Dar anomalii. Tom 1

Hej!

Jak często sięgacie po debiuty? Jaki macie do nich stosunek?

Przyznam się, że ja podchodzę do nich z rezerwą, równocześnie jednak mam do nich pewną wyrozumiałość. Ostatnio czytam ich dość sporo i bardzo często jestem pozytywnie zaskoczona. Tak też było przy„Darze Anomalii” P. Zbroszczyka.

W książce mamy dwa różne, ale przeplatające się ze sobą światy, dwóch głównych bohaterów i całe mnóstwo tajemnic do wyjaśnienia. Leba to Parkanin, który mimo swego młodego wieku, chce przejść próby i spotkać się ze swoim przeznaczeniem. Bren zamieszkuje Estepię i bardzo brutalnie dowiaduje się, że nie warto przywłaszczać sobie cudzej tożsamości, bo może się to zakończyć śmiercią. Jednak, gdy tych dwóch młodzieńców się spotyka, pojawia się jeszcze większe niebezpieczeństwo.

Książkę czyta się bardzo przyjemnie, dosłownie się przez nią płynie. Akcji jest sporo, nie można się nudzić. Za każdym razem, gdy wydaje nam się, że nasi bohaterowie są wreszcie bezpieczni, następuje BUM i wydarzenia na nowo przyspieszają. Mamy wprawdzie dwóch głównych bohaterów, ale drugoplanowych jest całkiem sporo, co bardzo urozmaica fabułę. Bardzo ciekawy jest pomysł na przenikanie się światów i związaną z tym magię. Chociaż o zasadach działania tej ostatniej chętnie dowiedziałabym się więcej, bo wiemy o niej tyle ile nasz bohater, czyli właściwie nic. Intryguje mnie również organizacja Piewców. Jest tu tyle wątków i tajemnic, że nawet nie wiadomo o co się zaczepić. Jest to typowy pierwszy tom, który zarysowuje główny problem i bohaterów, a po przeczytaniu mamy więcej pytań, niż na początku. Mam nadzieję, że w kolejnych częściach dowiemy się więcej o anomaliach, bezsennych, magach oraz o Parkanie i Estepii. Chętnie dowiedziałabym się także, jak zakończył się konflikt między Qanotlari a Eskami. Bardzo zaciekawił mnie ten wątek. Wspomnę tylko, że okładka również jest cudna i przyciąga oko :)

Do minusów muszę jednak zaliczyć to, że czasami nie czułam emocji u naszych bohaterów. Ktoś umiera, przyjaciel zostaje ciężko ranny, kogoś oślepiają, a oni specjalnie się tym nie przejmują, dalej robią swoje. Wprawdzie jest wspomniane, że bohater ma jakieś odczucia, ale nie widać tego w jego postępowaniu, lub czasami jest tego za mało, przez co momentami wydawali się bezduszni.

No i największy minus. Ja się pytam gdzie jest drugi tom?! Potrzebuje go na już!

Dar anomalii to początek ciekawej serii, której akcja dzieje się nie tylko w jednym, lecz w przynajmniej kilku światach, pełnych fantastycznych stworzeń.

Od razu widać, ze to wstęp do większej historii. W tym tomie poznajemy głównych bohaterów - skrzydlatego i upierzonego Leba, którego rasa jest szkolona do pomagania istotom z innych światów, a także Brana, którego ciekawość (lub głupota ;) ale trzymajmy się tej ciekawości) doprowadza go do pewnej niebezpiecznej grupy, której opuszczenie może kończyć się śmiercią...

Przyznam, że bardziej polubiłam Leba ;) Co do Brana na razie mam mieszane uczucia...

Wydaje mi się, że ze względu na wiele rozpoczętych wątków, ta historia nie zamknie się w dwóch lub nawet trzech tomach. Mnóstwo tematów czeka na rozwinięcie, a ten to zaledwie przystawka przed konkretnym daniem ;)

Liczę na to, że jeszcze wiele dowiemy się z kolejnych części. Sama jestem ciekawa jak dalej potoczą się losy Leba i Brana, a także intryguje mnie nowa osoba, którą poznajemy dopiero na sam koniec tej części. Oczywiście cały wątek piewców i ich głównego zlecenia jest dosyć ciekawy. Nie mówiąc już o nikłych informacjach o mocy cesarza i innych rządzących...

Jak widzicie, mam więcej pytań niż odpowiedzi, więc z niecierpliwością będę oczekiwać na kolejny tom, by choć trochę niejasności zostało wyjaśnionych :)

Na zakończenie - powieść czytało mi się świetnie, zwłaszcza po pierwszych 50 stronach :) Także całość zajęła mi zaledwie 2 dni :D

Jestem bardzo ciekawa jak rozwinie się ta seria, gdyż pomimo tego, że jest to debiut, to widać, że autor ma duży potencjał.

„Dar Anomalii” zwrócił moją uwagę jakiś czas temu, bardo podobała mi się okładka, sposób jej prezentacji, postanowiłam, więc dowiedzieć się o niej więcej. Grafika jest nastrojowa idealnie współgrająca z tytułem powieści napisanej przez Pawła Zbroszczyka. Niewiele było mi trzeba, aby się nakręcić i zapragnąć oddać się lekturze. Opis powieści utwierdził mnie w przekonaniu, że warto wyruszyć w nieznane ku wszelkim anomaliom. Wyobraźnia pracowała mi na wysokim poziomie i starałam się wyobrazić świat wykreowany przez autora. Zastanawiałam się, czy poradziłabym sobie w takiej rzeczywistości. „Dar anomalii” jest pierwszym tomem serii o tym samym tytule, co mnie cieszyło, ponieważ zwiastowało to dłuższą zabawę i przebywanie z bohaterami książki. Autor wie, jak na wstępie zaostrzyć czytelniczy apetyt.

„Dar Anomalii” to powieść, która rozdziela się na dwie rzeczywistości, mamy tutaj, więc dwójkę kluczowych bohaterów. W pierwszej zamieszkuje przedstawiciel rasy Parkaninów, posiadający skrzydła Leba. Bardzo ważną dla niego sprawa jest podróż na wyspę z wieżą, gdzie miałby przejść wiele prób. Chociaż jest zbyt mały, aby tego dokonać nie poddaje się. Co się wydarzy, kiedy przejdzie przez anomalię? Jakim siłom będzie służyć? W drugiej rzeczywistości poznajemy Brena, można o nim powiedzieć, że jest drobnym cwaniaczkiem, który chciałby polepszyć swój los. Chłopak chciałby mieć pewność, że przetrwa w tych niepewnych czasach, jednak wiąże się to z pozyskiwaniem mocy, za którą trzeba będzie zapłacić. Cena potrafi być straszna, jest związana z deformacją ciała, a to przecież może znacznie utrudnić funkcjonowanie. Co się wydarzy, kiedy ukradnie tożsamość piewcy? Z nic nieznaczącego łotrzyka stanie się poszukiwanym zbiegiem? Jak sobie poradzi w takim świecie? Gdzie się ukryje? Czy znajdzie się gdzieś bezpieczne miejsce w Estepii? Czy tym razem tajemnicza anomalia się przysłuży, czy jeszcze bardziej skomplikuje sprawy?

„Dar Anomalii” przykuł mnie do fotela na kilka godzin, chociaż moje nadgarstki nie zostały unieruchomione za pomocą kajdan, a jedynie dzielnie trzymały książkę autorstwa Pawła Zbroszczyka. Muszę Wam powiedzieć, że pomysł na stworzenie dwóch rzeczywistości i bohaterów był bardzo oryginalny. Nie spodziewałam się, że autor ma takie ciekawe pomysły i potrafi nimi nakręcić czytelnika do rozmyślania i kombinowania. Po lekturze zastanawiałam się, co powinnam przekazać w recenzji, jak najlepiej ukazać swoje wrażenia. Książka dla mnie była fenomenalna, pobudzająca do myślenia, niedająca pełnych odpowiedzi na czytelnicze wątpliwości, a jednocześnie tak magnetyczna, że myślę teraz o tym, kiedy pojawi się kolejny tom. „Dar Anomalii” połączył dwóch bohaterów, którzy oddziałują na świat, w którym się znaleźli, ale także na tą rzeczywistość, z której pochodził ten drugi. Fabuła książki jest bardzo dynamiczna, na bohaterów spadając coraz to inne komplikacje, jestem przekonana, że polubicie zarówno Lebę, jak i Brena, zostali oni wykreowani w bardzo ciekawy sposób, nie są papierowi, a podobni do nas, z wadami i zaletami. Paweł Zbroszczyk potrafi pięknie opisać otaczający go świat, robi to na tyle umiejętnie, że człowiek jest tym zafascynowany, a nieznudzony. Magia, anomalia, świetny styl językowy, dobrze poprowadzona fabuła, to wszystko sprawiło, że bardzo chciałabym przeczytać kontynuację najlepiej od zaraz.

Fantastykę czytam niemal bez przerwy od ponad dziesięciu lat i choć ją uwielbiam ciężko mnie czymś zaskoczyć. A jednak Pawłowi Zbroszczykowi się to udało. W swojej debiutanckiej powieści stworzył system magiczny jakiego jeszcze nigdzie nie było i choć powieść zawiera typowe dla gatunku elementy, dzięki temu oryginalnemu zabiegowi całość jest niesamowicie świeża, innowacyjna i inna.

Akcja podzielona jest między dwóch bohaterów i dwa światy. W jednym z nich Leba - skrzydlata istota pokryta piórami, ma wziąć udział w turnieju, który zmieni jego życie. W drugim, młody mężczyzna, Bren, w skutek splotu wypadków trafia do tajnej organizacji specjalizującej się w muzyce i zabijaniu. A gdzieś pomiędzy dwoma światami są anomalie, tajemnicze zjawiska, które połączą losy bohaterów. Nic więcej Wam nie zdradzę, ale fabuła to majstersztyk!

Jeśli (tak jak ja) uważacie, że powieść fantasy musi mieć przynajmniej 500 stron, żeby udało się dokładnie przedstawić magiczny świat, po lekturze "Daru anomalii" zmienicie, zdanie. Książka ma niewiele ponad 300 stron, ale jest po brzegi wypełniona akcją, opisami, zagadkami i adrenaliną. Tyle się tu działo! Tak wiele dowiedziałam się o opisywanym świecie (a właściwie światach), że nie byłam w stanie wszystkiego zapamiętać. Autor stworzył uniwersum od podstaw, wypełnił je detalami, stworzył historię, wiarę, tajne organizacje i udało mu się opisać to w ciekawy a za razem skondensowany sposób, bez zbędnych dłużyzn i monotonnych opisów.

Jeśli kochacie fantastykę, ta książka jest stworzona dla Was. Znajdziecie tu motyw turnieju, mrocznej akademii, pełną przygód podróż, tajemnicze podziemne miasto i niewamowity system magiczny, który będziecie odkrywać razem z głównymi bohaterami. Ja jestem zachwycona i chcę więcej!

Zdarzyło Ci się kiedyś przeczytać fragment książki i na jego podstawie stwierdzić, że choćby nie wiem co, musisz przeczytać całość?

Pamiętam jak dziś, kiedy ponad rok temu Instagramie odkryłam konto @frazyfantasy z pięknymi grafikami i był tam też link do fragmentu powieści. Przeczytałam go i stwierdziłam, że ile czasu by to nie zajęło, będę czekać na tę książkę jak na słońce, czy miałam rację?

Leba jest parkaninem, koniecznie chce przejść próby anomalii by wejść do niej i poznawać nowe światy. Bren jest człowiekiem, drobnym cwaniakiem, który posunął się o jeden blef za daleko. Leba dąży do budowania równowagi na świecie, szerzenia dobra i wykonania specjalnej misji. Bren dąży do tego by przeżyć kolejny dzień. Czy ci goście znajdą wspólny język gdy przyjdzie im razem podróżować? Uratują życie swoje i innych? Przyjdzie im stawić czoła oślizgłym bestiom, kolczastym potworom, rozśpiewanym zabójcom, krwiożerczym wilkom. Godzić zwaśnione klany i wybierać między radą a pytaniem. Poznawać magię, ale też płacić za nią wysoką cenę. Czy znajdą mordercę bezsennych?

Ależ to była literacka uczta! To niesamowite, wielopoziomowe, mroczne epic fantasy łączy w sobie mądrości o równowadze między dobrem i złem, rozważania nad sensem życia w zgodzie ze sobą, doskonały literacki styl i fantasyczne uniwersum jakiego jeszcze nie było! Powiecie "jasne, jeśli coś ma wszystko, to nie ma w sobie nic"? Nie tym razem! "Dar anomalii" przełamuje stereotyp czarując czytelnika każdym swoim aspektem! Paweł Zbroszczyk ma niesamowity dar snucia opowieści, przedstawia nam wykreowany przez siebie świat dokładnie, ale nienachalnie, zostawiając też trochę swobody naszej wyobraźni. Miejscami przeraża, jak opisem wyjącej ściany, gdzie indziej czaruje. I zdecydowanie zmusza do przemyśleń. Książka chodzi za mną całymi dniami i nie pozwala o sobie zapomnieć. Bardzo się cieszę, że praca nad drugą częścią jest już w toku, bo nie mogę się doczekać ponownego zanurzenia w te wspaniałe światy. Pawle dzięki Ci za tę historię!

 Autor książki zabiera czytelnika w niezwykłą w podróż, opowiadając historię Leba - głównego bohatera. Wydarzenia są opowiedziane tak dobrze, że pod koniec książki ma się wrażenie, że bohaterowie stali się bardzo bliscy i patrzy się na ich przygody z nieco innej perspektywy, niż na samym początku. Pierwsza część cyklu doskonale wróży dalszym częściom. Tom 1 Daru Anomalii to książka przepełniona bardzo szybką akcją. Serdecznie polecam wszystkim fanom fantastyki, jako odmiana dla serii, z bardzo wolno budowaną akcją.

"Dar Anomalii" to debiut Pawła Zbroszczyka, wydany przez Wydawnictwo Elfickie od którego dostałem książkę do recenzji.

Zostajemy wrzuceni w wykreowany przez Pana Pawła świat, który początkowo może konfundowac ale już po 30-40 stronach zaczynamy czuć się jak w domu. Tym bardziej, że musimy odnaleźć się nie w jednym ale dwóch unikatowych światach. Całość jest rzetelnie połączona i logicznie przemyślana. Autor stworzył świat do którego chce się wrócić, albo nieco lepiej zrozumieć. Trudno porównać konstrukcję do jakiegokolwiek dzieła kultury, poniekąd może trochę przypomina mi umiejętność Ciri z Wiedźmina. Natomiast wyobrażając sobie świat Parkan do głowy przychodził mi krajobraz Pandory z Avatara.

Język Pana Pawła znacząco pozwolił wsiąknąć w klimat przedstawionej powieści - bardzo podobały mi się użyte archaizmy! Całość czyta się przyjemnie i szybko zachęcając tajemnicą tytułowej anomalii. Swoją drogą słowo "anomalia" niezwykle mi się podoba - ma ładne brzmienie!

Jeśli chodzi o fabułę to mamy do czynienia z zupą jerzynową. Nie zrozumcie mnie źle - to przepyszna zupa ale wciąż pewien zbiór bardzo różnych wątków i elementów, które niekoniecznie myślałem, że będą do siebie pasować. Zbiór pewien mini fabuł, które mogłyby starczyć na oddzielne książki. Niektóre wątki pozostały otwarte, a historia gnała na złamanie karku ale tego karku nie złamała i każdy z wątków był bardzo wciągający. Moim ulubieńcem był wątek w chatce myśliwego, który niezwykle bawił się umysłem czytelnika.

Mógłbym się rozpływać przy tej książce jeszcze trochę ale trzeba podsumować, że to bardzo udany debiut, stanowiący mocny powiew świeżości i zwiastujący piękną przyszłość dla polskiego podwórka autorskiego. Książka na wysokim poziomie pisana z pasją!

Ja spodziewałem się czegoś innego po klimacie z okładki ale nie zawiodłem się! Mogę polecić bez wątpliwości!