Cold Water

( po_drugiej_stronie_slowa)

„ Nigdy nie lubiłam Nate’a Harrisa.

Nigdy nie lubiłam i nigdy nie polubię, i ani jego szerokie ramiona, ani blond czupryna, ani urodziwą twarz z niebieskimi oczami i pełnymi wargami nie są w stanie tego zmienić.”

Szalona, ambitna i zadziorna Renee nie należy do grzecznych i ułożonych dziewczyn. Status imprezowicza i wpadania w tarapaty ma we krwi. Pochodzi z bogatego domu, gdzie uczucia oraz troskę okazuje się za pomocą gadżetów i drogich prezentów. Po zakończeniu nauki pragnie zaangażować się w stu procentach w tańcu i spełnieniu marzeń w tym kierunku. Jest jednak mała przeszkoda, aby spokojnie dotrwać do otrzymania dyplomu… Jest nim niejaki Nate Harris, szkolny i zbuntowany bad boy. Chłopak zmienia dziewczyny jak rękawiczki, a Renee traktuje jak największego wroga. Czy jedno wyjście zorganizowane przez wspólną znajomą zmieni ich nastawienie? Od imprezy do imprezy oboje zaczynają zauważać, że coś się dzieje, coś czego nie rozumieją i obydwoje w to brną, choć nie potrafią zidentyfikować emocji jakie ich otaczają.

Naładowani uporem, nienawiścią i kłopotami będą musieli zmierzyć się z uczuciem na które nie są gotowi.

Czy dzielący ich status społeczny, charaktery i wizja życia doprowadzi do pokonania granic między sobą ? A może nić nienawiści przerodzi się w miłość, która będzie zadawać rany?

Przekonajcie się, sięgając po uniwersum Teenage Dirtbag.

„ Cold Water ” jest książką młodzieżową, która dostarczy wam nie małych wrażeń, jednocześnie nakreśli problemy związane z nastoletnim życiem.

Znajdziecie w niej siłę przyjaźni oraz kierunku odnalezienia bratniej duszy, która jest tak bardzo potrzebna w złych chwilach.

Jest to niemała cegiełka, gdy ją otrzymałam byłam zaskoczona ilością stron. Autorka ma przyjazny i naturalny styl pisania przez co czytałam ją szybko i miło spędziłam z nią czas. Całokształt fabuły jest przemyślany oraz dopracowany, może aż za bardzo? Troszkę bym ją skróciła, denerwowało mnie zachowanie bohaterów, ich toczona gra w tak zwaną w kotka i myszkę trwała zdecydowanie za długo. Ale jest to jedyny minus, który raził mnie w oczy.

Historia jest doskonałym przykładem młodzieży, odkryjemy trudną i niedoskonałą miłość, która odkrywa się powoli, bez pośpiechu i w nieoczekiwanym momencie. Jednak całość nie opiera się jedynie na imprezach, alkoholu i złamanych sercach, zagłębiając się w powieść dostrzec można brak zainteresowania przez rodziców, kłamstwa dla własnych korzyści oraz przemoc domową i psychiczną w rodzinie. Dzięki zawartym problemom łatwiej było mi zrozumieć bohaterów i ich działania w niektórych sytuacjach. Miałam nie mały wysyp przeróżnych emocji, od śmiechu po wzruszenie czy złość. Znajdziecie w niej wszystko, połączone w jedną spójną całość.

Bohaterowie skradli moje serce pomimo wad i decyzji jakie podejmowali. Renee, dziewczyna z idealnego domu, miała wszystko czego pragnęła oprócz zainteresowania przez rodziców co ukierunkowało ją i nadało łatkę bogaczki lepszej od wszystkich, natomiast Nate po głębszym poznaniu zyskał w moich oczach. Cała otoczka złego to tylko mur, który zbudował, aby bardziej nie cierpieć, chował swój krzyk rozpaczy za uśmiechem i stylem bycia jaki prowadził.

Jeżeli jesteście ciekawi jak potoczyły się losy bohaterów, wiecie co robić.

Odkryjcie świat gniewnych nastolatków, którzy się nienawidzą, ale zawsze siebie widzą.

„ Jeśli tylko ten „ diabeł ”[…] pokocha mnie tak, jak kocha piekło, to wszystko będzie w porządku!”

Nigdy nie lubiłam Nate’a Harrisa.

Nigdy nie lubiłam i nigdy nie polubię, i ani jego szerokie ramiona, ani blond czupryna, ani urodziwą twarz z niebieskimi oczami i pełnymi wargami nie są w stanie tego zmienić.

Renee jest tak samo ambitna i przebojowa jak irytująca. O takich kobietach mówi się królowa dram , odoba znajdująca się w samym środku każdej imprezy.

Choć zdawać by się mogło, że tej dziewczynie niczego nie brakuje okazuje się, że ekskluzywne gadżety czy drogie ubrania stanowią jedynie substytut braku zainteresowania ze strony najbliższych. Jej jedynym pragnieniem jest rozwijanie swojej pasji i talentu w dziedzinie tańca. Jednak spełnienie marzenia nie będzie proste.

Przeszkodą niepozwalającą w pełni skupić się na uzyskaniu dyplomu może być bowiem jednen mężczyzna- Nate Harris. Ten bowiem prócz tego ,że co tydzień jest widywany z nową dziewczyną u boku widzi w Renee niemal śmiertelnego wroga. Dlaczego tak jest? Czy spotkanie zaaranżowane przez wspólną znajomą pomoże tej dwójce w nawiązaniu w miarę poprawnej relacji? Zaogni konflikt, a może nienawiść zmieni się w.. miłość?

Cold water jed moim pierwszym spotkaniem z piórem Ronnie Bennett i choć autorka stworzyła powieść dla młodzieży nie brakuje w niej trudnych tematów, traum, braku wsparcia, przemocy zarówno fizycznej jak i psychicznej , ciężkich emocji i refleksji. Chwilami miałam ochotę solidnie potrząsnąć bohaterami, ponieważ ich decyzje wywoływały u mnie złość. Do opisania ich związku użyłabym sformułowania to skomplikowane.

Fabuła napisana była przyjemnie i obfitowała w liczne zawirowania , ci momentami również mogło wywołać niesmak i pytanie Naprawdę? Ile jeszcze tych dramatów?

Mimo, że powieść jest bardzo solidną cegiełką stanowiła miłą odskocznię od kryminałów i thrillerów 💜

Chyba pierwszy raz w życiu miałam tak, że podczas czytania książki moje wrażenia skrajnie zmieniały się z rozdziału na rozdział. Raz bardzo mi się podobała, żeby za chwilę czuć do niej niechęć. Jedno jest pewne, ta historia ma w sobie coś, co nie pozwala się odłożyć. Jest irytująca, trochę monotematyczna, ale też łapie w swoje sidła i sprawia, że nie chcesz przerywać czytania. Bezapelacyjnie to historia dla fanów i fanek motywu enemies to lovers, a w tym wypadku to nawet enemies to lovers to enemies to lovers to enemies to lovers…

Rey i Nate są szkolnymi wrogami. On uważa, że ona jest rozpieszczoną bogaczką, a ona myśli, że on jest lovelasem, który chce pójść do łóżka z jak największą liczbą dziewczyn. Kiedy ich drogi zaczynają krzyżować się nie tylko na szkolnych korytarzach, tych dwoje odkrywa, że czują do siebie coś jeszcze poza nienawiścią.

Rey i Nate są szkolnymi wrogami. On uważa, że ona jest rozpieszczoną bogaczką, a ona myśli, że on jest lovelasem, który chce pójść do łóżka z jak największą liczbą dziewczyn. Kiedy ich drogi zaczynają krzyżować się nie tylko na szkolnych korytarzach, tych dwoje odkrywa, że czują do siebie coś jeszcze poza nienawiścią.

Zarówno w trakcie lektury, jak i teraz mam skrajne uczucia w stosunku do tej historii. Było tu mnóstwo rzeczy, które mi przeszkadzały, wielokrotnie otwierałam szeroko oczy ze zdumienia i myślałam, czy ja przypadkiem nie jestem za stara na takie hocki-klocki? Ale były też momenty, które uwielbiam w młodzieżówkach, czyli słynne motyle w brzuchu i taka niepokojąca psychologia głównych postaci, ukryte motywy ich działań i trudne do jednoznacznego osądu interpretacje wzajemnych zachowań. To lubię, to mi się podobało, ale trochę wymęczyło mnie jednostajne środowisko i przestrzenie, w których działa się akcja.

Ta historia to jedna wielka impreza i zdrady. Przyznam, że dopiero notka od autorki, która napisała tę książkę w wieku nastoletnim, pozwoliła mi zrozumieć to, że skoro ja mając naście lat, nie byłam człowiekiem-imprezą, nie wchodziłam w dziwne toksyczne relacje z rówieśnikami, nie oznacza, że to się nie dzieje. Gdzie ja żyję? Pod kamieniem? No jasne, że tak jest, no jasne, że młodzież jest różna i jasne, że to, że coś nie mieści się w mojej głowie, nie oznacza, że nie istnieje. I ta książka właśnie taka jest — pokazuje tę szokującą stronę młodych, zagubionych ludzi, dla których wzajemne ranienie się i przyciągnie, może być czymś naturalnym.

Czy polubiłam głównych bohaterów?

Rey tak, bo mimo iż wielokrotnie jej działania były totalnie bezmyślne, to potrafiła mówić o swoich uczuciach otwarcie. Nate'a wręcz nie znoszę. Chłopak miałby potencjał na zostanie książkowym mężem, ale jego absurdalne myślenie o potencjalnym związku z Rey, jego dziwne teorie i przemyślenia na ten temat doprowadzały mnie na skraj załamania nerwowego. Ale najbardziej irytowało mnie, kiedy przyjaciel Rey nazywał ją “pieszczotliwie” zdz*rą. Koleś nie znał innych określeń. Nie było to ani zabawne, ani przyjemne, ani fajne. Było za to żenujące do potęgi.

Sięgając po “Cold Water” trzeba mieć na uwadze, że jest to książka, którą jednocześnie się kocha i nienawidzi. I zdecydowanie trzeba mieć skończone 18 lat.

„Cold Water” autorstwa Ronnie Bennett to alternatywna historia bohaterów znanych z dylogii autorki Teenage Dirtbag.

Po raz kolejny miałam okazję zanurzyć się w świecie Nate’a i Renee, dlatego mniej więcej wiedziałam, czego mogę się spodziewać po autorce. Jej styl jest naprawdę przyjemny, dzięki czemu przez książkę się płynie. Chociaż tym razem odniosłam wrażenie, że całość można było znacznie skrócić, co wyszłoby tej historii na dobre.

Bohaterowie – Nate oraz Renee – są bardzo dobrze wykreowani. To typowi nastolatkowie, którzy dopiero uczą się życia i stopniowo wkraczają w dorosłość. Miłość i zaangażowanie zwyczajnie ich przerażały, a nawet przerastały, przez co niejednokrotnie zachowywali się w taki sposób, że miałam ochotę nimi potrząsnąć. Zabawa w „kotka i myszkę”, w którą bardzo chętnie grali, strasznie mnie irytowała. Ilość dramatów z ich udziałem? Nawet tego nie zliczę! W skrócie – ten związek miał wieczny status: „to skomplikowane”. Jednak autorka, na przykładzie ich relacji, świetnie ukazała, do czego prowadzi brak rozmów w związku i ile korzyści może przynieść zwykła rozmowa.

Największym plusem „Cold Water” jest fakt, że porusza trudną tematykę. Autorka nawiązuje do skomplikowanych relacji rodzinnych, traum, przemocy psychicznej i fizycznej oraz problemu braku wsparcia. Wątek trudnej relacji rodzinnej Nate’a został bardzo ciekawie przedstawiony i naprawdę szeroko rozbudowany. Widać, że autorka wszystko dokładnie przemyślała, co bardzo mi się spodobało.

„Cold Water” to dobra książka młodzieżowa, która z całą pewnością znajdzie wielu fanów. Z jednej strony pozwala oderwać się od rzeczywistości, ukazuje życie nastolatków, a z drugiej porusza trudniejsze tematy i skłania do refleksji. Pewne jest jedno – historia Nate’a oraz Renee wzbudza ogrom emocji. Jakich? Przekonaj się sam(a)!

Książka z uniwersum TD i TOTGA czyli co by było gdyby.

Całkiem nowa historia Nate'a i Rey chociaż muszę przyznać, że liczyłam na inne jej zakończenie, myślałam, że będzie totalnie odmienne i nie będzie happy endu.

Nie musicie znać poprzednich tomów chociaż osobiście uważam, że warto je wcześniej przeczytać by mieć szerszą perspektywę odnośnie bohaterów.

Gdybym nie znałam tego uniwersum, mogłabym uznać książkę za płytką a taka nie jest.

Opowiada o skrzywdzonych ludziach, którzy poszukują siebie i swojego miejsca na tym świecie.

Przede wszystkim chyba szukają też miłości, co okazuje się trudniejsze, niż myśleli.

Bowiem oboje boją się zaangażować w to uczucie i choć żyć bez siebie nie potrafią, to krzywdzą siebie i innych swoim zachowaniem, swoimi decyzjami i chęcią odegrania się na tym drugim.

Mimo ogromnej ilości scen er"tycznych (czytając możecie porównać książkę do filmów serii American Pie) treść niesie ze sobą emocje i głębszy przekaz.

Bohaterowie mierzą się ze swoimi lękami, wpadają w kompleksy, mają myśli s*mob*jcze czy też toksyczne relacje rodzinne i nie tylko.

Nate ma ojca prze*ocowca a Rey pozornie ma idealne życie, gdzie pieniądze nie stanowią żadnego problemu ale za to brak jej czasu poświęconego ze strony rodziców.

Czasem zachowanie naszych bohaterów mnie irytowało, zastanawiałam się, jak tak można robić drugiej osobie, być lekkomyślnym i bawić się czyimiś uczuciami.

A innym razem im współczułam, kibicując w drodze do zrozumienia i zaakceptowania siebie i swoich uczuć.

Ich młodsze rodzeństwo zdawało się mieć więcej oleju w głowie niż ta dwójka, która lada chwila miałam rozpocząć studia.

Śmiało można ten tytuł podpiąć pod slogan s*x, dr*gs and rock'n'roll i sugerowany wiek odbiorców to 18+ chociaż myślę, że od 16 lat można śmiało po nią sięgnąć, w porównaniu do poprzednich książek temat myśli s*mobójczych tutaj był delikatny i niemalże jednorazowy.

Nie żałuję przeczytania tej historii na nowo jednakże moje serce nadal pozostanie przy dylogii TD i TOTGA.