Cry baby

Przyznaje, że nigdy wcześniej nie czytałam książek tej autorki ale ta pozycja bardzo mnie zaskoczyla

ZARYS FABUŁY

Dorasta w świecie, w którym nie ma miejsca na skrupuły i litość. W rzeczywistości usłanej brudną kasą, porachunkami, ryzykiem, bronią i śmiercią. Kiedy ojciec Tristana, szanowana legenda groźnego gangu zostaje zamknięty w więzieniu, chłopak trafia pod skrzydła kogoś, kogo rozkazów musi słuchać. Po to, by kiedyś stanąć na czele ugrupowania.

Do sąsiedztwa Tristana trafia niczego nieświadoma Riley, która wie jak radzić sobie w życiu. Nieustępliwa, zdolna, niezłomna nie schodzi mu z drogi tak, jak, jak robią to inni. Wbrew niebezpieczeństwu kręci się wokół niego odkrywając w nim oblicze, którego nie dostrzegają pozostali. Tristan uświadamia sobie, że w towarzystwie odważnej dziewczyny czuje się po prostu sobą. Sęk w tym, że ta relacja może ją zniszczyć. Co się stanie, kiedy nadciągnie mrok? Czy będą w stanie stawić czoła ryzyku?

TRUDNY WYBÓR

Wyobraź sobie, że masz wokół siebie ludzi, którym ufasz. Ludzi, którzy działają poza prawem, ale którzy są twoim jedynym światem. Braci, dla których lojalność stanowi priorytet. Nagle w twój świat wkracza ktoś zupełnie nowy, inny od pozostałych, czysty, ktoś, na kim zaczyna ci zależeć. A ty musisz dokonać wyboru. W takiej sytuacji znajduje się bohater powieści, młody chłopak, który staje przed jedną z najtrudniejszych życiowych decyzji. Tristan jest zdolnym i odważnym nastolatkiem. Mógłby poukładać sobie życie gdyby nie więzy rodzinne, które go napiętnowały. Dziedzictwo ojca, jakim jest gang, nie daje mu wyboru. Musi obracać się w kręgu brudnych interesów, w kręgu, z którego jedynym wyjściem może okazać się śmierć. Chociaż coraz bardziej zaczyna się zastanawiać nad tym, jakby to było obrać zupełnie inną drogę przyszłości. Obraz jego postaci wydaje się zatem tragiczny. Do czego to wszystko doprowadzi? I jak potoczy się jego życie?

Z SAMYM OJCEM

Dość wyrazistą bohaterką jest sama Riley, odważna i zdeterminowana dziewczyna dobrze radząca sobie na boisku do kosza. Nowa w szemranej dzielnicy wchodzi coraz głębiej w otaczające ją środowisko, początkowo nie wszędzie mile widziana, ale niezłomna. Ciężko byłoby mówić o tym, że losy tej postaci opływają w szczęście. Riley, po odejściu matki, przejmuje obowiązki gospodyni starając się dbać o swojego ojca. Na pewno nie ułatwi sobie funkcjonowania zadając się z kimś takim, jak Tristan. Ale jak to mawiają, ryzyko czasami się opłaca i przynosi wielkie korzyści.

MŁODZIEŃCZA MIŁOŚĆ I RYZYKO

Historia młodzieńczego uczucia rozegranego w klimacie bardzo dorosłego i mrocznego świata. Czyste intencje skontrastowane z okrucieństwem i groźnymi mackami gangu. Narkotyki, broń, kolejne zlecenia i żądanie absolutnego oddania. Z drugiej strony dostrzegalny talent, zwyczajna przyszłość oparta na edukacji mogącej zapewnić normalne życie i gra w koszykówkę, w trakcie której bohaterowie mają okazję przebywać ze sobą i odkrywać swoje prawdziwe „ja”.

OSOBISTE WRAŻENIA

„Cry Baby” to powieść dla młodzieży oparta na schemacie zakazanej miłości i to nie ze względu na „widzimisię” bohatera, ale z powodu różnic społecznych i zagrożenia, jakie ciągnie za sobą uczestnictwo w gangu bazującym na nielegalnych interesach. Znam już autorkę powieści dzięki innym jej książkom i muszę powiedzieć, że po tej spodziewałam się czegoś więcej, tymczasem bardzo atrakcyjny pomysł trochę rozminął się z wykonaniem. Były sceny intrygujące i pytania, na które szukałam odpowiedzi, ale zabrakło emocji, które w połączeniu z niektórymi nudniejszymi opisami dającymi poczucie przestoju akcji zaważyły na mojej niepełnej satysfakcji. W efekcie otrzymałam więc książkę przeciętną, niezłą, ale też niepowalającą na kolana. Po inne powieści autorki nie zawaham się zaś sięgnąć, bo mimo wszystko wiem, że stać ją na o wiele więcej.

Na każdym etapie życia możemy decydować, co chcemy robić, w jakim kierunku się udać, ale jeden z ważniejszych momentów jest wtedy, gdy mamy te naście lat i zastanawiamy się, kim chcemy być jako dorośli. Wtedy możemy decydować o dalszej nauce, pracy oraz swojej przyszłości. I chociaż uważamy, że każdy ma do tego prawo, to czasem komuś jest ono odbierane, bo ma już wytyczoną drogę, po której musi podążać, czy tego chce, czy też nie.

Obecnie siedemnastoletni Tristan, chociaż bardzo by chciał robić coś innego i tak wie, że nie ma szans. Od dziecka był wychowywany na członka gangu, który powinien troszczyć się tylko o swoich „braci”. Zna pojęcie lojalności i jest świadomy, że od tego zależy czy dożyje kolejnego dnia. W jakimś stopniu się nawet z tym pogodził, ale gdy poznaje Riley, coś się w nim zmienia wbrew niemu samemu i jego staraniom, by trzymać ją z dala od siebie. Ona jednak jest bardziej stanowcza i odważna niż inni – pokazuje mu, to czego nie chce dostrzec. Dla niej i dla siebie stara się zmienić swoje życie, tylko czy w ich świecie jest to możliwe?

Bardzo często sięgam po książki dla młodzieży i trafiam na naprawdę różne historie, ale coraz trudniej znaleźć coś oryginalnego. Jak było z Cry baby, najnowszą powieścią Ginger Scott? Warto było poświęcić na nią czas, czy też nie?

Mam pewien problem z tą autorką, przez Chłopak taki jak ty nie dałam rady przebrnąć, Zapadnij w serce, bardzo lubię, a Cry baby… wzbudziło we mnie mieszane uczucia. Historia sama w sobie jest naprawdę ciekawa, widać również, że Ginger Scott wie, o czym pisze, przedstawiła wszystko niezwykle realnie – brutalnie i bez upiększania. Świetnie poradziła sobie z opisem działania gangu, tego, jaki jest bezwzględny, jak działa na innych i co robi ze swoimi. Pod tym względem nie można powieściopisarce niczego zarzucić, jednak muszę przyznać, że gdzieś tak do połowy brakowało mi w tym wszystkim emocji, jakiejś iskry nadającej fabule rozmachu. Chociaż czytało się szybko, to jednocześnie jakoś tak… opornie. Później to wrażenie znika i jest naprawdę ciekawie, akcja nabiera tempa, wydarzenia intrygują, a decyzję bohaterów budują napięcie, by na końcu… wszystko za szybko się zakończyło, jakby nie było miejsca na więcej słów.

Muszę przyznać, że polubiłam Riley, dziewczyna ma charakter i nie pozwala sobą rządzić. Wie też, czego chce i do tego dąży. Nie jest kolejną paniusią, która focha się bez powodu i płacze dla zasady. Ona jest uparta, wytrwała, ma zdrowe podejście do siebie i potrafi sobie radzić z przeciwnościami. Tristan… nie potrafię określić czy go lubię, to nastolatek, któremu przypadły w życiu naprawdę kiepskie karty i starał się nimi grać najlepiej, jak wydawało mu się, że potrafił. Bał się sprzeciwić, a jednak to zrobił, zaryzykował. Teraz tak myślę, że tym zyskał w moich oczach, bo nie ma nic odważniejszego niż przeciwstawić się swojemu strachowi.

Cry baby mimo wszystko przeczytałam w jeden dzień. Zdarzały się potknięcia i chwile, gdy musiałam, chociaż na chwilę odłożyć książkę, by nabrać ochoty na dalsze czytanie, ale nie mogę powiedzieć, że jest ona zła. Ta powieść jest naprawdę dobra. Podobała mi się jej realność, charakterystyka postaci oraz fakt, że Ginger Scott nie poszła w coś słodkiego, gdy mowa o brutalnym świecie gangu. Pomimo tych mankamentów nie odłożyłam powieści na dłużej, bo byłam ciekawa finału. I jeśli chodzi o zakończenie, to jako całość mnie przypadło do gustu, tylko nad wykonaniem kręcę trochę nosem – jest takie szybkie i po łebkach.

Czy polecam Cry baby? W ostatecznym rozrachunku tak. Jako coś dobrego na długi jesienny dzień, gdy chce się poczytać coś niezobowiązującego i lekkiego, ale jednak z domieszką trudnych tematów i życiowych wyborów.

Ginger Scott nie jest mi obca, a pierwsza jej książka, jaka trafiła w moje ręce na długo zapadła mi w serce. "Zapadnij w serce", bo o niej mowa to była typowa gra na uczuciach czytelniczek i był to powód, dla którego bez wahania sięgnęłam na kolejną powieść autorki. Na co liczyłam? Na piękną i minimum dobrze napisaną historię zabierającą mnie w świat wesołego miasteczka, a mianowicie - na emocjonalny rollercoaster. Czy Ginger spełniła moje oczekiwania? Niestety niekoniecznie.

Tristan to młody buntownik, który swoje miejsce widzi tylko w jednym miejscu - w gangu. Jego życie od dawna było pasmem przemocy, gwałtu i zbrodni. I choć nie zawsze był ofiarą to postanowił stać po drugiej stronie i stał się katem. Nie może, ale i częściowo nie chce prowadzić życia zwykłego nastolatka. Nie ma szans ani czasu na myślenie o przyszłości i choć nauczycielka na wszelkie sposoby zachęca go do wyboru college'u ON twardo odmawia, bo jest pewny, że nic z tego nie wyjdzie. Wie natomiast, że jeden nieprzemyślany ruch będzie jego ostatnim dniem. Nie doczeka kolejnego jutra. Jedyną radością w jego życiu jest koszykówka - kocha i umie w nią grać.

Riley musi przeprowadzić się do jednej z najgorszych dzielnic w mieście. Mimo to podchodzi do tego pozytywnie i nie widzi problemu by w nowym miejscu spróbować ułożyć sobie życie nawet jeśli będzie to niezwykle trudne i kosztować będzie sporo wysiłku. Wierzy, że jej talent i umiejętności w dziedzinie sportu dadzą jej szansę na karierę i wyrwanie się z tej koszmarnej miejscówki i codzienności. Koszykówka to jej odskocznia, marzenia na przyszłość i ostoja w trudnym czasie.

Ich drogi krzyżują się najpierw na ulicy, a następnie na boisku do kosza. Iskrzyć zaczyna praktycznie od pierwszego spotkania, ale ON nie daje szansy na żadne ocieplenie relacji. Tristan jest pewny, że Riley nie zaakceptuje jego przeszłości, więc woli wszystko zostawić tak jak jest. Nie może pozwolić sobie na żaden słaby punkt w życiu i chociaż w szkole robią wszystko by ich ze sobą zbliżyć i połączyć to chłopak rękami i nogami broni się by zostać oschłym i nieprzyjemnym w relacji z dziewczyną. Tyle że ona jest uparta, a dążenie do celu jest u niej priorytetem. Najpierw zadaje się z nim, bo tylko jego zna, potem, bo jest szansą na sukces. A na koniec...

No właśnie. Czy nastolatkowie pozwolą by między nimi do czegoś doszło? Czy Riley cegła po cegle zburzy mur, jakim chłopak próbuje się od niej odgrodzić? Czy Tristan ma szansę na ucieczkę z gangu i normalne życie? Czy którekolwiek z nich ma szansę na lepszą przyszłość mimo koszmarnej przeszłości i niepewnego dzisiaj?

Tak zapowiada się historia i właśnie tym mnie do siebie skusiła jak światło przyciąga ćmę. I tak jak ona czasami przepłaca to życiem tak ja przepłaciłam to startą czasu. Niestety nie wiele ta powieść miała wspólnego z "Zapadnij w serce", która faktycznie to zrobiła jeśli chodzi o moje. Przyznam, że samo wrażenie z książki nie było aż tak złe, ale zawód, jaki się z tym wiązał już niestety tak. Mam dziwną zasadę, że jak już ktoś zrobi na mnie pozytywne wrażenie i poczuję, że ma dobre pióro, a następnie to zaprzepaszcza obrywa ode mnie podwójnie. No i niestety Scott to odczuje. Zabrakło mi tak wyczekiwanej i niezwykle wymyślnej gry emocji, które tak mną zawładnęły za pierwszym razem. Uczucia między bohaterami, którzy swoja drogą są niezwykle płascy też jakby zamaskowane, a wręcz niepewne. No i tematyka gangu, która chyba nie będzie tą przynoszącą sławę i dobre opinie Ginger. Pisanie o czymś, co nie idzie nam dobrze nie jest dobrym pomysłem. Czy przeczytam cos jeszcze? Mam ochotę na dwie pozycje Scott z cyklu "Tacy jak my", ale na pewno nie teraz. Trzeba trochę odpocząć i wykorzystać czas na bardziej zadowalające książki.

Riley to odważna dziewczyna, pasjonatka koszykówki, która nie ma problemu z tym, by walczyć o swoje. Wprowadzając się na nowy teren może liczyć tylko na siebie i częściowo na przepracowanego tatę, ponieważ jej matka ich opuściła. Rzucając koszykarskiewyzwanie Tristanowi, siedemnastoletniemu członkowi lokalnego gangu, tak naprawdę nie wie, że ten młody łobuz odmieni jej życie, a ona w pewnym stopniu pokieruje nim.

"Cry baby" było moim pierwszym spotkaniem z piórem Ginger Scott i zostałam pozytywnie zaskoczona. Autorka poruszyła wiele problemów, z którymi styka się młodzież i młodzi dorośli, operując przy tym dość prostym i przyjemnym w odbiorze językiem.

Młodzi ludzie pełni marzeń, pragnień, planów i strachu związanego z nowymi etapami w życiu zdecydowanie podbili moje serce i nie mogę się już doczekać kolejnych książek tej autorki, ponieważ już wiem, że na to nazwisko będę zwracać uwagę. Na niecałych czterystu stronach autorka przedstawiła mnóstwo problemów i większość z nich rozwiązała w dość ciekawy sposób.

Sporą wadą tej książki w mojej opinii jest jej grubość, ponieważ wiele ze wspomnianych wątków wolałabym zobaczyć w nieco bardziej rozwiniętej formie, a najlepiej w historii rozbitej na dwa tomy. Książka sama w sobie była ciekawa, jednak im bliżej końca, tym miałam wrażenie, że rozpoczynane wątki są zaczynane i szybko kończone, tak jakby pisane w pospiechu, byleby zdążyć o tym i tamtym wspomnieć.

"Cry baby" to tytuł, na który warto zwrócić uwagę spośród ostatnich nowości, a szczególnie polecać go młodym dorosłym. Historia Riley i Tristana z pewnością ich zaciekawi, a może też dzięki niej uda im się nakreślić swoje plany na przyszłość. Ginger Scott pisze w lekki sposób, a kartki momentalnie uciekają spod palców, choć szkoda oglądać ostatnią stronę, gdy chciałoby pozostać w świecie tej dwójki jeszcze przez chwilę. Pozostaje nadzieja, że inne książki tej autorki są równie dobre!