Druga szansa

Tytuł: "Druga szansa"

Autor: Agnieszka Kulig

Data premiery: 05.04.2023r.

Wydawnictwo: Filia

Licealna miłość.

Jak bardzo może być prawdziwa? I czy ma szansę przetrwać?

.

O tym przekonali się bohaterowie "Drugiej szansy" Agnieszki Kulig.

I wiecie co?

Dawno mnie tak bardzo nie irytowała główna bohaterka. O ludzie!🤦‍♀️ Momentami chciałam nią potrząsnąć i zapytać co ona najlepszego wyprawia?

Ale no nie dało się🤭

Z jednej strony się cieszę, bo jak bohater wywołuje w czytelniku tyle emocji tzn że jest dobrze wykreowany. Może autorce o to chodziło?😁

.

W powieści poznajemy grupkę przyjaciół z licealnych lat w tym Sławka, który zakochał się w swojej przyjaciółce Oldze, ale przez te wszystkie lata nie zdobył się na odwagę, by wyznać jej miłość. Potem było za późno...

Po piętnastu latach się spotykają. On jest policyjnym psychologiem, który nie potrafił się już w nikim zakochać, a ona... Ma dwójkę dzieci i wychowuje je prawie samotnie.

Dla Sławka jest to moment, by znów zawalczyć o swoją miłość.

I...

Walczy.

Pokazuje jej to na każdym kroku, a Olga?

Ehh... na pierwszym miejscu stawia dzieci (wiadomo, jak jazda matka), z tym że jeden syn miał piętnaście lat, a drugi chyba dwanaście. Sławek chciał jej uświadomić, że to duże dzieci i ona też ma prawo do szczęścia... ale Olga nie chciała tego słuchać...

Nie potrafiłam czytać i tym, jak dziewczyna za każdym razem go zbywa. Miała dziecinne wymówki... Sławek był porządnym facetem.. takim do zakochania. Naprawdę!

A ona tego nie dostrzegała...

.

.

Jeżeli jesteście ciekawi, jak potoczyły się losy Olgi i Sławka to zapraszam do czytania. Warto!

Czasami dobrze jest sobie ciśnienie dźwignąć 🤣

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki, poprzednio czytałam książkę "Leśniczówkę na Mazurach", która bardzo mi się podobała, dlatego postanowiłam ponownie sięgnąć po powieść autorki. Tym razem trafiło na jej najnowszą książkę - "Druga szansa". Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona i dobrze poprowadzona, a bohaterowie bardzo prawdziwie wykreowani. To postaci, które tak jak my popełniają błędy, borykają się z problemami dnia codziennego, postępują pod wpływem emocji, dzięki czemu śmiało możemy się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy. Jestem pewna, że takie postaci jak Sławek czy Olga moglibyśmy z powodzeniem spotkać w rzeczywistości. Historia została przedstawiona oczami obojga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Tak naprawdę zarówno Sławek jak i Olga od początku zyskali moją sympatię. Fakt, początkowo zachowanie kobiety działało mi na nerwy, ale po dłuższym zastanawianiu doszłam do wniosku, że pewnie gdybym ja sama znalazła się w podobnej sytuacji co Olga postępowała bym z pewnością bardzo podobnie, a dobro mojego dziecka byłoby na pierwszym miejscu. Autorka na przykładzie Olgi pokazuje, że my - kobiety powinnyśmy także czasami pomyśleć o sobie, o swoich pragnieniach, marzeniach. Bo szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko. Jestem naprawdę pod wrażeniem determinacji Sławka, który postanowił zawalczyć o swoją miłość i nie poddawać się przy pierwszej lepszej przeszkodzie. Autorka porusza w swojej powieści wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które wywołują w Czytelniku wiele emocji i skłaniają tym samym do głębszych refleksji nad własnym życiem i wyborami jakich dokonujemy. "Druga szansa" to emocjonująca miejscami poruszająca i wartościowa historia pełna życiowych mądrości, doświadczeń i prawd. To opowieść o drugich szansach, zaufaniu, poszukiwaniu siebie, otwieraniu się na drugiego człowieka oraz wielowymiarowej miłości. Miło spędziłam czas z tą książką i czekam na kolejne powieści Agnieszki. Polecam!

Sławek na spotkaniu klasowym spotyka swoją szkolną miłość, Olgę. Ona jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci. On natomiast policyjnym psychologiem. Oldze bardzo zależy na synach i boi się, że jakikolwiek związek z mężczyzną może negatywnie wpłynąć na ich relacje. Sławek będzie więc musiał się mocno natrudzić by zbliżyć się do kobiety. Czy wykorzystają drugą szansę daną przez los?

✨✨✨

Takie historie to ja lubię. Patrzymy jak powoli, stopniowo rozwija się relacja pomiędzy bohaterami. Podziwiałam ich oboje. Olgę za to, że poświęciła się w 100% synom i odłożyła własne szczęście na bok. Sławka natomiast za to, że walczył o nią.

Też jestem matką ale nadopiekuńczość jaką okazywała Olga wobec swoich synów momentami mnie przerażała. To byli nastolatkowie więc potrzebują nieco swobody. No ale takie zachowanie było potrzebne dla całej historii.

Historia jest cudowna i nieco nostalgiczna momentami. Chwyta za serce. Rozczula. Raduje. Smuci. Cała masa emocji.

Czasami los rozłączy ludzi by ponownie ich postawić na swojej drodze. Czasami muszą przeżyć osobno pewien czas i nabrać różnych doświadczeń by zrozumieć, że są gotowi na bycie ze sobą. To bardzo mądra książka. Sama znam parę, która była swoją miłością w szkole średniej. Rozstali się, każde założyło swoje rodziny, mieli dzieci. Po 40 latach znaleźli się na naszej klasie i zostawili swoje rodziny by być razem. Są razem do dziś a to już 14 lat od tamtej pory. Takie rzeczy się zdarzają i o ile nikt inny przy tym nie cierpi to jest w porządku.

Polecam wam tę historię bardzo serdecznie.

„Na wszystko potrzeba czasu. I raz będzie lepiej, a raz gorzej...”

Serce Sławka w czasach licealnych biło szybciej na widok Olgi. Połączyła ich przyjaźń, która nie przetrwała próby czasu, on nigdy nie odważył się wyznać jej swoich prawdziwych uczuć. Teraz po piętnastu latach spotykają się ponownie na spotkaniu klasowym. On jest policyjnym psychologiem, Olga pracuje w korporacji, zmaga się z trudami samotnego macierzyństwa, ma dwoje nastoletnich synów. Niebawem okazuje się, że uczycie, które Sławek żywił do kobiety, nie wygasło. Czy jednak ona dostrzeże w nim mężczyznę, a nie przyjaciela? Olga przed laty dała sobie słowo, że zrobi wszystko, aby jej synowie, dorastali w spokoju. Pojawienie się w jej życiu Sławka, burzy jej poukładany świat. Czy tych dwoje ma szansę na bycie razem, na szczęście?

Dwoje samotnych ludzi, z bagażem życiowych doświadczeń, jak potoczy się ich relacja? Akcja powieści toczy się swoim rytmem i wzbudza spore emocje. Fabuła ciekawie poprowadzona, ukazuje pokomplikowane, trudne relacje międzyludzkie. Autorka pisze lekko, płynnie, barwnie, z dużą wrażliwością potrafi oddać emocje, wewnętrzne rozterki, jakie są udziałem naszych bohaterów. Sławek i Olga do obojga poczułam sporą sympatię. Ona jest spokojną, samotną matką. Nie jest jej łatwo, codzienność bywa bardzo przytłaczająca, jej nadopiekuńczość wobec synów bardzo mi się nie podobała, a brak zdecydowania irytował. On jest cierpliwy, troskliwy, opiekuńczy i uparty, spełnia się zawodowo, jest dobry w tym co robi. Czas płynął, a on jakoś nie ułożył sobie życia osobistego.

Z książki wybrzmiewają złożone ludzkie problemy. Cały czas miałam wrażenie, że razem z bohaterami przemierzałem ich kręte życiowe ścieżki. Olga dla swoich dzieci poświęciła bardzo wiele, są dla niej najważniejsze, nie dba o własne potrzeby. Żyje życiem dorastających synów, nie ma własnego, czy to jest dobre dla niej? Problemy wychowawcze, bunt młodych ludzi, przygniatające problemy szarej codzienności. Dawanie drugiej szansy, trudności z zaufaniem, niepewność, wątpliwości, wytrwałość, walka serca z rozumem. Ile można i warto poświęcić dla dzieci? Zajmująco ukazane kulisy pracy w policji.

Poruszająca, nasycona mądrością, realna, refleksyjna, przepełniona emocjami opowieść. Daje do myślenia i niesie nadzieję, ukazuje, że warto zawalczyć o miłość, o szczęście. Czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Komu wydaje się, że od czasów liceum jest praktycznie tym samym człowiekiem, niech pierwszy rzuci kartą Biedronka. Związek (jeżeli jakiś jest), dzieci (jeżeli są), praca, przyjaciele – to oni kształtują nasze priorytety i podejście do życia, które zmieniają się na przestrzeni lat.

I właśnie bohaterowie powieści "Druga szansa" boleśnie się z tym zderzyli. W życiu Olgi wiele się wydarzyło, wskutek czego samotnie wychowuje dwóch nastolatków. Nie jest już tą dziewczyną z liceum, dla której ważni byli przyjaciele, ale matką stawiającą sobie za jedyny cel szczęście dzieci.

W powieści Agnieszki Kulig właśnie to jest dla mnie największą wartością i to pozostawia duże pole do refleksji. Czy matka ma prawo do myślenia o sobie i swoim szczęściu? Ile przestrzeni do popełniania błędów dać swoim dzieciom? Olga przez lata zdążyła o sobie zapomnieć stając się męczennicą tylko dla zasady, a jej spaczone podejście do macierzyństwa naprawdę potrafi zirytować. Nie tylko bohaterów, bo myślę, że niejeden czytelnik wielokrotnie pomyśli “weź babo, ile można”.

Dlatego też postawa upartego Sławka nie do końca mnie przekonuje (choć może za mało wiem o romantycznych zapędach warszawskich policjantów), a prowadzący do finału wątek starszego syna Olgi znalazł się tu chyba trochę na siłę.

Niemniej, Druga szansa Agnieszki Kulig to powieść, którą czyta się lekko i z przyjemnością. Jej styl jest bardzo przystępny, akcja nie nudzi – chociaż została oparta w zasadzie tylko na jednym wątku.

Przy okazji Autorka zabierze też czytelnika na wycieczkę w Bieszczady (uwielbiam!) i spacery po Warszawie, doskonale oddając klimat tych miejsc.