Dewolucja. Relacja z pierwszej ręki o masakrze dokonanej przez sasquatche nieopodal góry Rainier

Lubię literackie eksperymenty i często sięgam po lektury, które próbują odbiegać od schematów. Szukam niebanalnych treści i fabuł, w których wszystko może się wydarzyć. Max Brooks wyszedł do swoich czytelników z propozycją czegoś nietuzinkowego, więc postanowiłam przetestować jego twórczość na własnej skórze.

Co z tego wyszło? Nienajgorsza historia przygodowa, co prawda zakwalifikowana jako horror, ale niewiele mająca wspólnego z tym gatunkiem. Polecam również podejść do niej jako do historii pomysłowej i innej niż wszystkie, ale na pewno nie przerażającej. Jeśli więc porzucicie wstępne założenia jestem przekonana, że książka umili Wam leniwe popołudnie, ponieważ wciąga już od pierwszych stron i nieustannie intryguje tym co może wydarzyć się na kolejnych stronach. Autor wykorzystując potencjał swojego pomysłu stworzył plastyczną fabułę opartą na gęstym klimacie oraz różnorodnych emocjach, dzięki czemu nieustannie coś się działo a ja czułam się w pełni zaopiekowana oraz zaangażowana.

Stworzenie znane jako sasquatch, Wielka Stopa, żyje i zaburza spokój mieszkańców Greenloop odizolowanych od świata. Po wybuchu wulkanu Mount Rainier spada na nich przerażająca prawda - w otaczających ich lasach żyją niebezpieczne istoty. Katastrofa naturalna odcina ich od internetu, więc zdanie tylko na siebie będą musieli podjąć najtrudniejsze decyzje, by stanąć oko w oko z mistycznymi istotami. Sasquatche nie chcą pokoju o czym przekonała się Kate Holland relacjonując w pamiętnikarskiej formie to czego doświadczyła.

Trochę z przymrużeniem oka, trochę z uśmiechem na ustach, ale za to naprawdę szczerze - bardzo mi się to wszystko podobało! Złożona sylwetka licznych bohaterów przedstawiła obraz odizolowanego społeczeństwa wystawionego na ciężką próbę i pozwoliła nam przeanalizować decyzje bohaterów podyktowane narażeniem na niebezpieczeństwo. Trudno jest postawić się w ich sytuacji, ale nie zmienia to faktu, że podczas przerzucania kolejnych stron czułam się jak jeden z uczestników misji, bowiem autor uwiarygodnił swoje wydarzenia jak tylko mógł. Z każdej strony otulał mnie gęsty klimat, zaskoczenia dopełniały dzieła a dynamiczny bieg wydarzeń ciekawie łączył się z formą książki, ponieważ całość relacjonowała Kate na zasadzie pamiętnika. To podbiło emocje, pokazało ludzi w prawdziwym świetle, gdy przyszło im walczyć o przetrwanie i napiętą do granic możliwości determinację.

"Dewolucja" bardzo miło mnie zaskoczyła i uważam, że to historia zdecydowanie warta uwagi. Idealnie angażuje myśli, otwiera drzwi do nieznanego świata i ujawnia tajniki ludzkiej natury. Autor pokazał się od dobrej strony, wymknął się schematom i wprowadził powiew świeżości, nie bał się napisać kilku krwawych scen, ale jednocześnie nie było w tym wszystkim przesady czy czegokolwiek wymuszonego. To rozrywka na naprawdę wysokim poziomie obok której nie powinniście przejść obojętnie.

Wioska Greenloop to mokry sen dla ludzi, którzy dzięki high-tech marzą o odcięciu od świata. W cieniu góry Rainier mieszkańcy rozwijają swoje pasje, oddychają czystym powietrzem, mają okazję do spowolnienia prowadząc ekologiczne życie, gdzie drony dostarczają zakupy, panele słoneczne dają energię, a odpady zapewniają ciepło. Tyle że erupcja wulkanu odcina ich od świata — zabiera dostawy, niszczy most, jaki łączy z cywilizacją, pozbawia zasięgu — co przy racjonalnym zużyciu dóbr dalej daje szanse na przetrwanie, dopóki nie nadejdzie ratunek. Tyle że... W lesie unosi się dziwny zapach, ktoś ich obserwuje, zwierzęta z okolicy znikają.

Max Books stworzył powieść o entuzjastach powrotu do natury, którzy do wielu spraw podchodzą zbyt naiwnie. Wybuch wulkanu, odcięcie od świata, brak dostaw żywności, a nawet kontakt z mitycznymi istotami — wszystko początkowo zdaje się być dla nich grą, gdzie celem jest zbieranie doświadczeń oraz życie w zgodzie z tym, co daje aktualna sytuacja. Jednostki niedopasowane, traktowane są w tej społeczności jako krewny, dla którego jesteśmy mili z konieczności, nie własnej woli. Egoizm zostaje tuszowany, entuzjazm bywa wymuszony. Oczywiście do czasu, bo skrajna sytuacja powoli ukazuje prawdziwe kolory mieszkańców wioski. Powiedzialabym, że ich przemiany dało się lepiej ukazać, można było z nich więcej wycisnąć, ale autor skupił się przede wszystkim na rozwoju głównej bohaterki i to akurat wyszło mu bardzo dobrze. Kate z początku powieści a z jej końca, to kobieta nie zupełnie inna, ale odmieniona w sposób, jakiego nie mogła oczekiwać.

Całość została uchwycona w formie dziennika, zbioru wywiadów, fragmentów artykułów. Wszystko to ma imitować zapis prawdziwych wydarzeń, którymi „autor“ decyduje się z nami podzielić. Zebrać w jedno, by jak najlepiej przybliżyć czytelnikowi to, co miało miejsce w cieniu góry Rainier. W zależności od formy — Brooksowi udaje się delikatnie modelować stylem, dzięki czemu główna bohaterka oraz każdy autor artykułu/gość wywiadu zyskują swój charakter już na tej płaszczyźnie. Widać w tym doświadczone, pewne pióro i pamiętać o tym należy, jeśli mamy wątpliwości, czy horror o Wielkiej Stopie może być dobry.

Mityczne bestie mają to do siebie, że już dawno przestały być straszne. Nessie? Kraken? Wielka Stopa? Pełno ich nawet w książkach dla dzieci. Są niczym połączenie kotlet-ziemniaki-surówka, czyli danie, które większości już się przejadło, a jednak dalej po nie sięgamy. Dlatego też nie miałam dużych oczekiwać względem powieści, która już okładką (swoją drogą bardzo ładną) krzyczy o horrorze niskiej klasy. Tyle że Wielka Stopa u Brooksa to coś innego. To świeże podejście do człekokształtnego stada, które trafia na „stado“ ludzi. Na pewnym etapie coraz trudniej odróżnić, które z nich bardziej zbliżone jest do dzikich małp, jakich zwyczaje dotychczas zaobserowaliśmy. Liczy się przetrwanie, wszystko inne odchodzi w zapomnienie. W końcu tytuł nie jest przypadkowy.

Czy z powieści dało się wycisnąć więcej? Zawsze. Czy tyle, ile autor czytelnikowi dał, jest wystarczające? I to jak!

Fantastycznie się bawiłam w czasie lektury, nie mogłam powieści wypuścić z rąk, a niektóre momenty sprawiały, że robiłam się cała spięta. Była to przygoda, jakiej nie wiedziałam, że potrzebuję, ale najwyraźniej tak było. Zaufałam autorowi, zaufałam przeczuciu i rewelacujnie odnalazłam się w tej przygodzie. Może to nie literatura dla każdego, ale najwyraźniej jest dla mnie i to wystarcza.

przekł. Paweł Wieczorek

Dewolucja w biologii (inaczej de-ewolucja lub ewolucja wsteczna) to założenie, że możliwy jest powrót do prymitywnych form, odwrócenie ewolucji.

Książka pochodzi z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

"Dewolucja. Relacja z pierwszej ręki o masakrze dokonanej przez sasquatche nieopodal góry Rainier" to świetnie napisany horror. Ma bardzo ciekawą formę. Głównym tekstem jest dziennik Katie. Oprócz niego znajdziemy tutaj różne wtrącenia, rozmowy z leśnikami, wiadomości i wypowiedzi różnych specjalistów. Książka zaczyna się od tego, że krewny Katie prosi reportera o zbadanie tej sprawy, gdyż nie wiadomo co się wydarzyło, a mieszkańców Greenloop nie odnaleziono...

Początkowo ta lektura mnie nudziła. Bohaterowie byli dziwni, wyraziści z wadami i osobowościami wręcz przerysowanymi. Historia była po prostu nudna, mało co się działo, obserwowaliśmy codzienne życie ludzi, którzy postanowili odpocząć od miasta i nie rezygnować z wygód życia. Był to dosyć długi wstęp. Wszystko zaczęło się zmieniać od katastrofy czyli wybuchu wulkanu. Akcja zaczęła przyspieszać, a z każdą kolejną stroną zaczęłam odczuwać coraz większy niepokój i napięcie. Jesteśmy świadkami dziwnych wydarzeń ale są owiane tajemnicą. Potęgują niewygodę podczas lektury. Czułam, że coś się wydarzy, że zachodzą pewne zmiany, że zaczyna robić się niebezpiecznie...

Książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. To naprawdę świetna historia. Z jednej strony wciąga (przynajmniej od początku tak właściwych wydarzeń jak wybuch wulkanu), z drugiej czuje się dyskomfort podczas lektury i niekiedy musiałam ją odłożyć. Wszystko zaczyna się tak zwyczajnie i powoli następuje kulminacja. Nie spodziewałam się tego co wydarzyło się w tym tytule.

Jeśli lubicie horrory, mityczne istoty i historie trzymające w napięciu, myślę, że ta przypadnie Wam do gustu. Polecam!