Coś patrzy

Bądź uważny i ostrożny, coś na ciebie patrzy … Nie wiesz skąd, ale to czujesz. Mrowienie, gęsia skórka, wszechobecny strach, panika toczy się w twoją stronę … Cóż to może być? Czyżby jakieś halucynacje? Otóż nic z tych rzeczy, ale po kolei …

Beata Michalczuk, młoda prezenterka, zdobywa pierwsze szlify w branży. Otrzymuje propozycję, nie do odrzucenia, udziału w telewizyjnym reality show. Będzie jedną z dziesięciu osób, które zostaną zamknięte w domu, w lesie, z dala od ludzi. Będą to ludzie z różną przeszłością, z różnymi charakterami i przeżyciami. Kto przetrwa te sto dni w zamknięciu, odniesie sukces i stanie się sławny. Okazuje się, że uczestnicy programu, po jego zakończeniu borykają się z problemami psychicznymi. Jakieś dziwne głosy kołaczą się w ich głowach, jakieś zwidy i mary ich nawiedzają. Niektórzy nie potrafią sobie poradzić aż z takimi emocjami i nieoczekiwanie umierają w dziwnych okolicznościach. Jaka tajemnica kryje się za ich pobytem w tym domu? Kto może chcieć ich śmierci? Co się dzieje? Beata próbuje rozwikłać zagadkę śmierci znajomych, podejmuje wraz z policjantem prywatne śledztwo. Dokąd doprowadzą ślady? Jakie nieoczekiwane informacje ujrzą światło dzienne? Czy kobieta poradzi z emocjami, które się w niej nagromadziły przez czas pobytu w tym tajemniczym domu?

Coś patrzy to emocjonujący thriller psychologiczny, w którym cały czas coś na nas patrzy. Wiem, to siła sugestii, ale przez całą lekturę czułam ciarki na plecach, strach mnie paraliżował, a za sobą widziałam tajemnicze oko. Byłam niespokojna, pełna oczekiwania na „coś”, nie wiem na co. Ale tego nie można było się pozbyć, to było silniejsze ode mnie. To coś mną sterowało, całkowicie mną zawładnęło. I dopóki nie poznałam tej historii do końca, nie mogłam spokojnie odetchnąć.

Autorka stworzyła ciekawą fabułę i osadziła w obecnych czasach, gdzie programy z kategorii reality show cieszą się wielką popularnością. Ludzie lubią podglądać i lubią być podglądani. Dzisiaj prawie każdego interesuje życie innych ludzi, ich zachowania w określonych realiach, jest przyzwolenie na wchodzenie w życie innych. Co się nie robi dla sławy i pieniędzy, dla bycia na topie. Niektórzy chętnie się sprzedają za pieniądze, obdzierają swoją prywatność i godność z tajemniczości.

Agnieszka Kaźmierczyk potrafiła stworzyć niesamowitą atmosferę, wielce przenikliwą i osobliwą. Zadbała o nasze emocje i ciekawość. Nie można było się nudzić. Pokazała przemianę bohaterki, jak z dziewczyny z małej wsi, powoli zmieniała się, nabierał doświadczenia, aby nas zaskoczyć w finale. Nie spodziewałam się takiego zakończenia, było wyśmienite.

Nie znam wcześniejszej twórczości autorki, ale już należy do grona autorów, którzy mają zapewnione miejsce w mojej domowej biblioteczce. Odpowiada mi styl autorki, sposób dozowania i stopniowania emocji, nieprzewidywalny klimat, pełen napięcia i strachu. Emocje cały czas są w podwyższonej gotowości.

Polecam zdecydowanie, to lektura, po której jeszcze długo to coś będzie na was spoglądać …

Pióro Pani Agnieszki Kaźmierczyk miałam okazję poznać już przy poprzednich tytułach, dlatego z wielką przyjemnością wzięłam udział w naborze recenzenckim do książki "Coś patrzy". Opis fabuły bardzo mnie zaintrygował, no i mój ukochany gatunek- thriller psychologiczny...❤️

Krótko o fabule:

Beata w ramach "kary" zostaje wysłana do domu, gdzie wraz z innymi uczestnikami reality show ma siedzieć sto dni, pod czujnym okiem kamer. Ona jako prezenterka, pozostałe osoby miały walczyć o główną nagrodę. Szybko jednak okazuje się, że miejsce, na którym postawiono dom, nie jest zwyczajne... Mieszkańców zaczynają dręczyć wizje, słyszą głosy, odczuwają silny niepokój. Program dobiega końca, wytrwali najsilniejsi... Tylko, że to "coś" co ich dręczyło w domu nie znika wraz z opuszczeniem gmachu budynku. Mało tego- próbuje nakłonić uczestników do popełnienia samobójstwa... Gdy zaczynają ginąć kolejni uczestnicy reality show, nie może być mowy o przypadku... Beata próbuje rozwiązać zagadkę ich śmierci... Nie jest to jednak proste, bo sama walczy z tym "czymś"... Stawką jest życie...

Juz od samego początku byłam mocno zaintrygowana tą historią. Bardzo zaciekawił mnie początek, kiedy to poznałam Beatę, która zwierzała się pani psychoterapeutce ze swojego koszmaru. Swoją drogą podziwiam kobietę- po całym dniu pracy była gotowa na takie poświęcenie dla obcej osoby.

W drugiej części mamy do czynienia z próbą rozwikłania zagadki- również bardzo ciekawe! Ogromny plus za zakończenie, którego się nie spodziewałam.

Książkę czyta się ekspresowo, fabuła dopracowana i dobrze przemyślana.

Osobiście mam jedynie mieszane uczucia do wątku kikimory, ale to tylko dlatego, że wolę realizm w książkach, a jednak w zjawy nie chce wierzyć, bo się boje 😅 Jako całokształt oceniam na ogromny plus. Bawiłam się świetnie, książkę pochłonęłam błyskawicznie i z pewnością będę ją długo wspominać.

Jakbym miała wskazać minus książki- ciężko ją odłożyć, więc jak już zaczniecie czytać, to dzień przeleci Wam między palcami... Ale jak świetnie wykorzystany. Cóż- coś za coś :))

Polecam!

„Świat nie jest taki, jakim go znasz”.

Beata Michalczuk jest młodą prezenterką telewizyjną. Kobieta próbuje rozwikłać zagadkę śmierci ludzi, którzy dobrowolnie zgodzili się zamknąć na sto dni w domu na obrzeżach miasta, aby zyskać popularność. Jak zginęli uczestnicy programu reality show? Czy na Beatę również czyha niebezpieczeństwo? Czy ujdzie z życiem?

„Strach jest jak zbędny ciężar, który cię przygniata”.

Czy bylibyście w stanie zamieszkać z obcymi osobami przez kilka tygodni?

Beata musiała uczestniczyć z innymi. Członkowie „badania psychologicznego” zaczynają widzieć rzeczy, które nie powinny się tam pojawić. Winę zwalają na pobliski las i zwierzęta. Dzięki opowieściom Beaty do terapeutki możemy dowiedzieć się więcej na temat przebiegu i uczestnictwa.

„Widzę obrazy, których nie powinnam widzieć, słyszę dźwięki, które z pewnością nie dochodzą z domu. Wszystko wygląda bardzo realnie, pojawia się codziennie o tej samej porze, tuż przed zaśnięciem”.

Jest mrocznie, duszno i nieprzyjemnie. Już sama nie wiedziałam, w co mam wierzyć i czy ja nie popadam w obłęd. Cóż... Chyba to celowy zabieg. 😄

Autorka umiejętnie operuje się językiem i potrafi przyciągnąć uwagę czytelnika. Nie tylko bohaterowie czują ciarki na plecach. To, co najbardziej lubię w książkach pani Agnieszki to element zaskoczenia, wykreowanie niesztampowych postaci i przemycenie do fabuły trochę wierzeń ludowych, a przede wszystkim głębokie przesłanie.

Serdecznie polecam książkę wszystkim, którzy uwielbiają historie z dreszczykiem. Nie zawiedziecie się. Emocje sięgną zenitu! 😁

Agnieszka Kaźmierczyk @[Adres usunięty]

"Coś Patrzy"

Wydawnictwo waspos

Premiera już 24.02.2023 🥰

Beata to skromna, młoda kobieta, która zaczynała od bloga, by później wejść do świata show biznesu, lecz pewnego dnia dostaje propozycję nie do odrzucenia.

Mroczna historia, którą otulają sekrety przeszłości połączonymi i nadprzyrodzonymi bytami, w które mało co wierzy. W tej historii wszystko jest zaplanowane tak aby napięcie rosło stopniowo od pierwszej strony aż po kolejne odkrywając coraz więcej i więcej, ale nie tylko sama fabuła się odkrywa, ale odkrywają się również nasze sekrety, bo przecież każdy jakieś ma prawda? Takie o których nikt nie wie prócz nas.

Akcja toczy się w teraźniejszości i w czasie trwania programu z perspektywy Beaty. Od początku powieści mamy to pozytywne coś co nie pozwalało mi odłożyć książki na chwilę, bo musiałam wiedzieć co dalej się wydarzy czy główna bohaterka da sobie radę? Co jeszcze ją będzie czekać?

Teraz troszkę o tym mroczniejszym "coś" , które unosi się nad książką i nie daje o sobie zapomnieć, nawet kiedy książkę odkłada się na moment. Bo to coś czuwa, jest i towarzyszy zawsze i wszędzie.

Troszkę o bohaterach, których kreacja jest dopracowana pod każdym względem, a w szczególności psychologicznym. Uwielbiam w tego typu historiach wejść w umysł bohatera, odkryć jego myśli, uczucia i zżyć się z nim, poznać i polubić. A tutaj dostałam to co tak bardzo lubię i to w małych dawkach, powoli tak jak sumienie które zjada Cię od środka.

Dialogi oraz opisy są dopracowane. Nie były nudne, wymuszone czy wciśnięte po to by były. Tutaj na wszystko przyjdzie czas i właściwy moment. Nie było ich za dużo czy za mało.

Emocji tutaj nie zabraknie gwarantuje. Niepewność, lęk, tajemniczość i smutek ale pojawi się również miłość i nadzieja, oraz wiele innych emocji, które towarzyszyły mi podczas czytania.

Pani Agnieszka Kaźmierczyk tak dobrała słowa, które układając się w szeregu przekazują myśli i zaczynają pojawiać się obrazy, emocje, bohaterowie i cała historia już się dzieje, a ja tylko płynęłam dalej z prądem, poddając się i nie walcząc, bo po co? Skoro tak było dobrze, tak dobrze czytało się widziało i przeżywało.

Podsumowując jest to historia pełna tajemnic, która momentami sprawi, że zaczniecie się rozglądać, a gęsia skórka będzie pojawiać się wieczorami. Dla tych co lubią thrillery będzie to uczta pod każdym względem. Jest to historia inna niż wszystkie, taka o której nie da się zapomnieć na długo.

Dla fanów thrillera psychologicznego pozycja obowiązkowa! 😍

Polecam i polecać będę 🤭❤

Sięgając po ten thiller byłam ciekawa historii,którą odnajdę w tej lekturze.Z każdą kolejną strona mój apetyt rosnął,ponieważ autorka w świetnymi sposób potrafiła rozbudowywać napięcie z możliwością odkrywania nowych faktów,które przybliżały do odgadnięcia prawdy na która wszyscy czekali-również Ja!

Barwni bohaterowie wzbudzali zaufanie,odkrywając swoje demony przeszłości z którymi się jeszcze nie rozprawiły,a które rzutowały na efekt teraźniejszej pracy.Stopniowe i skrupulatne dochodzenie pobudzały wyobraźnię sprawiając,że chciałam więcej.

Mroczna historia była owiana sekretami przeszłości połączonymi z nadprzyrodzonymi działaniami w które większość ludzi nie wierzy.W tej powieści sama czułam się niepewnie i z łatwością czułam rosnące emocje.Wyobraźnia działała powodując,że miałam na skórze ciarki.Dobrze,że czytałam książkę w ciąga dnia,ponieważ wieczorową porą mogłabym zacząć się bardziej bać…

Rozbudowanie istotnych faktów z życia prywatnego bohaterów było świetnym posunięciem.Historia stała się bardziej realistyczna i z łatwością można sobie ją wyobrazić.

Zakończenie mnie totalnie zaskoczyło.I w związku z tym pytanie do autorki-Czy będziemy mogli poznać dalsze losy Beaty?Ja chętnie chciałabym je poznać.

Jeśli lubicie powieści z dreszczykiem emocji to jest to książka idealna.Gorąco polecam