Dżentelmen włamywacz. Arsene Lupin

Dobrze czasem zrobić sobie przerwę od współczesnych kryminałów i sięgnąć po coś z klasyki gatunku. "Dżentelmen włamywacz. Arsene Lupin" okazał się dla mnie trafnym wyborem. To wciągająca i jednocześnie lekka książka, którą szybko się czyta. Ma też swój urok i klimat, które przenoszą podczas czytania do początku XX wieku. Główny bohater jest mistrzem przebrania, nie jest mu obca odwaga i opanował sztukę umiejętnego uwalniania się nawet z najbardziej strzeżonych miejsc. Ta książka to wspaniała rozrywka, która nie tylko zapewnia dużo satysfakcji, lecz także ukazuje, jakie kiedyś pisało się kryminały. Jest też świetnym pomysłem, kiedy człowiek ma się ochotę przy czymś odprężyć.

„Arsene Lupin .Dżentelmen włamywacz” to książka, która ma w sobie coś niezwykle ujmującego, lekkość dawnych powieści przygodowych połączoną z kryminalną zagadką i bohaterem, którego po prostu nie sposób nie polubić. Sięgając po ten zbiór opowiadań, spodziewałam się klasycznej historii o złodzieju i policyjnych pościgach, ale dostałam coś znacznie ciekawszego.

„Arsene Lupin .Dżentelmen włamywacz” Książka składa się z kilku opowiadań przedstawiających różne przygody Lupina. Poznajemy go już na początku jako człowieka owianego legendą. Potrafi znajdować się wszędzie i nigdzie jednocześnie. Raz jest eleganckim arystokratą, innym razem spokojnym podróżnym, by chwilę później okazać się osobą, której nikt nawet nie podejrzewał. Właśnie ta nieprzewidywalność okazała się dla mnie największą siłą tej książki. Nigdy nie wiadomo, czy bohater już pojawił się na kartach opowieści, czy dopiero wkroczy do akcji pod nowym nazwiskiem. Lupin potrafi wykraść kosztowności z pilnie strzeżonych rezydencji, przechytrzyć policję, a nawet prowadzić własne śledztwa. Co ciekawe, nie działa jak brutalny przestępca. Często bardziej zależy mu na udowodnieniu swojej inteligencji niż na samym łupie. Bywa ironiczny, czasem bezczelny, ale jednocześnie zachowuje klasę i wdzięk. Najbardziej spodobało mi się jednak to, że Arsene Lupin jest bohaterem niejednoznacznym. Z jednej strony to złodziej, z drugiej człowiek inteligentny, błyskotliwy i często bardziej moralny niż osoby stojące po stronie prawa. W wielu współczesnych kryminałach główni bohaterowie bywają mroczni, zgorzkniali i przewidywalni. Lupin jest ich całkowitym przeciwieństwem, ma w sobie lekkość, humor i ogromny urok osobisty. Trudno nie uśmiechnąć się, gdy kolejny raz wyprowadza wszystkich w pole i zostawia po sobie jedynie ślad ironii.

„Arsene Lupin .Dżentelmen włamywacz” to dla mnie przede wszystkim świetna literacka rozrywka. Książka nie próbuje być brutalnym kryminałem ani ciężką analizą psychologiczną. Zamiast tego oferuje inteligentną zabawę, pełną zagadek, masek i sprytnych zwrotów akcji. To jedna z tych historii, przy których łatwo zapomnieć o czasie i po prostu zanurzyć się w świecie pełnym sekretów oraz eleganckich oszustw. To książka, która mimo swojego wieku nadal potrafi wciągnąć, zaskoczyć i przede wszystkim dostarczyć świetnej rozrywki. Książka ani przez chwilę nie staje się monotonna. Nawet jeśli momentami można odczuć styl charakterystyczny dla dawnej literatury, to właśnie ten retro klimat dodaje całości uroku i sprawia, że lektura wyróżnia się na tle współczesnych kryminałów.

To moje pierwsze spotkanie z Lupinem w wersji książkowej. Wcześniej znałam go tylko z serialu, więc byłam ciekawa, jak wypadnie ten klasyczny Lupin mistrz ironii, sprytu i intrygi.

Książka jest zbiorem dziesięciu opowiadań o dżentelmenie-włamywaczu, który z niezwykłą łatwością igra z prawem. Lupin jest zuchwały, pewny siebie, czasem wręcz bezczelny… ale jednocześnie ma w sobie coś, co sprawia, że trudno go nie lubić. To taki Robin Hood swoich czasów balansuje na granicy moralności, ale często uderza tam, gdzie naprawdę trzeba, zwłaszcza w tych, którzy nadużywają władzy.

Czytało mi się to naprawdę dobrze, bo historie są lekkie, dynamiczne i wciągające. W każdym opowiadaniu jest trochę akcji, trochę tajemnicy, a potem przychodzi moment, kiedy wszystko zaczyna się układać jak puzzle i nagle myślisz: „Dobra, to było genialnie rozegrane”.

Oczywiście nie wszystkie opowiadania są równie mocne są takie bardziej rozbudowane i lepiej poprowadzone, ale nawet te słabsze nadal trzymają poziom i nie miałam momentu, żeby się zmuszać do czytania.

Słyszałam o Lupinie mnóstwo dobrego i teraz rozumiem, skąd te wszystkie pozytywne opinie. To klasyka, która nadal potrafi zaskoczyć, rozbawić i wciągnąć. Mimo że zwykle wolę dłuższe historie, ten zbiór totalnie do mnie trafił idealny na wieczór, kiedy chcesz przeczytać coś „na raz”, a jednocześnie dostać zamkniętą, sprytnie poprowadzoną historię.

Klasyka gatunku i to w najlepszym możliwym wydaniu! Czytałam już ja kilka razy, a jednak z każdym kolejnym odkrywam w niej cos nowego. Niesamowita książka, bardzo inteligentna. Utrzymuje czytelnika w napięciu, ale też w niezwykłym klimacie, z którego się nie chce wychodzić. To jest taka książka, która Cię zmusza do myślenia, a kiedy sądzisz, że nic już nie rozumiesz układa się w całość i wywołuje ogromny uśmiech na twarzy oraz myśl "No tak!" Genialna, zaskakująca, nieprzewidywalna. Jeśli podobał Wam się serial "Lupin" na jednej z popularnych platform, ta książka będzie doskonałym wyborem czytelniczym.

Bardzo ładne wydanie dla fanów serialu. Książka w przystępnej cenie.