Czarny tort

Śmierć rodzica to ciężkie doświadczenie, które potrafi zostawić trwałą bruzdę na psychice. Gdy na dodatek wyjawia ono pilnie skrywane sekrety, wiadomo jest, że nie będzie spokojnie… Byron i Benny, bohaterowie książki, będą musieli nie tylko odnowić swój kontakt, ale także zrobić wszystko, co jest w ich mocy, aby spełnić ostatnie życzenie zmarłej matki. Co jednak skrywa pozostawione przez nią nagranie? Dowiedźcie się sami! Książka zaskakuje wielowątkowością. Nie boi się poruszać nieco bardziej kontrowersyjnych tematów. To niezwykła opowieść o uprzedzeniach, rodzinie, tożsamości, tradycji. Nie sposób się oderwać. Polecam gorąco!

To z pewnością ambitna lektura. Książka porusza bardzo wiele tematów: kłamstwo, kłopoty w relacjach rodzinnych, miłość, rasizm, gwałt, konflikt pokoleń, tradycja - a to jeszcze nie wszystko. Niekiedy można się pogubić w tych wszystkich wyznaniach, podział książki na "kiedyś" i "teraz" może potęgować ten efekt. Sądzę, że mimo tego warto przeczytać - to piękna historia o rodzinie, tożsamości, ale także o uprzedzeniach. Eleanor Benett może pochwalić się szerokim wachlarzem przeżyć - czytelnik, który odkrywa kolejne fakty z jej życia z pewnością nie będzie się nudzić.

Czasami to, czego nie mówimy o sobie innym, jest nawet ważniejsze niż to, co mówimy”.

Eleonor Bennett, główna bohaterka debiutanckiej powieści Charmaine Wilkerson, miała tajemnicę, którą skrywała przez niemal całe swe dorosłe życie. Tuż przed śmiercią, mając świadomość, że odchodzi przygotowała nagranie, w którym ujawniła swój sekret. Wraz z dziećmi Eleonor – Byronem i Benny, krok po kroku odkrywać będziemy jej przeszłość. Meandrując pomiędzy „teraz”, a „wtedy” poznawać będziemy koleje życia Eleonor; trudne doświadczenia, które odcisnęły na niej swe piętno, dramatyczne decyzje, które zmuszona była podjąć, a o których nie chciała i nie była w stanie opowiedzieć nawet najbliższym. Autorka pozwoli nam także przyjrzeć się skomplikowanym relacjom rodzinnym Bennettów, zrozumieć wzajemną niechęć rodzeństwa.

Myli się jednak ten, kto sądzie, że „Czarny tort” to jedynie ciekawa, nieco pogmatwana historia rodzinna, zbudowana na kanwie tajemnicy, tłumionych urazów, wzajemnych rozczarowań i niechęci. Charmaine Wilkerson dotyka w swojej powieści ważnych kwestii społecznych. Rasizm, homofobia, przemoc wobec kobiet, to tylko niektóre z nich. Choć dramatyczne losy Eleonor stanowią oś fabularną i niewątpliwie generują największe emocje, przejmujące są również doświadczenia jej dzieci. Szczególnie mocno wybrzmiewa historia Byrona, który choć dobrze wykształcony i sytuowany, ze względu na kolor skóry, bezskutecznie stara się o awans, nie kupuje wymarzonego samochodu, nie pojawia się w pewnych miejscach po zmroku. Sporo uwagi poświęca Autorka kwestiom tożsamość kulturowej i rasowej. Tytułowy czarny tort, to nie tylko popularny jamajski deser, dla Benny, Byrona i Eleonor to symbol dzieciństwa, istotny element ich tożsamości. Wilkerson pisze o tym, co nas kształtuje, jak wielka jest siła przekazywanej z pokolenia na pokolenie rodzinnej tradycji, jaką moc mają więzy krwi. Dotyka zagadnień dziedziczenia traum, przenikania się kultur. Dowodzi, że na naszą tożsamość składają się: rodzinna historia, postrzeganie siebie, i to, jak widzą nas inni.

"Czarny tort” to rozpisana na wiele głosów opowieść „o tym, jak nieopowiedziane historie kształtują życie ludzi, zarówno wtedy, kiedy się je ukrywa, jak i kiedy zostają ujawnione”. Powieść o przyjaźni, miłości i rodzicielstwie. O mierzeniu się z konsekwencjami podjętych decyzji, skomplikowanych rodzinnych relacjach i wykluczeniu społecznym. Rzecz fascynująca, wielowymiarowa, którą czyta się sprawnie, z niesłabnącym zainteresowaniem i zaangażowaniem, finalnie jednak – pozostawia z niedosytem. Nie wszystkie wątki wybrzmiały w pełni, a bohaterowie, niewątpliwie różnorodni i niedoskonali, nie pozwolili się do końca poznać.

Przełożyła Agata Ostrowska

Nie zachęcam do czytania tej książki, jeżeli masz do zrobienia coś ważnego. Mnie pochłonęła ona całkowicie. Bardzo trudno jest się od niej oderwać i wrócić do rzeczywistości. Fenomenalna książka, podzielona na dwa czasy. Fabuła jest zaskakująca i porusza wiele ważnych problemów, takich jak gwałt lub rasizm. Historia rodzeństwa, które po śmierci matki otrzymuje film, skrywający ogromne tajemnice rodzinne jest bardzo smutna i skłaniająca do rozważeń. Książka należy do tajemniczych i wartych uwagi. Ciężko wyobrazić sobie co przeszła bohaterka całe życie udająca kogoś innego. Uważam, że bardzo fajnym pomysłem było umieszczenie przez autorkę tytułowego elementu - czarnego tortu. Zdecydowanie polecam poświęcić czas na przeczytanie tej niezwykłej opowieści.

Przyznaję, kupiłam Czarny tort tylko ze względu na tytuł. Książka czekała spokojnie w kolejce na przeczytanie, a ja cały czas się zastanawiałam, o co chodzi z tym tortem. To prawdziwy wypiek, który zostawia po swojej śmierci Eleanor, razem z tajemniczym nagraniem. Od tego wszystko się zaczyna.

Wszystko też obraca się wokół tej taśmy. Nie zamierzam spoilerować, ale sekretów z przeszłości jest wiele. Polecam wszystkim z ręką na sercu.

"Czarny tort" to książka która zapewnia nam podróż w czasie razem z pewnym rodzeństwem, które od dłuższego czasu nie ma ze sobą kontaktu..

Byron i Benny kiedyś nierozłączne rodzeństwo, dziś są ze sobą blisko tylko myślami.. Jednak niestety ich matka umiera, więc Benny przyjeżdża na pogrzeb, a adwokat ich mamy mówi im o niesamowitym spadku, który zostawiła im mama.. To nagranie, nagranie w którym kobieta opowiada o swoim życiu, wyjaśnia pewne kwestie, te dawne, obecne, a nawet przyszłościowe.. Szok prawda? Przecież, po co matka ma opowiadać swoim dzieciom o życiu .. otóż dlatego, że jak się okazuje dzieci w ogóle nie znały swojej matki tak jak powinny... Rodzeństwo, zatapia się w historii rodzinnej, czując czasami złość, radość, czasami niesmak i niezrozumienie.. Najważniejsze jednak, że muszą przejść przez to razem.. zupełnie jak kiedyś.. Niby nic, ale to ogromny dar to co zostawiła im matka .. Jest jeszcze jedna rzecz, upieczony czarny tort który czeka na zjedzenie, gdy rodzeństwo będzie gotowe...

"Czarny tort" to powieść wielowątkowa, porusza niezwykle ważne tematy: rasizm, homofobię, tajemnice rodzinne, gwałt..

To historia niezwykle skomplikowanej kobiety, która przez całe swoje życie walczyła o lepsze jutro, ale już ma dość kłamstw ..

Mamy tutaj dwie strefy czasowe, kiedyś i dziś. Podobne imiona dzieci oraz mnogość bohaterów początkowo lekko mnie myliły, ale gdy tylko zagłębiłem się na dobre w lekturze to już nie mogłam się od niej oderwać.

Zdecydowanie powieść inna niż wszystkie, warta przeczytania, a także ekranizacji! Zdecydowanie dająca do myślenia. Podziwiam to, jak wiele wydarzeń Autorka potrafiła tu zmieścić .. ogromne gratulacje, bo to naprawdę wyjątkowa książka.. zupełnie inna niż dotychczasowe historie.

"Bo świat potrzebował ludzi przyzwoitych, nawet bardziej niż genialnych..."

"Czarny tort" to nie jest łatwa historia. To opowieść o kobiecie, która wiele lat temu straciła swoją prawdziwą tożsamość, by do końca życia musieć żyć pod nie swoim nazwiskiem, z ogromnym balastem wydarzeń z przeszłości. W obliczu śmierci chcąc rozliczyć się z przeszłością nagrywa dla swoich dzieci film, w którym opowiada historię życia, historię tak trudną i gorzką, że Byron i Benny kilka razy przerywają oglądanie filmu, by ochlonąć. To czego się z niego dowiadują sprawia, że ich dalsze życie już nie będzie takie samo, opowieść matrki całkowicie zmieni ich postrzeganie rodziców i relacji, którą tworzyli.

Życie Eleanor to opowieść o wiecznej tułaczce, osoby, która nie potrafi znaleźć swojego miejsca na ziemi, po tym jak musiała opuscić swoją rodzinną wyspę.

Inny kolor skory, nie pomaga jej wtopić się w daną społeczność, kobieta mierzy się z rasizmem, przemocą, wykorzystywaniem seksualnym. Udaje jej się jednak odnaleźć miłość swojego życia i próbują zbudować swoje życie od nowa zdala od miejsc, w których musieliby ukrywać swoją prawdziwą tożsamość.

Czy wyznanie matki sprawi, że od lat skłócone rodzeństwo odnajdzie drogę do siebie, czy będą potrafili zrozumieć swoją odmienność, by stać się na powrót wzajemnym wspaciem? Czy prada ich wyzwoli? Czy z lekcji życia jaką zostawiła po sobie ich matka będą potrafili czerpać motywację dla siebie?

"Czarny tort" to piękna ale trudna opowieść o tym, że życie budowane na kłamstwie nigdy nie będzie w pełni szczęśliwe, bo tylko prawda wyzwala, choć niejednokrotnie jest trudna do zniesienia.

2,5/5

Kiedy Eleanor Benett umiera, pozostawia po sobie szczególny spadek - tytułowy czarny tort - tradycyjne rodzinne ciasto, którego przepis przekazywany jest z pokolenia na pokolenie oraz ośmiogodzinne nagranie zawierajace historię jej rodziny. Taśma ta jest bowiem osią całej książki - główna bohaterka decyduje się po raz pierwszy w życiu przedstawić swoje losy dzieciom, niestety Byron i Benny poznają je dopiero po śmierci matki.

„Czarny tort” to powieść niedługa, licząca lekko ponad 350 stron, za to niezwykle obfita w wszelkiego rodzaju motywy. Znajduje się w tej książce wiele - czytamy o relacjach rodzinnych, wykluczeniu społecznym, rasizmie, przyjaźni, morderstwie, a także o katastrofie klimatycznej. W pewnym momencie wszystkiego jest zdecydowanie za dużo, a wszelkie nieszczęścia spotykające główną bohaterkę zdecydowanie przekraczają granicę wiarygodności. Nie pomaga też forma poprowadzenia narracji; częste zmiany perspektyw i przeskoki w liniach czasowych, które mają miejsce co kilka stron powodują efekt przeciwny od zamierzonego. zamiast intrygować - nużą.

Zbyt dużo działo się w tej książce, przez co ciężko wynieść z niej to co miało być najważniejsze, a wiec ukazanie siły więzów krwi - tego jak silnie dzieciństwo jest w stanie zdeterminować to kim stajemy się w dorosłym życiu - oraz mocy tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie.

Książka była jednocześnie bardzo piękna i bardzo smutna. To, co ta młoda dziewczyna, Covey przeszła w swoim życiu było i podnoszące na duchu i przygnębiające. Dlaczego? Dowiecie się jak przeczytacie. Jednak coś wam powiem. Książka została podzielona na "wtedy" i na "teraz". To co się działo "wtedy" przedstawia nam właśnie życie owej Covey. Pod tym słowem kryje się jej dzieciństwo, marzenia, złość, strach, miłość i radość. To co działo się "teraz" to sytuacja kiedy jej dzieci poznają jej historię. Jej prawdziwą historię. Bo nie prawdą jest, że kobieta była sierotą, chociaż jakby spojrzeć na to z drugiej strony, to stała się pół sierotą już w dzieciństwie.

Tytułowy Czarny Tort był tradycją, którą kobieta postanowiła pielęgnować i przekazać swoim dzieciom. Jednak dopiero po jej śmierci poznali prawdziwe znaczenie tego tortu.

Książkę czytało się szybko, bo historia wręcz pochłaniała, rozdziały były krótkie i napisane w przystępny sposób. Nie chciało się odrywać od tej książki. Zaciekawionych tym tytułem zachęcam do szybkiego sięgnięcia po tę książkę, bo naprawdę jest warta poznania. A niezdecydowanych też gorąco zachęcam do sięgnięcia po tę książkę, bo jest to historia, która w pewien sposób zostanie z tobą na dłużej.