Cmentarz osobliwości

Przyznam, że sięgnęłam po tę książkę z polecenia, ale z pewnym przymusem. Po przeczytaniu kilku stron pojawiło się jednak rosnące zaciekawienie. Powieść naprawdę ma ciekawą fabułę, a na dodatek akcja toczy się wartko, co lubię. Na plus zakończenie, które wydaje się naprawdę idealnie splatać ze sobą wszystkie wątki poruszone w powieści. 

Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona tą książką. Myślę, że mogę polecić ją każdemu, kto lubi powieści z wątkiem kryminalnym. Ogromnym plusem jest to, że książka jest dość nieoczywista. Postaci są naprawdę barwne i ciekawe, przez co można je polubić. Czytając tę powieść nie nudziłam się nawet przez chwilę.

Zwykle wybieram książki, które zawierają w sobie element zaskoczenia, tajemnicy. Nie lubię, gdy autor wykłada mi wszystko na tacy. Uwielbiam zanurzać się w historię powoli, obserwować jak bohater się zmienia. „,Cmentarz osobliwości” ujął mnie fascynującą fabułą, nietuzinkowym bohaterem i fantastycznym klimatem. Polecam!

Książka, która ma swój wspaniały klimacik. Historia o potworach, a jednak nie jest ckliwą opowiastką na Halloween. Krok po kroku odkrywamy z bohaterami tajemnice osobliwego cmentarza. Przeżywamy z głównym bohaterem, miejskim cwaniaczkiem Maxem przygody pełne zagadek, których rozwiązanie często przeraża, czasem budzi litość. No i pozytywne zakończenie, idealne na jesienne dni. Polecam

Jedna z najlepszych książek jakie miałem okazję czytać w tym roku. Świetnie napisana i z każdą stroną budząca coraz większe zaciekawienie pozycja to doskonały wybór dla wszystkich miłośników powieści fantasy. W szczególności urzekł mnie fakt, że czytelnik razem z głównym bohaterem dowiaduje się kolejnych faktów i wspólnie przeżywa historię.

Książka jest upiorna, zabawna, przerażającą, tajemnicza, a aromat cmentarnej ziemi jest odurzający. To wyższy poziom fantasy. Zazdroszczę autorce takiej wyobraźni i spójności tworzonego świata. Max jest rewelacyjnym bohaterem. Aż żal, że książka tak szybko się skończyła, super wciąga. I nie mogę się doczekać kontynuacji. 

Od pierwszej zapowiedzi książki wiedziałam, że muszę poznać kolejną historię autorki. Dodajmy do tego fantastyczny klimat i już jestem oczarowana. Fantastyka to moja druga miłość, do której coraz częściej powracam.

Autorka stworzyła uniwersum, w którym zagłębiamy się powoli. Uczymy się w nim funkcjonować, odkrywamy jego sekrety i próbujemy zrozumieć panujące zasady. Z każdą kolejną stroną zostajemy pochłonięci przez otaczający nas świat. I już nie chcemy go opuszczać. Uzależniamy się od niego i pragniemy więcej.

Z zaciekawieniem czytałam losy bohaterów tej powieści. Z każdym rozdziałem poznawałam kolejnych, którzy mieli swoją przeszłość, nie była ona łatwa. Wszyscy mieszkańcy dworku są nieodłącznym elementem całej historii. Bez nich byłoby momentami nudno.

Największą przyjemność sprawiało mi odkrywanie sekretów cmentarza oraz dusz go zamieszkujących. Razem z Maxem poznawałam ich zwyczaje, które bywały zaskakujące, a czasami przerażające. Jestem pełna podziwu dla autorki i jej wyobraźni. To, co stworzyła przeszło moje oczekiwania w pozytywnym znaczeniu.

Fabuła jest nieprzewidywalna, w życiu bym nie zgadła, co się wydarzy dalej. Potęgowało to tylko moją ciekawość, czym prędzej chciałam ją zaspokoić.

Autorka zdecydowanie awansowała na listę moich ulubionych autorów. Czas zabrać się za kolejne jej książki, które czekają na półce.

A Wy, jeśli szukacie niebanalnej fabuły, od której nie można się oderwać to zdecydowanie pozycja dla Was.

Ta książka ostatnio wciągnęła mnie do swego świata, w którym nie brakuje zjawisk paranormalnych.

I bynajmniej nie chodzi o duchy, ale o dusze.

I to nie byle jakie!

To już kolejna książka z gatunku Young Adult, która jest warta przeczytania w każdym wieku powyżej 14 lat.

Kiedy młody człowiek należący do kasty podpada szefowi i postanawia zwiać nadarza mu się ciężka do uwierzenia sytuacja.

Mianowicie Max zostaje dziedzicem dworku w dużej odległości od Żaropola, w którym już nie jest bezpieczny.

Nie wie, że jego dziedzictwo jest dosyć... osobliwe.

Specyficzny cmentarz ma swoje wymagania.

Czy Max da sobie radę?

Czy zyska sympatię swoich podwładnych?

Fascynująca historia, która zaczęła się dynamicznie, następnie zwolniła, lecz nie można jej zarzucić, że nudziła, by na powrót przyspieszyć.

Podobała mi się kreacja postaci, wymyślne stworzenia i kilka morałów.

Za każdą duszą kryła się inna historia.

Nie brakowało także wzruszeń (zwłaszcza jeśli chodzi o Opal).

Czasami sama chciałabym się przenieść do dworku Maxa, by osobiście wziąć udział w tych wydarzeniach.

Zostałam także pozytywnie zaskoczona, bo myślałam, że niektóre postacie nie są tym, kim się wydają a jednak...

Świetnie wykreowany świat, niezwykła wyobraźnia autorki, z której pismem miałam do czynienia po raz pierwszy.

Cóż tam u Pauliny Hendel, zapytacie? A ja odpowiem, że wszystko wspaniale i literacko jak zwykle wybornie, bowiem młodzież (i nie tylko) zachwycać się może jej najnowszą powieścią. Dodam jedynie, że jest chyba najlepszą z dotychczasowych, a że warto po nią sięgnąć – o tym poniżej.

Mamy tu chłopaka, który zostaje spadkobiercą pięknej nieruchomości. W zabytkowym dworze, w którym zamieszkał nic nie dzieje się normalnie. Na pobliskim cmentarzu bowiem, należącym do dworu, rezydują duchy, a Max musi zrobić wszystko, by go nigdy nie opuściły.

Pyszna była to lektura. Podobna ((jeśli chodzi o fabułę) szalenie do powieści V.E. Schwab, ale za to napisana piękniej i z olbrzymią drobiazgowością. Sceny grozy cudownie przeplatały się tu z dowcipnymi i zaskakującymi, dialogi pierwszorzędnie ilustrowały treść, a bohaterowie to postaci dopieszczone w każdym szczególe.

To wyjątkowa, plastycznie i z rozmachem napisana, barwna opowieść o przemijaniu i tym, jak ważna jest pamięć o tych, którzy odeszli. Historia, która zachwyca swoją wyjątkowością i niebanalnymi rozwiązaniami. To książka szalenie emocjonalna, wywołująca w trakcie lektury całe spektrum odczuć; od smutku i niemal depresyjnej melancholii, poprzez euforię aż do szoku spowodowanego plot twistami fabularnymi.

Emocje zawsze towarzyszą lekturze książek Pauliny Hendel, ale oprócz nich, tych nawarstwiających się jedna po drugiej, autorka potrafi też czytelnika przytrzymać na dłużej. Jedno zdanie, wtrącenie, lub zaznaczenie jak ważna jest scena, może spowodować u czytelnika korowód myśli nad własnym życiem, jego celowością i tym, co dalej.

Polecam gorąco! Nie wahajcie się jej czytać!

"Gdzieś tam, daleko w mroku nocy, znajdował się cmentarz osobliwości hrabiego Muertona. Miejsce, które krzywdziło zarówno zmarłych, jak i żyjących."

🪦

"Miałem wrażenie, jakbym na cmentarzu był zupełnie sam. A jednocześnie doskonale wiedziałem, że dusze mnie obserwują. Jedne myślały o mnie ciepło, co nie przeszkodziłoby im mnie zabić, gdyby tylko miały okazję, inne mnie nienawidziły i z wielką chęcią rozerwałyby na strzępy. Ale wszystkie czuły wobec mnie pewien respekt."

🪦🪦

Niektórzy mają "Gilmore Girls" (po polsku "Kochane kłopoty"), które oglądają każdej jesieni, ja natomiast znalazłam książkę która będzie moim "must read" każdego roku.

Nie wiem od czego zacząć, ponieważ co tu dużo mówić, ta powieść jest po prostu DOSKONAŁA.

Paulina Hendel stworzyła zupełnie nową, niezwykle oryginalną, niesamowitą i wciągającą rzeczywistość, z bohaterami, którym daleko do ideału. Jedni są egoistycznymi cwaniakami, inni nieprzyjemnymi gburami albo okrutnymi psychopatami, a jeszcze inni przerażającymi potworami. A mimo to i tak będziecie ich uwielbiać i ekscytować się ich poczynaniami, gwarantuję.

"Cmentarz osobliwości" to perfekcyjna mieszanka horroru i fantastyki, a w moim odczuciu też powieści gotyckiej.

Mroczny, niepokojący klimat przeplata się z czarnym humorem, dramatem i z mrożącymi krew w żyłach scenami.

Będzie tajemniczo, strasznie i krwawo (a nawet obrzydliwie), momentami zabawnie, ale też wzruszająco, jednym słowem IDEALNIE.

Przedłużałam jak mogłam, gdyby było to możliwe czytałabym tę historię przez cały sezon jesienno-zimowy, niestety ma ona tylko niecałe 500 stron.

Potrzebuję zdecydowanie więcej, a tymczasen przeczytam ją jeszcze raz 🖤