Dolina Mulberry. Romans w Riverbend. Tom 2

„Dolina Mulberry” opowiada historię Avery i Wesa.

Avery jest młodą lekarką pracującą w małej miejscowości. Ze względu na fakt, iż jest jedynym lekarzem w okolicy, nie ma czasu na odpoczynek. Od dłuższego czasu próbuje znaleźć specjalistę, który odciążyłby ją z nadmiaru pracy. Avery ma jednak ograniczony budżet, a miejsce, które chce zaoferować potencjalnemu lekarzowi jako zakwaterowanie jest w opłakanym stanie.

Pewnego wieczoru, Avery pod drzwiami swojej kliniki znajduje wyczerpanego i chorego mężczyznę - Wesa. Był on w trakcie pokonywania szlaku, aby uczcić pamięć przyjaciela, który zginął tragicznie. Dziewczyna otacza go opieką i pilnuje, aby powrócił do zdrowia.

Wes chce się odwdzięczyć za pomoc, dlatego oferuje, że wyremontuje domek dla nowego lekarza. Między Avery i Wesem rodzi się nić sympatii, a może nawet czegoś więcej…

Z pewnością nie jest słodki romans. Zarówno Avery jak i Wes mają swoje postanowienia i zobowiązania. Czy uda im się pokonać przeciwności losu?

Historia bohaterów naprawdę wciąga. Czyta się ją szybko i przyjemnie. Autorka zapewnia czytelnikowi momenty śmiechu, wzruszeń i zadumy. Jeśli lubicie romanse z ciekawą i nieszablonową fabułą, to zdecydowanie powinniście zwrócić uwagę na ten tytuł.

Ja na pewno jeszcze sięgnę po książki Denise Hunter i z wielką niecierpliwością czekam na kolejny tom tej serii! 🥰

„Dolina Mulberry” to drugi tom cyklu Romans w Riverbend autorstwa Denise Hunter, muszę przyznać, że kiedy się o nim dowiedziałam, nie mogłam się doczekać, kiedy będę mogła poznać kolejnych bohaterów. Autorka przyzwyczaiła mnie do tego, że tworzy życiowe historie, a ich bohaterowie są zwyczajnymi ludźmi, którzy mierzą się z różnymi problemami. Miłość bywa nieprzewidywalna, pojawia się zazwyczaj tam, gdzie nikt jej nie chce, nie myśli o niej, ani się nie spodziewa. Zazwyczaj bywa tak, że niesie za sobą szereg zmian, na które nie jest się gotowym, ale czy można ją odrzucić i do końca zastanawiać się, co by było gdyby…?

Główną bohaterką książki autorstwa Denise Hunter pod tytułem „Dolina Mulberry” jest Avery Robinson, pragnęła zostać lekarką, wzięła to sobie za cel, chciała pomagać ludziom. Kiedy jej matka zmarła na raka, chciała zrobić wszystko, żeby móc chronić w jakiś sposób ludzi, których kocha. Będąc świadomą tego, że może sama kiedyś zachorować odrzuca szansę na inne, być może szczęśliwe życie. Tak oto stała się pracoholiczką, a także jedyną lekarką w Riverbend. Ma ręce pełne roboty i serce, które nie jest w stanie odmówić komukolwiek pomocy. Chciała znaleźć pomoc, aby nieco siebie odciążyć, jednak ciągle brakowało jej czasu. Wes Garrett wędruje Szlakiem Appalachów, ten sposób oddaje hołd człowiekowi, który niegdyś wiele dla niego zrobił, uratował mu życie. Jest człowiekiem honorowym, zajmuje się budowlanką. W trakcie wędrówki dopada go choroba, ostatkiem sił dociera do Riverbend prawie do samej klinki. Tam poznaje Avery lekarkę, która mu pomogła i postawiła na nogi. Ma wobec niej dług, postanawia wykorzystać swoje umiejętności i wyremontować jej domek, jednak ma pewne zobowiązania, jest człowiekiem, który dotrzymuje obietnic, nawet jeśli jego serce pragnie inaczej. Czy Avery zawładnie sercem mężczyzny? Czy zrozumie, że jej życie także jest istotne?

„Dolina Mulberry” jest powieścią obyczajową autorstwa Denise Hunter. To jedna z tych książek, po których następuje lekka zaduma nad poznanymi wartościami, emocjami, przyjaźnią i lojalnością zawartymi w tej historii. Relacje, na które stawia zawsze są autentyczne, mogące się wydarzyć w prawdziwym życiu. To opowieść o miłości, o dwóch zranionych duszach, które niosą na swoich barkach brzemię, poczucie winy i chęć odpłacenia się czymś dobrym, jakby spłacenia długu, który ciążył na sercu. Moje myśli podczas pisana recenzji cały czas uciekają w stronę małego miasteczka i ludzi, którzy w nim mieszkają. „Dolina Mulberry” jest dojrzałą powieścią, która wywołała na mej twarzy uśmiech. W książce znajdziecie dużo ciepła, nauki, że nikt z problemami nie powinien zostać sam. Bohaterowie mają wiele determinacji, można im tego pozazdrościć, uwielbiam książki Denise Hunter i mam nadzieję, że będę miała okazję jeszcze nie raz przeczytać jej książkę.

Avery Robinson jest 30latką. Ma tytuł doktorski, doskonale prosperującą klinikę w malowniczym Riverbend, kochającą rodzinę, wspaniałych braci, tatę, macochę. Dobre życie.

Ma też świadomość, że istnieje 50% szansy na to, że cierpi na chorobę, która odebrała jej mamę i była przyczyną odejścia w młodym wieku babci. Avery rezygnuje więc z posiadania potomstwa. Stara się żyć i korzystać z tego co oferuje jej los.

Wes Garrett, by uczcić pamięć przyjaciela, który poświęcił dla niego życie, pokonuje szlak w Appalachach. Choroba krzyżuje mu plany, ma wysoką temperaturę, jest odwodniony, ale na całe szczęście udaje mu się dotrzeć na schody kliniki tamtejszej lekarki.

Mężczyzny nie stać na to, by zapłacić za profesjonalną opiekę medyczną, a nie chce odejść bez uregulowania należności, więc razem z Avery znajdują rozwiązanie: on wyremontuje domek, który będzie mieszkaniem i kartą przetargową podczas zatrudniania nowego lekarza, niezbędnego do rozwoju przychodni.

Od pierwszych wspólnie spędzonych chwil chemii między bohaterami nie można zaprzeczyć. Oboje czują, że ich życie wkracza na właściwe tory, ale czy los będzie dla nich łaskawy? Czy pokonają przeciwności? Przecież Wes musi ukończyć szlak, a na jego końcu czeka pewna kobieta. A Avery? Czy jest wystarczająco silna, by przezwyciężyć strach przed wykonaniem badania, przed niekoniecznie dobrym wynikiem?

Uwielbiam książki, których akcja dzieje się w klimatycznych, małych miejscowościach, gdzie czas zwalnia. Lubię, kiedy bohaterowie są "z krwi i kości", wykonują 'normalne' prace, a nie są po prostu bogaci a ich życie polega na imprezach i zakupach. Chce czuć, że są koło mnie, że mają problemy jak ja. Z mieszkańcami "Doliny Mulberry" polubiłam się już od pierwszych stron, a pióro Denise Hunter nie zawiodło mnie, wręcz przeciwnie: spowodowało, że mam kolejną autorkę, na której książki czekać będę

Avery prowadzi przychodnię w Riverband, niewielkim miasteczku tuż przy szlaku Appalachów, który turyści potrafią pokonywać przez wiele tygodni. W dniu swoich 30-stych urodzin pod drzwiami przychodni potyka się o mężczyznę. Wyczerpany, odwodniony i chory ledwo znajduje siły, by wejść do środka.

Wes chce ukończyć szlak ku pamięci swojego przyjaciela, któremu zawdzięcza życie. Landon zginął zamiast niego. Jest mu to winny, tak samo jak musi dotrzymać obietnicy, że zaopiekuje się jego siostrą Lillian. Czeka go przeprowadzka i poszukiwania pracy. Nie jest to łatwy czas, tym bardziej, że ma jeszcze trochę starych długów do spłacenia. Zdecydowanie nie stać go na leczenie u Avery.

Młoda pani doktor wpada na pomysł. Wes jest budowlańcem, a ona ma do remontu niewielki domek.

Nad nią ciąży groźba ciężkiej genetycznej choroby. On ma długi i zobowiązanie wobec innej kobiety ponad tysiąc kilometrów stąd. Ciężkie doświadczenia życiowe, nagromadzone emocje, strach lubią pokazywać się na światło dzienne przy obcych. Dlaczego łatwiej jest porozmawiać z kimś nieznajomym?

Choć żadne z nich nie szuka ani przygodnego romansu, ani tym bardziej związku, ciężko się rozstać, gdy brakuje już kolejnych wymówek, aby Wes został w Riverband. Czy pozwolą aby strach i zobowiązanie dyktowało im jak żyć?

Urokliwe Riverband aż zachęca, aby wyjechać na krótki urlop, a wykreowani bohaterowie pełni są empatii, ale skrywają też tajemnice. Choć mają już plany i pomysł na życie, ono zmusi ich, by zastanowili się nad wszystkim ponownie. Co z tego wyniknie?

To świetna powieść obyczajowa. Podobał mi się jej realizm i malowniczy klimat, a bohaterowie od początku zyskali moją sympatię. Nie brakuje tu emocji, ale jednocześnie bije z niej spokój. To idealna pozycja aby się zrelaksować, odpocząć i nieco wyciszyć (ale nie zanudzić). Polecam serdecznie.

Są rzeczy, których nie da się przewidzieć i do takich spraw na pewno należy nadejście miłości. Nie należy ona do najłatwiejszych uczuć, a często stając na naszej drodze komplikuje wiele, dawno skrupulatnie ułożonych, planów, lecz z całą pewnością warta jest uwagi. I nawet jeśli wymaga odrobiny zmian w kierunku, w którym podążamy, to jeśli jest prawdziwa i szczera, zdecydowanie jest tego warta.

Avery jest szalenie ambitną kobietą, która naprawdę wiele osiągnęła jeszcze przed trzydziestką. W Riverbend jest jedyną lekarką, a jej klinika jest oblegana za dnia i w nocy. Z tego też powodu, Avery nie do końca ma czas na to, by wypocząć. Na szczęście już jakiś czas temu podjęła decyzję o skupieniu się na życiu zawodowym – nie ma w planie zakładania rodziny z powodów, które wydają jej się słuszne. Ma ogromne serce, zawsze jest gotowa nieść pomoc i jest prawdziwym lekarzem z powołania. Nosi w sobie o wiele zbyt dużo poczucia winy, niż powinna, lecz właśnie przeszłość wpłynęła na wybór jej ścieżki kariery. I choć ma zamiar skupić się na poszukiwaniu kolejnego specjalisty dla Riverbend, który miałby ją odciążyć, niespodziewanie na ganku swojego domu znajduje kogoś zupełnie innego…

Wes to mężczyzna, którego życie nie oszczędzało. Ma awersję do posiadania długów, choć większość spłat, które musiał wykonać nie były jego winą. Jest świetnym fachowcem, jeśli chodzi o budowlankę i właśnie w tym zawodzie chce poszukiwać dla siebie zatrudnienia. Riverbend to dla niego tylko nieoczekiwany przystanek w wędrówce, którą odbywa ku pamięci swojego przyjaciela. Reszta życia czeka na niego w odległym Albany, a on sam ma ściśle określony plany na swoją przyszłość – także te związane z życiem prywatnym. Wes to człowiek czynu, niezwykle dumny, uczciwy i honorowy, ponadto nie rzuca swoich obietnic na wiatr. A jednak ta jedna obietnica, którą złożył będzie mu ciążyć na sercu…

„Dolina Mulberry” to kolejny tom serii „Romans w Riverbend”, jednak bez problemu można cieszyć się lekturą bez znajomości poprzedniego tomu. To wciągająca powieść obyczajowa, oczywiście z przewodnim motywem romansu, jednak dzięki bohaterom mierzącym się ze swoimi demonami, ma odpowiednią głębię i rozprawia o rzeczywistych rozterkach, zupełnie zwykłych ludzi. Zarówno Wes, jak i Avery, to postaci nad wyraz silne, dźwigające na swoich barkach niezasłużony bagaż, z jasno wyklarowaną przyszłością. Lecz w ich przypadku los daje im przysłowiowego pstryczka w nos i świetnie ukazuje, że niektórych spraw nie da się w życiu zaplanować. Ponadto, to powieść o mierzeniu się z własnymi słabościami, którym daje się wzlecieć na powierzchnię jedynie w mroku samotnej nocy. Dzięki postaciom pobocznym, cała fabuła książki to przykład pięknej rodzinnej, ale i przyjacielskiej więzi, lojalności oraz miłości osadzonych w barwnych realiach małego miasteczka. Natomiast romans tu nakreślony, choć osadzony w krótkich ramach czasowych, jest niezwykle realny i przekonujący, co potwierdzają liczne interakcje głównych bohaterów, okraszone delikatnością, namysłem, ale i mimowolnym rozwojem uczuć tak głębokich, że nie da się ich zignorować. To także walka serca z rozumem, obowiązku z chęcią poddania się uczuciom, cieni przeszłości z zaskakującą teraźniejszością. To lektura idealna dla fanów dobrej literatury obyczajowej, jaką może zafundować jedynie Denise Hunter.