[O KSIĄŻCE] Mo Wilde złożyła ciche, choć jednocześnie radykalne przyrzeczenie: przez cały rok żywić się wyłącznie tym, co daje nam dzika natura. W świecie oderwanym od swoich korzeni tego rodzaju pożywienie ma nie tylko walory kulinarne czy lecznicze, ale też społeczne i polityczne. Ostatecznie jest to wyraz miłości i poczucia jedności ze światem, który nas otacza. Wykorzystując swoją specjalistyczną wiedzę z zakresu botaniki i mykologii, Mo poszukuje w dziczy pożywnego jedzenia, na które składają się setki gatunków roślin, grzybów i wodorostów, dostosowując eksplorowane miejsca do pory roku. Przy okazji uczy się nie tylko przetrwania, ale także jak właściwie prosperować. Specyficzny typ odżywiania ciała i umysłu pogłębia jej połączenie z ziemią – połączenie, które co prawda większość z nas porzuciła, ale którego w głębi duszy wciąż pragnie. Ten głód oznacza coś więcej niż tylko łaknienie. Chodzi o akceptację i zrozumienie naszego miejsca w naturalnej sieci powiązań, która jest zarówno zdumiewająco złożona, jak i cudownie prosta. Książka ta jest swego rodzaju dziennikiem szalonego eksperymentu. Inspirujące i ciągle aktualne spostrzeżenia autorki, oscylujące wokół badania głębokich relacji między człowiekiem a naturą, przypominają nam o niezwykle ważnej, choć zapomnianej lekcji z naszej przeszłości.
***
Jedna z ważniejszych książek z dziedziny żywienia. Sukces Moniki to życie dzikimi płodami natury przez okrągły rok. A ta książka to pamiętnik, praca naukowa, literackie i życiowe arcydzieło. Przez tydzień karmiłem Monikę płodami mojego lasu na Podkarpaciu, więc ten światowy eksperyment ma też mocny polski akcent.
Łukasz Łuczaj
Mo (Monica) Wilde naukowo zajmuje się zielarstwem. Jest zbieraczką i etnobotaniczką. Mieszka w West Lothian (Szkocja) w samodzielnie zbudowanym drewnianym siedlisku, gdzie prowadzi dziki ogród. Przez rok była na dzikiej diecie, czego efektem jest książka "Dzikość, która uzdrawia". Magistra medycyny ziołowej, członkini Towarzystwa Linneusza, członkini Brytyjskiego Towarzystwa Mykologicznego oraz członkini Międzynarodowego Towarzystwa Boreliozy i Chorób z Nią Powiązanych (ILADS). Prowadzi kursy z zakresu zbieractwa i zielarstwa.
Będąc zarówno dociekliwą zbieraczką, jak i analityczną zielarką, od wielu lat interesuję się dziką żywnością. Zaintrygowana praktyczną, a nie tylko teoretyczną stroną zagadnienia, od dawna chciałam prześledzić historię zbieractwa i ewolucję naszej kuchni poprzez osobiste wypróbowanie prawdziwie sezonowej, dzikiej diety. Natura mnie fascynuje, ale też inspiruje. Miałam nadzieję, że lockdown związany z koronawirusem zachęci wszystkich do refleksji nad naszym niszczycielskim postępowaniem względem planety, ale konsumpcyjny brak umiaru związany z Black Friday, który obecnie przeistoczył się w tygodniowy szał promocyjnych zakupów, doprowadził mnie do frustracji (...).
Instynkt podpowiada mi, że lekarstwem na nasze zerwanie relacji z Ziemią jest całkowite zanurzenie się w naturze. Niestety nie mam pojęcia, czy to osiągalne, a co dopiero, czy sprawi, że się zmienimy, bądź choćby że ja się zmienię. Lecz jeśli to możliwe, decyduję się zostać królikiem doświadczalnym. W zeszłym roku spędziłam przy biurku zbyt wiele czasu, czując się zmęczoną i będąc w ciągłym napięciu. Postanowiłam zatem, że przestanę kupować jedzenie i od dzisiaj, od Czarnego Piątku, 27 listopada, będę zjadać tylko to, co mogę znaleźć tutaj, w środkowej Szkocji.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
Czy książka zawiera praktyczne porady dotyczące rozpoznawania gatunków roślin i grzybów?
Tak, autorka wykorzystuje swoją wiedzę z zakresu botaniki i mykologii, aby szczegółowo opisać proces pozyskiwania dzikiego pożywienia. Mo Wilde dzieli się doświadczeniem w zbieraniu setek gatunków roślin, grzybów oraz wodorostów, co nadaje publikacji charakter edukacyjny. Czytelnik dowiaduje się, jak dostosować poszukiwania do konkretnej pory roku i ekosystemu. Jest to cenne źródło wiedzy dla osób zainteresowanych etnobotaniką oraz naturalnym stylem życia.
Jaką formę literacką przyjmuje publikacja "Dzikość, która uzdrawia"?
Książka stanowi unikalne połączenie osobistego dziennika z zapisem rocznego eksperymentu naukowego i życiowego. Autorka dokumentuje swoją codzienną dietę opartą wyłącznie na płodach natury, łącząc to z głębokimi refleksjami nad kondycją współczesnego człowieka. Tekst nie jest suchym podręcznikiem, lecz wciągającą opowieścią o powrocie do korzeni i budowaniu relacji z Ziemią. Publikacja zadowoli zarówno miłośników literatury faktu, jak i osoby szukające inspiracji do zmiany nawyków żywieniowych.
Czy w treści znajdziemy informacje o zbieractwie w kontekście różnych pór roku?
Tak, treść obejmuje pełny cykl roczny, co pozwala zrozumieć zmienność dostępnych zasobów naturalnych w zależności od miesiąca. Mo Wilde pokazuje, jak przetrwać i prosperować w dziczy nawet w trudnych okresach, takich jak zima w środkowej Szkocji. Autorka kładzie duży nacisk na sezonowość i umiejętność adaptacji do panujących warunków atmosferycznych. Dzięki temu czytelnik zyskuje realistyczny obraz tego, jak wygląda życie w pełnej symbiozie z naturą przez trzysta sześćdziesiąt pięć dni.
Dla kogo ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Publikacja ta nie jest typową książką kucharską z gotowymi przepisami ani instruktażem survivalu nastawionym na ekstremalne wyzwania fizyczne. Skupia się ona bardziej na filozoficznym i etnobotanicznym aspekcie odżywiania, więc osoby szukające jedynie szybkich porad kulinarnych mogą poczuć niedosyt. Nie jest to również pozycja dla czytelników oczekujących sensacyjnej akcji, gdyż autorka stawia na refleksję i naukowe podejście do natury. Zamiast technicznych schematów, znajdziemy tu raczej głębokie studium relacji człowieka z ekosystemem.
Czy w książce pojawiają się polskie akcenty związane z tematyką zbieractwa?
Tak, polskie wydanie zostało wzbogacone o rekomendację znanego etnobotanika Łukasza Łuczaja, który gościł autorkę na Podkarpaciu. Dzięki temu światowy eksperyment Mo Wilde zyskuje lokalny kontekst, zbliżając czytelnika do rodzimej przyrody. Łuczaj podkreśla wartość merytoryczną pracy autorki, nazywając ją literackim i życiowym arcydziełem. Taka rekomendacja od uznanego polskiego eksperta potwierdza wysoką jakość informacji zawartych w tej literaturze faktu.
