Baśnie starosłowiańskie

Jeśli książka może być prowokacją do podróży w czasie to bez cienia wątpliwości ta właśnie nią jest, a ja dostąpiłam wyprawy poświata z wyobrażeń przodków. Autorka zasięgnęła najstarszych słowiańskich motywów, tworząc żywą, barwne i niezwykle charakterne opowieści.

Od niemal samego początku daje się wyczuć, że nie są to historie z typu tych na uspokojenie ducha i lepszy sen, ponieważ te historie mogą zarówno przestraszyć, jak i wywołać nieswoje uczucie na plecach jak i oczarować swoją aurą. Generalnie jest tu wszystko od Baby Jagi, przez rusałki, kikimory, a nawet dzikiego knura. Co zasługuje na uznanie to fakt, że każda z baśniowych postaci jest swoistym symbolem głęboko w ludowych wierzeniach zakorzenionym, który może nieść zarówno przesłanie jak i ostrzeżenie.

Kupił mnie klimat stworzony przez autorkę, ponieważ znakomicie przeplata się mistyczny magiczny świat z tym realnym. Nawet podróż przez lasy, czy pola sprawia, że czuć obecność nadprzyrodzonej aury. Co jednak najważniejsze te historie mają jakieś przesłanie i coś za sobą niosą, co zmusza do chwili zatrzymania przemyślenia i wyciągnięcia wniosków.

Absolutnym fenomenem są ilustracje, które nie stanowią wyłącznie ozdoby, a bardziej są uzupełnieniem tych historii. Nawet z tych rysunków tętni magia, tajemnica i dawna energia, którą mnie znakomicie wprowadziła w klimat i estetykę tej publikacji.

Książka mnie jako miłośniczkę folkloru w tym wydaniu zachwyciła i jestem przekonana, że każdy kto dobrze czuje się w tym świecie albo chce go poznać, powinien po tę pozycję sięgnąć. Autorce udało się przenieść mnie do świata gdzie duchy są wszechobecne, a nawet drzewa mają duszę, która może mieć wpływ na życie.


Czapla oddała w moje ręce książkę, która jest absolutnym skarbem, ogrom wiedzy z tematyki dawnych wierzeń jest nie do przecenienia. Fascynujące świat, który pozwala oderwać się od współczesnych czasów i zanurzyć w mrok, magię i mądrość słowiańskich przodków.

"Baśnie starosłowiańskie" to zbiór baaaardzo wielu różnych opowieści, baśni i bajek w takim klasycznym stylu, który znamy z baśni z dzieciństwa, ale tych w słowiańskich klimatach.

Bajki osadzone są w kulturze wschodniosłowiańskiej, typowej dla Rosji, dawnej Rusi czy Ukrainy, bowiem oprócz niezwykle często pojawiającej się postaci Baby Jagi, mamy tu wielu carów, carewiczów i carówien.

Wiele z tych historyjek zbudowanych jest na podobnym schemacie, w którym główny bohater pomaga napotykanym zwierzętom, które następnie odwdzięczają się mu pomocą podczas różnych misji czy zadań. Niektóre z tych schematów były mi dobrze znane, ale niektóre baśnie czytałam po raz pierwszy, a zawsze chętnie poznaję opowieści nacechowane słowiańskim folklorem 😁

Oprócz typowych motywów jak poszukiwanie żony/męża, pokonywanie sprytnego przeciwnika (tu często Żmija), mamy też przemiany w zwierzęta, magiczne artefakty jak siedmiomilowe buty lub peleryna niewidka. Spodobały mi się też określenia typowe dla tych baśni jak "za trzydziewiątym lasem, trzydziesiątym lądem" albo formułka o Babie Jadze podróżującej w kociołku i zacierającej za sobą miotłą ślady 😃

Zawarte tu historie są bardzo krotkie, niektóre na 1-2 strony, inne do 10, a najdłuższe na kilkanaście, czyta się je więc ekspresowo i przyjemnie.

Lektura tych baśni zapewniła mi wiele frajdy podczas grudniowych wieczorów, idealnie nadały się na czas, gdy byłam zmęczona i potrzebowałam bajkowych klimatów😃 cieszę się z poznanych nowych historii oraz zgłębienia folkloru, nawet jeśli nie typowo z Polski. Wspaniale wyłapywało mi się przy czytaniu różne schematy i motywy oraz porównywało je z historiami, które znałam ze swojego dzieciństwa 😃