Potrafią wykazać się zarówno dobrymi, jak i złymi cechami, gdy są zmuszeni wybierać między wielkim, a jeszcze większym złem. Kochają, nienawidzą, po prostu żyją. Rosjanie to też ludzie.
"Drabina Jakowa" to historia, w której z pozoru zwyczajne listy zakochanej pary stają się przyczynkiem do stworzenia niezwykłej opowieści o losach Rosjan na przestrzeni pełnego zawirowań dwudziestego wieku.
W 1975 r. do rąk pracującej w moskiewskim teatrze scenografki Nory Osieckiej trafia skrzynka, w której znajdują się listy Marusi i Jakowa, czyli jej babci i dziadka. Z ich pomocą kobieta pozna burzliwe losy swojej rodziny.
Historia zakochanych rozpoczyna się na początku XX w. w Kijowie. W tym mieście dorastali, snując plany o szczęśliwym i spokojnym życiu, którego nie było dane im doświadczyć.
Ponadto "Drabina Jakowa" wprowadza czytelników do tajnych archiwów KGB. Czy z gąszczu znajdujących się tam dokumentów dowiemy się czegoś zaskakującego na temat bliskich Nory i innych Rosjan?
Opinie o książce
Drabina Jakowa w spektakularny sposób przedstawia rosyjską koncepcję sudba, czyli pojmowania losu jako swoistego więzienia, z którego nigdy nie można uciec. Chodzi tu o istotę samego życia jako niezbywalnie naznaczonego wyborami naszych przodków. Ta istota jest niezmienna, tak jak wieczni są aniołowie wspinający się po drabinie Jakuba.
„The New York Times”
Przez ponad siedemset stron będziemy mocno, czasami wręcz odczuwając ból, przeżywać losy bohaterów i szukać paraleli między ich życiorysami a przeszłością naszych bliskich.
Galina Józefowicz, krytyczka literacka
O autorce
Ludmiła Ulicka to wielokrotnie nagradzana rosyjska pisarka, scenarzystka i tłumaczka. Spod jej pióra wyszły powieści "Przypadek doktora Kukockiego", "To tylko dżuma" czy "Wesołe pożegnanie".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Na jakich okresach historycznych skupia się fabuła powieści "Drabina Jakowa"?
"Drabina Jakowa" obejmuje szeroką panoramę historyczną, od początku XX wieku w Kijowie, przez Moskwę lat 70., aż po współczesność. Czytelnik śledzi losy bohaterów na tle burzliwych zmian ustrojowych, w tym okresu stalinizmu oraz działalności KGB. Narracja płynnie przechodzi między intymną korespondencją dziadków a współczesnymi poszukiwaniami ich wnuczki, Nory. Taka konstrukcja pozwala zrozumieć, jak wielka historia bezpośrednio wpływa na codzienne wybory i życie zwykłych ludzi.
Czy książka jest oparta na autentycznych faktach i dokumentach historycznych?
Powieść Ludmiły Ulickiej powstała w oparciu o prawdziwe dokumenty pochodzące z prywatnego archiwum rodzinnego autorki. Fundamentem literackim są listy wymieniane między dziadkami pisarki, które nadają opowieści głęboki walor autentyczności i intymności. Autorka wzbogaciła fabułę o wgląd w tajne akta służb bezpieczeństwa, co pozwala na rzetelne odtworzenie realiów minionej epoki. Dzięki temu książka łączy w sobie cechy literatury pięknej z rzetelną, wielopokoleniową kroniką rodzinną.
Dla kogo powieść Ludmiły Ulickiej może okazać się zbyt wymagająca?
"Drabina Jakowa" nie jest odpowiednim wyborem dla czytelników szukających lekkiej i szybkiej lektury na jeden wieczór. Licząca ponad siedemset stron saga wymaga dużego skupienia ze względu na wielowątkowość i liczne nawiązania do skomplikowanej historii Rosji. Osoby unikające literatury o ciężkim ładunku emocjonalnym i egzystencjalnym mogą poczuć się przytłoczone tematyką losu jako więzienia. Jest to pozycja skierowana do odbiorców ceniących epicki rozmach, powolne tempo narracji i głęboką analizę psychologiczną postaci.
Do jakich klasyków literatury rosyjskiej można porównać tę sagę rodzinną?
Dzieło to charakteryzuje się rozmachem typowym dla klasyków takich jak Lew Tołstoj czy autor "Doktora Żywago", Borys Pasternak. Konstrukcja fabuły łączy w sobie wielkie wydarzenia dziejowe z drobiazgowym opisem codzienności i ludzkich dramatów. Autorka stosuje bogaty język i precyzyjną strukturę, co stawia tę pozycję w nurcie najważniejszych współczesnych powieści rosyjskich. Wykorzystanie formy listów i dokumentów dodatkowo potęguje wrażenie obcowania z literaturą najwyższej próby o wysokim ciężarze gatunkowym.
Jaki jest główny motyw przewodni łączący losy bohaterki z jej przodkami?
Centralnym motywem spajającym całą opowieść jest rosyjska koncepcja sudba, czyli przeznaczenia determinującego życie kolejnych pokoleń. Bohaterka Nora odkrywa, że jej własne doświadczenia są nierozerwalnie związane z wyborami, błędami i cierpieniami jej dziadków. Autorka analizuje, czy możliwe jest wyrwanie się z rodzinnego dziedzictwa w obliczu systemowego ucisku i historycznych zawirowań. Ta refleksja nad biologiczną i duchową ciągłością pokoleniową stanowi emocjonalny kręgosłup całej, wielowątkowej narracji.
