Cyrkówka Marianna

Piękna historia pięknych ludzi pięknie napisana. Dziękuję autorce za napisanie tej książki.

Anna Fryczkowska Cyrkówka Marianna "Przed domem stoi jabłonka. Mamusia mówi, że odkąd zaczęła się wojna, drzewko nie rodzi, choć wiosną, czyli właśnie teraz, co roku kwitnie, ale potem śnieg z płatków opada i na drzewie zostają puste koszyczki po kwiatach, a potem już nic, ani jabłuszka. Ale gałęzie jabłonki są wygodne dla stóp, wygodne dla moich bioder, siadam, przytulam się do pnia, obejmuję go udami, opieram stopy, trwam, broniona drzewem. Wdycham zapach kory, niewyraźny, bezpieczny. Nie widać mnie w tych kwiatach, dobrze mi, woreczek z mąką i młynek trzymają się przywiązane do gałęzi, dłonie bolą od korbki, ale kręcę, żeby się na coś przydać. Bo inaczej na co ja komu, na tej Jabłonce, wśród opadniętych płatków. "

Marianna Razik vel Marisse Boticellisse otrzymała od losu kilka różnych żyć. Biedna dziewczyna z mazowieckiej wioski, która chciałaby robić w życiu coś więcej niż tylko być żoną i wychowywać dzieci. Służąca w Warszawie do której uśmiecha się szczęście i zostaje pomocą stomatologiczną w gabinecie, w którym jako dentystka pracuje kobieta, co jak na przedwojenne czasy nie było przecież powszechne. Naznaczona wojenną traumą kobieta, która decyduje się zamiast brata wyjechać na roboty na tereny Prus. Artystka cyrkowa tworząca po wojnie z mężem wieloletni duet występujący we wsiach i miasteczkach z pokazami, a w końcu malarka ludowa, która zaczęła też opowiadać ludziom o przeszłości i spisywać swoje wspomnienia. To właśnie z tych opowieści czasem różnie snutych dla swoich słuchaczy, wspomnień, rozmów z osobami, które Mariannę znały, kilku pozostałych obrazów i kilkunastu sekund w krótkim dokumentalnym filmie (można znaleźć w internecie), w którym pojawia się Marianna Razik, tworzy autorka przepiękną historię bohaterki jak na swoje czasy niezwykłej, pragnącej spełniać marzenia, robić coś więcej niż tylko mieszkać na wsi, mocno naznaczonej koszmarami wojny, odważnej, bardzo zakochanej w swoim mężu i w życiu . A w tle świetnie oddany powojenny obraz odwiedzanych przez cyrkową parę polskich wsi i miasteczek.

Nie jest to typowa biografia, a powieść osnuta na podstawie odtworzonych losów Marianny. I bardzo dobrze. Dzięki temu w ręce czytelnika trafia plastycznie opowiedziana i niezwykle malownicza opowieść o wielkiej miłości, pasji, odwadze czy chwilach radości dawanej udręczonym wojną ludziom. Urzekł mnie język narracji i niezwykłe ciepło opowiadanej historii. Pokochałam również ludyczny świat przedstawień Marissy i Arnolda, które miały na celu pozwolić chociaż na chwilę zapomnieć o zakończonej niedawno wojnie, stracie bliskich czy domowym niedostatku. Zapraszani do wspólnych przedstawień wiejscy grajkowie, chcące prześlizgnąć się niepostrzeżenie, bez płacenia za przedstawienie dzieci, zmęczone koniecznością ciągłego wiązania końca z końcem kobiety, nieobecni w domu albo pijący mężowie.

Trzeba też podkreślić trudne warunki życia artystów i wręcz koczowniczy tryb ich bytowania, a także pomysłowość w produkcji strojów i rekwizytów używanych do przedstawień czy samowystarczalność w wymyślaniu kolejnych numerów artystycznych. Dzięki temu miałam wrażenie uczestniczenia w baśniowej wręcz opowieści, klimatem przypominającej nieco film La strada Felliniego. Bardzo, bardzo polecam.

Ostatnio w ręce wpadła mi książka "Cyrkówka Marianna" autorstwa Anny Fryczkowskiej. Nie znałam wcześniej twórczości tej autorki, dlatego nie do końca wiedziałam, czego powinnam spodziewać się po tej powieści. Muszę jednak przyznać, że nie żałuję. Już dawno nie czytałam tak dobrej książki, która wciągnęła mnie niemal od pierwszych stron. To powieść, która może być pewnego rodzaju odskocznią od codzienności, może przenieść czytelnika nie tylko w inne czasy, ale jednocześnie także w pewną atmosferę, której obecnie raczej się już nie spotyka. Muszę przyznać, że ta książka uświadomiła mi, że warto cieszyć się z małych, zwyczajnych sytuacji. To ważne!