Saga „Bez pożegnania” – klasyczna polska saga rodzinna – powraca w nowym wydaniu.
Piąty tom historii Zofii i jej córki Kasi, których losy śledzimy od czasów II wojny światowej, opowiada losy rodziny w latach 60. i 70. „Życie, jakie by nie było, zawsze jest silniejsze od śmierci” – mówi Zofia do córki i to zdanie staje się myślą przewodnią ich dalszych losów. Niespokojny, pełen trudnych momentów dla Polski rok 1968 w sferze osobistej daje się bohaterkom we znaki. Kasia powoli leczy się z traumy. Praca, nowe podróże i zdarzenia przynoszą kolejne uśmiechy losu. W przaśnej peerelowskiej rzeczywistości, w trosce o przyszłość rodziny, Zofia coraz bardziej musi liczyć tylko na siebie, jednak wciąż docenia to, co życie może jeszcze podarować i co w nim najważniejsze. W lata siedemdziesiąte Kasia wchodzi z nadzieją, ale jak to się skończy, dowiemy się z tomu następnego, pod takim właśnie tytułem.
Saga „Bez pożegnania” to napisana ujmującym, ciepłym językiem historia dwóch niezwykłych kobiet, matki i córki, na tle burzliwych dziejów Polski od roku 1939 do czasów współczesnych. Pomimo tragicznych zdarzeń, które były ich udziałem, udało im się zachować radość życia i rodzinne ciepło.
Barbara Rybałtowska jako mała dziewczynka podczas II wojny światowej została wraz z matką wywieziona na Syberię, skąd przez Pakistan, Iran i Ugandę wróciła do Polski. Przeżycia te posłużyły za kanwę sagi, którą zaczęła pisać już w latach 60., zachęcona do tego przez samego Jana Brzechwę. Historia bohaterek sagi ściśle splata się z doświadczeniami Autorki, choć – jak podkreśla – nie jest to jej biografia, lecz opowieść literacka, bazująca również na losach innych Polaków. „To historia, która chwyta za serce i – jak powiedział reżyser "Nocy i dni" Jerzy Antczak – gotowy scenariusz filmowy”. Dziś, wobec toczącej się bezpośrednio za naszą wschodnią granicą wojny, nabiera nowego znaczenia, szczególnie że została opowiedziana przez świadka historii.
W jakim okresie historycznym osadzona jest akcja książki "Czas darowany nam"?
Powieść koncentruje się na losach bohaterek w burzliwych latach 60. i 70. XX wieku w Polsce. Czytelnik obserwuje życie Zofii i Kasi na tle wydarzeń roku 1968 oraz w specyficznych realiach gierkowskiej dekady. Autorka wiernie oddaje atmosferę tamtego okresu, łącząc osobiste dramaty z przemianami społecznymi w PRL. To kluczowy moment sagi, w którym bohaterki mierzą się z trudną codziennością, szukając w niej stabilizacji.
Jaki nastrój dominuje w piątym tomie sagi Barbary Rybałtowskiej?
Narracja charakteryzuje się ciepłym, ujmującym językiem, który niesie nadzieję mimo trudnych realiów historycznych. Choć bohaterki borykają się z traumami przeszłości, opowieść skupia się na ich wewnętrznej sile, radości życia i budowaniu rodzinnego ciepła. Barbara Rybałtowska tworzy historię pełną empatii, w której codzienne zwycięstwa nad losem wysuwają się na pierwszy plan. Książka zapewnia wzruszającą lekturę, unikając przy tym nadmiernego pesymizmu.
Czy można czytać ten tom bez znajomości poprzednich części sagi?
Zalecamy zachowanie chronologii czytania, ponieważ fabuła stanowi bezpośrednią kontynuację losów rodziny zapoczątkowanych w 1939 roku. Znajomość wcześniejszych tomów pozwala w pełni zrozumieć motywacje Zofii i Kasi oraz ciężar ich wojennych i syberyjskich doświadczeń. Piąta część mocno nawiązuje do relacji i wydarzeń, które kształtowały charakter bohaterek przez poprzednie dekady. Lektura od tego tomu może skutkować brakiem pełnego kontekstu emocjonalnego dla prezentowanych wydarzeń.
Dla jakiego typu czytelnika ta powieść obyczajowa nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka nie jest odpowiednia dla osób poszukujących wartkiej akcji sensacyjnej lub lekkiego, współczesnego romansu. Jest to klasyczna saga rodzinna, która kładzie duży nacisk na tło historyczne, szczegółową obyczajowość i pogłębioną psychologię postaci. Czytelnicy preferujący fikcję całkowicie oderwaną od polskiej historii mogą czuć się przytłoczeni licznymi odniesieniami do realiów minionej epoki. Powieść wymaga od odbiorcy skupienia i zaangażowania w wielowątkową, rozciągniętą w czasie historię.
Na ile przedstawione w powieści wydarzenia historyczne oddają realia życia w PRL?
Wydarzenia historyczne są przedstawione z ogromną dbałością o szczegóły, ponieważ autorka opierała się na własnych wspomnieniach i obserwacjach. Barbara Rybałtowska jako świadek historii precyzyjnie kreśli obraz codzienności, uwzględniając zarówno niepokoje polityczne, jak i trudy życia codziennego tamtego okresu. Autentyzm opowieści podnosi fakt, że losy literackie ściśle splatają się z rzeczywistymi doświadczeniami Polaków. Dzięki temu książka stanowi wartościowe i wiarygodne świadectwo życia w powojennej Polsce.
