Darkfever

Naprawdę chciałabym polubić tę książkę bardziej. Z jednej strony wciągnęła mnie i pochłonęła całą moją uwagę, a z drugiej... tyle rzeczy tutaj zgrzyta, o których kompletnie nie wiem, co mam myśleć!

Główna bohaterka nie jest typem superbohaterki ratującej świat. Wręcz przeciwnie, jest osobą, z którą zaprzyjaźniłabym się tylko, gdyby na świecie została ona i kolczasty wściekły jeż. Zadbane długie blond włosy, opalenizna, odpowiednio dobrane kolorowe (z przewagą różu i opisane w najdrobniejszych szczegółach) ubrania, mało ambitne i małomiasteczkowe plany na przyszłość i marzenia - to świat, w którym Mac czuje się dobrze i bezpiecznie. Mroczny Dublin, Irlandia oddalona tysiące kilometrów od jej rodzinnej słonecznej Georgii, istoty nadprzyrodzone, magia i konieczność walki bynajmniej nie leżą w kręgu jej zainteresowań. Jednak, pomimo jej irytującego charakteru, ciekawe było obserwowanie, jak dziewczyna jej typu odnajduje się w nowej rzeczywistości.

W świecie przedstawionym główne skrzypce grają istoty z celtyckiego folkloru, tylko zaadaptowane do młodzieżowego/wczesnodorosłego urban fantasy. Podczas lektury miałam skojarzenia z seriami "Dary Anioła" oraz "Czystą krwią". Akcja co prawda nie biegła tak szybko, jakbym chciała - dało się odczuć, że ta historia będzie rozciągnięta na wiele tomów - ale i tak czytało się bardzo przyjemnie. Największymi dwoma słabościami "Darkfever" są według mnie "fae zabijający seksem" oraz przedawnienie treści. Zacznę może od tego drugiego - nie da się ukryć, że powieść powstała ponad 10 lat temu. Telefony stacjonarne, komórki bez funkcji SMS, wymienianie maili, które były tańsze od połączeń zagranicznych, szukanie adresu na papierowej mapie itp. Nie jestem pewna, czy dla współczesnego czytelnika wszystko to będzie zrozumiałe i atrakcyjne.

Wydaje mi się również, że gdyby powieść powstała obecnie, inaczej by się prezentowały wspomniane wróżki. Pojęcie "fae zabijający seksem" brzmi zmysłowo i osoby rozczytane w popularnej obecnie erotycznej fantastyce na pewno skusi. Mnie skusiło. Chciałabym wam pokazać moją minę po przeczytaniu scen z nimi. Są to najbardziej groteskowe sceny w tej książce. Zapomnijcie o zmysłowości albo budowaniu napięcia, zastąpcie to bezwiednym odpinaniem stanika (3 razy w ciągu jednej z rozmów? dobrze pamiętam?) i gubieniem majtek w miejscu publicznym, naturalistycznym opisem podniecenia, z którym bohaterka radzi sobie... przypominając sobie zwłoki swojej siostry. Ratunku.

Z pewnością jest to książka, która wywołała mętlik w mojej głowie. Jest to coś innego, momentami bardzo dziwnego. Lubię, gdy książki wywołują emocje i prowokują dyskusje, dlatego polecam przekonać się samemu, jak odbierzecie "Darkfever". Jestem ciekawa, jak dalej potoczy się ta historia.

Mac wiodła spokojne i szczęśliwe życie. Do czasu aż jej siostra Alina zostaje brutalnie zamordowana. Po śmierci siostry Mac znajduje tajemniczą wiadomość na poczcie głosowej. Chociaż policja zamknęła śledztwo z braku dowodów, Mac nie poddaje się. Jedzie do Dublina spotkać się z detektywem prowadzącym sprawę aby wznowił dochodzenie. Gdy tam dociera dzieją się z nią dziwne rzeczy, widzi istoty, które nie mają prawa istnieć. Przez przypadek trafi do księgarni prowadzonej przez tajemniczego Jericho Barronsa. Natomiast on wyjaśnia jej, że jest osobą, która potrafi przejrzeć iluzję i odnaleźć zabójczą księgę Sinsar Dubh. Od tego czasu życie dziewczyny jest w niebezpieczeństwie.

Pierwsza część cyklu "Fever" w pięknej szacie graficznej, która przyciąga wzrok. Jest to powieść, która pochłonie niejednego fana fantastyki i nie tylko. Historia MacKayli, która wciągnęła mnie już od pierwszej strony. Przeczytałam bardzo szybko, jeden dzień wystarczył i musiałam zamykać książkę i żegnać się z bohaterami.

Postać Mac bardzo ciekawie nakreślona z każdą kartką dziewczyna zmienia się z zlęknionej i nieufnej na twardą i stanowczą. Szuka wielu odpowiedzi, które nurtują nie tylko czytelnika. Spotkanie z Jericho Barronsonem, tajemniczym przystojniakiem, który pomaga jej odkryć kim jest, z czym musi się zmagać, chociaż ma również w tym swój cel. Mac ciągle zadaje pytanie kim jest Jericho? To pytanie również mnie zaciekawiło. Mężczyzna jest czarujący, pewny siebie, ale potrafi również pokazać swoje gorsze oblicze. Człowiek zagadka.

Książka mroczna, nieprzewidywalna oraz pełna magii i stworzeń nie z tego świata: cienie, Fae czy wampiry to tylko przedsmak jaki autorka nam serwuje. Trudno jest odróżnić dobro od zła, sam nie wiesz kto jest przyjacielem, a kto wrogiem. Książka pełna tajemnic, przygód, niebezpieczeństw czyhających w cieniu. Postacie, które wciągają i sprawiają, że czytasz i nie potrafisz się oderwać.

"Darkfever" to pierwszy tom cyklu "Fever", który skupia się na historii MacKayly i Jericho Barronsa. Kiedy jej siostra zostaje zamordowana, MacKayla znajduje tajemniczą wiadomość na poczcie głosowej – wskazówki od zmarłej. Dziewczyna wyrusza do Dublina, by odkryć kto odpowiada za śmierć najbliższej jej osoby. Wkrótce Mac stanie przed jeszcze większym wyzwaniem: musi pozostać przy życiu wystarczająco długo by opanować moc, o której istnieniu nie miała pojęcia. Ten dar lub przekleństwo pozwala jej dostrzec niebezpieczne królestwo Tuatha Dé Danaan, a ona sama trafia w sam środek wojny między Seelie i Unseelie, która toczy się także na ulicach ludzkich miast. Dziewczyna jest zmuszona odnaleźć Sinsar Dubh, Mroczną Relikwię, zanim zrobi to ktoś inny i zapanuje nad obydwoma światami. W poszukiwaniach towarzyszy jej Jericho Barrons, enigmatyczny kolekcjoner antyków.

Ta książka zaintrygowała mnie już samym swoim opisem. Jednak czynnikiem dominującym, który sprawił, że musiałam poznać tą historię był dopisek "Pozycja obowiązkowa dla fanów twórczości Ilony Andrews, Kerri Maniscalco oraz Sarah J. Maas". Jak dobrze wiecie uwielbiam Sarah J. Maas i Kerri Maniscalco więc powieść w podobnym klimacie do ich książek? Musiałam to przeczytać. Końcowo wypadło to naprawdę dobrze. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki i na pewno nie ostatnie. Książka została napisana w bardzo lekki i przyjemny sposób dzięki czemu fajnie spędziłam przy niej czas. Co prawda początek trochę mi się dłużył bo wszystko dzieje się powoli jednak jak już przebrnęłam przez te początki - tak później już zaczęło dziać się coraz więcej i było naprawdę ciekawie. Autorka wymyśliła i poprowadziła fabułę w intrygujący i nieszablonowy sposób. Początkowo miałam lekki problem z zapamiętaniem i zrozumieniem danych pojęć ale dałam radę! Z każdym kolejnym rozdziałem fabuła coraz bardziej się rozkręcała i bardzo mi się to podobało. Bohaterzy również zyskali moją sympatię. Mac i Jericho to duet, który jest totalnym przeciwieństwem. Mac to taki promyczek, który za wszelką cenę chce dowiedzieć się prawdy. Jericho to totalne przeciwieństwo Mac. Chłodny, zdystansowany i bezwzględny. Gdy ten duet łączy się w jedno - wierzcie na słowo - jest ciekawie. Od razu widać, że "Darkfever" to wstęp do całości wydarzeń także czekam z niecierpliwością na kolejne tomy!😁

Co do książki "Darkfever" Karen Marie Moning miałam spore oczekiwania. 😌 Do sięgnięcia po tę lekturę zachęciły mnie przede wszystkim ostrzeżenia pochodzące od wydawcy 😉 oraz fakt, że fabuła osadzona jest w Irlandii. Skusiła też piękna okładka 😍 i pozytywne opinie o książce. Czy pierwszy tom serii "Fever" sprostał moim wymaganiom❓️

MacKayla to nastolatka, która wiedzie spokojne życie. Do czasu, kiedy dostaje wiadomość o śmierci swojej siostry. 😔 Gdy okazuje się, że było to morderstwo, 😲 a sprawca nie został ujęty, Mac postanawia lecieć do Dublina, aby wyjaśnić sprawę. ✈️ Do działania popycha ją tajemnicza wiadomość, którą znajduje na poczcie głosowej – wskazówki od zmarłej siostry. 🫢 Dziewczyna nie spodziewa się jednak, że dowie się więcej niż by chciała, przez co jej życie wywróci się do góry nogami.

Akcja "Darkfever" rozkręca się bardzo powoli i to chyba jest największy minus tej książki. 🤷‍♀️ Gdy jednak przebrnęłam przez tę dość spokojną część i fabuła nabrała tempa, z zapałem zaczęłam śledzić dalsze losy bohaterów. 🤩 Na szczęście, dzięki lekkiemu i przyjemnemu stylowi pisania autorki, książka nie dłużyła mi się nawet w tych bardziej mozolnych momentach. 👍 Do pozytywnych aspektów lektury mogę zaliczyć też ironiczny i sarkastyczny humor, który trafił w mój gust. 😃

Postacie w tej historii są wykreowane fajnie i z pomysłem. 👌 Szczególnie polubilam Mac. Przemiana dziewczyny zasługuje na podziw i uznanie. 💪 Podobało mi się również przedstawienie relacji między głównymi bohaterami. Rozwijała się ona w dobrym tempie, co było przekonujące i dodawało jej naturalności. 💕 Jeśli jednak oczekujecie tu pikantnych scen, o których ostrzega wydawca, to mocno się rozczarujecie. 🤷‍♀️

Podsumowując, "Darkfever" to książka z rodzaju urban fantasy, w której znajdziecie irlandzkie mity i wierzenia, magię ✨️ oraz mroczny klimat. 🖤 Jeśli lubicie tego typu lektury, to polecam❗️😊 A sama czekam na tom numer dwa. 📚

Nie wiem czy kiedykolwiek czytałam urban fantasy, a ta historia reprezentuje właśnie ten gatunek.

Historia opowiada o Mac Kayla'i ( w skrócie Mac), która ma moc widzenia fae, zjaw niewidocznych dla normalnych ludzkich oczu, co czyni ją sidhe-seer. Ta moc nie jest bezpieczna, czyni ją celem i od momentu gdy zdała sobie sprawę ze swoich mocy, walczy o życie.

Kiedy ginie jest siostra, Mac odsłuchuje od niej wiadomość na poczcie głosowej, która jest dla niej wskazówką. Od tego momentu nie poprzestanie póki nie odkryje przyczyny jej śmierci. W Dublinie czeka ją całe mnóstwo przygód, a jej przewodnikiem będzie Jericho Barrons: intrygujący, potężny, mroczny i irytujący właściciel księgarni. To z nim u boku spróbuję zapanować nad swoimi mocami i będzie stawiac opór szerzącemu się złu.

Ta historia była inna niż wszystkie jakie dotąd czytałam. Na początku nie mogłam się w nią wkręcić, jednak później pochłonęła mnie swoją odrębnością. Magia, stwory i wielkie moce mają miejsce we współczesnym świecie, na ulicach miasta. To co dzieje się nocą w zamkniętych i zapomnianych ulicach odstrasza ludzi i czyni je pustymi. Ludzie znikają niewiadomych przyczyn i Mac chcę poznać prawdę. Swoją dociekliwością staje pośrodku, pomiędzy Seelie i Unseelie i jej zadaniem jest pozostawić kres wojnie.

To opowieść o silnej kobiecej osobowości, przedstawiona z dużą dawką humoru. Relacje głównych bohaterów i ich dialogi niejednokrotnie wywoływały uśmiech na twarzy. Pikanterii całości dodaje powoli rodzące się uczucie tych intrygujących postaci.

To dopiero początek tej historii i nie mogę doczekać się kontynuacji,.

Mac raczej ma spokojne życie. Żyje jak typowa nastolatka i cieszy się chwilą. Wszystko zmienia się w momencie, gdy dostaje informacje, że jej siostra została zamordowana. Dziewczyna nie jest w stanie pogodzić się z tą informacją, zwłaszcza że policja nie ujęła sprawcy. Dodatkowo na poczcie głosowej znajduje wiadomość od siostry, która jest dość enigmatyczna i dla niej niezrozumiała. Mac postanawia udać się do miejsca, gdzie ostatnio przebywała siostra i sama rozwiązać zagadkę. Im bardziej się w tą sprawę zagłębia, tym dowiaduje się więcej informacji, o których nie powinna wiedzieć oraz odkrywa sprawy związane ze swoją przeszłością. Komu w tym miejscu można zaufać? Jak rażąca stanie się prawda? Kto jest winny zbrodni?

Gdy tylko przeczytałam opis książki, wiedziałam że to coś dla mnie. Uwielbiam takie klimaty w powieściach i nie mogłam przejść obok niej obojętnie. Dodatkowo na social mediach było o niej mnóstwo pozytywnych opinii i to jeszcze bardziej kusiło. Tylko czy jest warta takiej uwagi?

Na początku odniosłam wrażenie, że gdzieś już takie coś było i skąd te zachwyty. Tylko później jak to się zaczęło rozwijać i dowiadywaliśmy się nowych informacji, to wtedy tak naprawdę to się zaczęło... Trudno było mi się od niej oderwać i chciałam jak najszybciej dowiedzieć się prawdy. W sumie cieszę się, że musiałam ją sobie dawkować, bo miałam możliwość analizy i spojrzenia na to na chłodno. Nie sprawiło to, że spoglądałam na nią gorzej, a wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej mnie ta historia pochłonęła. Przez cały czas siedziała mi w głowie i tworzyłam sobie przez to różne scenariusze, które o dziwo żaden się nie sprawdził!

Jeśli chodzi o postacie to byli naprawdę intrygujący. Mac jako nasza główna bohaterka była dobrze wykreowana. Na początku taka typowa nastolatka, która nie zna prawdziwego, brutalnego życia. Jednak na przestrzeni fabuły musi zmienić swój tok myślenia i przestawić się na nowe realia. Jako czytelnicy możemy śledzić jej przemianę, rozterki i wyrzeczenia. Musi w krótkim czasie stać się gruboskórna, a to nie jest łatwe. Jericho zaś już tak bardzo nie porywał, bo takich gości znamy z wielu innych książek. Przystojny, bogaty, który pomaga głównej bohaterce, bo ma w tym ukryty plan, a do tego niezwykle tajemniczy. Oczywiście miał kilka lepszych momentów, ale nie zmienia to faktu, że raczej mocno nie zaskakiwał. Za to nie polubiłam rodziców Mac, jakoś wydawali mi się nie realni i ich tok myślenia kompletnie nie współgrał z tym jak go przedstawiała główna bohaterka. Miałam wobec nich wiele zastrzeżeń i im dalej szła fabuła, tym bardziej się w tym utwierdzałam.

Jednak fabuła była naprawdę dobrze rozpisana. Autorka w dobry sposób wprowadza czytelnika w swój świat. Opisuje to na tyle precyzyjnie, że każdy może się w tym odnaleźć. Dla bardziej opornych z tyłu książki mamy słowniczek, dzięki któremu możemy się utrwalić słownictwo. I pomimo dużej ilości opisów jest to dobrze wyważone akcja do opisów, a to jest już osiągnięcie. Nie miałam momentów nudy i z wielką przyjemnością mi się ją czytało. Styl też był w porządku lekki i wciągający. Czytało się ją szybko i sprawnie. Zakończenie pozostawia niedosyt i jak najszybciej chce się sięgnąć po kontynuację, która mam nadzieję szybko się pojawi!

Także podsumowując jestem naprawdę zadowolona, że miałam okazję zapoznać się z tym tytułem. Spędziłam z nią przyjemnie czas i z niecierpliwością będę wyczekiwać kontynuacji! Za co jeszcze pochwalę książkę, to za informację zawartą z tyłu, że jest to dla osób +18. Może w tym tomie nie było aż tyle sytuacji dla jednak czytelników starszych, ale zakończenie zapowiada, że tak będzie później i od pierwszej części mamy od razu co do tego świadomość. Także dla wydawnictwa wielka brawa!

Dublin, miasto pełne pubów, spowite mgłą, skrywające opustoszałe dzielnice, w których żerują bezlitosne cienie. To w tym miejscu ludzie mogą natknąć się na niebezpiecznych fae. Do tego miasta wyjechała siostra MacKayli i już stamtąd nie wróciła, bo ktoś ją zamordował. Kiedy policja przestaje prowadzić śledztwo w sprawie tajemniczej śmierci Aliny, a Mac odsłuchuje wiadomość od siostry, widzi tylko jedno rozwiązanie – podróż do Dublina i osobiste zajęcie się zagadką morderstwa. MacKayla nie zdaje sobie sprawy, na jakie niebezpieczeństwo się naraża. Wkrótce okazuje się, że jej dotychczasowe życie było spokojne i bezproblemowe w porównaniu do tego, które czeka na nią w Dublinie. Do tego okoliczności sprawiają, że zaczyna współpracować z kimś, od kogo wolałaby trzymać się z daleka.

Książki, w których świat ludzi przenika się z tym magicznym, należą do moich ulubionych. Nie jestem w stanie im się oprzeć, nawet jeśli, tak jak w przypadku „Darkfever”, magicznym istotom daleko jest do przyjaznych wróżek. Z tego względu w czasie czytania tej powieści dość szybko wciągnęłam się w historię. Czytało mi się ją tak przyjemnie, że nie przeszkadzało mi nawet to, że autorka sięgnęła po oklepane schematy, a swoją główną bohaterkę wykreowała na dość irytującą osóbkę. Dla mnie całość zagrała, pochłonęłam tę lekturę w niecałe dwa dni, ale zdaję sobie sprawę, że „Darkfever” nie jest dla każdego.

Książka ta została po raz pierwszy wydana w 2006 roku i moim zdaniem nie da się tego ukryć. Mamy tutaj infantylną, przypominającą Barbie protagonistkę, która jest zmuszona tworzyć duet z gruboskórnym gościem z ponadprzeciętną urodą – motyw stary jak świat. Całość dopełnia nietypowa narracja, w której główna bohaterka co jakiś czas bezpośrednio zwraca się do osoby czytającej, zdradzając pewne przyszłe wydarzenia, czy też usprawiedliwiając swoje nieodpowiedzialne, impulsywne zachowania. To pięty achillesowe „Darkfever”, jednak w czasie lektury byłam w stanie przymknąć na nie oko. Ujęło mnie wykorzystanie celtyckiej mitologii, klimat Dublina, który wylewał się z prawie każdej strony i kreacja magicznego świata.

I choć zgadzam się z opiniami, że MacKayla jest dość irytująca, tak dla mnie postać ta była jednocześnie szczera. Gdyby istniała w realu, nie wróżyłabym nam długoletniej przyjaźni, ale z przyjemnością spotkałabym się z nią od czasu do czasu na kawę.

„Darkfever” to dopiero wprowadzenie do serii – nie dzieje się tutaj za wiele, a bohaterów mamy tu tak naprawdę tylko dwóch: MacKaylę i gburowatego Barronsa. Brak jest też tutaj wątku romantycznego. Samym fae daleko jest to znanych nam ludzkich istot, ale podoba mi się to rozwiązanie. Na koniec dodam, że należy pamiętać, że książka ta jest skierowana do nieco starszych osób ze względu na pojawiające się w niej motywy.

Uwielbiam urban fantasy i klimat wczesnych lat 2000 dlatego z wielką chęcią i ciekawością sięgnęłam po tę historię. Muszę przyznać, że na początku dość ciężko mi było się w nią wciągnąć, jednak jakoś od połowy fabuła nabrała rozpędu i stała się ciekawsza oraz bardziej dynamiczna.

🟨Miałam momentami problem ze stylem autorki, bo nie do końca mi on pasował przez liczne, zbyt szczegółowe opisy, głównie te dotyczące strojów.

Jeśli chodzi o bohaterów to z nimi również nie jest do końca tak kolorowo jakbym chciała, bo są wykreowani raczej dość stereotypowo i dużo czasu mi zajęło zanim się do nich przekonałam. Mac mnie troche irytowała i polubiłam ją tak naprawdę dopiero jakoś w połowie książki, Barrons również stał się bardziej intrygujący mniej więcej w podobnym momencie.

Za to uważam, że wątek fae i irlandzkich legend został naprawdę ciekawie przemyślany, co dodało całości świetnego, mrocznego klimatu i jestem ciekawa jak zostanie rozwinięty w kolejnych tomach.

Podsumowując, jest to powieść dość nierówna, ale w gruncie rzeczy można się przy niej całkiem dobrze bawić i mogę Wam ją mimo wszystko polecić, zwłaszcza jeśli jesteście fanami slow-burn i urban fantasy 😊.

Właśnie kilka dni temu skończyłam tę książkę i była niesamowita! Byłam absolutnie przyklejona do stron i nie mogłam jej odłożyć, dopóki nie pochłonęłam każdego ostatniego słowa.

Historia opowiada o dziewczynie o imieniu MacKayla Lane. To iezależna młoda kobieta z Georgii, która podróżuje do Dublina, aby zbadać morderstwo swojej siostry. Nie wie jednak, że zostanie rzucona na głęboką wodę w świat magii, niebezpieczeństwa i zjawisk nadprzyrodzonych. To znaczy, poważnie, ta książka ma wszystko - tajemnice morderstwa, faerie, starożytne przepowiednie i parny romans.

I porozmawiajmy o relacji między Mac i pewnym tajemniczym kolekcjonerem antyków przez minutę. Chemia między Mac i Jericho Barronsem jest genialna. Ich banter jest ostry i dowcipny, a ja po prostu kocham, jak ich relacje rozwijają się w całej książce.

Moning stworzyła niesamowity świat wypełniony mitologią, magią i intrygami. Od brudnych ulic Dublina po niestandardowe stworzenie Fae. Czułam się tak, jakbym była tam z Mac, odkrywając, razem z nią, ten niesamowity świat.

I możemy porozmawiać o samej Mac? Jest taka… prawdziwa! Jej kreacja jest dla mnie bardzo świeża – nie spotkałam się jeszcze z taką główną postacią w fantastyce. Jest dziewczęca, lubi dobrze wyglądać i ubiera się w kolorowe i różowe ciuszki. To zdecydowanie postać, którą z niecierpliwością będę śledzić przez resztę serii.

Jeśli jesteś fanem urban fantasy, parnego romansu, dobrego banter lub po prostu świetnego opowiadania w ogóle, musisz koniecznie przeczytać Darkfever. To rodzaj książki, która sprawi, że nie będziesz mógł zasnąć przez całą noc, desperacko pragnąc dowiedzieć się, co będzie dalej. Zaufaj mi, nie będziesz zawiedziony!

Ja musiałam z tego wszystkiego sięgnąć po kolejny tom po angielsku - i powiem Wam, że jest na co czekać!

 ,,Darkfever" Karen Marie Moning to powieść, która została wydana w 2006 r.  w Stanach Zjednoczonych, w Polsce kilka lat później, a teraz po ponad dekadzie wydawnictwo You&YA postanowiło wznowić serię w nowym tłumaczeniu. Przez te wszystkie lata nie słyszałam o tym cyklu, a opis ma dość ciekawy i intrygujący. 

 Na etapie pierwszego tomu w relacji pomiędzy Mac i  Jericho nie ma żadnej chemii, choć ten wątek  od nienawiści do miłości wydaje się samograjem. Mimo wszystko doceniam, że autorka się nie spieszy i powoli rozwija ich relacje. 

 Zdecydowanie najlepszym elementem ,,Darfever" jest kreacja świata i podział na wielu mieszkańców. Nie tylko Fae i wampiry, ale także na inne paranormalne istoty. Przedstawienie historii  Seelie i Unseelie było bardzo ciekawe. Fajnie, że ten świat ma bogatą w artefakty przeszłość  i mity. 

   ,,Darkfever" Karen Marie Moning  to książka, na której bardzo widać upływ czasu.  Powieść prezentuje ciekawy zarys historii i konfliktu. Autorka pozostawia czytelnika z kilkoma nierozwikłanymi tajemnica. 

Darkfever Karen Marie Moning to urban fantastyka dla dorosłych, którzy lubią odkrywać równoległe światy od zera. Mroczna opowieść pełna magii wrzuca nas na głęboką wodę od pierwszej strony. Tajemnicza zbrodnia, mity i legendy Irlandzkie, fae i akcja trzymająca w napięciu. Jakie sekrety skrywa w sobie Darkfever?

MacKayla wyrusza do Irlandii znaleźć tego, kto zamordował jej siostrę, Alinę. Policja bezradnie rozkłada ręce, a tajemnicza wiadomość na poczcie głosowej nie daje Mac spokoju. Poszukiwanie mordercy w mieście, w którym zaczynają się dziać zagadkowe rzeczy, nie należy do najłatwiejszych. Wszyscy mówią, że zwariowała, że naraża siebie na takie niebezpieczeństwo i że nie wie, kim jest. W Mac drzemie moc, która pozwala jej widzieć więcej niż inni. Czy to dar, czy przekleństwo? Jaka magia kryje się w Dublinie? Wskazówki zostawione przez zamordowaną doprowadzają do miejsca, w którym wszystko zaczyna wydawać się możliwe. Ale czy aby na pewno?

Darkfever jak gra w szachy.

To mistrzowska rozgrywka, podczas której autorka przewiduje ruch przeciwnika. Powoli odkrywa swoje karty, każdy sekret mąci bardziej w głowach, a intryga się zagęszcza. Rozwiązanie zagadki kusi jak zakazany owoc. Mam wielką słabość do odkrywanie równoległego świata razem z bohaterką, gdy sama muszę poznać reguły i zakazy. Poznawanie magii jest niezwykle fascynujące. Sami wpadamy w zastawione pułapki przez autorkę. Zaczynamy się zastanawiać, z czym przyjdzie się Mac zmierzyć. Co będzie dla niej trudniejsze: stwory czy może podążanie za wskazówkami zmarłej siostry?

Darkfever jest skonstruowany jak rasowy kryminał, a jednak nie brakuje fantastycznych elementów, które nadały tej opowieści zupełnie innego wymiaru.

Ma się wrażenie, że główna bohaterka siedzi z nami na herbacie i opowiada historie tak jak dobrej przyjaciółce, co się ostatnio wydarzyło u niej w życiu. Poznajemy jej wszystkie przywary i zalety. Trudno polubić Mac od pierwszych stron, jest bardzo skupiona na sobie, niezwykle chaotyczna. Tkwi w niej skaza, która może irytować czytelników, a narracja pierwszoosobowa potęguje to uczucie. Widać jednak powoli zmianę bohaterki, jestem ciekawa, jak Mac rozwinie się w kolejnych tomach. Jej opowieść próbujemy poukładać sobie w głowie jak układankę, pionki na szachownicy, spleść wszystko w całość, bo mam wrażenie, że Karen Moning posłużyła się magią fae i na czytelnikach. Nie raz i nie dwa zostaniemy zaskoczeni, zwłaszcza rozwiązaniami fabularnymi.

Między bohaterami aż iskrzy, a słowne przepychanki mają specjalne miejsce w moim sercu. Nie brakuje ironii, sarkazmu, robienia sobie na złość. Prosty język opowieści nadaje jej lekkości, przez co książka się sama czyta. Żałuję, że jest tak krótka, a za wiele czasu zostało poświęcone na mniej istotne sprawy: makijaż, ubrania, różowe paznokcie. Choć domyślam się, że ten zabieg miał na celu podkreślenie charakteru Mac, która powoli ulega zmianie. Większe zainteresowanie wzbudził we mnie Jericho, który przyciąga do siebie tą mroczną, niedostępną aurą. Misja, z którą wyruszają nasi bohaterowie, wywoła wiele emocji, a to najbardziej cenię w fantastyce.

Wejście do świata Darkfever rozbudziło mój apetyt na więcej, aż bym przeczytała już po angielsku kolejne części. Fae i niebezpieczny, magiczny świat, tajemnicza zbrodnia dynamiczne zwroty akcji, irlandzki folklor okraszony ostrymi jak brzytwa dialogami. Idealna powieść na weekend z książką, który ma zabrać nas do równoległego świata, pozwolić przeżyć niebezpieczną przygodę i dobrze się przy tym bawić.

„Darkfever” należy do książek, które czyta się w błyskawicznym tempie. Początek, jak to zazwyczaj w książkach fantasty, odrobinę się ciągnie, jednak wraz z postępem historii, nie mogłam oderwać się od kart powieści. Poznajemy Mac jako osobę, która najpierw robi a potem myśli. Jej początkowa kreacja może odrobinę irytować, jednak dziewczyna potrafi również zawalczyć o własne zdanie. Jestem bardzo ciekawa jej przemiany wraz z kolejnymi tomami serii. Barrons również potrafi wywołać u czytelnika rumieńce - zarówno z zauroczenia, jak i ze zdenerwowania. Inteligentny, mroczny i nieco gburowaty, ma potencjał, by został kolejnym książkowym mężem wielu czytelniczek.

Polecam „Darkfever” dla czytelników poszukujących ciekawej książki fantasy. Zdecydowanie historia ma ogromny potencjał, który mam nadzieję zostanie rozwinięty w kolejnych częściach. Ja już czekam na drugi tom!

Książka, o której dziś Wam opowiem jest wyjątkowa, dawno nie bawiłam się tak dobrze, przy lekturze. W mediach społecznościowych można ją dojrzeć wszędzie, wywołuje wiele pozytywnych emocji, chodzi tutaj o „Darkfever” autorstwa Karen Marie Moning. To pierwszy tom serii Fever, która sama potrafi doprowadzić czytelnika do gorączki, której objawem jest natychmiastowa potrzeba sięgnięcia po następną część. Bardzo lubię urbanfantasy, a ta jest skierowana do pełnoletnich czytelników. Autorka zdecydowała się na to, aby poruszać w powieści kilka trudnych tematów, jak przemoc w kilku jej formach, na co nie każdy czytelnik będzie gotowy. Chciałam poznać główną bohaterkę, poczuć emocje, z którymi się mierzyła na równi z wyzwaniami. Czy książka spełniła moje wszystkie oczekiwania?

Główną bohaterką książki autorstwa Karen Marie Moning pod tytułem „Darkfever” jest MacKayla, jej siostra zmarła, a ona sama zmaga się z żałobą. To zawsze jest trudne, przepracowanie żalu i bólu, pewnego dnia zauważa na poczcie głosowej wiadomość, nic nadzwyczajnego, ale adresatem była jej zmarła siostra. Zostawiła dla Mac wskazówki, które musi wykonać. Dziewczyna pragnie odkryć, kto stoi za zabójstwem jej siostry, dlatego też wyrusza w podróż do Dublina, jej życie gwałtowniej się zmienia. Odkrywa coraz więcej tajemnic, o których nie miała pojęcia, nawet, jeśli dotyczyły jej samej. Odkrywa w sobie dar, który może być jej przekleństwem, nie miała pojęcia, że posiada, co takiego, jak więc nad tym panować? Tuatha Dé Danaan to niebezpieczne, królestwo, które Mac dostrzegła dzięki jej zdolnościom, zobaczyła toczącą się wojnę na licach ludzkich miast między Seelie i Unseelie, świat zdawał się wariować. Czy uda się dziewczynie odszukać relikwii nim przysporzy jeszcze więcej problemów? Czy może zaufać kolekcjonerowi antyków? Czy Jericho Barrons ma względem niej plany?

„Darkfever” to urbanfantastyczna powieść, która sprawia, że przepadam w historii MacKayli i świecie fae. Bardzo spodobała mi się ta opowieść zupełnie jakby został skonstruowana z samych interesujących momentów, mamy tutaj kryminał, lekki romans, fantastykę,, tajemniczą relikwię i dar, który trzeba rozgryźć, by nie stał się przekleństwem. Karen Marie Moning zaserwowała nam niesamowity wstęp do świata cieni, czuję, że w kolejnych częściach będziemy mogli dowiedzieć się o nim znacznie więcej. Autorka wprowadziła tutaj także wiele dobrego humoru, który moim zdaniem nadaje powieści nieco lekkości. Delikatna blondynka dostrzega znacznie więcej niż inni ludzie, nie zawsze przynosi jej to pożytek. Bywa nieco próżna, jednak jest to ukazane w zabawny sposób, w końcu każdy bohater powinien mieć także wady, aby wypaść autentycznie. „Darkfever” sprawia, że ma się uśmiech na twarzy i chce się przebywać w tym świecie znacznie dłużej. Mroczne, nieco tajemnicze uniwersum było tym, czego tak bardzo potrzebowałam. Podobał mi się także rozwój MacKayli, klimat Irlandii, a także postać kolekcjonera. Zazdroszczę, że wszystko jeszcze przed Wami, mam nadzieję, że drugi tom ukaże się już niebawem.

Ja na przykład jestem szczerą fanką wierzeń i mitologii w fantastyce. Z tego też powodu „Datkfever” trafił w mój gust.

[Współpraca reklamowa z wydawnictwem You&YA]

Bardzo dobrym elementem tej książki był świat. Autorka stworzyła mroczne i zagadkowe uniwersum, którego kolejne elementy budowały otoczenie pełne magii i zaskoczeń. Potwory i tajemnicze relikwie stanowiły otoczenie (i elementy układanki) dla historii, a to wszystko maksymalnie angażowało, przez co ciężko odłożyć książkę.

Przypadł mi do gustu styl prowadzenia opowieści. Był niewymuszony, a spostrzeżenia, jakimi dzieliła się z czytelnikiem Mac, były zabawne i dodawały uroku. Dziewczyna okazała się bohaterką idealną. Silną, pewną siebie kobietą, która stawia czoła przeciwnościom losu i przyjmuje najgorszą prawdę. Nie ucieka, a rozwiązuje napotkane problemy.

Jericho może okazać się Twoim kolejnym książkowym crushem, więc musisz się na to przygotować. Nie ma w nim cechy nieidealnej. Tajemniczy, inteligentny, zmysłowy i przerażający kolekcjoner antyków z postawą emanującą pewnością siebie.

Fabuła miała w sobie magnetyzm, którego zupełnie się nie spodziewałam. Historia zaskakiwała, a ja czekałam na kolejne fakty i poszlaki, żeby ustalić rozwiązanie tajemnicy.

Magnetyzm pojawił się również w relacji Mac i Jericho. Slow slow burn niepozbawiony był charakteru i ciętego języka w otoczeniu chłodu i arogancji.

Wielkim plusem okazało się połączenie dwóch charakternych postaci. Mimo wszystko byli słońcem i nocą. Zupełnie różni, ale niezbędni sobie nawzajem.

To była fascynująca i przeciekawa przygoda. Bawiłam się niezwykle dobrze i z niecierpliwością będę wyczekiwać rozwiązania zagadki cyklu Fever.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

- Czasami, panno Lane - powiedział - trzeba zerwać z przeszłością, żeby móc spojrzeć w przyszłość. To nigdy nie jest łatwe. To jedna z cech rozróżniających osoby, które przetrwają, od ofiary. Zapomnieć o tym, co było, by przetrwać to, co jest tu I teraz."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Znacie książkę ze zdjęcia??? Ja nie miałam pojęcia o tej serii. Jak to dobrze, że czasami doczekamy się jakiegoś wznowienia, bo niektóre historię warto poznać.

"Darkfever" autorstwa Karen Marie Moning, to pierwsza część serii o losach MacKayli Lane.

Mac, ma wręcz idealne życie. Wszystko się zmienia wraz ze śmiercią jej starszej siostry. Dziewczyna nie umie się pogodzić ze śmiercią siostry i wyrusza do Dublina, by odkryć, kto za tym stoi. Zupełnie nie spodziewa się tego co odkryje. Tajemniczy świat pełen magicznych stworzeń, a w nim elfy - Seelie i Unseelie, które toczą wojnę w naszym świecie. Okazuje się, że jest sidhe - seer, potrafi przejrzeć przez urok elfów ich prawdziwą postać. Tylko, że elfy zabijaja takich jak ona, nie są to przyjazne stworzenia, a wrecz przeciwnie, żerują na ludziach. Czy uda jej się odnaleźć i przeżyć w świecie pełnym niebezpieczeństw?? Będzie mogła liczyć na siebie i na pewnego mrukliwego właściciela księgarni, Jericho Barronsa. Razem wyruszą na poszukiwania tajemniczej księgi Sinsar Dubh, która daje ogromną moc.

MacKayla, zrobi wszystko by poznać prawdę na temat śmierci siostry. Przez to wpadnie w niezłe tarapaty. Ale co ja się jej dziwię, dopóki nie dotarła do Dublina, nie mała pojęcia o elfach. Zupełnie nie wiedziała jak się zachować w nowych okolicznościach. I tu przychodzi on, Jericho Barrons, który nie wróży jej długiego życia. Pomaga jej, ale nie za darmo, też chcę księgę. Uważa ją za mało rozgarnięta, zwodzi go jej wizerunek. Długowłosa blondynka, uwielbiająca róż, co mu się dziwić. Ale im dalej tym nasza bohaterka pokazuje pazurki. Uwielbiam ich wymianę zdań. Sarkazm i ironia, to do nich bardzo pasuje, oboje chcą mieć ostatnie słowo.

"Darkfever" to świetne rozpoczęcie serii. Jestem strasznie ciekawa, jakie jeszcze tajemnicę wyjdą na jaw. Ta historia jest mroczna, niebezpieczeństwo czyha w każdym momencie. Jeżeli lubicie historię o elfach, pełne tajemnic i humoru, to jest książka dla was. Ja czytałam to z przyjemnością i czekam na więcej. Czuje, że najlepsze dopiero przed nami. Polecam❤️

Życie Mac wywróci się do góry nogami, gdy dziewczyna dowie się, że jej siostra została zamordowana. Śledztwo szybko zostaje zbyte przez dublińską policję, dlatego Mac postanawia sama wyruszyć do Irlandii by zbadać okoliczności śmierci siostry. Dziewczyna wpada w wir niebezpiecznych wydarzeń, dowiadując się skrywanej przed ludźmi tajemnicy o chodzących potworach i fae na ziemi, których prawdziwe oblicze widzi tylko ona. Na szczęście wpada w ramiona mężczyzny, który skłonny jest pomóc jej w jej nowej rzeczywistości o ile ona pomoże mu...

Autorka już od pierwszego tomu dba o napięcie oraz uczucie tajemnicy, który skrywa przed sobą mroczny Dublin. Mac jest jego totalnym przeciwieństwem - ubrana w kolorowe sweterki szuka mordercy swojej siostry. Jej postać jest promykiem w całej tej mrocznej historii, mimo, że jej zachowanie może czasem denerwować - dużą wagę przywiązuje do swojego wyglądu, nie jest za bardzo obeznana z technologią, ma swoje dziwactwa (nie przeklina używając swoich komicznych zamienników) i często jest lekkomyślna - myślę, że jest to zabieg specjalny, by pokazać jak jej postać rozwinie się przez kolejne tomy.

Cały świat jest umiarkowanie rozbudowany. Seelie, Unseelie (potwory) oraz tajemnicze relikwie, dużo nazw własnych (które dla początkujących znajdują się w słowniczku na końcu książki). Bardzo podobało mi się, że każde unseelie miały swoje gatunki i specyficzne moce.

Wiedziałam, że będzie slow burn ale nie spodziewałam się aż takiego wolnego tempa relacji między Mac a Jerycho. Czuć jednak czuć ten potencjał, bo ci dwoje skaczą sobie do gardeł. Ona jest charyzmatyczna i pyskata w stosunku do niego, a on jest pod wrażeniem jej motywacji w dążeniu do odnalezieniu mordercy siostry, zachowując się przy tym arogancko i chłodno, chowając gdzieś uczucia za materiałem garnitura.

Czy czuję, że ta seria ma prawie 20 lat? I tak i nie. Kojarzy mi się z klimatem kryminalno - paranormalnych seriali na AXNie ale ma w sobie dalej elementy, które kocham w urban fantasy. Cieszę się, że seria jest wznawiania bo jak widać jest ponadczasowa.

⭐️⭐️⭐️⭐️

,,Darkfever” to pierwszy tom serii ,,Kroniki Mac O’Connor” autorstwa Karen Marie Moning.

Jest to moja nowa książkowa miłość.

Zanim po nią sięgnęłam, miałam świadomość, że jest o niej dość głośno, a teraz po jej przeczytaniu całkowicie rozumiem dlaczego.

⭐️Jest to pozycja z dobrze przemyślaną i nietuzinkową fabułą.

⭐️Świetny początek, który nie zdradza za dużo, ale który od razu zachęca do tego, by zagłębić się dalej w historię. W końcu nic tak nie kusi, jak tajemnice i niewyjaśnione sytuacje.

⭐️Dalej akcja szła, w równym tempie nadając odpowiednie napięcie i podkreślając magiczny i niebezpieczny klimat.

⭐️Jako, iż książkę z wątkiem fae mam już niejedną za sobą zwroty używane w tej historii były w większości mi znane. Jednak dla tych, którzy są, laikami w tym temacie zdradzę, że książka ma wyjaśnienia w samej fabule, jak i w słowniczku znajdującym się na końcu. Gwarantuje wam, że wszystko napisane jest bardzo zrozumiale😉.

⭐️Najlepsza w całej tej pozycji jest jednak kreacja postaci.

⭐️Mac jest bohaterką, która wydała mi się niezwykle autentyczna. Niczego nie przyjmuje za pewnik, a jej zachowanie i reakcje na sytuacje, w których się znajduje, są jak najbardziej realne i zrozumiałe.

⭐️Do tego jest bardzo barwną postacią. Jako blondynka lubiąca pastelowe kolory często bywa niedoceniana. A tak naprawdę jest wygadana, sprytna, uparta i szczególnie ważne dla bohaterki fantasy odważna.

⭐️Jericho zaś jest dość tajemniczą postacią, którą ciężko rozgryźć. Jest arogancki i wyniosły, ale w ten seksowny sposób.

⭐️Ich relacja, póki co jest równie niejasna, ale po niektórych scenach można się domyślić, w jakim kierunku to zmierza🫢.

⭐️Inne postacie nawet te ledwie wspomniane są tak przedstawione, że zapadają w pamięć i dają do zrozumienia, iż są ważne dla fabuły.

⭐️Na chwilę obecną nie jestem w stanie wymyślić, żadnej negatywnej cechy tej książki. I nawet za bardzo nie chcę. Pokochałam tę historią na tyle, że przy ostatniej stronie miałam dreszcze. Tak byłam podekscytowana.

Kochani nic dodać, nic ująć po prostu czytajcie!

✔️Współpraca reklamowa z @youandyabooks🖤

W życiu są pewne sytuacje, obok których nie potrafimy przejść obojętnie. Jedną z takich zdarzeń jest śmierć w niewyjaśnionych okoliczności: jedni popadają w szaleństwo, czarną rozpacz, a inni muszą dociec prawdy. Mac jest tą ostatnią okolicznością. Nikt się tego po niej nie spodziewał, jednak utrata ukochanej siostry, która była najważniejsza w jej życiu w dodatku jej morderca jest nadal na wolności. Nie można żyć z taką świadomością.

Mac jest naiwną, bardzo przejmującą się swoim wyglądem “lalką Barbie” i to dosłownie. Szczegółowe opisy jej jakże pastelowych i tęczowych stroi przyprawiały mnie czasami o mdłości, bo spodziewałam się po pierwszym zdaniu twardej, charakternej bohaterki. Autorka stworzyła osobę zamkniętą na rzeczywistość, a tym bardziej na fantastyczny świat. Jestem w szoku, że główna bohaterka nie lubi nawet fantastyki, a Harry Potter to dla niej magiczny gość z blizną w okularach. Dlatego jej podejście do pewnych sytuacji jest irytujące. Tak ogólnie irytowała mnie czasami okrutnie (w szczególności z malowaniem paznokci na koniec) - ma przebłyski, bo na pewno pomógł w odkryciu świata Fae rąbek historii i jej zapiski w dzienniku – to jest jedyne do czego się przydaje. Po części nie wyciąga logicznych wniosków, gdzie czytelnik po prostu użyć siły wobec niej. Delikatnie mówiąc nie pasuje do tej historii totalnie, jeszcze jej podejście do przekleństw. Jest za miękka do tej historii.

Oznaczenie 18+ na książce jak na razie według mnie nie ma tutaj aż takiej brutalności (przewija się to jednak nie jest jej ogrom), a tym bardziej erotycznych wątków - w tym tomie są one znikome. I spokojnie 16+ by wystarczyło. Jest to slow burn i w sumie dopiero na samym końcu jest akcja, owszem między czasie przy poznawaniu tajemnych miejsc Irlandii mamy dreszczyk strachu i mroku, to nie jest on bardzo duży - też nasza bohaterka czasami potrafi zepsuć mroczny klimat swoją jednorożcową tęczą.

Sama fabuła jest ciekawa, ma solidne podwaliny i nietypowy obraz Fae. Nie są to piękne istoty, tylko potwory. Ich prawdziwe oblicze mogą zobaczyć nieliczni i wątek Nulla jest niesamowity – no w tym kierunku mam nadzieję pójdzie dalsza część historii i z naszej różowej błyskotki wyłoni się ta cudowna kobieta, która napisała pierwsze zdanie tego tomu: “Moja filozofia jest całkiem prosta - dzień, w którym nikt nie próbuje mnie zabić, to dobry dzień”. Wykluje się ta nasza poczwarka i zacznie żądać odpowiedzi na pytania, które nam czytelnikom też się nasuwają, a nie możemy ich uzyskać, bo nikt nie chce jej (nam) odpowiedzieć. To jest dobra książka, kreacja świata robi wrażenie i istoty w niej przedstawione są fantastyczne, to niektóre szczegóły moglibyśmy pominąć. Na pewno sięgnę po następny tom, jestem ciekawa tej kobietki i w jaką stronę potoczy się historia.

Serdecznie wam polecam tę książkę. Czytając, wyczuwałam tajemniczą, a zarazem mroczną atmosferę lipcowego Dublinu. Autorka stworzyła świetny świat pełny dziwnych zdarzeń pełen różnych mocy. Historia jest bardzo ciekawa i wciągająca. Moja ocena 5⭐️/5

„Darkfever” to świetna i pełna zwrotów akcji historia. Bardzo mi się podobała, trudno było się od niej oderwać.

Jest to urban fantasy zainspirowane mitologią celtycką. Brzmi dobrze, prawda? Na pewno się nie zawiedziecie.

Mac wyjeżdża z Ameryki do Irlandii, aby samej zbadać sprawę morderstwa siostry. Policja po niedługim czasie zamknęła sprawę. Na miejscu okazuje się, że istnieje coś więcej niż świat który znała. Odkrywa, że ma dar, dzięki któremu jest w stanie przejrzeć iluzję i dojrzeć potwory. Coś zawsze czai się w mroku. Światło okazuje się najlepszym sprzymierzeńcem.

Znajduje również innego sprzymierzeńca – tajemniczego Barronsa. Kiedy zdał sobie sprawę z umiejętności Mac, wprowadził ją w świat magii. Jednak ma w tym interes, gdyż tylko ta dziewczyna może pomóc mu znaleźć niebezpieczny artefakt, którego szuka.

Zdecydowanie polecam!

Darkfever, czyli pierwszy tom Kronik Mac O'Connor - wznowienia książki, która swą premierę miała w 2007 roku, a w Polsce cztery lata później.

Czuję, że ta część to dopiero wprowadzenie do serii, w której fae wkroczyli do naszego świata, by pasożytując na ludziach, walczyć między sobą nawzajem.

Młoda Mac, Amerykanka, przylatuje do Dublina, by dowiedzieć się kto w bestialski sposób zamordował jej starszą siostrę. Tym samym nasza bohaterka dowiaduje się wielu niewiarygodnych rzeczy zarówno o sobie, jak i o świecie, w którym dwa Dwory fae rywalizują ze sobą.

Jest to więc Urban fantasy, pełne fantastycznych i jednocześnie przerażających stworzeń, które bazuje na mitologii irlandzkiej. Można też odczuć fakt, że było to pisane ponad 15 lat temu 😏

Główną bohaterka to typowa barbie - róż to jej kolor, a opisy tego co ubiera i jak wygląda zajmują sporo miejsca w powieści i przyznam, że trochę mnie to irytowało. Jednak zaciekawił mnie wątek fae, zwłaszcza tych mrocznych, bo już spotkałam się z motywem, iż pod urokiem piękna okazują się potwornymi istotami wykorzystującymi ludzi.

Trochę zbyt mocno wg mnie jasne fae miały wpływ na naszą bohaterkę, ale rozumiem przez to oznaczenie, że jest to książka dla dorosłych.

Podsumowując: książkę czytało mi się szybko i wciągnęła mnie, zwłaszcza pod koniec, gdy coraz więcej dowiadujemy się o ukrytym przed zwykłymi ludźmi światem. Na pewno sięgnę po kolejne tomy, by poznać losy Mac, a także tajemniczego Barronsa 😏

Polecam osobom dorosłym, potrafiącym przełknąć fragmenty, w których kobiety są uprzedmiatawiane, gdy jest to potrzebne do danej sceny (bo wydaje mi się, że w kolejnych tomach już tak nie będzie to mocno akcentowane).