K-pop tajne przez poufne

,,K-pop. Tajne przez poufne" to debiut literacki Stephana Lee. Czym właściwie jest jest tytułowy k-pop? A może raczej koreański pop? To gatunek, który powstał na początku lat 90. XX wieku w Korei Południowej. Biorący udział w wystąpieniach powinni odznaczać się nie tylko wybitnym śpiewem, ale również tańcem i grą aktorską. Czy główna bohaterka, Candace Park, Koreanka, wychowywana w New Jersey w Ameryce sprosta tym wszystkim oczekiwaniom stawianym stażystom S.A.Y. Entertainment, producenta, który zajmował najwyższe miejsce wśród twórców produkcji k-pop?

Zaczęło się całkiem niewinnie. Candace wychowywana w duchu przyszłościowym, gdzie pisane jej były medycyna, prawo, biznes lub nauka, nagle za namową przyjaciół postanawia się wyrwać ze schematu. Idzie na przesłuchanie, gdzie zostaje zakwalifikowana do dalszego etapu, którym jest staż w Seulu. Na miejscu okazuje się, że rzeczywistość wcale nie wygląda tak kolorowo, jak pokazują to nagrania gwiazd k-popu, które osiągnęły niesamowity sukces. Ba, wiele z tych osób, mimo spędzenia na nauce kilku, czy nawet kilkunastu lat, nigdy nie debiutuje.

Muszę przyznać, że jest to powieść typowo młodzieżowa i tego nie da się zakwestionować. Co jednak równie istotne, jest to historia, która sprawi, że w i dorosłych drgnie serce i odezwą się emocje. Candace wychowana w tradycyjnym domu, nagle trafia do miejsca, gdzie większość stażystów i nauczycieli stanowią Koreańczycy. Dodatkowo serce głównej bohaterki zaczyna szybciej bić w stronę One J. - chłopaka, który już odniósł sukces oraz innego stażysty - YoungBae'a. Same zasady panujące w szkole są także restrykcyjne - dziewczyny nie mogą widywać się z chłopakami, nie ma możliwości, by gwiazda k-popu stworzyła związek, a fani by się o tym dowiedzieli. Wówczas taka para była natychmiast wydalana z szeregów produkcji.

Tym, co dodatkowo urozmaica powieść i wprowadza nas w koreański klimat, jest wyjaśnienie najpopularniejszych zwrotów, czy określeń, które znajdują się na skrzydełku okładki oraz dodatkowy słowniczek, który stworzyła przyjaciółka dla Candace. Podsumowując, ,,K-pop. Tajne przez poufne" to przepiękna młodzieżowa publikacja, której sens poznajemy na ostatnich stronach publikacji. Nie pogniewałabym się, gdyby powstała kontynuacja tej historii, ponieważ Stephan Lee ma doskonałe pióro.

Na punkcie k-popu szaleje mnóstwo ludzi. Nic dziwnego, świat twórców tej muzyki wydaje się idealny i niepowtarzalny. Ale ilu z Was zastanawiało się, jak wygląda rekrutacja do zespołu, treningi i ściśle określone diety? Jak zostało to przedstawione w Tajne przez poufne?

K-pop tajne przez poufne to powieść nie tylko dla nastolatek. Tak naprawdę każdy może po nią sięgnąć, niezależnie od płci czy wieku. Historia o piętnastolatce, która próbuje dostać się do koreańskiego girlsbandu, przekazuje ważne informacje w prosty, ale ciekawy sposób.

K-pop Tajne przez [Adres usunięty]

Trening czyni mistrza

Candace Park tak naprawdę nie ma wielu zdolności. Śpiewa i gra na gitarze, ale głównie dla siebie. W szkolnym klubie muzycznym grywa na altówce. Wierzy, że ta umiejętność zapewni jej dobrą przyszłość. Dlatego kiedy okazuje się, że po przesłuchaniach w New Jersey dostaje się do programu dla stażystek, które mają szansę zostać k-popowymi idolkami, zaskoczona jest nie tylko ona sama, ale także jej rodzina i trenerzy.

Dziewczyna pokazała, że pomimo braku talentu tanecznego jest w stanie nauczyć się choreografii na tyle dobrze, by zostać gwiazdą K-popu. Zdeterminowana dążyła do wyznaczonego celu, by zostać najlepszą wersją siebie.

Dieta koreańska

Czy ktoś o niej nie słyszał? Jeżeli nie, śpieszę z wyjaśnieniem. To dieta, którą stosują artystki k-popowe, aby utrzymać stałą, niską wagę. Składa się zwykle z trzech posiłków, bogatych warzywa i lekkostrawne produkty. W jej trakcie obowiązuje kategoryczny zakaz cukrów. Stephen Lee nie pominęła tego w swojej książce. Pokazała, jak przyzwyczaić się do takich restrykcji żywieniowych, kiedy jeszcze dzień wcześniej objadało się paczką chipsów.

Mordercze treningi niczego tutaj nie ułatwiają. Biegaliście kiedyś z ciężarkami przy nodze? Zakładam, że większość z Was nie. Uwierzycie, jeśli powiem, że dla koreańskich artystek to codzienność? Sama nie mogłam w to uwierzyć!

Wiele z nich decyduje się na taki tryb życia, by wpisać się w ideał kobiety, spełnić oczekiwania wytwórni oraz fanów, co po pewnym czasie odbija się na ich zdrowiu, również psychicznym. Dlatego podczas stosowania takiej diety przy dużym wysiłku fizycznym trzeba szczególnie uważać.

Powalający esej studencki

Przyznam, że przed przeczytaniem tej książki nie miałam dużego pojęcia o świecie K-popu. Od czasu do czasu słuchałam niektórych zespołów, ale na wymienieniu ich członków moja wiedza się kończyła. Tajne przez poufne zainspirowało mnie do odsłuchania innych wykonawców znanych nie tylko w Korei, ale i na całym świecie. Dzięki powieści Lee poszerzyłam swoje horyzonty muzyczne o kilka nowych piosenek oraz artystów.

Dopiero teraz dowiedziałam się, jak ciężko muszą pracować koreańscy artyści, aby być najlepsi i wpisać się w kanon tamtejszego piękna. To nie tylko talent do tańca i śpiewu czy poświęcenie, ale także przestrzeganie ściśle określonych zasad panujących w wytwórniach.

Dzięki niej doceniłam tych twórców, bo dowiedziałam się, jak rynek muzyczny wygląda naprawdę, a nie jak przedstawiają go media. Po lekturze k-popowi idole zyskali moje pełne poparcie.

Tak, zgadzam się z Candace Park, że z tej przygody byłby niezły esej studencki. To historia godna polecenia każdemu, bez wyjątku.

Samo wykonanie książki jest ładne lecz informacje zawarte w tej książce są podstawą którą zna każda

k-poper/ka .Przykładem dieta k popowa od której się najczęściej zaczyna jak się chce zostać artystą tego gatunku muzycznego. W szczególności że to nie jest tajemnica i jest to wszędzie napisane jedynie trzeba wpisać w google albo oglądać filmy o tej tematyce np . na Youtube .

To, co bardzo mi się tu podobało, to wiedza Autora - tak! Książka została napisana przez mężczyznę! Zorientowałam się dopiero na koniec i było to bardzo pozytywne zaskoczenie! Ale wracając do tej wiedzy - Autor naprawdę ją posiada. Wie, co z czym się je. Wyjaśnia wszystko po kolei. Na końcu nawet znajdziemy słowniczek z pojęciami typowo związanymi z kpopem. Nic tutaj nie przekoloryzował. Stworzył historię, o której pewnie marzy każda nastolatka w Korei, ale nie pokazał jej przez pryzmat różowych okularów. Przedstawił gorzką rzeczywistość, poświęcenia ze strony stażystek. Ci, którzy orientują się w k-popie, doskonale wiedzą, że wytwórnie uwielbiają wykorzystywać swoich artystów, wiązać ich kontraktami.

Wciągnęłam się od pierwszych stron, naprawdę! W pewnym momencie to nawet piszczałam jak typowa nastolatka, haha :D Mamy mały wątek romantyczny, ale ON naprawdę jest niewielki. Autor bardziej skupił się na całym szkoleniu.

Bardzo pozytywnie zaskoczyło mnie zakończenie tej historii - choć mam wrażenie, że zostało trochę urwane. No chyba, że Autor planuje jakąś kontynuację, ale w to wątpię. Myślę, że można było dodać jeszcze jakiś epilog albo coś w tym stylu. Uważam jednak, że zakończenie jest takie, jakie większość idoli by chciała. Podejrzewam, że fani również by chcieli, aby ktoś zaczął o tym głośno mówić i działać w tej sprawie. Niestety, k-pop to toksyczne i specyficzne środowisko.

K-pop to zjawisko, które do pewnego momentu kompletnie do mnie nie docierało. Koleżanki Starszej zachwycały się piosenkami, piszczały na widok skośnookich przystojniaków i robiły wszystko, aby dorównać szczupłą sylwetką drobniutkim piosenkarkom. Słyszałam kilka piosenek, ale są one zupełnie nie w moim guście. Co więc przyciągnęło moją uwagę? Sama nie wiem. K pop tajne przez poufne zamówiłam przede wszystkim z myślą o Starszej i nie myślałam, że tak mnie wciągnie. Tymczasem przesiedziałam dwa wieczory czytając o występach młodych k-popowćow i im bardziej poznawałam fabułę, tym bardziej było mi żal tych dzieciaków.

Candece to młoda Amerykanka o koreańskim pochodzeniu, mieszkająca w New Jersey. Jak każda nastolatka ma marzenia i fantazje, niestety rodzice nie pozwalają jej ich rozwijać. Od zawsze marzy o śpiewaniu, a tymczasem mama zmusza ją do grania w szkolnej orkiestrze na znienawidzonej altówce. Jej przyjaciele, widząc marnujący się talent, prawie siłą zaciągają ją na przesłuchania do koreańskiego girls bandu. Dziewczyna przechodzi eliminacje, jednak szybko zdaje sobie sprawę, że to dopiero początek jej drogi. Jedzie do Seulu, do ośrodka treningowego, w którym panuje ogromna rywalizacja. Dziewcząt jest pięćdziesiąt, a od razu wiadomo, że do zespołu dostaną się zaledwie cztery. Do tego dochodzi drakońska dieta, godziny ćwiczeń i ciągła praca nad sobą. Do tego dochodzi poniżanie dziewcząt i ciągłe pokazywanie im, że są nic nie warte. Candece umie śpiewać natomiast kompletnie nie radzi sobie z tańcem. Wprawdzie robi co może, aby wymachy jej kończyn przypominały taniec, ale pozostawia to wiele do życzenia. Im dłużej nasza bohaterka przebywa w ośrodku, im bardziej poznaje zasady w nim panujące, tym bardziej zdaje sobie sprawę, że uczestnicy treningu są po prostu narzędziem do osiągnięcia celu. Tu nie chodzi o ich sukces, a o pieniądze, które można zarobić dzięki pracy tych utalentowanych dzieciaków. Candece postanawia walczyć z systemem, ale wydaje się, że to walka z wiatrakami.

Lektura tej powieści była świetną rozrywką na długi deszczowy dzień. Ot sympatyczna młodzieżówka pokazująca coś zupełnie innego niż większość książek skierowanych do tej grupy czytelników. Dziewczyny muszą walczyć o każdy punkt, często rzucają sobie nawzajem kłody pod nogi, grają nie fair i robią wszystko, aby zwrócić na siebie uwagę prowadzących zajęcia. O inności tej książki decyduje miejsce, w którym to wszystko się dzieje. Korea jest krajem wyjątkowo odmiennym od krajów europejskich i wiele drobnych elementów powieści składa się na odczucie, że to wszystko dzieje się w zupełnie innej kulturze. To poddaństwo, ciągłe kłanianie się, zwracanie uwagi na każdy wypowiedziany wyraz, ciągła uwaga, żeby nikogo nie urazić… czytałam zafascynowana i jednocześnie lekko przerażona.

Powieść czyta się szybko, łatwo i przyjemnie i - co więcej – z ogromną ciekawością. Dla mnie historia opowiedziana w tej książce to zupełna nowość. Nie miałam pojęcia w jaki sposób odbywają się nabory do takich zespołów, a z lektury tematycznych stron internetowych wynika, że realia przedstawione w książce wcale nie są mocno naciągane. Rzeczywiście dzieciaki poświęcają całą swoja młodość, często – u progu dorosłości – pozostając z niczym. Lata pracy okraszone porażką na finiszu… to może złamać najsilniejsze ego. Nic więc dziwnego, że słychać o samobójstwach liderów k – popu. Biedne dzieciaki.

Polecam każdej młodej osóbce. Książka pokazuje, że choćbyś nie wiem, ile pracował, zawsze można trochę więcej i trochę lepiej. Tylko gdzie jest granica?