Dzień kobiet

Powieść ma wiele zalet, z których największą jest umiejętność pisania o uczuciach. Niewielu pisarzy to potrafi. Gabrieli Gargaś znakomicie się to udaje. Książka kipi od uczuć, emocji i opisu przeżyć bohaterów. Przeszkadzało mi jednak przy czytaniu przesadzone, moim zdaniem, używanie wulgaryzmów. Sama nie potrzebuję ich nigdy do wyrażania emocji i zawsze kojarzyły mi sie z ludźmi, którym brakuje słów. Bohaterkom jakoś zbyt często ich brakuje. Nie mogłabym się z nimi zaprzyjaźnić, gdyby każdą sensacyjną wiadomość kwitowały: ja pierd ....

To była moja pierwsza przygoda z Gabrielą Gargaś i muszę przyznać , że nie spodziewałam się takie obrotu sprawy,że ta historia mnie aż tak wciągnie, biorąc pod uwagę fakt że nie jestem fanką ckliwych historii, ale w tym przypadku było inaczej.

" Dzień kobiet" to trzy pokolenia. Trzy wzruszające historie. Trzy kobiety które co roku 8 marca spotykają się w kawiarni u Róży, aby porozmawiać o swojej kobiecości, błędach które popełniły, radościach, które się im przydarzyły. Są od siebie tak różne jednocześnie połączone ze sobą nie tylko więzami krwi, a także splotami zdarzeń. Cecylia seniorka rodu, mama i babcia, była tancerka, snuje opowieści o czasach kiedy tańczyła na deskach teatrów Europy. Agnieszka, rozwiodła się z mężem, kiedy Izabella jej córka, była jeszcze małą dziewczynką. Przytłoczona obowiązkami domowymi, postanowiła czerpać z życia garściami. Tylko to o czym marzyła nie było tak piękne jak jej się na początku wydawało. Izabella na pozór szczęśliwa, ale tak naprawdę pogubiona i samotna. Kiedy spotyka na swojej drodze przystojnego lekarza, jej świat wywraca się do góry nogami.

Każda z tych kobiet skrywa swoje tajemnice i sekrety które nie łatwo jet wyjawić..

Historia ta ukazuje nam wiele problemów dzisiejszego społeczeństwa, motywując nas czytelników do refleksji nad swoim życiem.

Polecam przeczytanie tej historii.

Nie lubię czytać takich sentymentalnych książek!!!

Dlaczego?

Bo rozwalają mi system!!!

Przypominają o przeszłości,o moich wyborach...

Przede wszystkich tych złych,bo przecież uwielbiam się dołować😬

Mimo,iż na zewnątrz jestem twardą babką,to jednak tam głęboko,w środku,drzemie we mnie wrażliwa istota.

*******************************************

Bohaterki książki ,,Dzień kobiet" co roku, 8 marca spotykają się w kawiarni,aby porozmawiać o sobie,swojej przeszłości,błędach i radościach.Porozmawiać o życiu.

I chociaż każda z nich jest inna,to jednak mają ze sobą wiele wspólnego...

***********************************************

Bo ,,Dzień kobiet" to właśnie książka o nas, kobietach.

O tym,jak nasze wybory wpływają na dalsze życie. I że tak naprawdę,pomimo naszej niezależności,żadna nie chce być sama,a każda poszukuje po prostu miłości.

Każda z nas chce być kochana i akceptowana.

Czasami ta książka jest aż za ckliwa, ale podejrzewam, że autorce właśnie o to chodziło.

Aby poruszyć w naszych duszyczkach każdą,nawet tę najmniejszą strunkę.

Ja w każdym razie bardzo Wam polecam.

Dla mnie to była podróż w głąb siebie ,pełna emocji i nostalgii.

Gabriela Gargaś wydała już kilkadziesiąt powieści. Jej ostatnia publikacja porusza ważny temat.

Głównymi bohaterami są trzy kobiety - babcia, matka i wnuczka oraz przyjaciółka najmłodszej postaci. Każda z nich ma za sobą przeżyty zawód miłosny, wszystkie też coś ukrywają, z czym nie zdradzają się od lat. Od dwóch lat w Dzień Kobiety spotkają się w kawiarni, gdzie rozmawiają o życiu. Czy to, co ma się wkrótce wydarzyć, odmieni ich życie?

Przeczytałam całkiem sporo książek autorki. W tej podobało mi się to, że porusza bardzo ważny temat, jakim jest miłość, poszukiwanie miłości, potrzeba posiadania bliskiej osoby. Nie wszystko jest w tej książce idealne, ale takie jest też nasze życie.

Gabriela Gargaś dzięki trzem pokoleniom pokazuje nam, że niezależnie od wieku wszyscy mamy te same pragnienia, które staramy się zaspokajać. Jest to publikacja, którą przeczyta się szybko i pewnie też ekspresowo o niej zapomni, czego trochę żałuję.

,,Dzień kobiet" Gabrieli Gargaś to pozycja idealna na takie wiosenne dni, aczkolwiek warto przygotować się na to, że może być trochę nostalgicznie.

Gabrielę Gargaś znam w innym wydaniu, jako autorkę lekkich powieści dla kobiet, które co prawda w jakimś stopniu wzruszają czy, jak ostatnio poznaliśmy- jako współautorkę powieści kryminalno- romantycznej. Tym razem jednak pozycja nie jest słodka, za to skłania do zastanowieniem się zarówno nad życiem własnym jak i najbliższych.

Opisywana przeze mnie powieść swoją premierę miała na początku marca. Zapewne nieprzypadkowo, wiecie, 8 marzec, chociaż, jak się teraz zastanawiam- tyuł można rozumieć na dwa sposoby. Czy macie pomysł jakie?

"Dzień kobiet" to pozycja, która wbrew pozorom wzrusza. Sięgając po nią nie spodziewałam się tego, co czekało na mnie podczas lektury. Bohaterkami są trzy kobiety, wszystkie w swoim życiu coś przeszły. Każdego roku spotykają się 8 marca by po prostu porozmawiać. Tym razem babcia opowiada o swoim życiu, o miłości i marzeniach. Jej córka- Agnieszka rozwiodła się w krótkim czasie po narodzinach Izabelli. Te kobiety dzielą się ze sobą, a co za tym idzie i z nami czytelnikami opowieściami o miłości. Miłość jest różna, jej pojmowanie również. Historia Agnieszki na przykład zwraca uwagę na to, że czasami trzeba walczyć o uczucie, nie przejmować się rozczarowaniami, nie rezygnować po pierwszej kłótni, pierwszym problemie.

Czy w życiu tych kobiet wreszcie się ułoży? Co się wydarzy? Zachęcam do przeczytania, a osobom mającym oczy w mokrym miejscu przypominam o chusteczkach.

[Adres usunięty]