Dzika plaża. Cykl Tysiąc dróg. Tom 1

Był rok 1974. Trójka przyjaciół Joanna, Ania oraz Adam kończą liceum w Ustce i wybierają się na studia do Poznania. Każdy z nich ma wielkie plany na przyszłość i chce jak najlepiej pokierować swoim życiem. Czasy są jednak ciężkie. Żywność na kartki, ciężko dostępne artykuły. Ubrania przerabiane po kilka razy, ze względu na ogromne braki na sklepowych półkach. Kwitnie czarny rynek. Nielegalna wymiana walut i handel złotem to tylko jedno z nich. W tym celu bohaterowie często wybierają się do stolicy Węgier. Przemycają ubrania tak bardzo wyczekiwane na polskim rynku. Każdy z bohaterów powieści trudzi się różnymi pracami, aby móc tylko w miarę godnie żyć w tak niepewnych czasach. Z biegiem czasu życie bohaterów ulega zmianie. Czy bohaterom uda się przejść przez zaplanowaną przez nich drogę? Co na nich czeka po drodze? Przeczytajcie koniecznie ,,Dzika plaża”.

***

,,Dzika plaża” to powieść, która dostarczy nam wiele życiowych refleksji. Dzięki niej poznamy czasy, w których nic nie było na wyciągnięcie ręki. O każdą rzecz trzeba było swoje wystać w kolejce. To czasy komunizmu, czasy w których nie było wolności słowa. Kraj był podzielony na zwolenników i przeciwników partii. Na każdym kroku liczyły się dobre układy.

Lata PRL-u są mi obce, bo urodziłam się znacznie później, ale wiele z opisywanych tu rzeczy słyszałam z opowieści mojej mamy. Dzięki tej książce mogłam poczuć atmosferę tamtych lat.

Powieść Iwony Walczak to książka o planach, marzeniach, tych spełnionych i nie. To książka o życiu, dążeniu do szczęścia i miłości.

Główna bohaterka Joanna to kobieta bardzo inteligentna, która wzięła na barki wszystkie domowe rozterki. Swoją zaradnością wzbudziła u mnie ogromny podziw. Jednak życie jej nie było usłane różami. Była zdana na siebie. Dźwigała ciężar życia domowego i zawodowego. W mężu nie miała żadnego oparcia, wręcz jeszcze dodatkowe obciążenie. Jednak pomimo tych wielu przeciwności losu znalazła sobie cel, dla którego była wstanie znieść i zrobić wiele.

W książce daje się wyczuć nostalgię, tęsknotę za rodzinnym domem, za niespełnioną miłością, niespełnionymi ambicjami.

,,Dzika plaża” to powieść, którą czyta się z takim spokojem, jednak nie myślcie, że to jest nudna książka. Absolutnie nie. Książka jest niesamowicie ciekawa i wciągająca. Bardzo szybko ją przeczytałam, bo ciężko było się od niej oderwać

Autorka ma przyjemny styl pisania, dzięki czemu książkę czyta się strona za stroną. Dzięki tej powieści zbudowałam sobie w głowie lepszy obraz lat 80.

Polecam.

„Opuścili dziką plażę. Od teraz będzie porządkować życie swoje i synów. Złotym albo słonecznym brzegiem pójdą w stronę przystani, domu, siedliska, portu, cokolwiek to będzie, niech by nawet na klifie, może być w kratkę, w paski, albo w różowym kolorze. Na końcu tej drogi zbudują dom na fundamentach dobrych, ale i złych doświadczeń, bo te drugie kleją równie mocno, jak ty dobre.”

"Dzika plaża" Iwony Walczak to pierwszy tom serii Tysiąc dróg. To historia trójki przyjaciół: Joanny, Adama i Ani, którzy wkraczają w dorosłe życie w latach 80 XXw. Przyjaciele kończą szkole średnią w Ustce i przenoszą się na studia do Poznania, gdzie stawiają pierwsze kroki w dorosłość, chociaż życie w tamtych czasach nie jest łatwe, a ustrój polityczny w Polsce dodatkowo utrudnia odnalezienie się w życiu.

Bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie ta historia. Oczekiwałam miłej, lekkiej i przyjemnej wakacyjnej książki jakich wiele, a dostałam powieść pełną bólu, prób odnalezienia własnego miejsca w świecie, brania na siebie konsekwencji własnych wyborów, problemów małżeńskich oraz zazdrości - nie tylko o drugą połowę, ale także miedzy rodzeństwem. Do tego autorka świetnie ukazała problemy ludzi z nowym ustrojem politycznym, nieustanną walkę z władzą, jak i samym sobą - jakiego wyboru dokonać, co będzie zgodne z naszym sumieniem. Zdecydowanie nie jest to książka do przeczytania w jeden wieczór, gdyż momentami musiałam zastanowić się nad życiem w czasach PRL-u, tym bardziej, że nie doświadczyłam życia w tych trudnych czasach. Dopingowałam głównych bohaterów, w szczególności Joannę, która mimo, że jej wyobrażenia o życiu okazały się tylko sennymi marzeniami, a los bardzo szybko je zweryfikował, walczyła o to co miała, a z konsekwencjami własnych wyborów mierzyła się co dzień od nowa. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom tej serii. Zostałam kupiona tą książką w 100% i szczerze Wam ją polecam, bo dawno nie czytałam tak ciekawiej i nieoczywistej historii.

Z gustem bywa różnie, jedni są nią zachwyceni, drudzy będą narzekać, ja? Ja jestem gdzieś w połowie.

Lubię czytać obyczajówki, aczkolwiek przyznaję, że rzadko sięgam po takie gdzie przewijają się lata PRL-u itp. Lepiej czuje się w książkach, które dzieją się we współczesnych czasach. Tą akurat fajnie mi się czytało bo była pisana w taki sposób, że na prawdę wzbudziła we mnie zainteresowanie tymi latami. W ogóle momentami czułam się jakbym była tam z nimi.

Jeśli chodzi o bohaterów to tak jak w życiu, każdy z nich miał swoje wady i zalety. Głównie skupiamy się tutaj na Joannie, która przez kolejne lata odnajduje swoją drogę i spotyka na niej różnych ludzi… Asia była wykreowana w taki sposób, że z zapartym tchem śledziłam jej kolejne lata i decyzje, które podejmowała. Gdy tylko zaczęło u niej się coś dziać czekałam i „modliłam się” aby wszystko szybko i dobrze się zakończyło.

Jednak czy sięgnę po następny tom? Raczej nie. Nie była zła, ale nie wciągnęłam się w nią na tyle by śledzić dalsze losy bohaterów.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Współpraca

Dzika plaża. Tysiąc dróg to najnowsza powieść Iwony Walczak, przenosi nas nie w przyszłość a przeszłość. Lata 70 i 80 jeszcze nigdy nie czuło się tak jak na kartach tej powieści. Dodatkowo jeśli jesteście fanami twórczości Ewy Nowak lub Waszemu sercu bliska jest powieść Jezioro Osobliwości Krystyny Siesickiej to dodajcie tę pozycję do swojego stosiku książkowego. Nie pożałujecie. Ale od początku.

Choć książka niejako rozpoczyna się końcem i początkowe rozdziały rozwijają się na marzeniach i planowaniu głównej bohaterki Joanny to im dalej zagłębiamy się w lekturę tym bardziej czujemy czasy w których większości z nas jeszcze nie było, a znamy je z opowiadań rodziców czy wujków.

"Nie wpuszczaj do swojego serca nikogo na tyle głęboko, żeby zabrakło w nim miejsca dla ciebie".

Choć historia w głównej mierze skupia się na Joannie, która nie raz nas zaskoczy swoim postępowaniem i tym co się wydarzy na jej drodze, to fabuła skupia się też na innych bohaterach, którzy w pewnym sensie przetną drogę głównej bohaterki bądź jej rodziny.

Relacja Joanny i Michała na przestrzeni lat ich wspólnego związku to najbardziej skłaniających do refleksji temat. Szczególnie jak przedtem uczucia były postrzegane przez bohaterów, czasem szokujące a czasem zupełnie różne od tego na co sami się zgadzamy. Bez wątpienia relacje w tej książce a także dramaty jakich jesteśmy świadkami tylko mocniej przyciągają nas do książki.

"-Nie widziałam cię już od miesiąca.

I nic.

Jestem może bledsza, trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.

Lecz widać można żyć bez powietrza".

{Miłość, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska}

Bohaterowie w książce mierzą się z wieloma katastrofami, czasem popadają w skrajności a czasem nie potrafią się uratować. Niektórzy z nich twardo stąpają po ziemi, a inni tylko z głową w chmurach. Każda z postaci ma swoje 5 minut i każda z nich wnosi do tej historii swoją własną receptę na życie, miłość czy szczęście.

Warto też wspomnieć o modelu rodziny jaka jest przedstawiona w książce, mamy tu dwie skrajności i w każdej z nich dostrzegamy zarówno wady jak i zalety, choć większy nacisk jest na wadach. Dodatkowo czasy w jakich rozgrywa się fabuła czyli lata 70 i 80 dodają pewnego uroku całej powieści jak i trochę mrocznego tonu.

Nie spodziewałam, że tak bardzo wciągnę się w historię, która wydawała się lekką książką na wieczorne letnie noce, a dostałam naprawdę ciekawie skonstruowaną wielowątkową opowieść o czasach, które znam jedynie z opowieści. Z niecierpliwością wyczekuje kolejnego tomu.

"Będziesz miała do wyboru tysiące dróg i dopiero po latach okaże się, czy szałas w dobrym kierunku. W życiu można dotrzeć do kilku, a nawet kilkunastu miejsc, gdzie będziesz bezpieczna, nie zapominaj o tym i nie rozpaczaj, jeśli będziesz musiała któreś opuścić i poszukać nowej drogi. Jest jeszcze dzika plaża... Niektórzy nawet wolą takie miejsca bo w braku poczucia bezpieczeństwa i w nieładzie jest miejsce na żywioł, na niewiadomą. I na doświadczenia".

Polecam~