Dolores Claiborne

Nie jest to najdłuższa powieść w dorobku Kinga, ale z całą pewnością jedna z najciekawszych. Wyróżnia się formą narracji, mianowicie jest to monolog głównej bohaterki. Opowiadana przez nią historia wzbudza zainteresowanie od samego początku i zawiera wiele zaskakujących zwrotów akcji. Nie ma w niej duchów ani innych motywów nadprzyrodzonych, ale pomimo to dzieło mistrza horroru robi ogromne wrażenie, zdecydowanie polecam!

Stephen King

'Dolores, Claiborne'

Książka napisana w formie monologu, bez podziału na rozdziały, momentami brutalna, wulgarna, śmieszna, obrzydliwa, dosadna i depresyjna. Mroczna, mocna i bardzo charakterystyczna. Trzymająca w napięciu i wciągająca do ostatniej strony.

Dolores Claiborne trafia do pokoju przesłuchań nazajutrz po tym, jak staruszka, którą opiekowała się od czterdziestu lat, umiera w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Obciążające argumenty zdają się nie pozostawiać wątpliwości co do tego, kto jest winny całemu zajściu, Dolores jednak usilnie broni się przed oskarżeniami, a tym samym zaczyna snuć opowieść, która ujawnia inne, odległego morderstwo sprzed wielu lat.

Dolores Claiborne" to powieść wielowymiarowa. King z nadzwyczajną szczerością opisuje ludzką psychikę i mechanizmy, które popychają człowieka do działania. Czytelnik ma do czynienia nie tylko z nadzwyczaj szczegółowym opisem umysłowości kobiety, która stara się uchronić bliskich przed zbliżającym się niebezpieczeństwem, ale również mentalność osoby w podeszłym wieku, która swoją bezradność próbuje przekuć na nieżyczliwość, uprzykrzając życie wszystkim dookoła.

Powieść ta stanowi również swego rodzaju zbiorowisko ludzkich lęków, które wychodzą na jaw w momentach największej nieporadności, a często są jedynie niekontrolowanymi oraz bezpodstawnymi iluzjami.

Autor przechodzi z jednej historii w drugą, ze spokojnej i nie groźnej do przerażającej rodem z horroru. Dodatkowo mamy sporą dawke humoru, która skutecznie niejako łagodzi ogrom tragedii. Książka ma wiele naprawdę mocnych momentów, zapadających w pamieć scen ludzkiej podłości i głupoty.

King po raz kolejny mnie zaskoczył stylem, historią i swoją wyobraźnia i tutaj można mieć ciarki na plecach, bo ta historia mogłaby wydarzyć się na prawdę.

Historia wciąga, trzyma w napięciu i nie pozwala się od siebie oderwać. Jest jak opisywana przez tytułową bohaterkę opowieść jej życia: pełna wzlotów, upadków, chwil radości i mrocznych tajemnic popychających do słusznych, lecz mnożących krew w żyłach czynów.

Emocje jest różnorodność, momentami wybuchałam śmiechem i mąż co tam znowu zabawnego? Czasem miałam łzy w oczach, a czasem typową złość i bezradność.

Czy polecam oczywiście! Dla tych którzy uwielbiają emocje w książkach, którym nie przeszkadzają wulgaryzmy, dokładne i brutalne opisy. I oczywiście dla fanów Stephana Kinga! ❤️

Sekret Dolores.

Mroczna spowiedź niesamowicie dzielnej kobiety, która w życiu przeszła przez wszystko, która o wszystko w tym życiu walczyła i która zapłaciła za swą walkę wysoką cenę - zarówno w oczach innych, jak i w swoim własnym sumieniu. Fantastyczna książka o wewnętrznej sile nieugiętego charakteru, który nigdy się nie poddaje i nieustannie walczy, stawiając zawsze na pierwszym miejscu dobro najbliższych. Nie mam najmniejszych wątpliwości: "Dolores Claiborne" to jedna z najlepszych książek Stephena Kinga!

Historia wciąga, trzyma w napięciu i nie pozwala się od siebie oderwać. Jest jak opisywana przez tytułową bohaterkę opowieść jej życia: pełna wzlotów, upadków, chwil radości i mrocznych tajemnic popychających do słusznych, lecz mnożących krew w żyłach czynów. Niejeden z nas mógłby pozazdrościć Dolores odwagi, hartu ducha i wewnętrznej siły, która przez wszystkie lata jej życia pozwoliła jej przetrwać domowe piekło, wychować dzieci i dotrzeć w dobrym zdrowiu do dnia, w którym snuje swoją opowieść. King napisał powieść bezsprzecznie wybitną, z jedną z najlepiej wykreowanych w całej Jego literackiej karierze bohaterek.

W tej książce jest chyba wszystko, co zachwyca mnie u Kinga: budowanie napięcia, znakomity główny bohater, mroczna historia, w tle małe, senne miasteczko i jego zwykli, zajęci codziennością mieszkańcy. Do tego dorzućmy rodzinną patologię, twardą, lecz uczciwą pracę w codziennej walce o zapewnienie rodzinie bytu, nieustanną walkę wbrew przeciwnościom losu i tajemnice o strasznych, aczkolwiek słusznych czynach, które żyją w ciemności na dnie sumienia i nie pozwalają o sobie zapomnieć. A czasem wychodzą nocą ze swych kryjówek i stają oko w oko z tymi, którzy te czyny popełnili... Jaki jest efekt? POWALAJĄCY!:) Jestem zachwycony (!) i na pewno bardzo długo mi ten zachwyt nie przejdzie:)

Polecam i nie przestaję bić w myślach braw na stojąco autorowi tego małego arcydzieła. Książka jest znakomita, a historia prosta i trafiająca dokładnie tam, gdzie powinna - prosto w serce i w najskrytsze myśli, w których pamięć o tej książce na pewno nie zaginie. Przeczytajcie historię Dolores. Naprawdę warto.

[Adres usunięty]

Przyznam, że nie była to dla mnie tak niezwykle strasząca książka, jak to było na przykład w przypadku "Miasteczka Salem" czy "Cmętaża". Tutaj zwróciłam szczególną uwagę na psychikę głównej bohaterki opowieści, Dolores Claiborne. Zagłębienie się w meandry jej przeżyć było straszne, ale w ten sposób, w który czytamy o złych rzeczach, które dzieją się na świecie. Moim zdaniem to jedna z najlepszych książek Stephena Kinga i przykład na to, że King wielowymiarowym pisarzem jest.

„A to jest najważniejsze, tak mi się przynajmniej wydaje – być w zgodzie z samym sobą i wiedzieć, kim się jest”.

Dolores Claiborne trafia do pokoju przesłuchań nazajutrz po tym, jak staruszka, którą opiekowała się od czterdziestu lat, umiera w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Obciążające argumenty zdają się nie pozostawiać wątpliwości co do tego, kto jest winny całemu zajściu, Dolores jednak usilnie broni się przed oskarżeniami, a tym samym zaczyna snuć opowieść, która ujawnia inne, odległego morderstwo sprzed wielu lat. Zdarzenie, o którym – pomimo upływu dwóch dekad – nikt z Little Tall nie zapomniał.

„KOTY KURZU SĄ WSZĘDZIE!”

Dolores Claiborne to powieść wielowymiarowa. King z nadzwyczajną szczerością opisuje ludzką psychikę i mechanizmy, które popychają człowieka do działania. Czytelnik ma do czynienia nie tylko z nadzwyczaj szczegółowym opisem umysłowości kobiety, która stara się uchronić bliskich przed zbliżającym się niebezpieczeństwem, ale również mentalność osoby w podeszłym wieku, która swoją bezradność próbuje przekuć na nieżyczliwość, uprzykrzając życie wszystkim dookoła. Powieść ta stanowi również swego rodzaju studium ludzkich lęków, które wychodzą na jaw w momentach największej człowieczej nieporadności, a często są jedynie nieujarzmionymi i bezpodstawnymi imaginacjami – jak koty kurzu, które zdają się być odchodami duchów lub niewidzialne druty wychodzące ze ścian.

„Wszystko, co robiłam, robiłam z miłości”.

Autor Dolores Claiborne – Stephen King – to pisarz, którego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Zadebiutował powieścią Carrie i od tej pory stał się jednym z najpopularniejszych pisarzy na świecie. Dolores Claiborne to dwudziesta trzecia z kolei powieść Kinga, która do dziś uważana jest za błyskotliwą analizę charakteru i ciemnych stron kobiecej psychiki. I o ile motywy działań bohaterów są ukazane z precyzyjną dokładnością, sam język książki momentami odrzuca. Szczerość lektury czyni ją autentyczną, ale kumulacja wulgaryzmów, jakie czytelnik zastaje po przeczytaniu kilku pierwszych stron, jest wprost przytłaczająca. Niekiedy można odnieść wrażenie, że autor bada grunt, sprawdza, jak daleko może się posunąć, zanim wzbudzi obrzydzenie i konsternację.

Z pewnością to ciekawa pozycja o nietypowym zarysie fabularnym i oryginalnym sposobie ujęcia, jednak forma powieści jest na tyle światoburcza, iż odradzałabym ją osobom o słabych nerwach i dużej wrażliwości na słowo.

[Adres usunięty]