Dwór Gór Wysokich. Królestwa Okrith. Tom 1

,,Dwór Gór Wysokich” A.K. Mulford to niezwykle udany początek trylogii „Królestwa Okrith”, który z pewnością zadowoli miłośników fantasy, oferując im wyjątkową mieszankę magii, przygody i romantyzmu. Powieść przenosi nas do tajemniczego świata pełnego intryg, gdzie każda strona skrywa nowe tajemnice, a bohaterowie muszą stawić czoła nie tylko niebezpieczeństwom, ale i własnym lękom.

Już od pierwszych stron książka porywa nas w wir wydarzeń. Remy, ostatnia z czerwonych czarownic, żyje w ukryciu po tym, jak brutalny Król Północy zniszczył jej ojczyznę, Dwór Gór Wysokich. Jej życie zmienia się diametralnie, gdy spotyka Hale’a, przystojnego i tajemniczego Księcia Wschodniego Dworu, który prosi ją o pomoc w odnalezieniu starożytnych talizmanów. To początek niesamowitej przygody, pełnej zwrotów akcji, niebezpieczeństw i subtelnie zarysowanego romansu.

Jednym z największych atutów tej powieści jest sposób, w jaki Mulford buduje napięcie. Autorka znakomicie łączy dynamiczną akcję z momentami pełnymi emocji, co sprawia, że książkę czyta się jednym tchem. Każdy rozdział wnosi coś nowego, a fabuła rozwija się w sposób przemyślany, prowadząc nas przez fascynujący świat Okrith. Świetnie skonstruowana intryga oraz niesłabnące tempo sprawiają, że trudno się oderwać od tej historii.

Bohaterowie są kolejnym mocnym punktem tej książki. Remy to postać silna, niezależna, ale i pełna ludzkich wątpliwości, co czyni ją niezwykle wiarygodną i łatwą do polubienia. Jej relacja z Hale’em, pełna napięcia i subtelnych emocji, stanowi jeden z najciekawszych elementów powieści. Autorka doskonale kreuje ich wzajemne relacje, budując je krok po kroku i sprawiając, że czytelnik z niecierpliwością czeka na każdy kolejny ich wspólny moment. Hale, z jego pewnością siebie i skrywaną wrażliwością, szybko zdobywa serce czytelnika, a jego interakcje z Remy są iskrzące i pełne emocji.

„Dwór Gór Wysokich” A.K. Mulford to I tom trylogii „Królestwa Okrith”, który skusił mnie obietnicą brawurowego fantasy z czarownicami w roli głównej oraz nawiązaniem do twórczości S.J. Maas. Obok takiej rekomendacji nie mogłam przejść niewzruszona. I z góry przepraszam – będę trochę marudzić, ale chyba nie będzie aż tak strasznie.

Świat Okrith to pięć dworów, a przynajmniej tak było do czasu, aż trzynaście lat wcześniej Król Północnego Dworu nie podbił Dworu Gór Wysokich, zgładził całą królewską rodzinę oraz rozpoczął prześladowania czerwonych czarownic. Od tego czasu Remy żyje w ukryciu bądź ucieka w przeświadczeniu, że jest ostatnią z nich. Gdy pewnego dnia na jej drodze staje dziedzic Wschodniego Dworu, prosząc o pomoc w odnalezieniu magicznych artefaktów, dociera do niej, że to nie zagrożenie, a szansa na obalenie tyrana i ocalenie resztek, które zostały z Dworu Gór Wysokich.

Nie mam nic przeciwko powielanym motywom, schematom czy inspiracji znanymi książkami. Wszak wszystko już było, a sztuka polega na tym, aby to teraz oryginalnie opakować lub choć umiejętnie doprawić i smacznie podać. I to jest rzecz, do której się niestety przyczepię. Bo to, czego mi zabrakło, to właśnie oprawa. Książka napisana jest bardzo prostym językiem i w większości krótkimi zdaniami do tego stopnia, że mnie, orędowniczce wycinania niepotrzebnych opisów czy metafor, właśnie tego zabrakło, bo aż się prosiło, żeby tu i ówdzie dorzucić kilka zdań rozwinięcia. Do tego wzorce w kilku miejscach zdawały się kalką (czytelnicy HP wiedzą, o czym mówię), a fabuła z żadnym miejscu mnie nie zaskoczyła. Wróć… raz jej się to udało, lecz autorka bardzo szybko pogrzebała potencjał tego zdarzenia.

Ale żeby nie było, że tylko niemiło się czepiam… Spodobał mi się motyw czarownic i ich napiętnowania, magicznych artefaktów i naprawdę fajna drużyna (nomem omen znów znajoma 😉), zaś ostatnie 150 stron przeczytałam z prawdziwą przyjemnością na raz, co pokazuje, że autorka jest w stanie się rozkręcić. Klimat, jaki zbudowała, lepka duchota, mrok i niebezpieczne napięcie przypominają mi ten z serii „Gołąb i wąż” Mahurin i on pasował mi akurat doskonale. Do tego dostałam naprawdę dobry finał ze zgrabnie zamkniętymi wątkami i szansą na naprawdę świetną kontynuację. Nie wiem, jaki jest plan na dalsze tomy, ale mam takie marzenie, aby kolejny skupiał się na losach pewnych dwóch postaci.

Myślę, że warto dać szansę tej serii, gdyż może się ciekawie rozwinąć, a z uwagi na debiut, jestem w stanie wiele autorce wybaczyć. Sądzę, że moje bolączki to kwestia dopracowania warsztatu, co, szczerze wierzę, jest w zasięgu autorki. Nie jestem jednak pewna, czy na tym etapie porównanie Mulford do Maas jest dla niej korzystne, bo w tym zestawieniu dla mnie wypada trochę jak brzydsza siostra Kopciuszka, a szkoda.

DGW może przypaść do gustu początkującym czytelnikom gatunku, bez rozbudowanego świata czy wielowątkowej fabuły, zaś ci wprawieni będą chcieli trochę więcej. Liczę, że to właśnie dostanę w kolejnym tomie „Miecz Czarownic”.

⚠ książka 18+

🩷🖤 Dwór Góry Wysokich to historia Remy ostatniej z ocalałych czerwonych czarownic, która cudem żyje jeszcze na wolności. Jej dom zwany Dworem Gór Wysokich ponad dziesięć lat temu podbił Król Pólnocnego Dworu co doprowadziło do zagłady rodziny bohaterki oraz startu okrutnych polowań na każdą ostałą się jeszcze czerwoną wiedźmę. Nic więc dziwnego, że ostatnie trzynaście lat dla dziewczyny to istne piekło. Życie w nieustającym strachu, obawa przed każdym cieniem, który tylko wyłoni się zza zakrętu. To wszystko wymusza na Remie niekończącą się grę. Grę pozorów, grę maskowania każdego swojego kroku w imię jednego — w imie wolności.

🩷🖤 Wszystko zmienia się w momencie, kiedy dziewczyna zostaje w końcu zdemaskowana. Jej desperacka walka o przetrwanie zakończyła się w chwili, gdy pewien piękny nieznajomy odkrył jej głęboko skrywaną tajemnicę. Jednak kiedy Rem oczekiwała juz od życia jedynie śmierci okazało się ze los ma dla niej napisany dużo ciekawszy scenariusz. Okazuje się bowiem że Hale, którego początkowo miała za wroga i oprawcę potrzebuje jej pomocy gdyż Książę Wschodniego Dworu również gra w pewną grę — próbę desperackiego ochronienia swojego dworu. Tak oto ustanawia nam się punkt wyjściowy. Dwoje ludzi, którzy mieli się jedynie nienawidzić nagle mają wspólnego wroga... brzmi znajomo prawda?

🩷🖤 I to bardzo. Dwór Gór Wysokich reklamuje się zewsząd jako połączenie dwóch bardzo poczytnych książek. Dworu Cierni i Róż od uwielbianej przez wszystkich S. J. Maas oraz Gołębia i Węża od Shelby Mahurin. Tylko wiecie, w czym problem? Co innego inspirować się dziełem przy budowie własnego świata a co innego skopiować historię praktycznie jeden do jednego. Wszystko to sprawia, że nie sposób przejść obok DGW bez niesmaku. Okej jest tu bohaterka, którą można polubić, jest klasyczne enemies to lovers, jak i całkiem pomysłowy system magiczny. Problem tylko w tym, że tego nie wymyśliła A.K. Mulford i nawet nie próbowała tego faktu jakoś zgrabnie zataić.

🩷🖤 Naprawdę kochani — żyjemy w erze takiego wyboru na rynku literackim, że nie ma potrzeby abyście marnowali czas na tak złe ksiażki. Zwłaszcza kiedy wyżej wspomniane przeze mnie pozycje są już przełożone na nasz język i nie ma żadnych problemów z dostępem do nich. A może jednak nie przeszkadzają wam historie, które kopiują dzieje innych bohaterów? Jeżeli tak wtedy naprawdę warto przeczytać tą książkę. Ale proszę — poczekajcie na przecenę.