Davenportowie. Tom 1

Zastanawialiście się kiedyś jakby to było, żyć w poprzednim stuleciu? Był to czas ogromnych zmian, głównie społecznych, które zmieniły poglądy ludzi, nawet tych najbardziej zatwardziałych. Historia toczy się w tle zmian gospodarczych Stanów Zjednoczonych, zmian politycznych, walk o prawa nie tylko dla kobiet, ale też czarnej społeczności która na południu nadal pracuje w niewoli na plantacjach.

Tytułowi Davenportowie to jedna z nielicznych czarnych rodzin, która posiada swój własny majątek, zapracowany ciężką pracą, wyrzeczeniami, a przede wszystkim przedsiębiorczością Williama Davenpora, zbiegłego niewolnika, który założył firmę naprawiającą powozy.

Każda szanująca się młoda dama, pochodząca z dobrego domu miała za zadanie nie tylko odebrać podstawowe nauki, jak zajmować się ogniskiem domowym, ale najważniejsze – przynieść dumę swojej rodzinie i wyjść za mąż. Najstarsza z rodzeństwa, Olivia Davenport, jest już gotowa spełnić ten obowiązek. Niestety wiadomym jest, że plany nie zawsze idą po naszej myśli i bardzo często nic z tego nie wychodzi. Zaczyna inaczej postrzegać życie kiedy poznaje pewnego bojownika o prawa obywatelskie.

więcej na velarislibrary (miło będzie jak zostawisz komentarz)

Davenportowie, to książka, która już kiedyś przewijała się na mojej liście do przeczytania. Jednak czas na nią przyszedł dopiero w momencie, kiedy zaglądając do lokalnej biblioteki natknęłam się na nią między półkami. Nie byłam pewna czy chcę ją kupować, więc wypożyczenie w takich momentach jest dla mnie zawsze tą lepszą opcją. Dziś mogę śmiało przyznać, że żałuję tak długiego zwlekania!

Mamy rok 1910 w Chicago, gdzie mieszka arystokratyczna rodzina Davenport. Ojciec w przeszłości był niewolnikiem, jednak uciekł, założył firmę i tym samym zapewnił dobrobyt swojej żonie i dzieciom. Historia przedstawiona jest z perspektyw czterech młodych kobiet, które mierzą się ze społecznymi oczekiwaniami względem ich zamążpójścia, jednocześnie próbując rozwijać swoje zainteresowania, które nie zawsze uważane są za odpowiednie dla dam.

Historia przedstawiona w książce bardzo mnie poruszyła. Po rozczarowaniu, jakim był dla mnie serial Bridgertonowie, potrzebowałam czegoś, bo będzie miało podobny zamysł, a jednak bardziej przypadnie mi do gustu. Tu dostałam nie tylko wspaniałe wątki miłosne, ale również ciężką tematykę niewolnictwa i walki o prawa kobiet. Byłam mile zaskoczona czytając o zmaganiach poszczególnych postaci ponieważ nie spodziewałam się, że tak dobrze będą one przedstawione.

Książka pisana jest w narracji trzecioosobowej, co w tym przypadku kompletnie nie przeszkadza w jej odbiorze. Bardzo podobał mi się również fakt, że każda z bohaterek miała swoje oddzielne rozdziały. Dzięki temu bardzo szybko można było się odnaleźć w obecnej sytuacji, a przyznam, że początkowo właśnie tego obawiałam się kiedy okazało się, że mam do czynienia z aż czterema różnymi perspektywami.

Jedynym aspektem jaki nie podobał mi się w całej książce jest jej zakończenie. Nie wiem czy wypada pisać o tym tak publicznie, jednak dodam jedynie, że mam nadzieję, że wszelkie sprawy zostaną wyjaśnione w drugiej części. Czekam z niecierpliwością na jej wydanie!

Jest rok 1910. Davenportowie są jedną z nielicznych czarnych arystokratycznych rodzin w Ameryce. Ich majątek to zasługa ciężkiej pracy i przedsiębiorczości Williama Davenporta, zbiegłego niewolnika, który założył firmę naprawiającą powozy.

Najstarsza z rodzeństwa, Olivia, jest gotowa spełnić swój obowiązek wobec rodziny i wyjść przykładnie za mąż. Problem pojawia się, kiedy poznaje pewnego charyzmatycznego bojownika o prawa obywatelskie. Młodsza siostra Olivii, Helen, jest bardziej zainteresowana samochodami niż romantyczną stroną życia. Pokojówka Amy-Rose, która planuje otwarcie własnego salonu fryzjerskiego, marzy skrycie o poślubieniu przystojnego Johna Davenporta. Rzecz w tym, że najlepsza przyjaciółka Olivii, Ruby, również ma go na oku…

***

Nie będę udawać, że wydanie „Davenportów” nie wpłynęło na moją chęć poznania tej historii, bo byłoby to wierutne kłamstwo. Przepiękna okładka i te zachwycające oko kolorowe brzegi, skradły zapewnie nie tylko moje serce. Nie spodziewałam się jednak, że ta historia aż tak mi się spodoba!

Historia została opowiedziana aż z czterech perspektyw. Początkowo miałam obawy, że to trochę za dużo, jednak każda z tych bohaterek została świetnie wykreowana, a poznawanie ich losów było czystą przyjemnością. Kobiety te pochodzą z różnych kręgów, mają inne charaktery i pasje. Choć w moim odczuciu, na pierwszy plan została wypchnięta Olivia, to jednak najbardziej polubiłam Helen i Amy-Rose.

Kolejną rzeczą, która skradła moje serducho to bardzo subtelnie poprowadzone wątki romantyczne. Była to świetna odskocznia od klasycznych romansów, jakie miałam okazję w ostatnim czasie przeczytać.

Jak się okazało w notatce od autorki, historia zawarta w powieści inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami. Tło historyczne zawarte na kartkach tej powieści było bardzo wciągające. Można łatwo dostrzec, że autorka zagłębiła się w tej tematyce.

„Davenportowie” to nie tylko historia o rasizmie i prawach kobiet. To przede wszystkim historia o czterech wyjątkowych i zdeterminowanych kobietach, które walczą o swoje marzenia, miłość i lepsze życie. Z niecierpliwością będę wypatrywać kolejnego tomu.

Moja ocena: 9/10

Wyjście ze strefy komfortu i sięgnięcie po romanse historyczne, to moja najlepsza styczniowa decyzja!

„Davenportowie” to wciągająca i efektownie wydana powieść, rozgrywająca się w roku 1910 i ukazująca życie czarnoskórej arystokratycznej rodziny w Ameryce. Łatwo się domyśleć, że wówczas była to rzadkość, przez co często spotykali się oni z sytuacjami, gdzie ich status majątkowy został źle oceniony. Wydawać by się mogło, że ta rodzina to wybrańcy losu. Szczęściarze, którym w życiu się powiodło. Szybko poznajemy jednak genezę bogactwa rodziny Davenportów a zarazem historię Williama Davenporta – zbiegłego niewolnika, który dzięki ciężkiej pracy założył firmę naprawiającą powozy. Okazuje się, że bogactwo wcale nie przyszło im łatwo, dlatego też William dba o to, by jego dzieci miały zapewnioną dobrą przyszłość. A dalej jest jak w życiu – rodzice mają swoje plany, a dzieci swoje.

Książka porusza bardzo wiele wartościowych tematów, takich jak: dyskryminacja rasowa, walka o marzenia, prawa kobiet, brak swobody w wyborze partnera, ówczesna polityka i wiele innych. Opowieść o walce o prawa obywatelskie stanowi interesujące odzwierciedlenie panujących wówczas realiów, ale chcę Was uspokoić, że mimo trudnych tematów, tę książkę czyta się naprawdę lekko. Historię poznajemy z perspektywy aż czterech kobiet – dwóch sióstr Olivii i Helen, pokojówki Amy-Rose oraz przyjaciółki Olivii, Ruby. Losy bohaterek zostały fenomenalnie splecione, tworząc powieść pełną głębi i różnorakich emocji. Nie brak tu również ciekawych opisów miejsc oraz obyczajów z tamtego okresu.

Jest to powieść absolutnie kompletna. Każda z postaci wniosła do tej historii coś istotnego, nawet bohaterowie drugoplanowi. Olivia – to dziewczyna z zacięciem niezależności i zarazem moja ulubiona bohaterka. Jej młodsza siostra Helen, odgrywa równie istotną rolę, gdyż odrzuca konwencje społeczne na rzecz pasji do samochodów, co nie podoba się jej ojcu. W końcu naprawianie samochodów i ręce umazane smarem, kłócą się z obrazem młodej damy. Wątki poboczne, takie jak marzenia Amy-Rose o własnym salonie fryzjerskim czy rywalizacja o serce Johna Davenporta między Ruby a jej przyjaciółką, nadają historii głębię i złożoność, pokazując różnorodność perspektyw życiowych bohaterek.

Dodam, że książkę czyta się bardzo płynnie, napisana jest lekkim językiem i nie nudziłam się przy niej ani przez chwilę. Jeśli macie ochotę na refleksyjną i wartościową literacką podróż to „Davenportowie” pozostaną w Waszych sercach na długo. Ja z niecierpliwością wypatruję kolejnego tomu.

To naprawdę wciągająca powieść! Autorka stworzyła fascynujące postacie, którymi łatwo było się zżyć, i wplata ich losy w interesujący kontekst historyczny. Cieszę się, że mogłam poznać historie tych czterech kobiet i śledzić ich walkę o marzenia w tamtych trudnych czasach. 

Jedna z pierwszych tegorocznych premier. Książka, która szturmem wdarła się na bookstagram i jak to często bywa w przypadku tak popularnych tytułów przyniosła ze sobą sporo oczekiwań, ale i obaw. Rozwiały się, gdy tylko wyjęłam tę powieść z paczki. Zaczęłam czytać, tak tylko podejrzeć kilka pierwszych zdań i całkowicie w niej przepadłam. Nawet nie zauważyłam kiedy znalazłam się w jednej czwartej całej objętości i nie byłam ani trochę znużona lekturą.

To powieść dla każdego, kto kiedykolwiek odczuł, że nie pasuje do reszty społeczeństwa. Każdego komu zrobiło się przykro przez ukradkowe spojrzenie rzucone w jego stronę, kto musiał walczyć o prawa, które należą się całej reszcie. W typowo rozrywkowej otoczce, autorka proponuje nam historię, w której przewijają się wątki takie jak kiełkujący w młodych umysłach feminizm, walka z podziałami klasowymi, uprzedzeniami na tle rasowym czy płciowym. Wydawać by się mogło, że Davenportowie to książka tylko o miłości, z klimatem niczym z popularnych Bridgertonów. Nie, odnalazłam w niej znacznie więcej, wątki romantyczne są tylko tłem dla reszty ważnych spraw.

Historia czterech młodych dziewcząt wciągnęła mnie bez reszty. Każda z nich to zupełnie różny temperament, charakter i nastawienie do życia. Łączy je właściwie tylko to, że wszystkie w mniej lub bardziej widoczny sposób walczą z uprzedzeniami i każdą z nich polubiłam. Dwie córki czarnoskórego przedsiębiorcy z Chicago, zbiegłego niewolnika - Olivia i Helen są jak ogień i woda. Starsza to dziewczyna wychowana na damę, która w tym sezonie prawdopodobnie wyjdzie za mąż. Natomiast młodsza nie zamierza poszukiwać ukochanego. Ma swoją pasję - mechanikę samochodową, która spędza sen z powiek jej rodzicom. Jest jeszcze Ruby, przyjaciółka Olivii oraz Amy-Rose pokojówka Davenportów - obie zakochane w jednym mężczyźnie. 

Sami widzicie, że przekrój charakterów i wątków jest tutaj znaczny, ale to tylko pozwala czytelnikowi pozostać cały czas w napięciu i oczekiwaniu na kolejne zwroty akcji, a prawie 400 stron lektury z pięknie zdobionymi kartkami zostaje pochłonięte w zastraszającym tempie.

Polecam! Idealna na rozluźnienie, zapomnienie o całym świecie. Mądra, niebanalna, poruszająca ważne i ciekawe kwestie, ze szczyptą romansu i arystokratycznego sznytu z konwenansami rodem z wyższych sfer. Bawiłam się w trakcie lektury przednio i kolejny tom mogłabym przeczytać od razu.

O historii ważnej i zapomnianej. Porozmawiajmy.

[Współpraca reklamowa z @wydawnictwojaguar]

Pierwsze skojarzenie, jakie przychodzi mi do głowy go intensywność. Mnogość perspektyw, którą serwuje czytelnikowi autorka, jest intensywna i wymagająca. Historia dla każdej z bohaterek toczy się w tym samym czasie, widują się, rozmawiają, ich życia nieustannie się splatają. Towarzyszy temu pewna specyfika, którą albo się polubi, albo wręcz przeciwnie.

Dość szybko polubiłam bohaterki i byłam szczerze zainteresowana ich dalszym losem. Niełatwe dla kobiet czasy, kiedy to realizacja innych planów niż założenia rodziny była niemalże niemożliwa. Cztery bohaterki, a każda z nich zupełnie inna. Ze swoimi pragnieniami i odwagą ukracaną przez społeczeństwo.

Nie będzie przesadą powiedzenie „jeśli lubisz Bridgertonów, przeczytaj tę książkę”. Wielokrotnie nasuwały mi się skojarzenia związane właśnie z nimi. Niemniej szereg podobieństw działał też na niekorzyść książki – ujmował nieco jej wyjątkowości.

Autorka raczy nas klimatem czasu towarzyskiego wypełnionego spotkaniami, blichtrem, ale też rozterkami młodych kobiet, na których skupia się uwaga całej socjety. Poruszana tematyka skradła (ale też złamała) moje serce. Czasy, anturaż, tematy społeczne i zmiany, których świadkinią mogłam być, okazały się niezaprzeczalnie fantastycznym doświadczeniem.

Jednak przede wszystkim to wspaniały obraz aktywizmu, walki o równość i zaprzestanie agresji. Opowieść o zapomnianej części historii inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Niezwykła, inspirująca i pouczająca.

Krystal Marquis spędza większość czasu w bibliotekach i w antykwariatach. Studiowała biologię w Boston College i University of Connecticut, a obecnie pracuje jako menedżer do spraw środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa w największej księgarni na świecie. Lubi wędrować po okolicy i podziwiać malownicze widoki, a w wolnych chwilach powiększa swoją kolekcję butów oraz obmyśla sposoby na stworzenie własnego Parku Jurajskiego.

Książka pt. „Davenportowie", która ostatnio trafiła w moje ręce, okazała się wyjątkowo czarującą pozycją. Porusza ważne tematy społeczne, takie jak: segregacja rasowa, walka o prawa kobiet, nietolerancja. Autorka zabiera nas do 1910 roku, gdzie możemy zobaczyć jak wyglądało życie czarnoskórych ludzi, a w szczególności kobiet. Ten oszałamiająco napisany romans historyczny opowiada o grupie młodych ludzi zmagających się z rasizmem, oczekiwaniami rodzinnymi, stereotypami płci. Olivia, Helen, Amy-Rose oraz Ruby to młode, pełne pasji kobiety mające odwagę pokierować własnym losem. Bohaterki „Davenportów" są dziełem wyobraźni, ale ich marzenia, lęki i ambicje okazują się jak najbardziej prawdziwe. Kobiety próbują pogodzić oczekiwania rodziny i otoczenia z miłością i szczęściem znajdowanymi w najbardziej niespodziewanych i nie zawsze akceptowanych społecznie miejscach. Dziewczyny te, choć mogą czuć się odrzucane, pragną być kochane i tolerowane.

Książka idealnie sprawdzi się dla osób dążących do realizacji wyznaczonych celów oraz dla tych, którzy są zdeterminowani, aby odnieść sukcesy. Autorka skłania czytelnika do refleksji nad wolnością i równością. Utwór czyta się bardzo szybko dzięki krótkim rozdziałom. Jest to lektura napisana prostym językiem, dlatego odbiera się ją z przyjemnością.

Polecam z całego serca tę książkę, gdyż wzbudziła we mnie wiele pozytywnych emocji. Z zaciekawieniem śledziłam losy bohaterek oraz drogę ku spełnieniu ich marzeń. Myślę, że fani romansów historycznych będą zafascynowani tym utworem. Ja już nie mogę doczekać się kolejnych tomów .

Suzanne

Szkolny Klub Recenzenta

"Davenportowie" to przyjemna i wciągająca lektura.

To historia czarnej rodziny, która jako jedna z nielicznych w roku 1910 była majętna i cieszyła się można powiedzieć szacunkiem mieszkańców miasta.

Polubiłam postaci, zarówno męskie jak i żeńskie, chociaż jest to głównie opowieść o kobietach. Kobietach, które mają swoje plany, marzenia, cele, a przede wszystkim pragną być szczęśliwe. Co więcej, dążą do realizacji swoich planów i są zdeterminowane aby odnieść sukces.

Jest to połączenie romansu z powieścią obyczajową. Niekiedy są tutaj poruszane trudne tematy jak walka o prawa kobiet. Myślałam, że będzie to lekka lektura, jednak nie do końca taka była.

To było smutne, kiedy rodzice mówiąc, że pragną szczęścia swoich dzieci, jednocześnie nie chcieli im na nie pozwolić. Bo uważali, że sami wiedzą lepiej jak powinno wyglądać ich życie. Musieli spełniać wymogi i postępować zgodnie z ich myślą, gdyż w innym wypadku nie zasługiwali na ich uwagę, miłość czy majątek.

Nie podobało mi się, że autorka pogrywa z czytelnikiem. Zbyt wiele razy coś się dobrze układało, potem psuło, układało, psuło... To było dosyć męczące.

Z tego powodu zakończenie mnie rozczarowało. Czekam jednak z niecierpliwością na kolejną część. Z chęcią poznam dalsze losy rodziny Davenport i ich bliskich. Mam nadzieję, że wszystko skończy się dobrze.

Jeśli lubicie czytać takie rodzinne historie, myślę, że ten tytuł przypadnie Wam do gustu.

Choć wydaje się to nieprawdopodobne, to jeszcze całkiem niedawno jeden człowiek był właścicielem drugiego, był panem jego życia i śmierci. Niewolnictwo było usankcjonowane prawnie, a na terenie USA zniesiono je dopiero w grudniu 1865 roku. Nie oznacza to jednak, że z nią na dzień ci wszyscy, którzy odzyskali wolność, rzeczywiście tak byli traktowani. Osoby o czarnej skórze jeszcze wiele lat później były traktowane jako gorsze, nie wpuszczano ich do niektórych miejsc, a segregacja rasowa kwitła w najlepsze.

Tak było nawet w 1910 roku w Chicago, gdzie dużo byłych niewolników planowało zacząć swoje życie od nowa, a choć sprzyjał temu klimat rozrastającego się miasta, to wciąż ksenofobia i nietolerancja panoszyły się w domach. Wiedzą o tym doskonale Davenportowie, którzy są jedną z nielicznych czarnych arystokratycznych rodzin w Ameryce. Ich majątek to zasługa ciężkiej pracy i przedsiębiorczości Williama Davenporta, zbiegłego niewolnika, który założył firmę naprawiającą powozy. Mimo iż zgromadzone fundusze znacznie przewyższają niejeden majątek białych, to w wielu kręgach wciąż są oni traktowani jako pariasi. Bez wątpienia jednak sytuacja bogatych czarnoskórych jest znacznie lepsza niż ich służby, ale choć coraz więcej Afroamerykanów dochodzi do wielkich pieniędzy, to wciąż społeczeństwo z trudem wyobraża sobie czarnoskórego burmistrza czy osobę piastującą inne wysokie stanowisko.

Właśnie w takim klimacie – nienawiści do czarnoskórych i pogardy dla tych, którzy korzystają z majątku, wychowują się panny Davenport, Olivia i Helen. Ich brat, John, jest w dużo lepszej sytuacji, jako mężczyzna wie bowiem, że pieniądze plus umiejętności otworzą mu drogę do przejęcia fabryki ojca w przyszłości. Choć jako młody człowiek doskonale wyczuwający koniunkturę na rynku wie, że warto powoli przestawiać się z powozów konnych na automobile i w tym kierunku chce rozwijać przedsiębiorstwo. Ma szerokie możliwości w przeciwieństwie do sióstr, które zostały wychowane niczym orchidee w szklarni i chronione przed nienawiścią otoczenia. Mimo to wyrosły na mądre panny, choć z uwagi na odmienne charaktery, plany i dążenia, z każdym rokiem przepaść pomiędzy nimi ulega powiększeniu. Olivia jest idealną córką dla swoich rodziców, za wszelką cenę stara się ich zadowolić, zaś przez korzystne zamążpójście umocnić pozycje rodziny w mieście. Kiedy zatem pojawia się idealny konkurent z Londynu – przystojny i bogaty Jacob Lawrence, pragnący rozwinąć swoją firmę spedycyjną poza granicę Wysp Brytyjskich, Davenportowie wpychają Olivię w jego ramiona. I choć ona rzeczywiście początkowo jest nim zainteresowana, to odkąd w jej życiu pojawił się pewien prawnik – aktywista z Alabamy, Washington De Wigth, całe dotychczasowe, wygodne życie, straciło sens. Podobnie jak idealna miłość, w której nie ma ognia.

O ile Olivia coraz mniej przychylnie patrzy na Jacoba, to jej ekstrawagancka sistra Helen zaczyna się w nim zakochiwać. I wszystko na to wskazuje, że jej uczucie jest odwzajemnione, co czyni dziewczynę coraz bardziej przytłoczoną, jak bowiem mogłaby odbić konkurenta idealnej starszej siostrze. Tym bardziej, że przecież nigdy nie marzyła o miłości czy zamążpójściu, pragnęła tylko móc naprawiać samochody i prowadzić z bratem firmę. W tamtych czasach było to nie do pomyślenia, dlatego też Helen pracowała w warsztacie nocami, ucząc się wszystkiego na temat mechaniki.

W trudnej sytuacji znalazła się również Ruby, najlepsza przyjaciółka Olivii. Jej rodzice także byli majętni, przynajmniej do czasu, kiedy ojciec zapragnął ubiegać się o fotel burmistrza. Kampania pochłonęła znaczną część funduszy, jakie posiadali, byli zmuszeni nawet wysprzedać część wyposażenia domu oraz klejnoty. Ratunkiem dla rodzinnego majątku byłby korzystny mariaż Ruby, najlepiej z Johnem Davenportem. Ruby dorastała z nim i z jego siostrami i naturalnym wydawał się związek, a jednak wyjazd na studia a później praca w rodzinnej firmie tak Johna pochłonęły, że przestał zwracać na Ruby uwagę. Dziewczyna, by wzbudzić jego zazdrość, zacieśnia relację z poznanym na jednym z przyjęć Harrisonem Bartonem, mężczyzną majętnym, choć z uwagi na pochodzenie – jego ojciec był właścicielem matki – niechętnie widzianym w wyższych sferach. Szybko okazuje się, że mężczyzna ma poważne zamiary, zaś Ruby wpada w swoje własne sidła i również się w nim zakochuje. Nie może jednak zawieść rodziców…

Tyle tylko, że John wydaje się coraz bardziej od Ruby oddalać, natomiast coraz bardziej zacieśnia się jego relacja ze służącą, niegdyś również towarzyszką zabaw, Amy-Rose. Dziewczyna nie chce całe życie pracować jako pokojówka, dlatego oszczędza każdy grosz, pragnie bowiem otworzyć swój zakład fryzjerski. Z pozycji przyszłej jego właścicielki patrzy na Johna, niestety okazuje się, że on również uważa ją za gorszą, a przynajmniej tak się zachowuje.

Jak zakończy się ta powieść? Czy te cztery, tak różne, a jednocześnie połączone marzeniem o byciu kochaną i kochaniu kobiety odnajdą swoją życiową drogę? Czy wówczas u ich boku będzie mężczyzna? Przekonamy się o tym z lektury znakomitej powieści obyczajowej pt. „Davenportowie”, autorstwa Krystal Marquis, opublikowanej nakładem wydawnictwa Jaguar. Książka poruszająca ważne tematy społeczne, takie jak: nietolerancja, segregacja rasowa, ograniczony dostęp biednych czarnoskórych do banków czy możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, walka o prawa kobiet, zachwyci wszystkich zaangażowanych w walkę o równość i sprawiedliwość, a także tych, którzy lubią romantyczne opowieści dalekie od opisu lukrowanych zalotów i happy endów. To pierwszy tom serii o wyjątkowych kobietach, które mają odwagę by walczyć o swoje szczęście. Doskonale wykreowani bohaterowie, plastycznie odmalowane tło społeczno-gospodarcze i frapująca fabuła to silne strony książki. Nic zatem dziwnego, że po jej zakończeniu pragniemy natychmiast sięgnąć po drugi tom, pełni niepewności, czy Olivia, Helen, Ruby i Amy-Rose odnajdą miłość i szczęście.

O Davenportach zrobiło się głośniej jeszcze przed ich właściwą polską premierą. Przyznaję, że sama zapragnęłam poznać tę historię — głównie ze względu na fakt, iż podobno miało być to coś w stylu Bridgertonów, których skrycie bardzo lubię. Kiedy więc w moich rękach znalazła się ta powieść, moja ekscytacja tylko wzrosła. Czy historia czterech ambitnych i odważnych młodych kobiet zachwyciła mnie równie mocno, co pozostałych jej czytelników? O tym w tej recenzji.

Davenportowie to jedna z naprawdę nielicznych czarnoskórych arystokratycznych rodzin w Ameryce. Dzięki ich ciężkiej pracy i przedsiębiorczości Williama Davenporta mogą pochwalić się wzbudzającym podziw majątkiem. Najstarsza z całego rodzeństwa, Olivia, czuje gotowość na spełnienie swojego obowiązku — wyjście za mąż. Wszystko komplikuje się w momencie, gdy na jej drodze staje charyzmatyczny i przystojny bojownik o prawa obywatelskie. Jej młodsza siostra, Helen z kolei kocha samochody i babranie się w smarze, czym niekoniecznie zachwycają się ich rodzice. Pokojówka rodziny, Amy-Rose skrycie marzy o otworzeniu własnego salonu fryzjerskiego i każdy dzień przybliża ją do osiągnięcia tego celu. Ponadto, skrycie marzy o poślubieniu Johna Davenporta, ale... pewna panna również ma go na oku. Jak potoczą się losy tych czterech młodych kobiet, gotowych walczyć o swoje?

Do tej książki podeszłam z bardzo pozytywnym nastawieniem. Uznałam, że skoro innym miłośnikom tego typu powieści tytuł ten tak przypadł do gustu, to i ze mną będzie podobnie — choć brzmi to dość... głupio, jak tak o tym teraz myślę. W każdym razie pierwsze strony książki nie do końca mnie do siebie przekonywały, choć same główne bohaterki natychmiastowo zyskały moją sympatię. Z czasem jednak odkryłam, że zaczęłam wciągać się w stworzoną przez Krystal Marquis historię.

Już teraz muszę zdradzić, że moją największą sympatię zyskała Helen — młoda kobieta, która doskonale wie, czego chce, a jej sposób bycia bardzo przypadł mi do gustu. Nie jest to stereotypowa kobietka, która potrzebuje księcia na białym koniu, o nie – Helen sama sobie wybuduje tegoż konia i na nim odjedzie w siną dal. Uważam kreację tej bohaterki za niezwykle udaną, a lektura rozdziałów, w których była ona główną bohaterką, widzę jako te najciekawsze.

Na drugim miejscu umieściłabym Amy-Rose, która jest równie ambitna i uparta w dążeniu do osiągnięcia swojego celu, a przy tym okrutnie urocza. Tak, tę bohaterkę również wskazałabym jako tę, która zaskarbiła sobie bardzo dużą część mojej sympatii. Jeśli chodzi o Olivię oraz Ruby, to te dwie panie, choć równie dobrze wykreowane, nie zdołały rozbudzić we mnie na tyle ciepłych uczuć. Nie ubolewam jednak nad tym za mocno, ponieważ — tak czy siak, podczas poznawania ich losów czułam się bardzo wciągnięta i zaangażowana we wszystko to, co ich dotyczyło, ale mam również nadzieje na kontynuację: być może tam moja uwaga bardziej zostanie skupiona na tych bohaterkach.

Fabuła powieści skupia się na kilku ważnych wątkach, które osobiście bardzo lubię w różnego rodzaju powieściach. Prawa kobiet, problem rasizmu i sposoby jego rozwiązania, oczekiwania ze strony rodziny – tu akurat w kontekście zamążpójścia, to tematy, które są piekielnie ważne i nawet nie wiecie, jak bardzo cieszę się z tego, że autorka postanowiła wpleść je do swojej w teorii dość lekkiej powieści.

Na uwagę zasługuje także samo “wykonanie” tejże powieści. Krystal Marquis pisze naprawdę dobrze, przyjemnie i w taki sposób, że nawet gdybym chciała, nie dałabym rady długo powstrzymywać się od wciągnięcia w tę historię. Docenić muszę również tłumaczenie, które w moich oczach wyszło bardzo dobrze.

Davenportowie to taka powieść, która sprawdziła się wprost idealnie na zastój czytelniczy i uprzyjemniła mi czas wolny. Cieszę się, że miałam szansę ją poznać i zdecydowanie zgadzam się ze stwierdzeniami, że spodoba się ona miłośnikom Bridgertonów. Jeśli do tej właśnie grupy należycie — to koniecznie dajcie się porwać Davenportom!

Są książki, które już po opisie wiesz, że Cię zachwycą. Do tej listy śmiało mogę dopisać książkę DAVENPORTOWIE, która otwiera serię o tym samym tytule. To takie skrzyżowanie Bridgertonów książkowych i serialowych z prawdziwą historią czarnego przedsiębiorcy z Chicago w 1910 roku. Skupia się ona na trójce rodzeństwa Davenportów (Olivia, Helen, John), ich służącej Amy-Rose oraz przyjaciółce rodziny - Ruby. Naszymi narratorkami są te cztery kobiety i poznajemy świat ich oczami. Ich marzenia, plany, ograniczenia związane z pochodzeniem, oczekiwaniami rodzin i społeczeństwa. Oczywiście, historia skupia się również na intrygujących panach, jednak pierwsze skrzypce grają tu kobiety i one zdominowały tę powieść. Ta historia porwała mnie już od pierwszej strony i z ciekawością śledziłam losy naszych bohaterów, kibicując im, by mieli odwagę sięgnąć po swoje marzenia i miłość. Uwielbiam książki, w których mamy kilku narratorów, bo zawsze lepiej wtedy da się poznać postacie i je polubić i tak też było w tym przypadku. Olivia, Helen, Amy-Rose i Ruby - każda z nich była zupełnie inna i chętnie śledziłam poszczególne rozdziały, by porównywać ich postrzeganie świata. Byłam pod wrażeniem tego, jak zgrabnie Autorka splotła ze sobą losy naszych postaci i sprawiła, że już nie mogę doczekać się kontynuacji! Zagraniczna premiera już w maju i mam nadzieję, że nie będziemy musieli długo czekać na polską wersję.Davenportowe, to świetnie opowiedziana historia czarnych kobiet z początków XX w., która zdecydowanie zapadnie mi w pamięć. Polecam serdecznie!

Amanda Says

„Davenportowie” to jedna z pierwszych premier tego roku. Jest to opowieść o czterech ciekawych i silnych kobietach, którym przyszło żyć na początku XX wieku.

Autorka zabiera nas do Ameryki, do Chicago. Jest rok 1910. Rodzina Davenportów to jedna z nielicznych wtedy czarnych rodzin, którym udało się zbogacić.

Olivia to typowa młoda dziewczyna, która nie butuje się i chce spełnić swój obowiązek wobec rodziny i wyjść dobrze za maż. Uwielbia bale i jest posłuszna. Jednak czy zawsze taka będzie? Jak zmieni się jej życie gdy pozna pewnego mężczyznę, który chce walczyć o prawa obywatelskie?

Helena, to młodsza siostry Olivii. Jest jej totalnym przeciwieństwem. Buntowniczka, która woli usmarować się podczas naprawy samochodu, niż myśleć o romantycznych spotkaniach z panami. Co na to jej rodzina?

Ruby to najlepsza przyjaciółka Olivii. Dziewczyna podkochuje się w jej bracie. Jest dość ciekawą postacią, którą polubiłam. To sceny z jej udziałem są najbardziej dynamiczne.

Czwartą młodą dziewczyną jest pokojówka Amy-Rose. Kobieta ma dwa marzenia. Chce otworzyć swój własny salon fryzjerki oraz wyjść za mąż za Johna, brata Oliwii. A o której z panien marzy sam John? Przekonacie się sami.

Książka została napisana niezwykle lekko. Nie jest może powieścią, która dostarcza wielkich emocji i przemyśleń, ale nie każda musi taka być. Jest idealną lekturą na wieczór po ciężkim dni. Czytając ja nie jeden raz uśmiechnęłam się. Bardzo podobał mi się klimat tej powieści. Dążenie do równouprawnień praw obywatelskich i wolności. Bardzo dobrze tutaj zostały również wykreowane postacie, które były pełne pasji i ambicji. Każda z tych dziewczyn próbowała pogodzić oczekiwania rodziny z własnymi marzeniami i pragnieniami. Nie zabraknie tutaj uniesień miłosnych, rozczarowań i czasami głupiutkich zachowań młodych kobietek.

Na koniec dodam coś o wydaniu tej książki. Posiada ona piękną okładkę oraz barwione brzegi, które na pewno przyciągną nie jedną srokę okładkową. Jest to również pierwszy tom o rodzinie Davenportów i ja chętnie sięgnę po kolejny.

Za sprawą Davenpotów przenosimy się do roku 1910 i poznajemy cztery kobiety, przyjaciółki, siostry.. kobiety zupełnie inne, mające inne marzenia, plany i inny status społeczny, a jednak łączy ich wiele: przyjaźń, odwaga, cele.. Każda z tych młodych kobiet, inaczej widzi siebie i swoją przyszłość. Jedne z nich widzą się w roli żon, oddanych pań domu, inne z kolei chcą spełnić swoje marzenia... Przestać być służącą i otworzyć swój biznes, inne z kolei chcą zaspokoić pragnienia rodziców, jednak wszystko się zmienia gdy w grę wchodzą uczucia.. wtedy całe postrzeganie świata się zmienia.

To trudny czas, czas ogromnych zmian społecznych i nasze bohaterki muszą się w tym odnaleźć i to jest zupełnie niesamowite.. 🥰 Podoba mi się też to, że Davenportowie to rodzina czarnoskóra, która jest bogata, licząca się w towarzystwie, a to wszystko osiągnęli dzięki swojej ciężkiej pracy! 😍

Niesamowicie wciągnęłam się w tą historię, polubiłam wszystkie bohaterki ale chyba najbardziej Anny-Rose, która jest pokojówka, oraz Helen, która ma niesamowicie ciekawe zainteresowania jak na kobietę z tamtych czasów! ❤️

Akcja z każdą chwilą tylko się rozwijała, a ja z niecierpliwością chłonęłam każdy skrawek! Już nie mogę się doczekać co wydarzy się w kolejnych losach tych kobiet i tej rodziny!

Serdecznie polecam ❤️

Poznajemy cztery różne bohaterki, dwie z nich pochodzą z tytułowej rodzinny a dwie pozostałe mają odmienne statusy społeczne.

Olive oraz Helen były bardzo ciekawymi bohaterkami. Miały już zapewnioną przyszłość dzięki nazwisku więc ciekawie było śledzić ich losy i zmagania z możliwą przyszłością, której one chcą, a nie została im narzucona. Polubiłam je i naprawdę z zainteresowaniem śledziłam ich losy, oraz kibicowałam aby dostały to czego tak naprawdę pragnęły.

Ruby też wzbudziła moją sympatię. Jej próby wzbudzenia zazdrości w Johnie starszym bracie Olive i Helen to była chyba moja ulubiona rozrywka. Naprawdę zżyłam się z tą bohaterką, a jej motywy jakoś do mnie dotarły i były naprawdę logiczne. Rozumiałam jej tok rozumowania i popierałam jej decyzję, a to w jakim kierunku to wszystko się potoczyło, mam na myśli jej uczucia to naprawdę ciekawy i fascynujący zbieg wydarzeń.

I już ostatnia bohaterka Amy - Rose. Niestety strasznie działa mi na nerwy mimo, że rozumiałam jej działania.

Każda z nich chociaż kompletnie były różne i walczyły o różne rzeczy to łączyło ich poczucie nie zrozumienia. Chciały zdobyć odrobinę wolności w świecie przepełnionym rasizmem i oczekiwaniami, jakie nakładała im każda z rodzin, ale też świat jako młodych czarnoskórych kobiet.

Dobrze mi się ją czytało. Byłam zaangażowana i ciekawa jak to dalej się potoczy. Ciekawy i lekki styl autorki dział wręcz magiczne. Kartki same się przekładały aż pojawił się koniec. Będzie to jedna z książek, które mogę z czystym sumieniem polecić, chociaż wiem, że nie wszystkim ona przypadnie do gustu, bo jest dość specyficzna. Już się nie mogę doczekać kolejnej części.