Do zobaczenia w Marsylii

Czy można naprawdę iść przez życie, nie znając historii własnej rodziny, czy prędzej czy później przeszłość i tak upomni się o swoje miejsce? Od pierwszych stron i z każdym kolejnym rozdziałem coraz mocniej czułam, że nie jest to taka zwykła powieść obyczajowa. Wiktoria Emilia Regin zabrała mnie w podróż, która prowadzi nie tylko przez Olsztyn, słoneczną Marsylię i naznaczony bolesną historią Wołyń, ale przede wszystkim w głąb ludzkich emocji, rodzinnych sekretów i ran, które potrafią przechodzić z pokolenia na pokolenie. Poznajemy Joannę i Michalinę – kuzynki różniące się niemal wszystkim. Joanna jest zamknięta w sobie, ostrożna i pełna niewypowiedzianych lęków. Michalina natomiast nie boi się trudnych pytań i za wszelką cenę chce odkryć prawdę. To właśnie ich kontrast sprawia, że wspólna podróż staje się tak autentyczna. Śmierć babci Wandy, cenionej tarocistki, pozostawia po sobie coś więcej niż pustkę. Został tajemniczy list i wskazówki prowadzące aż do Marsylii. A tam czeka historia, która przez lata pozostawała ukryta w cieniu milczenia. Ogromne wrażenie zrobił na mnie sposób, w jaki autorka połączyła współczesność z dramatycznymi wydarzeniami sprzed lat. Losy Eugénie, młodej Francuzki zakochanej w polskim malarzu, okazały się pełne namiętności, bólu, zazdrości i decyzji, których konsekwencje odcisnęły piętno na kolejnych pokoleniach. Czy miłość naprawdę potrafi stać się początkiem tragedii? Zafascynował mnie motyw tarota. Nie jest tutaj tanią sensacją ani próbą przewidywania przyszłości. Staje się symbolem refleksji, lustrem pokazującym emocje, których bohaterowie przez lata nie potrafili nazwać. Ten motyw nadaje całej historii subtelny, lekko tajemniczy klimat. W książce tej znalazłam wzruszenie, napięcie, niepokój, ciekawość i ogromną potrzebę poznania odpowiedzi na mnożące się pytania. Autorka stopniowo odkrywa kolejne elementy tej rodzinnej układanki, dzięki czemu trudno choć na chwilę oderwać się od książki. Duży plus za atmosferę budowaną przez zmieniające się miejsca akcji, od spokojnego Olsztyna, przez pełną uroku Marsylię, aż po Wołyń, którego historia nadaje tej opowieści wyjątkowej siły i głębi. To, co poruszyło mnie najmocniej, to pokazanie, jak ogromny wpływ na nasze życie mogą mieć wydarzenia, o których często nie mamy nawet pojęcia. Ta historia przypomina, że przemilczane sekrety nie znikają, lecz cierpliwie czekają, aż ktoś odważy się je odkryć. Jednocześnie jest to piękna opowieść o kobiecej sile, przyjaźni, wybaczaniu i poszukiwaniu własnego miejsca, nawet jeśli droga do niego prowadzi przez ból. „Do zobaczenia w Marsylii” to powieść, która zachwyca emocjami, zmusza do refleksji i zostawia w sercu ślad czyniąc je bardziej wrażliwe. Jeśli cenicie rodzinne sagi, tajemnice sprzed lat, wielowymiarowe bohaterki i historie, które pokazują, że przeszłość potrafi zmienić teraźniejszość, koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Jestem przekonana, że ta podróż Wam się spodoba.

Są takie książki, które od pierwszych stron intrygują tajemnicą, ale z czasem okazuje się, że największą wartością nie jest samo odkrycie sekretu, lecz emocjonalna podróż, jaką odbywamy razem z bohaterami. Taka właśnie jest powieść „Do zobaczenia w Marsylii” Wiktorii Emilii Regin. To poruszająca historia o rodzinnych tajemnicach, kobietach dźwigających ciężar przeszłości i poszukiwaniu odpowiedzi, które potrafią odmienić całe życie.

Akcja rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych i w kilku wyjątkowych miejscach. Współczesne wydarzenia prowadzą czytelnika z Olsztyna aż do pełnej uroku Marsylii, gdzie ukryta została tajemnica sprzed wielu lat. Równolegle poznajemy losy Eugénie – młodej Francuzki, której historia przenosi nas również na Wołyń i do dramatycznych wydarzeń z przeszłości. Autorka bardzo sprawnie przeplata oba wątki, dzięki czemu z każdą stroną coraz bardziej chciałam odkryć, jak połączą się losy wszystkich bohaterów.

Największym atutem tej powieści są właśnie bohaterki. Joanna i Michalina różnią się od siebie niemal wszystkim – temperamentem, sposobem patrzenia na świat i podejmowania decyzji. Dzięki temu ich wspólna podróż jest nie tylko próbą rozwiązania rodzinnej zagadki, ale również drogą do lepszego poznania samych siebie. Z kolei historia Eugénie wnosi do powieści wiele emocji i pokazuje, jak ogromny wpływ na kolejne pokolenia mogą mieć decyzje podjęte wiele lat wcześniej. Każda z kobiet jest autentyczna, pełna słabości i wewnętrznych rozterek, dlatego łatwo im kibicować i przeżywać ich historie.

To książka, która nie opiera się na dynamicznych zwrotach akcji. Zamiast tego autorka stawia na atmosferę, emocje i stopniowe odkrywanie tajemnic. Bardzo mi się to podobało. Czułam ciekawość, ale jednocześnie miałam ochotę zatrzymać się przy wielu fragmentach i po prostu pobyć z bohaterkami. Nie zabrakło wzruszeń, refleksji i chwil, które skłaniały do zastanowienia się nad tym, jak często przeszłość wpływa na nasze życie, nawet jeśli nie jesteśmy tego świadomi.

Ogromnym plusem jest również styl Wiktorii Emilii Regin. Pisze lekko, obrazowo i z dużą wrażliwością. Opisy Marsylii pozwalają niemal poczuć ciepłe, śródziemnomorskie powietrze, a emocje bohaterów są przedstawione w sposób naturalny i niewymuszony. Nie ma tu przesady ani sztucznego dramatyzmu – wszystko rozwija się spokojnie, we własnym rytmie, dzięki czemu historia wydaje się bardzo autentyczna.

Choć motyw tarota pojawia się w książce dość wyraźnie, nie dominuje całej fabuły. Jest raczej symbolem poszukiwania odpowiedzi i próbą zrozumienia tego, co już się wydarzyło, niż elementem nadającym historii mistyczny charakter. To ciekawy dodatek, który dobrze współgra z klimatem całej opowieści.

„Do zobaczenia w Marsylii” trudno zamknąć w jednym gatunku. To przede wszystkim powieść obyczajowa z wyraźnym wątkiem rodzinnym, historycznym i odrobiną tajemnicy. Myślę, że szczególnie przypadnie do gustu osobom, które lubią historie o sekretach przekazywanych z pokolenia na pokolenie, silnych kobiecych bohaterkach i emocjonalnych podróżach. Jeśli ktoś oczekuje bardzo szybkiej akcji lub sensacyjnych zwrotów wydarzeń na każdej stronie, może odczuć pewien niedosyt. Ta książka zachwyca przede wszystkim klimatem i emocjami.

Po zamknięciu ostatniej strony miałam poczucie, że przeczytałam historię, która na długo pozostanie w mojej pamięci. To opowieść o miłości, przyjaźni, rodzinnych więzach i odwadze, by zmierzyć się z prawdą, nawet jeśli nie zawsze jest łatwa. Jeśli lubicie nastrojowe powieści obyczajowe z tajemnicą w tle i bohaterami, których losy naprawdę angażują, zdecydowanie polecam sięgnąć po „Do zobaczenia w Marsylii”.

🃏 Joanna - przebojowa, pełna nieposkromionego charakteru kobieta, która od wielu lat nie może znaleźć miłości. Mówi szybko, głośno, a przebywając z nią ma się wrażenie, że wszędzie jej pełno. Mieszka ze swoją babcią, ponad 90-letnią Wandą.

🃏 Michalina - cicha, spokojna, nieśmiała, niepewna, zagubiona. Wróciła do swoich rodzinny stron po dłuższej nieobecności i ciągle szuka samej siebie. Po przyjeździe odwiedza swoją kuzynkę Joannę i ciocię Wandę.

🃏 Wanda - staruszka, która swego czasu robiła furorę w świecie wróżbiarstwa: była słynną tarocistką. Niestety, poznajemy ją w przeddzień śmierci (o której oczywiście wiedziała).

🃏 Sędziwa dama zostawia dziewczynom stary zeszyt ze spisaną historią swego życia. W liście pożegnalnym prosi, aby przeczytały go razem i podjęły pewne działania oraz żeby były dla siebie wsparciem.

🃏 Czy dziewczyny, które są od siebie tak różne, dadzą radę współpracować?

🃏 Dlaczego historia zawarta w zeszycie zaczyna się od wspomnień nieznanej im Eugenie?

🃏 Dlaczego Joanna i Michalina muszą odbyć podróż do Marsylii?

🃏 Mamy tutaj do czynienia z bardzo dobrze skonstruowaną powieścią obyczajową z delikatnymi wątkami nadprzyrodzonymi. Karty tarota, Marsylia, wspomnienia, mocne kobiece postaci, śmierć, podróż - to wokół tych motywów oscyluje całość. Autorka bardzo zgrabnie ubrała w słowa historię, którą tworzą dwie bohaterki różne od siebie jak ogień i woda.

🃏 Podobało mi się również to, że śmierć babci nie przyniosła tylko smutku i przygnębienia - mądrość i zapobiegawczość starszej kobiety uchroniła młodsze pokolenie od łez i histerii.

Polecam Wam tę książkę z całego serca ❤️

„Do zobaczenia w Marsylii” autorstwa Wiktorii Emilii Regin to poruszająca powieść obyczajowa, która łączy w sobie rodzinne tajemnice, historię oraz wzruszające losy bohaterów. Jest to książka pełna emocji, pokazująca, jak wydarzenia z przeszłości mogą wpływać na życie kolejnych pokoleń. Fabuła opowiada o Joannie i Michalinie, które po śmierci swojej babci Wandy wyruszają do Marsylii, aby odkryć sekrety ukrywane przez rodzinę od wielu lat. Podczas tej podróży poznają historię Eugénie – młodej Francuzki, której życie naznaczyły wojna, miłość i bolesne doświadczenia. Stopniowo odkrywane tajemnice sprawiają, że czytelnik z zainteresowaniem śledzi rozwój wydarzeń aż do samego końca. Na szczególne uznanie zasługuje sposób, w jaki autorka buduje napięcie i przedstawia emocje bohaterów. Postacie są wiarygodne, a ich przeżycia skłaniają do refleksji nad znaczeniem rodziny, przebaczenia i pamięci o przeszłości. Przeplatanie wydarzeń z różnych okresów sprawia, że historia jest ciekawa i nieprzewidywalna. Styl Wiktorii Emilii Regin jest lekki i obrazowy, dzięki czemu książkę czyta się z dużą przyjemnością. Opisy Marsylii oraz wydarzeń historycznych tworzą wyjątkowy klimat i pozwalają czytelnikowi lepiej wyobrazić sobie miejsca oraz sytuacje przedstawione w powieści. Uważam, że „Do zobaczenia w Marsylii” to wartościowa i wzruszająca książka, która na długo pozostaje w pamięci. Polecam ją wszystkim miłośnikom powieści obyczajowych z elementami historii i rodzinnych sekretów. To lektura, która dostarcza wielu emocji i skłania do zastanowienia się nad tym, jak ważna jest znajomość własnych korzeni.

Są takie książki, które otulają nas swoim ciepłem i sprawiają, że ich lektura jest czystą przyjemnością, a jednocześnie ta sama książka sprawia, że czas jakby zwalnia i z błogą rozkoszą możemy się delektować daną historią.

✨ Powieści skupia się losach Michaliny i Joanny. To kuzynki, które różni niemal wszystko, począwszy od cech charakteru. Joanna jest zamknięta w sobie, ostrożna i nosi w sercu wiele niewypowiedzianych emocji. Michalina natomiast działa impulsywnie, jest pewna siebie i nie boi się podejmować ryzyka. Śmierć ich babci Wandy, znanej tarocistki, staje się początkiem niezwykłej podróży. Pozostawiony przez nią list oraz seria zagadkowych wskazówek prowadzą bohaterki aż do Marsylii, gdzie stopniowo odkrywają historię, która przez lata pozostawała skrzętnie ukryta.✨

Nie chce szczegółowo zdradzać wam fabuły, bowiem uważam, że lepiej odkryć ją samemu. I nie zdziwi was fakt, że jestem absolutnie zaskoczona tym, jak bardzo ta historia przypadła mi do gustu i jak łatwo było mi się w niej zatracić. Nie miałam najmniejszego problemu z tym, aby w drobny choć sposób zżyć się z bohaterami czy poczuć wzruszenie w związku z ich łamiącą serce historią. Bardzo szybko zatraciłam się w tej opowieści, pochłaniałam rozdziały w ekspresowym tempie, czując oczywiście cudowną, leczniczą magię literatury i klimat słonecznej Marsylii.

Autorka z niezwykłą lekkością zestawia piękno południowej Francji z ciężarem rodzinnych tajemnic. Słoneczne uliczki, nadmorskie krajobrazy i śródziemnomorski klimat kontrastują z emocjami bohaterów.

Bardzo spodobało mi się wykorzystanie motywu tarota. Obawiałam się, że będzie on prowadził fabułę w stronę fantastyki, tymczasem karty pełnią tutaj przede wszystkim rolę symbolu. Są impulsem do odkrywania tego, co przez lata pozostawało przemilczane, pomagają bohaterkom spojrzeć w przeszłość i lepiej zrozumieć własną rodzinę.

„Do zobaczenia w Marsylii” to pełna emocji powieść o rodzinnych sekretach, poszukiwaniu własnych korzeni i przeszłości, która mimo upływu lat wciąż wpływa na życie kolejnych pokoleń. Ta historia uświadamia, że przeszłości nie da się zmienić, ale można ją zrozumieć i dzięki temu łatwiej jest spojrzeć w przyszłość. 💛