Czynnik królika

,,Mała Syberia" uznawana jest za bestseller nr 1 w Finlandii. Teraz przyszedł czas na ,,Czynnik królika".

Cała linia fabularna tej książki toczy się wokół parku rozrywki, który główny bohater przejął po śmierci swojego brata. Szybko okazało się, że było to zadłużone miejsce i nie wszyscy pracownicy stawiali się w nim na czas.

Dawno nie miałam okazji zapoznać się ze skandynawskim kryminałem, więc było to dla mnie miłą odmianą. Z wielkim zainteresowaniem postanowiłam poznać właśnie to wydanie i nie czuję się zawiedziona podjęciem takiej decyzji.

Antti Tuomainen stworzył jedno z tych wydań, które jest nietypowe pod względem treści. Niewątpliwie interesującym zabiegiem jest osadzenie głównych wątków wokół parku rozrywki i połączenie kryminału z bardzo komediową i romansową nutą.

,,Czynnik królika", który napisał Antti Tuomainen jest jednym z tych wydań, w których również można mieć pewność odnośnie zaskakującego zakończenia.

Czymże zasłużył sobie autor na moją dozgonną uwagę? Ano dziwnym poczuciem humoru, umiejętnością posługiwania się ironią i sarkazmem, a także dość oryginalnym stylem. Wszystko to tworzy swego rodzaju literacki koktajl, który mi podoba się szalenie. Bo czy to thriller, czy też komedia – bez różnicy, czytam wszystko z całym dobrodziejstwem inwentarza.

Mężczyzna (z pewnym spektrum autyzmu), matematyk, który za pomocą ukochanych przez siebie liczb szacuje i określa wysokości ubezpieczeń, nagle i niespodziewanie staje się spadkobiercą parku rozrywki. Bytu raczej żyjącego własnym życiem, który wykracza poza jakiekolwiek normy przyjęte przez bohatera. Mężczyzna nie ma kontroli nad swoją rutyną, która tak szybko wymyka mu się z rąk, a to powoduje szereg niefortunnych zdarzeń, które są jednocześnie tragiczne jak i komiczne.

To była wspaniała, czasem kuriozalna, a kiedy indziej przyciężka dawka specyficznego humoru, który miesza się tu z dość poważnym dreszczowcem, powodującym niepokój i wprowadzającym odrobinę chaosu. Wszystko to jednak współgra ze sobą rzetelnie i wcale nie dziwi. Trzeba jednak wgryźć się nieco w specyficzny styl jakim operuje autor, by móc cieszyć się z lektury.

Jeśli ktoś sięga po Tuomainena po raz pierwszy, to istnieje duże ryzyko, że polegnie z kretesem podczas lektury, bowiem autor bardzo wiele uwagi poświęca swoim bohaterom, ich problemom i rozterkom. Potem zajmuje się humorem, który stara się przemycić w najmniej oczekiwanych momentach. Dopiero na sam koniec zabiera się za fabułę, która właściwie nie porywa, ale wkomponowuje się idealnie w nakreślone wcześniej tło.

Jeśli macie ochotę na powieść odważną, nieoczywistą i oryginalną, to będzie to dobry wybór. Trzeba jednak do niej podejść z otwartą głową.

Kto już zna twórczość Antti Tuomainena ten wie, co nas może spotkać w kolejnej jego powieści, czym może nas zaskoczyć. Jedno jest gwarantowane, autor ma specyficzny humor i styl. Trzeba się z nim oswoić, aby zrozumieć zamysł autora, fabułę jego utworów. Przekonajmy się, co tym razem na nas czeka ...

Spokojne i uporządkowane życie aktuariusza ubezpieczeniowego Henri'ego Koskinena zostaje zaburzone. Zmuszony do odejścia z pracy, nie może sobie poradzić z marazmem i spokojem. Ale to trwa tylko chwilę, wkrótce otrzymuje wiadomość o śmierci brata. Okazuje się, że odziedziczył po bracie park rozrywki. Trudne do ogarnięcia, ułożony matematyk i zwariowany świat rozrywki. Przeciwieństwa. Henri podejmuje wyzwanie i zaczyna prowadzić ten interes. Co się okazuje? Czy podjął jedyną i słuszną decyzję? Park ma problemy finansowe i jest bardzo zadłużony. Wychodzi na jaw, że brat był hazardzistą i się zapożyczył u lichwiarzy. I jak teraz z tego wybrnąć? A na dodatek z kasy firmy znikają pieniądze? Czyżby pracownicy wykorzystywali jego naiwność i brak wiedzy, jak prowadzić taką firmę? Rzeczywistość okazuje się inna i zaskakująca. I co może z tym mieć wspólnego artystka, Laura, którą bohater poznaje w parku rozrywki. Nieśmiało się zakochuje, ale jak to bywa, nie potrafi sobie w ogóle z tym stanem ducha poradzić. Nieporadność to bardzo minimalistyczne określenie jego zachowania. Można się tylko śmiać z jego postępowania w stanie zakochania, bo na poważnie nie sposób tego przełknąć. Czy taki związek na szansę na przetrwanie? Czy Henri ma poważne zamiaru wobec Laury? Nic więcej nie zdradzę, nie mogę zabrać wam emocji, które jeszcze na was czekają …

Czynnik królika to dość osobliwa lektura, zdecydowanie inna. Króluje w niej czarny humor, specyficzny klimat, trudny do zdefiniowania. Główny bohater to ekscentryczna postać, z jednej strony nieporadny i wycofany, nie znający życia i nie potrafiący się w nim odnaleźć. A z drugiej odważny i stawiający wszystko na jedną szalę, potrafiący twardo negocjować z przestępcami. Z jednej strony mnie denerwował i wkurzał, z drugiej zadziwiał. To on nadaje ton tej opowieści w zasadzie o niczym. Bo fabuła to drugorzędna sfera, nie mającego większego znaczenia. Można się z niej zatopić i utknąć na dłużej. Bo jest zbyt rozciągnięta i niewiele się dzieje. Ale warto się bliżej przyjrzeć poczynaniom bohatera, który każdą czynność ma wyliczoną i zdefiniowaną na swój matematyczny sposób. To śmieszy, ale i zadziwia. Nigdy nie podchodziłam do życia w taki uporządkowany sposób, co nie znaczy, że nie warto spróbować. Nie wiem, czy jest to łatwe, ale zawsze można się przekonać …

Mnie autor nie porwał tą lekturą, a może jeszcze nie dorosłam do tak poważnych klimatów. W moim odczucia można po nią sięgnąć, ale tylko dla bohatera i specyficznego i ciętego języka. Warto się przekonać, czy życie z matematykiem to nuda, niezła zabawa czy matematyczna wyliczanka na każdym kroku … Spróbujcie sami wyliczyć podstawiając odpowiedni wzór, czy warto się zaprzyjaźnić z intrygującym aktuariuszem … I jaki wyszedł wynik?

„Czynnik królika” to książka Anttiego Tuomainena wokół której powstało troszeczkę szumu, dzięki platformie Netflix, która postawiła ją zekranizować. Jednak czy ten szum jest uzasadniony? I tak, i nie.

Antti Tuomainen ma dość specyficzny styl i poczucie humoru, przez co do jego książek podchodzę z dużym dystansem. Tym razem książka wykazała się dość oryginalną fabułą, a główny bohater pozwala nam zrozumieć co czują osoby mające problemy w komunikacji międzyludzkiej. Jest to postać wycofana, wzbudzająca wręcz współczucie, ale i urocza. Jego odmienny sposób funkcjonowania powoduje, że nie da się nie zaangażować w jego życie. Tak naprawdę to właśnie on jest jedynym powodem dla którego przebrnęłam przez całą historię. Życie wewnętrzne bohatera niezwykle mnie zaintrygowało, ponieważ mężczyzna tłumaczy sobie rzeczywistość za pomocą matematyki. Ale jak za pomocą równań wyliczyć drugiego człowieka? Nie da się i to właśnie sprawia, że Henri nie potrafi poradzić sobie z najzwyklejszymi rozmowami, a co dopiero w dość kolorowym biznesem i bandziorami na karku.

Wspomniałam, że przez książkę przebrnęłam.Dlaczego? Ponieważ po dość ciekawym początku, który wciąga czytelnika coś zaczyna się dziać i niestety strona za stroną troszeczkę psuć. Poza Henrim reszta bohaterów jest dość nijaka. Nie mają charakterów, a jednak jako jedne z kluczowych postaci powinny wykazywać się swego rodzaju charyzmą. Do tego fabuła owiana jest głównie wokół przestępstwa gospodarczego i nie zostało to w żaden ciekawy sposób rozwinięte przez co w pewnym momencie zaczynało wiać nudą, ale na szczęście nie nużyć, bo Tuomainen jest niezłym narratorem.

Podsumowując „Czynnik królika” to książka, którą albo się polubi już od pierwszych stron, albo po kilku stronach się ją definitywnie skreśli. Jest to swego rodzaju groteska i komedia o korpo życiu i facecie, który nie do końca sobie rodzi z codziennością, a samo zakończenie przypomina melodramat. Jednak muszę przyznać, że jestem ciekawa co autor zachował na kolejne części, ponieważ „Czynnik królika” to pierwszy tom trylogii. Jeżeli jesteście ciekawi książki to przeczytajcie ją i wyróbcie sobie własne zdanie, którego bardzo jestem ciekawa.

Nieustannie zastanawiamy się nad tym, jak bardzo zmieniłoby się nasze życie, gdybyśmy otrzymali jakiś spadek, albo gdyby nagle okazało się, że mamy szansę nagle porzucić wszystko, co znaliśmy. W myślach projektujemy już szczęśliwą, pełną przygód egzystencję, świat, w którym pławimy się w luksusie, a wszyscy nas kochają. W tych marzeniach nie uwzględniamy jednak tego, że to nowe życie może wcale nie być takie wspaniałe i takie kolorowe. Musimy zatem uważać, bo … marzenia się spełniają.

Tak naprawdę Henri Pekka Olavi Koskinen nigdy nie marzył o innym życiu niż to, które wiódł. Było stabilne i bezpieczne, a po szalonym dzieciństwie, mężczyźnie tylko na tym zależało. Wychowany wraz z bratem w dysfunkcyjnej rodzinie, w której rodzice nie radzili sobie z codziennością, a co dopiero z dziećmi, przeprowadzając się nieustannie i wciąż oddając nowym nałogom oraz planując kolejne interesy, Henri uwielbia to, co przewidywalne, typowe, niezmienne. Chociaż ktoś powiedziałby „nudne”, to mężczyzna, jako aktuariusz o cechach ze spektrum autyzmu, doskonale czuje się w takiej codzienności, gdzie wszystko ma swoje miejsce i czas. Może właśnie dlatego zajął się matematyką aktuarialną, a teraz pracuje w firmie ubezpieczeniowej, obliczając prawdopodobieństwo wystąpienia każdej ewentualności, by określić wysokość składki ubezpieczeniowej korzystnej pod względem finansowym z punktu widzenia ubezpieczyciela. Jest jedynym pracownikiem, który jest tak dobry w tym co robi, i tak na tym skoncentrowany, że nigdy się nie myli.

Co jednak zrobić, kiedy firma nagle zmienia podejście do zarządzania zasobami ludzkimi i stawia na pracę grupową i integrację pracowników? Dla aktuariusza, dla którego nawet pytanie o samopoczucie kolegów jest stratą czasu, nowe podejście jest nie do zniesienia. Kończy się zatem na tym, że podpisuje podsunięte przez szefa wypowiedzenie i opuszcza firmę przekonany, że bez problemu znajdzie firmę, dla której najważniejsza jest matematyka i to, co przewidywalne. Niestety okazuje się, że nie jest to takie łatwe, a kolejne dni upływają bezowocnie na poszukiwaniu pracy. I tak, w wieku czterdziestu dwóch lat ten mieszkaniec spokojnej dzielnicy w Helsinkach jest zmuszony przyznać, że jego życie wymknęło mu się spod kontroli.

Jeśli jednak Henri sądzi, że nie może być gorzej, to się (chyba po raz pierwszy) myli. Jego życie zaczyna przypominać prawdziwy rollercoaster dopiero wówczas, kiedy dowiaduje się o osobliwym spadku po nagle zmarłym bracie. Otóż Henri dziedziczy … park przygody FUN-LANDIA, a wraz z nim mnóstwo problemów. Okazuje się bowiem, że taki interes to więcej problemów niż pożytku szczególnie, że brat najwyraźniej nie miał ręki do interesów. Mimo iż park generuje zyski, to konto świeci pustkami, co więcej, gdzieś zniknęło blisko dwieście tysięcy euro. Co więcej, Henri przyjmuje wizytę mężczyzn, którzy żądają od niego jeszcze większej sumy, rzekomo na pokrycie długu brata-hazardzisty, którego słabością był poker.

Jak Henri, nielubiący ludzi, hałasu i wszystkiego, co nieprzewidywalne, poradzi sobie z tak kolorowym biznesem? Jak przetrwa mając na karku bandziorów, a także inspektora Osmalę? Co stało się z pieniędzmi i czy to możliwe, żeby zdefraudowała je menedżer parku Laura Helanto? Czy Henri nauczy się dostrzegać ludzi, ich problemy oraz słabości? Czy upora się z innymi … niespodziankami, które przyniesie mu codzienność? O tym przekonamy się dzięki lekturze osobliwej powieści pt. „Czynnik królika”, autorstwa Antti Tuomainena Opublikowaną nakładem Wydawnictwa Albatros pozycję można albo pokochać albo odrzucić po kilku zaledwie stronach, ale z pewnością nie można przejść koło niej obojętnie. Nic zatem dziwnego, że przygotowywana jest ekranizacja tej pierwszej części trylogii, bowiem sama fabuła przyciąga swoją oryginalnością, a jeśli do tego dodamy głównego bohatera, który nie rozumie i nie potrafi odnaleźć się w wielu sytuacjach społecznych i interakcjach z innymi ludźmi, możemy oczekiwać nieustannych mniej lub bardziej śmiesznych nieporozumień. Mimo odmiennego sposobu funkcjonowania Henri jest na swój sposób uroczy i trudno jest nie zaangażować się osobiście w jego problemy i rozwiązanie zagadki znikających pieniędzy. Dlatego, niezależnie od stosunku do książki, wielu czytelników brnąć będzie do końca nie rozumiejąc, dlaczego historia tak elektryzuje. Co więcej, sięgną oni z pewnością po kolejną część...