Coś jakby magia

Jaka to jest przyjemna lektura! Ciężko to opisać słowami, ale dawała mi ukojenie po ciężkim dniu. Pozwalała oderwać się zupełnie od tego, co przyziemne i poczuć "coś jakby magię" ;). To lekka, młodzieżowa, humorystyczna pozycja z wątkami fantastycznymi. Doskonałe połączenie!

Piękna, subtelnie nakreślona historia, w której każdy się zakocha! Magiczny świat Aurelii przyciąga i magnetyzuje czytelnika, a jej losy stają się pretekstem do poruszania istotnych pod względem moralnym dylematów. Jeśli wszystkie książki dla nastolatków trzymałyby poziom "Coś jakby magia", to świat byłby lepszy.

Mój jedyny zarzut to to, że niektóre postacie mogłyby mieć więcej cech i być "pełniejsze". Książka jest wciągająca, barwna, a wpleciony w środek wątek romantyczny bardzo mi przypasował. Pochłonęłam lekturę w kilka wieczorów, bo nie sposób było się oderwać.

W pewnej piekarni u pani Basil ponad swe siły pracowała siedemnastoletnia Aurelia. Pracodawczyni nie traktowała jej zbyt dobrze. Nie miała do niej szacunku, nie wypłacała jej żadnego wynagrodzenia i nie pozwalała opuszczać piekarni. Wśród rodziców również nie miała wsparcia. Byli hazardzistami, przez co nie dokładali się w żaden sposób do jej utrzymania, a co najgorsze, przestali płacić za jej naukę w Szkole Magii, dlatego musiała znosić codzienny trud, wypiekając różne bułeczki.

Magia w ich krainie powoli przestawała być używana. Krążyło o niej wiele złych opinii i uprzedzeń.

,, Przygotowując Posiłek przy pomocy magii, za godzinę będziesz dwa razy bardziej głodny!”

Dotychczasowe życie Piekarczyki zmieniło się, od kiedy próg sklepu przekroczyła Iliana- niezwykle sprytna łowczyni głów. Za pomocą kamieni odkryła jej ogromny magiczny talent do poszukiwań i zaprosiła ją do wspólnej podróży, która ma w sobie ważne zadanie- chronić Księcia Markot. Przed nimi cudowna przygoda obarczona magią i niebezpieczeństwami. Jak potoczą się losy bohaterów? Przeczytajcie koniecznie tą magiczną książkę.

🌸🌸🌸

,,Coś jakby magia” to piękna opowieść o przyjaźni, miłości i magicznych umiejętnościach. Każdy z bohaterów boryka się z różnymi problemami i przeciwnościami losu, ale wspólnie potrafią się zjednoczyć i stworzyć piękną grupę przyjaciół, za którą są w stanie zmierzyć się ze złem.

***

,,Czasem sobie myślę, że nie poznałabym miłości, nawet gdyby stała przede mną i patrzyła mi w oczy.“

W książce ujrzymy budowanie się więzi, a z czasem pięknej miłości, która nie raz przyprawi nas o motyle w brzuchu.

,,Życzę ci całego świata bo na nic mniejszego nie zasługujesz.“

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, ale już wiem, że z przyjemnością sięgnę po kolejne jej książki. Autorka ma lekki i przyjemny styl. Ta książka to grafika dla miłośników młodzieżówek oraz fantasy.

Bardzo polecam.

Aurelia jest uczennicą w piekarni, za swoją pracę nie otrzymuje wynagrodzenia, posiada również magiczne zdolności, ale nie wykorzystuje ich. Pewnego dnia w piekarni pojawia się Iliana i proponuje dziewczynie współpracę, ma ona za sprawą swoich magicznych zdolności pomóc w odnajdywaniu poszukiwanych. Piekareczka na początku nie chce się zgodzić, jednak w końcu ulega namową. Pewnego dnia wyruszają na misję podczas której napotykają na swej drodze księcia Markota i ratują mu życie. Aurelia od początku zauroczyła księcia, zresztą z wzajemnością, jednak według dziewczyny dzieli ich za duża przepaść.

Co wyniknie ze spotkania z księciem? Kto i dlaczego czyhał na jego życie? Czy między Aurelia a Markotem jest szansa na prawdziwe uczucie?

Uczucie między dwójką bohaterów rozwija się powoli, dziewczyna nie wierzy że ktokolwiek mógł by ją pokochać. Aurelia zdecydowanie na początku nie jest silna postacią pierwszoplanową, a raczej szara myszką która słucha innych i bardzo przejmuje się ich zdaniem, na szczęście pod koniec książki następuje w niej mała zmiana i zaczyna bardziej wierzyć w siebie.

Cały zamysł historii mi się podobał, mamy tu magię, poszukiwanie, miłość, zagadki, nawet królewski bal i skomplikowane relacje rodzinne.

Niestety miałam wrażenie że akcja dzieje się zbyt wolno, zwłaszcza na początku, nie mogłam się przez to skupić i dać porwać tej historii.

książkach, które dobrze mi się czytało zawsze łatwo mi pisać, dlatego będę raczej płynąć przez tę recenzję.

🥐MAGIA

W tym świecie magię traktuje się jako coś złego - "Przyspieszenie pracy magią sprawi, że na koniec będzie jej dwa razy więcej". Możecie sobie wyobrazić więc jak trudno jest w nim żyć osobie, która się nią posługuje. Główna umiejętnością magiczną w tej powieści jest poszukiwanie - przez użycie kamieni i skupienie się na jakieś osobie, widzimy w jakim miejscu na świecie się znajduje. Nie spotkałam się nigdy z taką formą magii, dlatego wyjątkowo mnie urzekła.

🥐 BOHATEROWIE

Kreacja bohaterów była w porządku, (Iliana - I LOVEEE) ale nie były to wielowarstwowe postacie. Poprostu większość z postaci określały z 2 cechy, ale wolę to niż dobrze wykreowane 2 postacie, a reszta szara, bo i tak się nieraz zdarza.

🥐ODPOWIEDNI WIEK 

Właśnie wiek do jakiego kierowana jest książka  mnie zaskoczył, bo spodziewałam się czegoś może bardziej dla starszych, ale w sumie pozytywnie się zaskoczyłam. Nie było tu ani opisanych krwawych scen, ani zbliżeń (jedynie scena pocałunku). Ale pozycja nie jest też infantylna, myślę, że nada się nawet dla osób poniżej 12/13 lat i sprawi, że czytelnik poczuje się dojrzale, a tych starszych przeniesie w baśniowy świat

🥐 WĄTEK ROMANTYCZNY

Ten wątek zdecydowanie mi tu nie przeszkadzał, a wręcz zauroczył mnie i dodał przyjemności z lektury.

Uczucia raczej rozwijały się tu powoli, dlatego idealna jest to pozycja dla fanów motywu Slow burn.

Drugi romans to relacja homo i tak podejrzewałam, że ona tu będzie, ale była naprawdę poboczna i wspomniana tylko kilka razy, dlatego nawet osobom, które nie lubią takiej relacji nie odbierze przyjemności z czytania.

Mimo, że czegoś tutaj zabrakło, żeby trafiła na listę moich TOP książek, traktuję ją jako bardzo dobrą pozycję. Choć akcja była dość wartka i były też intrygi, ale chyba oczekiwałam czegoś jeszcze, będę ją oczywiście polecać!  

A i jeśli zaczynacie z fantastyką, a czytaliście już poprzednie książki autorki(albo i nie) to koniecznie spróbujcie!

"Coś jakby magia" to różowa i cukierkowa opowieść o przyjaźni i kiełkującej miłości. Cudowne, piękne i delikatne wprowadzenie młodego czytelnika w lekką fantastykę, romans i kryminał.

Bardzo dobrze i przyjemnie mi się to czytało.

Była to idealna, ciepła i otulająca historia.

𝙍𝙀𝘾𝙀𝙉𝙕𝙅𝘼/ „Coś jakby magia” - Emma Lord

[współpraca reklamowa]

Przychodzę do was z naprawdę leciutką i przyjemną młodzieżówką. Planowałam recenzje tej książki na walentynki, bo ona jest tak pięknie i cukierkowo wydana, a przecież miłość to coś jakby magia, co nie? 🤭 Jednak się nie udało, ale dzisiaj już tak, więc zapraszam na moją opinię!

Zacznę od bohaterów, którzy zostali cudownie wykreowani, są oni barwni, śmieszni i oczywiście magiczni (tak dużo magii jest w tej książce). Ważna w tym tytule jest przyjaźń, pięknie stworzone relacje przyjacielskie i ukazana wierność oraz moc przyjaźni. Potyczki słowne, poczucie humoru Aurelii i Markota złapały mnie za serce, ten wątek romantyczny był bardzo miły dla oka, nieprzesadzony i w miarę naturalny. Rozpływałam się podczas fragmentów, w których pisali do siebie listy 🥹

Z pewnością mogę stwierdzić, że ta pozycja

powinna się spodobać młodszym czytelnikom, jest urocza, czarująca i napisana łatwym językiem więc doskonale się nada dla osób zaczynających z fantastyką. Przeczytałam ją szybko i myślę, że będzie idealna na jeden wieczór pod kocykiem, najlepiej z jakimiś słodkościami bo fabuła jest na maxa słodka (i to dosłownie) oraz nieszablonowa. Polecam! 💗🍪

★★★★/5

🪄Klęczę na błotnistym podłożu, wśród otaczającej zieleni drzew oraz szumu wiatru i śpiewu ptaków. W skupieniu kreślę na glebie krąg z wciąż tak dobrze znanymi mi symbolami. Wysypuję z atłasowego woreczka trzy kamienie i przypatruję im się z uwagą, czując, jak magia wzbiera się w moich żyłach. Zamykam oczy i przywołuję w myślach jego postać. Nagle czas jakby się zatrzymał.

💫ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ „ᴄᴏś ᴊᴀᴋʙʏ ᴍᴀɢɪᴀ” ᴇᴍᴍᴀ ᴍɪʟʟs💫

Gdybyś miała okazję - chciałabyś wyruszyć z przyjaciółmi na magiczną wyprawę w poszukiwaniu zaginionej osoby?

Słodka jak cynamonowa bułeczka oprószona czarującym klimatem i szczyptą magii, ze smakowitą warstwą poczucia humoru i romantyzmu.

Właśnie tak opisałabym najnowszą powieść Emmy Mills „Coś jakby magia”!

„Coś jakby magia” to niezwykle ciepła i klimatyczna opowieść o przyjaźni, miłości, poświęceniu, więzach rodzinnych, magii, nastoletnich przygodach oraz podążaniu za marzeniami. Choć sama akcja toczy się spokojnym rytmem, historia Aurelii, Iliany, Kad i Markota wciągnęła mnie już od pierwszych stron, oczarowując atmosferą pięknego, magicznego Boru, Królestwa, Stolicy oraz Miasta Uczonych. Z zaciekawieniem śledziłam losy bohaterów oraz wspólne wyprawy i przeżycia, jakie podczas nich doświadczali. A tych nie brakowało, uwierzcie mi! Autorka skupia uwagę przede wszystkim na kreacji postaci oraz ich relacji, co niezwykle mi się podobało, ponieważ mogłam dostrzec różnice społeczne oraz doznać uczuć, jakimi darzyli siebie nawzajem.

Polubiłam głównych bohaterów, ich poczucie humoru i słowne potyczki, podczas których niejednokrotnie śmiałam się. Polubiłam rodzące się uczucie między piekareczką Aurelią i księciem Markotem, które dawało poczucie rozlewającego się w sercu ciepła. Polubiłam pojawiające się intrygi i sekrety oraz tę niezwykłą atmosferę, która dała mi poczucie przebywania w nowym, baśniowym świecie.

Jeśli macie ochotę na lekką, przyjemną, zabawną, uroczą, romantyczną i magiczną historię z gatunku young adult fantasty, to polecam sięgnąć po tę książkę!

|We współpracy reklamowej z Wydawnictwem Must Read|

Lubicie książki w których występują Trolle?

Ja uwielbiam takie powieści! Wszystkie ciekawe stworzenia typu trolle, syreny, trytony zawsze wzbudzają we mnie ekscytację.

W „Coś jakby magia” mamy czterech pierwszoplanowych bohaterów – Markota (księcia pobliskiego królestwa), Ilianę (poszukiwaczkę zbiegów), Aurelię (piekarkę władającą magią) oraz waśnie trollkę Kad.

Podoba mi się niesamowicie rodzaj magii. Który został tu opisany, czyli magia poszukiwaczy. Jest co coś naprawdę nietypowego i bardzo podoba mi się gdy autorzy robią coś nietuzinkowego, a nie wrzucają do książki magię, którą można robić co się chce.

Powieść zdecydowanie jest zabawna, przepełniona ironią, choć czytając nie śmiałam się w głos.

Momentami jest też naprawdę przeurocza, choć nie na relacjach skupiamy się w książce Emmy Mills. Są tylko urozmaiceniem.

Niestety im dalej tym poziom coraz bardziej spada. Rzuca się w oczy brak rozbudowanego backgroundu, jest coraz bardziej chaotyczna. Mam wrażenie, że autorka miała pomysł na trzy główne sceny, ale nie wiedziała jak to połączyć. Ja niestety widzę sporo luk, które mnie rozpraszały i odbierały przyjemność z lektury. Oczywiście były też ciekawe czy słodkie momenty, ale przynajmniej mi nie rekompensowały one tych braków a książka wciąż wydawała się nieco chaotyczna, niekompletna i poszatkowana.

Dobrze mi się ją czytało, ale niestety pozostaję bez większych zachwytów. Do przeczytania i zapomnienia. 6/10

W „Coś jakby magia” poznajemy Aurelię, którą nieszczęśliwy los zmusił do opuszczenia szkoły, zrezygnowania z nauki magii i rozpoczęcia pracy w piekarni u wymagającej pani Basil. Z monotonnego życia wyrywa ją niecodzienna propozycja Iliany, poszukiwaczki, która potrzebuje jej pomocy w odnalezieniu pewnej osoby. Twardo stąpająca po ziemi piekareczka po raz pierwszy postanawia zaryzykować i poddać się przygodzie, a wkrótce jej losy splatają się również z tajemniczą trollką, Kad oraz księciem Markotem, najmłodszym i najmniej docenianym członkiem rodziny królewskiej, który co rusz wpada w jakieś kłopoty. Aurelię czeka wyprawa, która pozwoli jej zajrzeć w głąb siebie, zrozumieć własną wartość, ale także spełnić marzenia, które przez wiele lat ukrywały się gdzieś w cieniu ciężkiej pracy.

„Coś jakby magia” to książka, której tytuł idealnie oddaje zawartość. Emma Mills oferuje czytelnikom historię wprost wyjętą z baśni – ciepłą, magiczną, pełną przygód oraz humoru.

W moje ręce wpadła opowieść niemalże doskonała. Angażująca i pozwalająca zanurzyć się w magicznym świecie. Już po pierwszych stronach wiedziałam, że trafiłam na coś naprawdę wyjątkowego. Baśniowy styl autorki sprawił, że oczyma wyobraźni przeniosłam się do opisywanych miejsc i czułam, jakbym faktycznie była w stanie powąchać słodkie wypieki Aurelii czy przedrzeć się przez zarośla w Borze. Jedynym minusem było tylko przeskakiwanie w czasie i wydarzeniach, przez które miejscami trochę się gubiłam, ale nie było tego tak dużo, żeby utrudniało mi to lekturę.

Bohaterowie okazali się niesamowicie charyzmatyczni i od razu ich pokochałam. Nawet nie jestem w stanie powiedzieć, kogo najbardziej, ponieważ wszyscy są wyjątkowi na swój sposób i nie da się ich nie polubić. Uwielbiam to jak autorka powoli popychała do przodu ich przygodę, a jednocześnie zdradzała czytelnikom małe niuanse na ich temat. Zaskoczyło mnie, że zdecydowała się podarować nam nie tylko rozdziały z perspektywy Aurelii, ale także księcia Markota, co zdecydowanie ubarwiło tę historię i sprawiło, że jeszcze lepiej mi się ją czytało.

Bohaterowie okazali się niesamowicie charyzmatyczni i od razu ich pokochałam. Nawet nie jestem w stanie powiedzieć, kogo najbardziej, ponieważ wszyscy są wyjątkowi na swój sposób i nie da się ich nie polubić. Uwielbiam to jak autorka powoli popychała do przodu ich przygodę, a jednocześnie zdradzała czytelnikom małe niuanse na ich temat. Zaskoczyło mnie, że zdecydowała się podarować nam nie tylko rozdziały z perspektywy Aurelii, ale także księcia Markota, co zdecydowanie ubarwiło tę historię i sprawiło, że jeszcze lepiej mi się ją czytało.

A co do samych Aurelii i Markota to jeju, jak ja ich kocham – ich powolutku rozwijającą się relację, nieśmiałe pogawędki i przekomarzanki, a także listy! Tak, mamy tutaj listy między bohaterami! Co mogę powiedzieć, tak powinien wyglądać wątek romantyczny w książce fantasy! Delikatny, milutki i nienachalny, będący tylko jednym z tematów, zaraz obok intrygujących tajemnic, absorbujących przygód, cudownych przyjaźni i odkrywania samych siebie.

Jestem absolutnie zauroczona tą książką. „Coś jakby magia” jest piękną i mądrą historią, przepełnioną świetnym humorem, przez który wprost zwijałam się ze śmiechu. To opowieść, która jednocześnie zabierze was na przygodę, pozwoli uwierzyć w magię i sprawi, że odrobinę się wzruszycie. Mówię wam, to jakby magia.

Nie możemy żyć tylko pracą i umierać, nie mając nic poza nią. W życiu chodzi o coś więcej.*

Niby wiemy, że każdy ma prawo do szczęścia i spełniania własnych marzeń, ale czasami niektórym trudno w to uwierzyć. Zwłaszcza gdy nie spotyka ich praktycznie nic dobrego, a w dodatku są wykorzystywani i zapewniani o tym, jak mało wartościowi są. Wtedy liczy się tylko przetrwanie i trzymanie nikłej nadziei, że w końcu będzie lepiej.

Zarys fabuły

Aurelia nie ma łatwo w życiu, niechciana córka, dla której nawet nie starczyło na czesne. Teraz przyucza się do zawodu, niestety praca u pani Basil daleka jest od akceptowalnych warunków. Mieszka w strasznych warunkach, głoduje, a co gorsza nie dostaje też wynagrodzenia za swoją pracę i musi znosić przytyki pracodawczyni. Nagle w życiu dziewczyny pojawia się Iliana, która wie o tym, że Aurelia potrafi posługiwać się magią i co jakiś czas prosi ją o pomoc. Pewnego dnia proponuje jej też wyprawę do Boru, w jej trakcie dołącza do nich trollka oraz Markot. Dla Aurelii to początek czegoś nowego. Tylko czy odważy się na zmiany i da sobie szansę na szczęście?

Polubiłam styl pisania Emmy Mills, dlatego też, gdy zobaczyłam zapowiedź jej nowej książki i przeczytałam opis, wiedziałam, że to coś dla mnie. Coś jakby magia skusiła magią, przyjaźnią oraz miłością, ale muszę przyznać, że tak fantastycznej historii się nie spodziewałam.

Moje wrażenia

Coś jakby magia jest czymś nowym w dorobku autorki, do tej pory kojarzyłam ją z new adult, a tym razem dostajemy powieść, w której magia ożywa na nowo, a po świecie nadal chodzą nadnaturalne istoty. Emma Mills stworzyła powieść przemyślaną i dopracowaną, która może niczym nie zaskakuje, ale zachwyca swoim klimatem i bohaterami. Trochę baśniowa, z dworskimi intrygami, niewinnym romansem i magią, którą się dostrzega pomimo jej subtelności. Nie mogę nie wspomnieć o relacjach, o tym, jak mimochodem rodzi się miłość oraz przyjaźń, pełna wsparcia, uroczych gestów, ale i docinek. Emma Mills nie tylko oddała w ręce swoich czytelników powieść pełną przygód, ale też pokazującą, że o marzenia trzeba walczyć.

Słów kilka o bohaterach

Szczerze muszę przyznać, że nie wiem, kogo z tej czwórki lubię bardziej. Może zacznę od Markota, bo musicie wiedzieć, że on chyba najbardziej mnie zaskoczył. Na pierwszy rzut jest takim księciem z bajki, szaleńczo przystojny, pięknie ubrany, (czasem) denerwująco optymistyczny i radosny. I pomimo tego nie dało się go nie lubić, ale im bliżej końca, tym lepiej dawał się poznawać i to dało mi pstryczka w nos, bo okazał się zupełnie kimś innym. Aurelii też nie sposób nie pokochać, kibicowałam jej z całego serca i nieraz chciałam ją przytulić. No i są jeszcze Kad oraz Iliana - bawiły mnie do łez i w żaden sposób nie dało się przewidzieć, co za chwilę powiedzą bądź zrobią.

Na zakończenie

Wiedziałam, że czas spędzony z Coś jakby magia będzie należał do tych udanych i upływających zdecydowanie zbyt szybko. Emma Mills w swojej historii przeplata świat rzeczywisty z tym magicznym i robi to tak, że wszystko jest wręcz naturalne i idealnie się zgrywało, wprowadzając w ten baśniowy klimat. Jestem szczerze zauroczona relacją między Aurelią i Markotem, była taka niewinna, urocza i subtelna. Część z listami sprawiła, że czułam, jakbym miała serduszka w oczach. No i wątki magiczne, myślę, że będą idealne dla osób odkrywających ten świat fantastyczny, ale i starym wyjadaczom przypadnie do gustu. Z żalem odkładałam książkę, gdy obowiązki wołały i wracałam do niej, kiedy tylko miałam czas. Nie mogłam się doczekać, by dowiedzieć się, co będzie dalej.

Jeśli szukacie książki, która może być waszym comfort read, to Coś jakby magia będzie idealnym wyborem. Rozbawi, zachwyci, wzruszy, a nawet wywoła trzepot serca. Otula ciepłem, dostarcza słodyczy i sporej dawki optymizmu. Idealna na gorszy czas i leniwy wieczór z książką.

         🥯 Współpraca Reklamowa 🥯

Q- Jaki jest wasz ulubiony wypiek?

Ta książka kojarzy się tylko z bułeczkami cynamonowymi.

Główną bohaterką książki jest Aurelia dziewczyna ma siedemnaście lat. Pracuje w piekarni a jej szefową jest pani Basil kobieta okropnie traktuje dziewczynę. Przede wszystkim też ją wykorzystuje i okłamuje w kwestii pieniędzy które niby wysyła do rodziców dziewczyny a tak naprawdę tego nie robi. Aurelia kiedyś bardzo interesowała się magią ale od dawna już tego nie robi.

Pewnego dnia podczas pracy do piekarni wchodzi tajemnicza nieznajoma i prosi Aurelię o pomoc. Na początku dziewczyna się nie zgadza ale w końcu postanawia pomóc. Wraz z Ilianą wyruszają w poszukiwaniu tajemniczego mężczyzny. Jak potoczą się dalsze losy dziewczyny? Czy dziewczyna w końcu uwolni się od pani Basil? Kim jest tajemniczy mężczyzna którego poszukuje Iliana?  Czy uda im się go znaleźć?

Podczas podróży również ratują księcia który padł ofiarą zamachu. Markot był zdecydowanie postacią barwną i miał świetne poczucie humoru. W pewnym momencie między nim a Aurelią zaczyna się rodzić uczucie. Dziewczyna całuje księcia żeby strażnicy ich nie zauważyli. Jednak czy aby napewno tak było? Jak potoczą się ich dalsze losy i czy będą razem? A może wręcz przeciwnie ich drogi się rozejdą?

Mam mieszane uczucia jeśli chodzi o tą książkę. Z jednej strony sam klimat i wątki były świetne a z drugiej były momenty w których się zmuszałam do dalszego czytania. Sama fabuła, magia oraz kreacja bohaterów była świetnie zrealizowana. Dodatkowo lekki wątek romantyczny pomiędzy księciem a Aurelią. Książka która wprowadza nas świat pełen magii i baśniowego klimatu który zachęca czytelnika do sięgnięcia po tą pozycję.

Na koniec chciałabym podziękować @mustread za egzemplarz do recenzji oraz pyszną cynamonkę  ❤️;

|Cytaty|

,,Wszystko stworzone dzięki magicznym siłom szybko się rozpadnie".

,,Aurelia doskonale wiedziała że powtarzając coś w kółko, w końcu zaczyna się wierzyć, że to prawda".

,,Markota żadną miarą nie dało się porównać z dziełem sztuki - czymś co można podziwiać z daleka , lecz nie wolno dotknąć. Bił od niego jakiś blask, to z pewnością, lecz jego otwartość i przyjazna natura czyniły go przystępnym i tym samym bardziej pociągającym."

,,Po za tym że wpadł w zasadzkę w Borze, co wciąż nie dawało mu spokoju i czasem wracało w postaci nieprzyjemnych wspomnień. A jednak pozostała część wyprawy okazała się nadzwyczaj przyjemna, bo spotkał Aurelię, a to samo w sobie było sukcesem".

,, Życzę ci całego świata, bo na nic mniejszego nie zasługujesz".

,,Iluzja jest niczym bez perswazji. A perswazja jest niczym bez zamiaru. Trzeba użyć tych wszystkich trzech elementów, w odpowiednich proporcjach i harmonijnie współpracujących. Ty tego nie potrafisz. Wiesz, dlaczego?

-Powiedziałem przecież, że się mylisz..

-Dlatego, że jesteś zdesperowany."

Ocena 8/10 ⭐

Była to moja pierwsza przygoda z twórczością autorki, ale na pewno nie ostatnia, bo bardzo pozytywnie się zaskoczyłam i zauroczyłam jej stylem.

To historia dość prosta, schematyczna i przewidywalna, jednak w tym tkwi właśnie jej urok, bo ma ona za zadanie odprężyć, zrelaksować i rozweselić czytelnika, co moim zdaniem naprawdę świetnie jej wychodzi.

Po tę książkę sięgnęłam w idealnym czasie, bo ostatnio miałam dość dużo stresu związanego ze studiami, a dzięki niej mogłam się wyciszyć i oderwać myśli od zmartwień, skupiając się na losach bohaterów.

Sama fabuła, tak jak już wcześniej wspomniałam jest schematyczna, ale było w niej kilka momentów, które mnie zaskoczyły i urozmaiciły całą historię. Zakończenie w pewnym stopniu jest otwarte, dzięki czemu można samemu dopowiedzieć sobie jak dalej mógł potoczyć się rozwój wypadków, co również uważam za plus.

Bohaterowie byli przecudoooowni. Pokochałam dosłownie każdą osobę z całej paczki przyjaciół i bardzo podobała mi się ich kreacja. Każdy z nich ma swój odmienny charakter i jest wyjątkowy na swój własny sposób, a zarazem z łatwością można się z nimi utożsamić 🥰.

Podsumowując, jest bardzo lekka, pełna ciepła, komfortowa młodzieżówka, której uniwersalność sprawia, że będzie ona idealną odskocznią zarówno dla tych nieco młodszych czytelników, jak i nawet tych ciut starszych. Sprawdzi się również jako lekarstwo na zastój czytelniczy, bo wciąga właściwie już od pierwszej strony i nie puszcza aż do końca ❤️.

Cóż to była za słodka przygoda!

Autorka stworzyła historię, która mimo prostej struktury jest bardzo przyjemna i komfortowa. Utrzymana w bajkowym klimacie, zawiera dworskie intrygi, magię oraz uroczy romans. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale zdecydowanie zaliczam je do udanych.

W książce poznajemy osobliwych bohaterów, których nie sposób nie polubić. Każdy z nich był barwny, uroczy i wyjątkowy. Prowadzone między nimi rozmowy były bardzo prawdziwe, bez żadnych udziwnień. Wręcz uwielbiam sposób w jaki się przekomarzali i sobie dogryzali. Co ważne, każda rozmowa miała jakiś cel, nawet jeśli tym celem był tylko aspekt humorystyczny.

Romans między Aurelią, a Markotem był niewinny i strasznie uroczy. Bardzo podobał mi się sposób w jaki rozwijało się ich uczucie, a listy które do siebie pisali były po prostu cudowne.

Przedstawiony świat nie był wymagający, a elementy rzeczywiste przeplatały się w nim z magicznymi. Czy to źle? Nie, ponieważ pasowało to do baśniowego klimatu powieści. Dostajemy bowiem zwykłą wioskę oraz pradawny las, a na dokładkę mamy trolle (a dokładnie jedną, dość ekscentryczną trollke), magiczne kamienie, uroki oraz portale.

Coś jakby magia to powieść od której ciężko się oderwać i która otula swoim ciepłem niczym lukier ciastka. Bardzo polecam, szczególnie osobom, które dopiero zaczynają swoją przygodę z fantastyką oraz takim, które szukają lekkiej lektury na wieczór.

⭐8/10

[ współpraca reklamowa @[Adres usunięty]nictwo ]

Coś jakby magia to kolejna książka Emmy Mills, która jest zarówno bardzo urocza ale i baśniowa. Klimat baśni przyległ do mnie od początku roku i jak na razie jest on na tyle niewinny że bardzo mi się podoba. Tak jak historia, którą przeczytałam. Każdy z bohaterów skradł w mniejszej lub większej części moje serce, a czytanie o ich losach wywołuje po dziś dzień uśmiech na mojej twarzy.

Książka pisana jest w 3 osobie i chwilę nam schodzi zanim się do tego przyzwyczaimy. Oprawa graficzna w środku jest taka piękna, że ona sama zaprasza nas do sięgnięcia po książkę a dopiero później fabuła. Bohaterów głównych jest aż 4, choć tak na dobrą sprawę pojawia się jeszcze kilku którzy mocno namieszają w losach naszej ekipy.

"Nie możemy żyć tylko pracą i umierać, nie mając nic poza nią. W życiu chodzi o coś więcej".

Amelia posiada w sobie magię. Ale jak się przyjęło w Północnej Krainie, jeśli korzystasz z magii to oddajesz więcej bądź tracisz podwójnie. Jej dar jest dość niezwykły bo potrafi poszukiwać. Jednak z przyczyn od niej niezależnych musi zrezygnować ze szkoły i zatrudnia się u Pani Basil, szkoląc się na mistrza w pieczeniu ciast za przysłowiowe nic. Choć czuję że swój cel nie jest tym czego pragnie, postanawia w nim wytrwać dopóki jej ścieżki nie przetną się z Illianą...

"Niektóre liście spadają niezależnie od pory roku".

Bohaterowie tej powieści są od siebie tak różni jak się tylko da, ale wspólnie czuć od niech coś jakby magię, co niejednokrotnie jest podkreślane w fabule. Aurelia, która nie do końca wierzy w siebie ale postrzega świat bardzo nieszablonowo. Illiana, bardzo sarkastyczna, która wie wszystko o wszystkich. Kad trollka strasza niż drzewa, ale młodsza niż kamienie przy rzece i Książę Markot, optymista z głową w chmurach, który pragnie przygody ale nie w pojedynkę. Książka jest niesamowicie zabawna szczególnie przez "nazwiska" jakimi posługują się bohaterowie a także przez lekkość jaką niesie za sobą fabuła.

"To było coś... jakby magia".

Choć historia utrzymana jest w spokojnych tonach możemy doszukać się trochę cięższych tematów jak akceptacja siebie samego przez innych, wpływ opinii na postrzeganie siebie, trudy w znajdowaniu przyjaźni a także w poproszeniu o pomoc. Mimo wszystko bardzo szybko czyta się książkę a fabuła wciąga nas na tyle, że nie możemy oderwać się od czytania i żałujemy że nie ma więcej. Pióro Emmy Mills zawsze niesie za sobą trochę wytchnienia, mimo że jej książki w jakimś stopniu są przewidywalne to nie przeszkadza mi to, a nawet lubię gdy jest słodko i nie o gorzko wiedząc że książka zakończy się szczęśliwie dla wszystkich. To moja ulubiona książka autorki.

Polecam ♥ ♥ ♥

Cynamon. Nie za dużo nie za mało, a do tego szczypta magii. Porozmawiajmy.

[Współpraca reklamowa z @[Adres usunięty]nictwo]

Ależ to było przyjemne! Fantastycznie komfortowe. To jedna z książek, z którą przemiło spędzisz czas. To też świetna zabawa, wypełniona humorem i przygodami.

„Śmiertelnicy albo są żywi, albo punktualni. Nigdy naraz.”

Akcja dzieje się w… piekarni! Przynajmniej na początku, a im dalej w las, tym ciekawiej. Autorka zaprasza nas do iście bajkowego świata, w którym poznajemy ludzi i Nieludzi, magię, a nawet księcia w tarapatach.

A w księciu wiadomo… można się zakochać. I tak też się dzieje. Mamy do czynienia z uroczym, kiełkujących uczuciem. Co wygra? Rozsądek czy głos serca?

Bohaterzy byli fajnie wykreowani. Trochę kontrastowi, trochę charakterni. Aurelia była dobra, Iliana pewna siebie, a książę Markot chciał robić rzeczy inne niż te mieszczące się w normach.

To ciekawa pozycja, bo czyta się ją, jak bajkę. Ma przesłanie i morał, dobre i złe charaktery, no i szczęśliwe zakończenie. To typ książki, który rozczuli i rozbawi, otuli i podnosi na duchu. Było przytulnie!

🥧🍭

Aurelia pracuje w piekarni u despotycznej Pani Basil, gdzie uczy się zawodu. Niestety, mimo codziennych wysiłków, nie może cieszyć się ani wynagrodzeniem, ani szacunkiem. Szarą rzeczywistość dziewczyny zakłóca pojawienie się Iliany - tajemniczej, bezpośredniej i przedsiębiorczej nieznajomej, która prosi Aurelię o pomoc w poszukiwaniu zaginionych osób za pomocą magicznych kamieni. Jest to sztuka, o której mieszkańcy krainy dawno zapomnieli, lecz Aurelia dysponuje potrzebnymi zdolnościami i zgadza się pomóc. Dziewczyny wyruszają w pełną magii i niebezpieczeństw podróż, która zaprowadzi je w zupełnie innym kierunku, niż podejrzewały - w sam środek pewnej pałacowej intrygi.

💫✨

Emmę Mills znam z uroczych, lekkich młodzieżowek, jednak tym razem autorka zaprezentowała się z zupełnie innej strony i stworzyła magiczną, pełną ciepła historię, która moim zdaniem idealnie wpisuje się w coraz popularniejszy ostatnio nurt cozy fantasy.

,,Coś jakby magia" to opowieść o przyjaźni, rodzącym się uczuciu i o dążeniu do niezależności. Jest pełna humoru i to podobało mi się w niej najbardziej.

Choć fabuła nie była skomplikowana, a miejscami mogła nawet wydawać się nieco niedopracowana, miło spędziłam czas przy tej książce. Jest to lekka, niewymagająca lektura, która z pewnością wywoła uśmiech na niejednej twarzy.

🧭👣

„Coś jakby magia” to pierwsza książka z gatunku fantastyki jaką napisała @Emma Mills i zrobiła to naprawdę dobrze!

Powieść śledzi losy Aurelii, która jest uczennicą w piekarni. Jej względnie spokojne i normalne życie zaburza pojawienie się w nim Iliany - łowczyni głów, która potrzebuje od młodej piekarki pomocy w odnalezieniu pewnego człowieka. Podzielenie się swoimi magicznymi umiejętnościami z nieznajomą sprawi, że każdy kolejny dzień stanie się jedną wielką przygodą.

Jestem zachwycona. Nie spodziewałam się, aż tak fajnej historii z magią w tle po autorce, która na codzień pisze w zupełnie w innym gatunku.

Emma Mills jednak połączyła książkę młodzieżową z fantastyką i wyszło jej to nadzwyczaj dobrze. Czytając tę powieść czułam się jakby ktoś przykrył mnie ciepłym, miękkim kocykiem i zaczął opowiadać piękną historię o przyjaźni, o rodzinie, którą znajduje się w całkiem obcych osobach, o ciekawych przygodach, o lekkim niebezpieczeństwie, oraz o miłości. Nie brakuje tu też odkrywania swoich umiejętności magicznych i walczenia o siebie. Jednak tym co sprawiło, że pokochałam książkę jest humor. Dialogi między bohaterami sprawiały, że uśmiechałam się sama do siebie. Momentami były one urocze, czasem sarkastyczne i za każdym razem dzięki tym rozmowom dało się poznać każdego bohatera jeszcze lepiej i po prostu polubić ich na całego.

Świat, który poznajmy w książce jest ogołocony z magii, dla większości społeczeństwa jest to coś bezużytecznego, coś w co trzeba wsadzić zbyt wiele wysiłku, żeby było opłacalne. Dlatego momenty, w których rzeczywiście Aurelia czy jej przyjaciele używają swoich umiejętności są czymś jeszcze bardziej interesującym.

Mi się bardzo podobało, lekka, interesująca lektura, która powinna spodobać się każdemu. Polecam!

Pozycja z gatunku tych lżejszych, czyta się szybko i przyjemnie.

Cukierkowa (może dla niektórych nawet przesłodzona) o tym, co w życiu najważniejsze- miłość i przyjaźń. Na pewno trafi w gusta młodszych czytelników. 

Z książki bije takie  uczucie ciepła, idealna na wieczór pod kocykiem i kakałko. 

Skromna, momentami oniryczna i wciągająca opowieść o magii, która jest ukryta wokół nas. Podobnie jak wypieki z piekarni pani Basil, tak i cała fabuła to smakowity kąsek, od którego nie sposób się oderwać. Literatura młodzieżowa jeszcze nie umarła - co więcej, pozycje z tej kategorii mogą czytać również dorośli. Super.

Jedna z lepszych książek, po które ostatnio udało mi się sięgnąć. Przyjemni bohaterowie, wiele przygód i wyjątkowy klimat baśniowego świata sprawiają, że można przepaść bez reszty. Polecam każdemu czytelnikowi, który szuka czegoś lekkiego i zabawnego!

“𝑨𝒖𝒓𝒆𝒍𝒊𝒆 𝒔𝒘𝒂𝒍𝒍𝒐𝒘𝒆𝒅. “𝑰’𝒎 𝒂𝒇𝒓𝒂𝒊𝒅 𝑰 𝒉𝒂𝒗𝒆 𝒍𝒊𝒕𝒕𝒍𝒆 𝒖𝒔𝒆 𝒇𝒐𝒓 𝒕𝒉𝒊𝒏𝒈𝒔 𝒕𝒉𝒂𝒕 𝒉𝒂𝒗𝒆 𝒏𝒐 𝒑𝒖𝒓𝒑𝒐𝒔𝒆.” “𝑾𝒉𝒚 𝒏𝒐𝒕 𝒉𝒂𝒗𝒆 𝒔𝒐𝒎𝒆𝒕𝒉𝒊𝒏𝒈 𝒋𝒖𝒔𝒕 𝒃𝒆𝒄𝒂𝒖𝒔𝒆 𝒊𝒕 𝒃𝒓𝒊𝒏𝒈𝒔 𝒚𝒐𝒖 𝒋𝒐𝒚?”

🩷 'Coś jakby magia' idealnie odzwierciedla nurt cozy fantasy. To trzeba jej oddać, ale mi zabrakło ✨️TEGO CZEGOŚ✨️ Trudno określić słowami, o co mi chodzi, ale chyba każdy książkoholik wie, co takiego mam na myśli🙈

🩷 Jak biorę do ręki książkę fantasy to moje oczekiwania są nieco większe. Świat przedstawiony MUSI mieć swoje ramy, w których funkcjonuje - nie lubię typowej 'wolnej amerykanki', gdzie pewne zdarzenia mając miejsce BO TAK. Na samym początku mówi się czytelnikowi, że używanie magii ma negatywne skutki, ale nikt nie jest tego do końca pewien. Magia ma po prostu złą reputację *tak, nucę pod nosem TĘ piosenkę🤣* Niestety, nie jest to jakoś wyjaśnione, mimo że w całej fabule magii używa kilku bohaterów.

🩷 Bohaterowie są dość zabawni, tego nie można im odmówić *Mills momemtami dość mocno uderza w komediowe tony*. Podobał mi się książę Markot, ale głównie dlatego, że jego głupotki były powiewem świeżości. Aurelia była... w porządku. Nie umiem jakoś opisać jej charakteru *oprócz tego, że była momentami zbyt naiwna*, większość rzeczy dzieje się obok niej i mimochodem bierze w nich udział. Cała reszta? Można powiedzieć, że już o nich zapomniałam🙈

🩷 W fabule było sporo dziur, a zły charakter nie miał żadnej motywacji swoich działań *albo ja tego nie wyhaczyłam, nie wykluczam takiej możliwości*. Odniosłam wrażenie, że autorka łatała wszystko jak mogła, a skoro historia kierowana jest do młodszej młodzieży to nikt nie będzie się tego czepiał. Ups🤷🏻‍♀️

🩷 Książka klimatem przypomina 'Legendy & latte', 'Wypieki defensywne', a nawet trochę 'Asystentkę złoczyńcy' - więc, jeśli ktoś lubi wszystkie trzy pozycje to będzie ukontentowany💕 Bo czasami każdy chce przeczytać coś, co nie będzie wymagało dużej uwagi i skupienia🙌🏻

Lekka lektura kierowana raczej do dojrzewającej młodzieży, ewentualnie dla osób dorosłych, które potrzebują relaksu. Romantyczna historia miłości, przyjaźni z delikatną nutą akcji i fantasy. Czyta się ją lekko i przyjemnie, choć fabuła jest nieco rozciągnięta w czasie.

Piękna, subtelnie nakreślona historia, w której każdy się zakocha! Magiczny świat Aurelii przyciąga i magnetyzuje czytelnika, a jej losy stają się pretekstem do poruszania istotnych pod względem moralnym dylematów. Jeśli wszystkie książki dla nastolatków trzymałyby poziom "Coś jakby magia", to świat byłby lepszy.

Może i jest tutaj dość słodko i baśniowo, ale mnie zdecydowanie to nie przeszkadza. Książkę czyta się lekko i przyjemnie. Nie ma tutaj żadnych brutalnych wątków, ale nie znaczy to, że nie czyta się z zapartym tchem. Potrafi oczarować (nie tylko młodszych czytelników, tych nieco starszych też).