohaterowie? Zwłaszcza w tak zagmatwanej rodzinnej sytuacji w jakiej znajduje się rodzina Tirona?

„Finisz” to istna petarda, dosłownie kwintesencja Tironów, której nie można odłożyć na półkę, dopóki się jej nie doczyta do końca. Autorka w każdym z tomów zarówno serii „Grzechy mafii”, poprzednich tomach „Grzechów krwi”, jak i w tej części łączy ze sobą sceny ściskające za serce, gardło jak i te, które wywołają w Was niemal gorączkę. O tak, dosłownie. Momentami żal i współczucie chciały wycisnąć ze mnie morze łez, by za chwilę inne fragmenty rozpaliły mnie do czerwoności tudzież podniosły poziom adrenaliny na wyżyny.

Bohaterów tej serii nie można nie pokochać. Nie wiem kto bardziej skradł moje serce, Alicja i Kosta czy Jesper i Filemona. Nie umiem wybrać duetu, który bardziej mną zawładnął, więc wszem i wobec ogłaszam, że zarówno pierwsza jak i druga seria autorki nalezą do moich ulubionych. Dojrzałość a zarazem humor Jespera, cięty język Filomeny, dostarczyły mi ogrom radości. Przy ich przepychankach uśmiech nie schodził mi z twarzy i do ostatniej strony kibicowałam bohaterom, choć ich zagmatwana sytuacja i relacja u boku Amy i Olafa nie była łatwa do przełknięcia nawet dla mnie - czytelnika, który nie brał udziału bezpośrednio w wydarzeniach. Mogłam jedynie śledzić ich losy z zapartym tchem i trzymać kciuki, aby dali radę, bo doskonale pasowali do siebie. Silna kobieta u boku silnego mężczyzny – duet idealny. Dodatkowo wątek choroby Kosty, który rozkładał mnie na łopatki, doszczętnie mnie sponiewierał. Jak potoczą się ich losy? Czy Filomena, mimo wspólnej przeszłości jaka ich łączy, jest na tyle silna by stanąć przy młodym Tironie? To idealne zwieńczenie serii Grzechy Krwi, którą musicie przeczytać!

PREMIEROWA RECENZJA

FINISZ - MAGDALENA WINNICKA

"Zadowolony mężczyzna to zadowolona kobieta, ale żeby mężczyzna był zadowolony najpierw musi zadowolić kobietę, no nie?"

Dobrze wiedzieć, że relacje Jespera i Filomeny mimo wszystko się nie zmieniły. Te ich rozmowy wciąż potrafiły mnie rozbawić, a z drugiej strony strony się zastanawiałam czy to aby na pewno było normalne i czy oni byli normalni. Ich potyczki przypominały trochę starcia przedszkolaków.

To co zdecydowanie mnie teraz wkurzyło i irytowało to postać Amy. Jak ona mnie denerwowała tymi swoimi tekstami. W sumie to w pewnym momencie już zgłupiałam, bo nie wiedziałam czy ona do Jespera tak na serio czy to jakiś system przekomarzanek między nimi. Czułam się jakby ona chciała go zatrzymać na siłę nie wiem trochę nienormalne mi się to wydawało. Tym bardziej, że ta mocna zażyłość Amy do Jespera i na odwrót, że tak powiem odbijała się trochę na otoczeniu, a tym bardziej na Olafie i Filomenie, bo w jakim położeniu ich to stawiało, jako dodatek czy osobę trzecią. Ale za to polubiłam teraz Filomenę i to nawet bardzo. Jak ona nie dawała sobie w kaszę dmuchać i wyraźnie pokazywała, że nie była ucieszona całą sytuacją, co nie przeszkadzało jej zaznaczać swój teren i akurat to mi się najbardziej podobało. Nie będę was okłamywać, który moment był moim ulubionym, bo musiałbym powiedzieć, że były to wszystkie z udziałem Jespera oraz jego duet z Filomeną. Dużo czasu nie potrzebował żeby rozłożyć mnie na łopatki. Był tak złożoną postacią i to było teraz bardziej wyraźniej pokazane niż wcześniej. Rozbawiał mnie swoimi tekstami tylko po to żebym za chwilę się na niego wkurzała, a skończyła na totalnym zaskoczeniu i wielkim zdziwieniu. Moja głowa zdecydowanie była za mała żeby to pojąć. Ta historia to jeden z takich przypadków, gdzie wszystko toczyło się swoim torem, przemyślane na tip top. Normalna sielanka jak na takich bohaterów i losy szalonej, pokręconej rodziny mafijnej. Zaskakuje już od początku, ale bez przesady nikt tam nie strzelał na dzień dobry. Aż tu nagle akcja gwałtownie nabiera tempa, robi się groźnie i niebezpiecznie, żeby później znowu zwolnić. Robi się zabawnie, a za chwilę 100% powagi sytuacja trudna i ciężka do przełknięcia. A to wszystko jakby specjalnie tylko po to by przetestować cierpliwość czytelników i potrzymać ich w napięciu. Podobała mi się ta normalna jak na Jespera i Filomene relacja. Jeśli czytaliście poprzednią część to wiecie co mam na myśli, jeśli nie to koniecznie musicie nadrobić. Poza tym wszystko mnie niejednokrotnie zaskakiwało i miałam wrażenie, że zaskoczy jeszcze nie raz. Oczywiście nie mogę zapomnieć o tym ogniu między tą dwójką i to bynajmniej nie tym nienawiści, a bardziej pożądania. No i coś co mi się podobało najbardziej to moment kiedy nie wiadomo co by się działo jak było by źle i niebezpiecznie to i tak ostatecznie czytelnik stanie na rozdrożu zresztą jak bohaterowie. Ten moment kiedy przyjdzie wybrać między osobą bliską, a jeszcze bliższą. Co wybrać? A właściwie kogo wybrać? I oczywiście kolejna rzecz,która mnie urzekła to, że teraz bardziej uwidoczniła się ta walka i rywalizacja damsko- męska. Olaf kontra Jesper, Ama kontra Filomena. To była idealna rozrywka brakowało tylko popcornu, bo ich losy i relacje to byłby idealny materiał na telenowele.

Autorka poprowadziła to wszystko w taki sposób, żeby nie skupiać się tylko na jednym aspekcie tylko mieszała smutne momenty z tymi weselszymi, zaskakujące z niebezpiecznymi, trudne i gorące. Sprawiając w ten sposób mnóstwo emocji i takiej huśtawki emocjonalnej, a także tego oczekiwania jak to się w końcu zakończy.

"Finisz" to ostatni tom serii Grzechy krwi.

Jesper Tirona właśnie dowiedział się, kto jest prawdziwym ojcem dziecka Filomeny. Kobieta wkracza w brutalny świat mafijny i musi liczyć się z konsekwencjami.

Czy Filomena poradzi sobie?

Uwielbiam tę serię. Autorka kolejny raz sprawiła, że nie mogłam oderwać się od książki. Niesamowita fabuła. Nieoczekiwane i zaskakujące zwroty akcji. Ciekawie wykreowani bohaterowie. Mnóstwo emocji oraz wrażeń. Tajemnice, niebezpieczeństwo, adrenalina, więzi rodzinne, miłość, namiętne sceny, zazdrość, niepewność. Nie będziecie nudzić się ani przez chwilę. Czytając czułam emocje towarzyszące bohaterom i dobrze bawiłam się. Autorka ma lekki styl i przyjemny język. Uwielbiam jej poczucie humoru i znakomite dialogi. Bardzo podobała mi się ta seria i będę do niej wracała.

Jeśli jesteście fanami klimatów mafijnych to koniecznie zaopatrzcie się w całą serię, bo warto ją mieć na swojej półeczce.

Rewelacja! Czekam na kolejne książki autorki.

Polecam!

BRUNETTE BOOKS