Diabeł tylko się uśmiechnął. Uwikłana. Tom 1

Diabeł tylko się uśmiechnął” to debiut literacki Sylwii Brataniec, a zarazem pierwszy tom serii „Uwikłana”. Gatunkowo wydaje się, że jest to coś pomiędzy kryminałem a powieścią sensacyjną. Niestety jednak niespecjalnie dobrą – ja nie dałam rady jej przeczytać, porzuciłam ją po stu stronach. Szkoda nerwów i czasu na książki, które nam się nie podobają, a ta moim zdaniem była naprawdę słaba. Stylistycznie coś się nie zgrywało, zdania wydawały się jakieś kulawe, nierytmiczne, a i niespecjalnie poprawna interpunkcja od czasu do czasu zakłócała lekturę. Zły odbiór wynika też pewnie z całkowitego braku uzasadnienia psychologicznego postaci, przez co miałam wrażenie, że co chwilę dzieje się tu coś dla mnie niezrozumiałego. Do tego od koniec każdego rozdziału zamieszczony jest fragment z wydarzeń sprzed 15 lat z sierocińca, które przedstawione są punktu widzenia 11latki, która jednak posługuje się całkowicie dorosłym językiem. Podsumowując nic mi tu do siebie nie pasowało, nie tworzyło spójnej całości, książkę czytało się źle, a fabuła kompletnie mnie nie zaciekawiła. No cóż, są książki bardzo dobre, muszą więc też być ich przeciwieństwa.

"Diabeł tylko się uśmiechnął" to pierwszy tom nowej trylogii kryminalnej z cyklu Uwikłani, autorstwa Sylwii Brataniec.

Anna to młoda emigrantka z Polski z bogatą przeszłością, która ucieka przed swoim oprawcą i z tego właśnie powodu nie może nigdzie na dłużej zagrzać miejsca, a na dodatek popada w długi. Jej główną bronią jest częsta zmiana tożsamości i właśnie tak trafia do hotelu, gdzie pracuje jako kelnerka. Chwilowy azyl kończy się w momencie, gdy w pobliżu hotelu ginie kluczowy świadek w sprawie dotyczącej handlu bronią, a ona sama staje się przypadkowym alibi mężczyzny, który jest głównym podejrzanym w zabójstwie nieszczęsnego świadka. Tym właśnie sposobem Anna mimowolnie zwraca na siebie uwagę niepożądanych ludzi, co wywoła lawinę kłopotów...

"Diabeł tylko się uśmiechnął" to dobrze skonstruowany kryminał, w którym tajemnica goni tajemnice. Fabuła wielowątkowa, chwilami zawiła, w której możemy znaleźć odrobinę mrocznego klimatu. Przy czym mamy precyzyjnie budowane napięcie i kolejne sekrety wiszące w powietrzu. W sumie cała ta historia opiera się na rodzinnej tragedii, a raczej mordzie sprzed lat... co dało początek tego, jak potoczyły się losy bohaterów, ale więcej nie zdradzam. Doszukując się minusów to momentami irytowała mnie Anna swoim zachowaniem, uparta i nie dała sobie w pierwszej chwili nic wytłumaczyć, więc gratuluję Rickowi cierpliwości. Na resztę przymykam oko. Może to głupio zabrzmi, ale wyczuwałam w tej książce taki "zagraniczny powiew" klimat(?), który znajduję najczęściej tylko u obcojęzycznych autorów, więc to poniekąd coś nowego. Samą książkę czyta się niezwykle szybko, ale to chyba spowodowane jest tym, że naprawdę wciąga i żałuję, że tak długo czekała u mnie w kolejce, bo zasługuje na większą uwagę. Jednym słowem to naprawdę dobry kryminał. Nie pozostało mi już nic innego, jak poczekać na kontynuację, czyli na "Pułapkę diabła", która będzie mieć swoją premierę 2 czerwca. A Was zapraszam do sięgnięcia po pierwszą część, bo naprawdę warto dać jej szansę.✌

Nawet nie wiedziałam, że potrzebuję właśnie takiego kopa, dopóki go nie otrzymałam.

Pomyślałby ktoś, że zwykłe, zupełnie przypadkowe spotkanie szarej kelnereczki z jednym z właścicieli hotelu doprowadzi do tak genialnie poprowadzonej i świetnie napisanej historii wypełnionej mnóstwem tajemnic, zawirowań i jednego wielkiego szoku dla czytelnika.

To jest właśnie świat mafii, jakiego mi brakowało i którego tak uparcie szukałam. Mnogość wątków oraz liczba bohaterów mogą przerażać, sama miałam problem ( możliwe, że nadal go mam) z ogarnięciem wszystkich imion czy ksywek. Jednak ostatecznie uważam, że ta liczba to bardzo dobre posunięcie.

Oczywiście, za sprawą sukcesu tak znakomicie poprowadzonej narracji stoi dobrze przemyślana historia, która ewidentnie została rozłożona na czynniki pierwsze przez autorkę oraz lekki i przyjemny styl pisania. Genialny debiut!

Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, każdy ze swoim charakterem, którego nie tracą do ostatniej strony (co nie zawsze się udaje autorom).

Jednak to, co najbardziej mnie urzekło i z całą pewnością zapamiętam na długo, to niesamowicie dobrze i realistycznie opisany świat, w którym dzieje się akcja. Nie wiem, jak wielu z Was zwraca na to uwagę, dla mnie możliwość “wczucia się” w książkę, to oprócz bohaterów także rzeczywistość w jakiej żyją. Pierwsza myśl, która przyszła mi do głowy w trakcie czytania książki to serial Peaky Blinders i tamtejszy gangsterski klimat. Oczywiście to tylko luźne skojarzenie nijak wpływające na ocenę.

Czy znajdę jakieś minusy? Jasne, takowe zawsze są, ale tutaj naprawdę nie chcę się czepiać szczegółów typu “niektóre wątki były nudne”, gdyż w większym lub mniejszym stopniu pchały nam fabułę do przodu i możliwe, że miały być dla czytelnika momentem oddechu, bo tę książkę należy czytać w skupieniu, inaczej nie odnajdziecie się w niej i szybko stracicie zapał.

Sceny seksu, zabójstw, porachunków mafijnych, porwań i śledztwa... - nie przyczepię się do niczego, bo ja czytając już widziałam ten trzymający w napięciu film (o ile zabrałby się za niego dobry reżyser :P )

Z tego co widzę na profilu autorki, prace nad drugim tomem trwają i ze stosu zapisków mogę powiedzieć, że jestem spokojna. Nie czuję, by ”spartoliła” tak świetny debiut, wręcz przeciwnie druga część pewnie rozwali mi mózg, ale o to chodzi i to kocham najbardziej - zaskoczenie i pozostawienie rycin w pamięci.

Jeśli jeszcze się wahasz sięgnij, naprawdę gorąco polecam, ale ostrzegam bez zaangażowania szarych komórek nie docenisz tego diabła. ;)

A diabeł tutaj jest prawdziwym diabłem, mistrzem manipulacji, bacznym obserwatorem, bezwzględnym zabójcą - skurczybykiem z rogami i….posiadaczem obsesji na punkcie czystości języka, czyżby ideał? ;)

(bookstagram: wswiecieslow)

Sylwia Brataniec ma talent i to nie ulega dyskusji. Jej książka jest intrygująca, zawiła i pełna niedopowiedzeń, które otrzymują swoje wyjaśnienie w zaskakującym finale. Sięgając po jej książkę nie spodziewałam się, że będzie to aż tak dobra przygoda, ale teraz jedynie pozostaje mi czekać na kontynuację i w między czasie rozgryzać w głowie wszystko to co wydarzyło się do tej pory, a wierzcie mi, było tego mnóstwo!

Wielkim plusem dla "Diabeł tylko się uśmiechnął" jest konstrukcja. Od samego początku napięcie nie daje nam spokoju a ciężki, duszący klimat owija się wokół nas jak boa dusiciel. Jest więc przytulnie, ale niebezpiecznie. A ja takie kryminały wręcz uwielbiam! Ze strony na stronę akcja nabierała rozpędu, bohaterowie wciąż wydawali się po brzegi wypełnieni sekretami a ja, pośrodku tego wszystkiego, miałam nadzieję, że ta lektura szybko się nie skończy.

Anna Rodan, emigrantka z Polski, nie ma łatwo. Z nielegalnym długiem na karku zostaje sama, ponieważ traci pracę w Paradise Hotel a właściciel mieszkania, które zajmuje, bez konkretnej przyczyny wyrzuca ją z windy. Cóż, takie rzeczy się zdarzają, prawda? Jednak z czasem w snach Anny pojawia się mężczyzna, który okrutnie ją potraktował i nie odgrywa roli zwykłego człowieka a jak na złość w budynku obok hotelu ginie mężczyzna. Jak połączyć te dwie sprawy? I czy nie lepiej trzymać się od nich z daleka?

Na początku fabuła może wydawać się banalna, nieciekawa czy mało wciągająca. Jednak to tylko pozory. Sylwia Brataniec wie jak wodzić czytelnika za nos, w jej książce ani przez moment nie pojawiają się nudne elementy a za to silna kreacja bohaterów dająca do myślenia kto tak naprawdę jest kim oraz sam pościg za tajemniczym mordercą. Sekretów i niedomówień końca nie widać z Anną na czele, która ma wiele do powiedzenia, ale nie ma ochoty ujawniać swoich problemów. To silna postać choć na pierwszy rzut oka trochę wycofana, ale nic dziwnego - w życiu nie miała łatwo. Polubiłam ją jednak ogromne i cieszę się, że to z nią mogłam poznać całą historię. Choć nie zazdroszczę jej tego co ją spotkało.

"Diabeł tylko się uśmiechnął" to strzał w dziesiątkę dla fanów powieści kryminalnych z elementami grozy w samym klimacie. Świetnie bawiłam się podczas czytania i nie mogę wyjść z wrażenia jak dobrze to wszystko zostało napisane. Chociaż Sylwia Brataniec debiutuje w roli pisarki to wcale tego nie widać - całość jest logiczna, sensowna i piekielnie wciągająca.

Co to był za kryminał, a tym bardziej debiut 😱. Zaczął się strasznym opisem prawie jak z horroru, a potem rozpoczęło się śledztwo. W hotelu zostaje zabity koronny świadek. W hotelu obok pracuje Anna - imigrantka z Polski, która ukrywa przed światem okropną przeszłość. Strach towarzyszy jej na każdym kroku. Wie, że ta zbrodnia nie jest przypadkowa. Czeka aż prześladowca po nią przyjdzie i czuje, że jest coraz bliżej.

Powiem wam, a raczej napiszę, że po prostu szok. To co się wydarzyło w tej książce, przekroczyło moje najśmielsze oczekiwania. Był moment, kiedy działo się tak dużo, że się zgubiłam 😂😂 ale niedługo potem wszystko wróciło na właściwe tory. Wątek Anny i jej przeszłości był tak ciekawy, że podrozdziały kończyłam w momencie przeskoku na śledztwo, niezależnie od tego ile miały stron. Dwutorowa akcja rozpędza się do takiego stopnia, że czytelnik nie ma czasu na nudę i zbędne myślenie. Chciałam tylko wiedzieć co będzie dalej i dalej. Ale zakończenie 🙈 - nie wiem, jak teraz mam po nim spać w oczekiwaniu na kolejną część. Genialny kryminał połączony z romansem. W życiu nie uwierzycie, że to debiut. Polecam wam gorąco. Pierwsza książka autorki i już jest na mojej top liście zaraz po panu Piotrowskim. Musicie to przeczytać.

Ps podkreślam - musicie to przeczytać!! 😂

„Diabeł tylko się uśmiechnął” to dzisiejsza premiera od @wydawnictwoniezwykle , a zarazem pierwsza część trylogii kryminalnej autorstwa @[Adres usunięty] . To jedna z tych lektur, które porywają czytelnika od pierwszych stron, o czym możecie się przekonać czytając początkowe rozdziały w wyróżnionej relacji na moim profilu. Historia rozpoczyna się bardzo intrygująco, bowiem poznajemy małą dziewczynkę, przetrzymywaną w piwnicy budynku sierocińca. Z kolei z drugiej strony mamy okazję śledzić postępy prowadzonego śledztwa dotyczącego śmierci kluczowego świadka w sprawie związanej z handlem bronią, a także bliżej poznać główną bohaterkę tej historii, która tylko na pozór prowadzi normalne życie.

Uwielbiam, gdy w książkach akcja toczy się dwutorowo i tutaj to otrzymałam. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością, w dodatku tą mroczną i straszną. Od samego początku próbowałam połączyć te dwa światy i złożyć z nich jakąś logiczną całość, ale nie było mi to dane. Autorka umiejętnie manipuluje czytelnikiem, by w finalnej części #książki mocno zaskoczyć. Jestem bardzo ciekawa dalszych losów głównych bohaterów. Mam nadzieję, że na kontynuację serii nie będziemy musieli długo czekać.

W mojej ocenie #diabełtylkosięuśmiechnął to gatunkowy miszmasz. Obok dobrze skonstruowanej zagadki kryminalnej otrzymacie również niemałą dawkę sensacji i domieszkę romansu w dość pikantnej odsłonie. Zwrotów akcji również nie zabraknie, podobnie jak zaskoczeń, bowiem do przewidywalnych tej historii zaliczyć nie można. Autorka potrafi budować otoczkę tajemniczości wokół opowiadanej historii i dawkować napięcie. Choć fabuła książki jest dość zagmatwana, to nie sposób się w niej pogubić. Na uznanie zasługuje również kreacja głównych bohaterów, którym wyrazistości nie sposób odmówić. Pozostaje mi tylko pogratulować autorce tak udanego debiutu.

⬇️Opinia⬇️ "Diabeł tylko się uśmiechnął" @[Adres usunięty]

.

Zdecydowanie tego mi było trzeba. Akcja i emocje, to lubię, napięcie od początku do końca. Wiadomych tyle co nic, w tej książce niczego i nikogo nie jesteś pewien, nikomu nie możesz ufać. Bardzo dużo postaci, bardzo dużo wątków. Ta książka jest jak kostka Rubika, na początku jest chaos, ale z czasem każda sytuacja pięknie się klaruje i powoli wszystko łączy się w spójną całość. Były momenty kiedy nie ogarniałam sytuacji, żeby za chwile wszystko stało się jasne i czytelne. Oczywiście na końcu grzecznie i bez wulgaryzmów pytasz autorkę jak mogłaś tak to skończyć, a raczej urwać. Nadmienię jeszcze, że każdy rozdział kończy się wspomnieniem z dzieciństwa, wiec przy ostatnim rozdziale dyskretnie zbierasz szczękę z podłogi. Książka to debiut, bardzo dobry, styl lekki, od momentu kiedy wszystko zaczyna się łączyć wciąga bez reszty. Bohaterowie świetni, charaktery z piekła rodem, wątek kryminalny dobrze poprowadzony, nuta romansu podkręca atmosferę. W tej książce nie ma słodyczy jest za to ból, strach, śmierć, narkotyki, niebezpieczeństwo, śledztwo, broń. Są też ludzie którzy teoretycznie stoją po stronie prawa i jest ON Freaky - a ja zdecydowanie chcę go więcej. Czekam na ciebie w kolejnej części, chłopcze. Książkę oczywiście polecam. 

.

Anna Rodan ma dar pakowania się w kłopoty, kiedy dziewczyna myśli, że jest ok, znów wszystko zmienia się jak w kalejdoskopie, a ona musi uciekać. Anna jest kelnerką, ma dług który musi spłacić, nie może sobie pozwolić na utratę pracy. W hotelu obok ginie mężczyzna, a Anna jest w nieodpowiednim miejscu. Niestety na jej drodze staje Rick Freekrain. Gorzej być nie może, ale czy na pewno? Kim tak naprawdę jest Anna? Może to Aleksandra, Alicja, a może Amanda? Ciekawi? Zachęcam do lektury.

Hotel. Śmierć ważnego świadka, który miał pogrążyć najważniejszych przedstawicieli handlu bronią. Kelnerka Anna Rodan, emigrantka z Polski, która niekoniecznie jest osobą, za którą się podaje. Na dnie serca i umysłu ciąży jej mroczny sekret. Anna przypadkowo została uwikłana w … no właśnie…, w co? I czy na pewno przez przypadek i zbieg okoliczności?

Gangsterzy, policja, duże pieniądze, handel bronią, tajemnice. Wieczna ucieczka, zmiana tożsamości i rozwijanie sztuki kamuflażu, niedomówienia, dramat dzieciństwa, często nieudolne próby ochrony życia swojego i najbliższych przed niebezpieczeństwem, które do końca nie jest zdefiniowane. To skrót informacyjny o głównej bohaterce. Zagmatwany? Tak! Tak jak i cała fabuła.

Mam pewien dylemat z historią stworzoną przez Autorkę. Na początku ciężko było mi się wciągnąć w wykreowany przez nią świat, jednak ze strony na stronę nie tylko było coraz lepiej, co coraz mroczniej i bardziej ekscytująco. Nawarstwienie wątków i sekretów. Tajemnice mroczniejsze i głębsze niż toń jakiegokolwiek jeziora. Momentami miałam wrażenie, że utonę w tych śmiercionośnych sekretach, że uduszę się tajemnicami i brudem. Czasem gubiłam się w kalejdoskopie zdarzeń. Jednak w kolejnym rozdziale wszystkie klocki wskoczyły na swoje miejsce i wydarzenia ponownie nabrały sensu i spójności. Do czasu. Irytowała mnie Anna i to, że nie do końca wiedziałam, co jest grane. „A diabeł tylko się uśmiechnął”.

Akcję mogliśmy śledzić i ze strony Anny i ze strony agentów, którzy tropili nie tylko mordercę kluczowego świadka, ale także zmagali się z kretem w swoim gronie. Mocny, dopracowany i udany debiut. Zawiły i skomplikowany, ale wart przebrnięcia. Trochę wymieszane gatunki (kryminał, romans mafijny, sensacja), ale zaliczam to na in plus. Na kolejny tom będę czekała z niecierpliwością, mimo że nie obyło się bez zgrzytów. Czasem dłużyły mi się opisy relacji Anny z jednym z głównych bohaterów Rickiem, czasem miałam dość ciągłej zmiany scenerii i wiecznych ucieczek od własnego „ja” bohaterki. Fabuła momentami przegadana, ale niebanalne zakończenie wbiło w kanapę i znów świat obrócił się o 180 stopni.

Co będzie dalej? Jestem NieZwykle ciekawa, jak Autorka zdoła wybrnąć z kilku wątków w dalszych częściach „Uwikłanej”.

Za zapoznanie się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu NieZwykłe.

"On jednak marzył o trupie"

😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈

Kochani co to była za ksiazka.

Po przeczytaniu służącej nie spodziewałam się że kolejna książka po którą sięgnę okaże się idealna.

Ta książka sprawiła że nie śpię po nocach 😱 to co tu się wydarzyło,

To co tu autorka nam zafundowała,

To zbrodnia czekać tak długo teraz na Uwiklana #2

A przypominam że to był debiut 😱

Chciałabym takie dobre książki czytać ciągle.

Wiecie że ja lubię wiele emocji więc tutaj dostałam ich aż tyle że nie miałam czasu odetchnąć.

Uwielbiam pyskate pewnie siebie dziewczyny tutaj dostałam je aż dwie .

Diabelek okazał się być.. A to sami musicie się przekonać 😈

Styl pisania autorki wciąga od pierwszej strony pomimo że książka jest z tych grubszych czyta się ją jednym tchem ciągle chce się wiedzieć co dalej się wydarzy .

Tutaj nikomu nawet na moment nie można ufać.

Uwielbiam mafię i ta tematykę książkową.

I mogę wam szczerze powiedzieć że ta książka pomimo że kryminał pobija wszystkie poprzednie książki na głowy. Szczerze mogę powiedzieć że to jest najlepsza książka jaką w tym roku przeczytałam.

Porwania, porachunki, zemsta pożadanie , Strata przyjaźń, zauroczenie , pomoc, układy. Wszystko to znajdziemy w tej książce

Dla niektórych moim zdaniem może być problem tylko jeden . Wielu bohaterów których trzeba zapamiętać kto jest kim .

Ja osobiście z tym nie miałam problemu ale nie każdy lubi jak wiele postaci jest w jednej książce.

Ale gwarantuje wam każda postać wnosi wiele i jest ważna.

Najlepszy debiut książkowy jaki mieliście okazję czytać w tym miesiącu to….?

„Diabeł tylko się uśmiechnął” zaskoczył mnie na każdej płaszczyźnie. Do tej pory nie mogę wyjść z podziwu jak autorka wyprowadziła mnie w pewnym momencie w pole i doprowadziła do godzinnej bezsenności pomimo totalnego zmęczenia materiału! ;)

Anna to emigrantka z Polski, która pracuje w Hotelu Paradise. Dziewczyna jest tak mocno zadłużona, że nie może pozwolić sobie na utratę pracy. Gdy jej największy koszmar się spełnia, rozpoczyna się jej walka o przetrwanie. W międzyczasie w hotelu obok ginie mężczyzna i rozpoczyna się śledztwo, w którym jednym z podejrzanych jest były szef Anny - Dan. Sprawa robi się coraz bardziej zagmatwana, gdy brat szefa, Rick, zaczyna prześladować Annę… co wspólnego z całą tą sprawą ma dziewczyna? Czy demony z przeszłości i to przed czym cały czas ucieka, w końcu ją dopadnie?

„Diabeł tylko się uśmiechnął” to początek trylogii Uwikłana i wiecie co? Jeśli tak ma wyglądać każda część, to ja mogę przeczytać ich nawet i dziesięć. Już od pierwszych stron historia jest okropnie wciągająca. Pierwszy rozdział przyprawił mnie o ciarki na rękach – poważnie! Nie ma tu niepotrzebnego przedłużania, czy rozciągania wydarzeń. Owszem, trochę się gubiłam i nie do końca wiedziałam co z czym i dlaczego, ale po czasie wszystkie puzzle układanki wskakiwały na miejsce i wprawiały mnie w niemały szok. Akcja ani na chwilę nie zwalnia, a niespodziewane zwroty akcji tak mieszają w głowie, że aż do samego końca ciężko jest cokolwiek przewidzieć! Historię mamy prowadzoną dwutorowo – z jednej strony mamy historię Anny, która nie jest tak do końca niewinna, a w odpowiednim momencie umie pokazać pazurki, a z drugiej wraz z agentami próbujemy rozwikłać śledztwo dotyczące tajemniczego zabójstwa. Do tego autorka wprowadziła rozdziały z dzieciństwa Anny, które dostarczają nam bardzo wielu informacji o życiu dziewczyny.

Ja jestem tą książką zachwycona! W życiu nie powiedziałabym, że jest to debiut! „Diabeł..” już ląduje na półce ulubionych, a Wam kochani z całego serca polecam! Ja nie dość, że siedziałam do późnej nocy, bo nie mogłam się od niej oderwać, to po lekturze przez ponad godzinę nie mogłam zasnąć, bo takie spustoszenie zasiała w mojej głowie… gratuluje autorce świetnego debiutu i z niecierpliwością wyczekuję kolejnej części – no bo przecież to nie mogło się tak skończyć!!! ;)

Czuję się oczarowana. Pierwszy raz widzę okładkę i myślę sobie: „kurcze, to może być całkiem niezłe” - do tego tajemnicy tytuł i jestem kupiona. Tak wiem, wiele mi nie trzeba. A potem były trzy dni wolnego i mogłam sobie pozwolić na #kocysioweczytanie do późna, bo przecież zarwałam dla tej powieści pół nocy. Oj jakaż to była przenośność przekładać karty historii aż do 2.00 w nocy, a nie lecieć spać po 21.00, bo rano trzeba iść do pracy.

Anna znajduje się w samym środku ekstremalnej sytuacji. Miałam wrażenie, że jest trochę jak w masce, nie do końca jest tym kim powinna, albo może faktycznie jest? To bohaterka, która intryguje i takiej się właśnie mocno dopinguje. Fabuła podsycana jest cały czas intrygą i zagadkami, tajemnicami, które gdyby nie to, że mają taką, a nie inną specyfikę swojego jestestwa – o mało nie wyskakiwały by zza kołnierza tudzież zza rogu. W wyniku dziwnych zbiegów okoliczności, a może Losu, który zawirował całością, kobieta traci pracę i staje się głównym powodem zainteresowania przestępców.

Całość prowadzona jest dwutorowo. Z jednej strony idziemy przez historię z Anną, z drugiej zaś idziemy ramię w ramię z agentami, których zadaniem jest rozwiązanie zagadkowej śmierci. Autorka prowadzi nas przez kręty labirynt historii, gdzie nie spodziewamy się kolejnych korków. Bohaterów wartych uwagi jest kilku, a atmosferę podsycają nie koniecznie dobre wybory Anny. Sama młoda kobieta jest zaskakująca – nie wiadomo czy się ją lubi czy też nienawidzi, bo tak bardzo jest nie typowa. Pani Sylwia robi nam konkretną karuzelę podejrzeń do tego stopnia, że do końca nie wiemy kto jest winowajcą. Na to wszystko całość jest mocno budująca napięcie, a zakończenie powala nas na kolana i zostawia z tęsknotą i oczekiwaniem na kolejny tom.

Powieść czytałam z zapartym tchem. Język pani Brataniec jest świetny i rewelacyjnie można się wczuć w zdarzenia przez nią wykreowane. Drobiazgi, które wydawałoby się nie mają znaczenia, okazywały się elementami układanki jaką otrzymaliśmy w ostatecznym rozrachunku. Fabuła nie zwalnia ani na chwilę, więc zupełnie nie ma czasu na nudę! Podsumowując jeśli ktoś pragnie powieści, która jest wielobarwna i interesująca – zdecydowanie to jest właśnie ta książka!

Cześć 🖐🏻

Wolicie debiuty, czy już sprawdzonych autorów?

Ja osobiście nie stronię od debiutów, ale czasami się ich boję 🙈🙊 Niemniej jednak czytam i nieraz znajduję takie perełki, że szok. Czy tym razem tak było? Przekonacie się sami 😉

⭐RECENZJA⭐

Czy można stać się mistrzem w ukrywaniu się? Anna jest kelnerką pracująca w Hotelu, która całe życie się ukrywa. Lecz przeszłość i tak ją dopada w najmniej oczekiwanym momencie. Jej droga usłana jest bardzo niebezpiecznymi ludźmi i w tej grze musi walczyć nie tylko o siebie, ale i o swoją siostrę. Na domiar złego obok w budynku ginie ważny świadek. Zaczynają się przesłuchania przez policję. Czy wszystko jakoś się ułoży? A nasza bohaterka zazna w końcu spokoju?

⬛🟥

To moje pierwsze spotkanie z @[Adres usunięty] i uważam je za bardzo udane. Była to dobra lektura na oderwanie się od tych wszystkich romansów, erotyków etc. „Diabeł tylko się uśmiechnął” jest początkiem trylogii. Okładka przyciąga, treść również. Wiadomo jak w każdej powieści są plusy i minusy. Może zacznę o tych dobrych stron?

Fabuła intrygująca i wciągająca. Cały czas chciało się wiedzieć więcej i więcej. Napięcie rośnie z każdą stroną, a emocje momentami sięgały zenitu. Autorka zaserwowała nam tutaj przeszłość i teraźniejszość i na końcu łączy się to wszystko w całość. I wtedy jest szok i niedowierzanie, serio! Dla mnie sztos! Tajemniczość, niewiadoma, strach, morderstwo, lekki romans – kurcze! To wszystko znalazłam w tej książce. Bohaterów jest mnóstwo, każdy daje coś od siebie i dzięki nim ta powieść porywa. Jednak jest jeden minus i momentami ogromnie przez to się męczyłam. Chodzi mi tutaj o narrację i to, że gubiłam się w historii. Ciężko było mi od czasu do czasu ogarnąć co, gdzie, jak, dlaczego?! Ale na szczęście zakończenie tak mnie zszokowało, że od razu o tym zapomniałam 😅 Ja już czekam na kolejną część! A tę lekturę Wam polecam, myślę że się nie zawiedziecie ;) prawda @justus_reads?

⬛🟥

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwoniezwykle 🖤❤️

Anna Rodan, kelnerka w Paradise Hotel ma niesamowitą zdolność do ukrywania się. Ucieka od dzieciństwa i stała się w tym mistrzynią. Niestety przeszłość dopada ją tak czy inaczej. Na jej drodze stają coraz niebezpieczniejsi ludzie, a żeby tego było mało, w budynku sąsiadującym z jej miejscem pracy ginie ważny świadek, przez co zostaje przesłuchiwana przez policję. Teraz musi się bać nie tylko o siebie, ale i o siostrę.

W przypadku tej książki nie jestem w stanie w kilku zdaniach streścić Wam fabuły. Tu jest taki galimatias, że momentami sama łapałam się za głowie i zastanawiałam się o co w ogóle chodzi. Praca kelnerki, morderstwo, śledztwo, zaginione siostry, ucieczka przed przeszłością, to wszystko sprawiało, że mam po lekturze niesamowity mętlik w głowie. Autorka stworzyła dla nas kryminał z pierwszego zdarzenia, gdzie od początku do końca możemy tylko liczyć na odkrycie prawdy, bo sami nie jesteśmy w stanie się jej domyśleć. Nie brakuje tu tajemniczych bohaterów. Chociażby Rick, który pomimo tego kim jest wzbudzał we mnie pozytywne uczucia.

Tak czy inaczej, w przypadku tej powieści nic nie jest takie na jakie wygląda. Odkrycie szpiega mną nie wstrząsnęło tak, jak zakończenie książki. Nie tak miało być! Nie mogłam uwierzyć, że akcja potoczyła się w tej sposób, a ja zamknęłam książkę z żalem i poczuciem... Zdrady? Smutku i bezsilności?

Początek książki był dla mnie trudny, z czasem czułam irytację, że sprawa się tak rozwleka, jednak jak ją skończyłam to w momencie chciałam sięgnąć po kolejną część. Niestety na to muszę jeszcze poczekać.

Podsumowując, nie mogę uwierzyć, że ta książka jest debiutem. To jest wręcz niesamowite, dlatego szczere gratulacje dla Pani Sylwii.

Sylwia Brataniec książką „ Diabeł tylko się uśmiechnął” rozpoczyna serię Uwikłana. Książka jest debiutem autorki, mogę szczerze przyznać w ogóle tego nie poczułam. Strasznie się cieszę, że trafiła do mnie ta książka. Choć najczęściej czytam romanse, erotyki i thrillery psychologiczne tu miałam do czynienia z kryminałem. Po lekturze mam tak pozytywne uczucia, bardzo chętnie już od razu sięgnęłabym po kolejny tom. Mam nadzieję, że Sylwia nie będzie kazała nam długo czekać.

Cała książka jest w dość mrocznym i zagadkowym klimacie. Akcja rozpoczyna się od zabójstwa w hotelu, którym pracuje główna bohaterka Anna Rodan. Dziewczyna zostaje zwolniona z pracy, aby zaoszczędzić sobie czasu na bieganie po schodach, wsiada do windy przeznaczonej dla gość hotelowych (winda pracownicza nie działa). Wdaje się w niej w pyskówkę z właścicielem hotelu, jednak dzięki swojej obecności zapewnia mu niepodważalne alibi na czas zabójstwa.

Kobieta nie traci pracy a wręcz przeciwnie, kolejnego dnia szef hotelu zaprasza ją do sobie na rozmowę. Mężczyzna przeprasza za swoje wcześniejsze zachowanie, uwzględniając, że właściciel hotelu bardzo nalegał, aby została w pracy. Anna staje się obiektem zainteresowania dwóch mężczyzn Dana właściciela Paradise Hotel i jego brata, Ricka, którzy są znani ze swoich przestępczych występków. Dziewczyna jest mistrzynią kamuflażu, czy tym razem tez uda jej się uciec? Czy Anna ulegnie i wpadnie w niebezpiecznie ramiona któregoś z braci? Czego tak naprawdę od niej chcą? Czy przeszłość w końcu ją dopadnie? Czy uda jej się w końcu zaufać?

Książka opowiada o trudnym dzieciństwie, strachu, braku miłości, ciągłej ucieczce i o tym jak czasem życie potrafi się skomplikować. Autorka zafundowała nam jazdę bez trzymanki, mimo że książka jest kryminałem Sylwia wplątała w nią również wątek miłosny. Końcówka była totalnym szokiem, polecam i czekam na kolejny tom.

W pierwszej części trylogii kryminalnej „Uwikłana” pod intrygującym tytułem „Diabeł tylko się uśmiechnął” znajdziemy elementy charakterystyczne również dla powieści akcji, romansu, czy nawet thrillera. Czy to szkodzi? Nie, wręcz sprawia, że taką powieść czyta się z jeszcze większą ciekawością.

Intryga jest zawiła, lecz nie wygląda na taką od początku. Również główna bohaterka Anna Rodan, emigrantka z Polski, początkowo może wydawać się zupełnie inną osobą, niż jest w rzeczywistości. Zresztą nie tylko ona skrywa sekrety, i nie tylko ona próbuje ustalić dlaczego nagle znalazła się w samym środku niebezpiecznej rozgrywki.

A wszystko zaczyna się od śmierci ważnego świadka w okolicy hotelu, w którym dziewczyna pracuje. W wyniku splotu zdarzeń nie tylko traci pracę, ale staje się przedmiotem zainteresowania dwóch braci, znanych w okolicy przebiegłych przestępców. Czego mogą od niej chcieć? Czy ich uwagę mogła przyciągnąć przeszłość dziewczyny? Tylko skąd mogliby o niej wiedzieć?

Anna może budzić mieszane uczucia. Wielokrotnie irytowała mnie swoim postępowaniem. Na pewno ma łatwość w znikaniu, uciekaniu, ale i w pakowaniu się w tarapaty i wpadaniu w nieodpowiednie męskie ramiona.

Akcję śledzimy dwupłaszczyznowo. Towarzyszymy Annie w jej życiu, które zaczyna się coraz bardziej komplikować i z drugiej strony wraz z agentami prowadzącymi śledztwo próbujemy poskładać rozsypane elementy układanki, która ukazuje przerażający obraz braku skrupułów, układów i korupcji.

Zaglądamy też w mroczną przeszłość widzianą oczami dziecka. Przeszłość pełną strachu, braku miłości, ciągłej ucieczki i wielu niewiadomych.

Zaskakujących powiązań, zwrotów akcji i intrygujących tajemnic jest tu całe mnóstwo, ale z czasem wyłania się z nich spójny obraz. Autorka oszczędnie dawkuje odpowiedzi, a zakończeniem zapewnia emocji aż w nadmiarze. Zostawia nas i główną bohaterkę w sytuacji, w której wszystko może się zdarzyć, trudnej do pozazdroszczenia. Mam nadzieję, że kolejny tom trylogii pojawi się szybko, choć pewnie dopiero trzeci odpowie na wszystkie pytania.

W pierwszej części trylogii kryminalnej „Uwikłana” pod intrygującym tytułem „Diabeł tylko się uśmiechnął” znajdziemy elementy charakterystyczne również dla powieści akcji, romansu, czy nawet thrillera. Czy to szkodzi? Nie, wręcz sprawia, że taką powieść czyta się z jeszcze większą ciekawością.

Intryga jest zawiła, lecz nie wygląda na taką od początku. Również główna bohaterka Anna Rodan, emigrantka z Polski, początkowo może wydawać się zupełnie inną osobą, niż jest w rzeczywistości. Zresztą nie tylko ona skrywa sekrety, i nie tylko ona próbuje ustalić dlaczego nagle znalazła się w samym środku niebezpiecznej rozgrywki.

A wszystko zaczyna się od śmierci ważnego świadka w okolicy hotelu, w którym dziewczyna pracuje. W wyniku splotu zdarzeń nie tylko traci pracę, ale staje się przedmiotem zainteresowania dwóch braci, znanych w okolicy przebiegłych przestępców. Czego mogą od niej chcieć? Czy ich uwagę mogła przyciągnąć przeszłość dziewczyny? Tylko skąd mogliby o niej wiedzieć?

Anna może budzić mieszane uczucia. Wielokrotnie irytowała mnie swoim postępowaniem. Na pewno ma łatwość w znikaniu, uciekaniu, ale i w pakowaniu się w tarapaty i wpadaniu w nieodpowiednie męskie ramiona.

Akcję śledzimy dwupłaszczyznowo. Towarzyszymy Annie w jej życiu, które zaczyna się coraz bardziej komplikować i z drugiej strony wraz z agentami prowadzącymi śledztwo próbujemy poskładać rozsypane elementy układanki, która ukazuje przerażający obraz braku skrupułów, układów i korupcji.

Zaglądamy też w mroczną przeszłość widzianą oczami dziecka. Przeszłość pełną strachu, braku miłości, ciągłej ucieczki i wielu niewiadomych.

Zaskakujących powiązań, zwrotów akcji i intrygujących tajemnic jest tu całe mnóstwo, ale z czasem wyłania się z nich spójny obraz. Autorka oszczędnie dawkuje odpowiedzi, a zakończeniem zapewnia emocji aż w nadmiarze. Zostawia nas i główną bohaterkę w sytuacji, w której wszystko może się zdarzyć, trudnej do pozazdroszczenia. Mam nadzieję, że kolejny tom trylogii pojawi się szybko, choć pewnie dopiero trzeci odpowie na wszystkie pytania.

Pierwszy raz mam taki problem z tytułem. Nie chodzi o to, że nie lubię takiej tematyki, albo ma urazę do autora, albo wydawnictwa. Nie, absolutnie nie. Ale uwierzcie, byłam tak podjarana tą książką, że gdy tylko przyszła niemal od razu się za nią wzięłam. Chciałam czegoś tajemniczego, czegoś z charakterem, aby odpocząć od ckliwych romansów, gangsterów i szefunciów. Ale wiecie co, pierwszy raz zrezygnowałam po prawie połowie z czytania. Zwykle tego nie robię. Ale już spieszę z wyjaśnieniem.

Od początku bardzo koncentrowałam się na tym, kto jest kim, jednak co część rozdziału, co rozdział, paragraf czy jak to nazwać była inna historia. Tyle było tych imion, że nie byłam w stanie się połapać kto kim tu jest, co robi i w ogóle. Ogólnie zrozumiałam tylko tyle, że pracownica jechała windą i została z niej niegrzecznie wyproszona. Reszta to dla mnie jakaś zagadka. Pełno kobiet, pełno mężczyzn, jakieś zabójcze tempo, w którym nie potrafiłam się absolutnie odnaleźć. Jedno to sen, drugie jawa. Chyba jednak nie trafił do mnie taki format książki i z bólem serca muszę powiedzieć, że nie wiem o czym była, bo nie potrafiłam tego wyłapać. Przed połową się poddałam, bo sama nie wiedziałam o czym czytam. Czułam się, jakbym czytała telegazetę. A uwierzcie mi, miałam ogromne nadzieję związane z tym tytułem, bo myślałam, że ON przełamie jakiś aktualnie powszechnie panujący trend.

Nie mogę jej ocenić, polecić, ani podsumować, bo nie potrafię.

Diabeł tylko się uśmiechnął to wielowątkowy, bardzo udany debiut literacki Sylwii Brataniec.

Autorka stworzyła świetną powieść z bardzo zawiłą intrygą. Liczni bohaterowie, teraźniejszość przeplatana z wspomnieniami z czasów dzieciństwa, wiele interesujących wątków sprawiały, że momentami nieco się gubiłam. Mimo tego faktu, czytałam z ogromnym zaciekawieniem. Z każdą kolejną stroną autorka zdradzała fakty, które pozwalały poznać bohaterów i rozwikłać tajemnicę morderstw. Czytelnik w żaden sposób nie jest w stanie się niczego domyślać czy przewidzieć, kto jest sprawcą. Mnogość tajemnic sprawiała, że nie wiedziałam, kto jest kim, komu można ufać, kto jest „tym dobrym” a kto „tym złym”. Wprost galopująca akcja nie pozwalała czytelnikowi na momenty nudy. Samo zakończenie zaś mną wstrząsnęło, aż chciałoby się od razu sięgnąć po kolejny tom.

Autorce udało się wykreować niesamowicie barwne i intrygujące postaci. Mocno zżyłam się z Anną i Ewą, z ich zagmatwaną i skomplikowaną przeszłością. Z zapartym tchem śledziłam losy Anny, problemy z którymi się zmaga. Anna wydaje się mocno zagubioną kobietą, na co wpłynęło trudne dzieciństwo. Mocno kibicowałam jej, czytając o budzącym się uczuciu. Rick też mnie mocno zainteresował, zimny drań, groźny i niebezpieczny. Z niemniejszym zainteresowaniem czytałam też o pracy agentów, prowadzących śledztwo. Styl pisarki przypadł mi do gustu, czytało się płynnie i przyjemnie. Bardzo mi się podobało także poczucie humoru w dialogach.

Diabeł tylko się uśmiechnął to bardzo udane połączenie kryminału i romansu. Z dużym zaskoczeniem przyjęłam informację, że to debiut literacki Sylwii Brataniec. Muszę przyznać, że bardzo udany i z niecierpliwością będę wyczekiwać na kolejne książki.