Ćma. Komisarz Kruk. Tom 6

Czytając zastanawiałam się, czy był jakiś tom wcześniejszy od tego i teraz widzę, że to już tom szósty! Nic dziwnego, że czasami mamy wspomnienie o poprzednich przewinieniach postaci, o których rozwinięciu tutaj nie było mowy. Z ręką na sercu zapewniam was, że to jeden z najlepszych pisarzy kryminałów z dodatkiem psychologicznym. Już sam początek mocno mnie wciągnął, gdyż sama z wątkiem ludzkiego mięsa mam napisaną książkę, tylko jej nie wydałam. Tutaj również ktoś napisze ogłoszenie, że chciałby spróbować ludzkiego mięsa i oto znajduje się młody chłopak, którego ciało przedstawia brutalną historię jego życia. Oprawca zapewnia go, że tylko go naprawi i w tym momencie wątek się urywa. Następne wydarzenia przedstawiają czas w którym wcześniejszy chłopak jest poszukiwany. Podobało mi się to, że im dalej, tym kolejne wątki jego zaginięcia zyskiwały nowe poszlaki. Co nowa postać, to mamy jej ciche przesłuchanie i czuć, że szczerość bywa tutaj tylko słowem, nie wyznaniem. Wiele osób wydaje się, że cokolwiek mogło mu się stać, to z pewnością albo rzuciła go dziewczyna i teraz to przeżywa, albo uciekł od nieciekawej rodziny, albo coś zrobili mu koledzy, bo nagle każdy w czasie zaginięcia był z kimś, kto solennie to potwierdza. Tropy śledczego, a zwłaszcza jego podejście do tematu zaginięcia rozkładał na czynniki pierwsze. Wszędzie widział podejrzanych i łączył kawałek po kawałku, a to, czego się dowiadywał nie czuliśmy, że może mieć z tym jakikolwiek związek. Jakby zaginął ptak, a każdy wspominał jego dziewczynę. Ciężko miałam domyśleć się co naprawdę mogło się wydarzyć, gdyż znając początek książki, nic mi co dalsze do niczego nie pasowało. Dopiero dużo później, kiedy to, co pewne zamieniłam na niepewne i odwrotnie, układanka zaczęła wskakiwać na swoje miejsce. Mocno spodobał mi się ten punkt śledztwa, bo nie było nudy, bohaterzy odznaczali się życiem na różnych poziomach i zachowaniem do tych poziomów dostosowanych. Do tego duży druk, napięcie podczas czytania i zagadkowe myśli śledczego sprawiały, że nie mogłam się od niej oderwać. Bardzo ją polecam!

Polski kryminał z cyklu o komisarzu Kruku, napisany w dobry stylu, z jakiego autor znany jest z wcześniejszych swoich propozycji. Wszyscy czytelnicy, którym nie zależy na brawurowych pościgach i tym podobnych fajerwerkach, ale dobrze nakreślonej fabule z ciekawą narracją, powinni być zadowoleni. Ciekawe śledztwo, sekrety i mylenie tropów - to wszystko znajdziemy w książce. Nie jest wymagana znajomość poprzednich części cyklu z komisarzem Krukiem, żeby sięgnąć po tę lekturę i nie pogubić się w fabule.

Gorski jak nikt inny potrafi stopniować napięcie. Posiadam wszystkie wcześniejsze 5 tomów i muszę przyznać, że ten ostatni jest chyba najlepiej skonstruowany ze wszystkich. Zaskoczenia czekają na czytelnika na każdym kroku. Komisarz Kruk dojrzewa na naszych oczach nie tylko jako gliniarz, ale przede wszystkim jako człowiek. W tym tomie jest skonstruowany w najbardziej krwisty sposób. Jeśli autor będzie w przyszłości szedł podobną drogą, to zdecydowanie seria "Ćma" nie obniży poziomu, dodatkowo zdobywając nowych fanów, na których zdecydowanie zasługuje!

Ćma to rasowa powieść sensacyjna, może nawet thriller, chociaż poziom napięcia jest tu dość niski. Niemniej to fani tych gatunków powinni być najbardziej usatysfakcjonowani z lektury. Zapewne lepiej będzie, gdy po Ćmę sięgną ci, którzy już zdążyli poznać komisarza Kruka, aczkolwiek da się tę książkę potraktować jako samodzielną i nie będzie problemu z podążaniem za fabułą.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

Trwają poszukiwania zaginionego nastolatka. Wszystko wskazuje na to, że uciekł z domu. Jednak komisarz Kruk na prośbę znajomej włącza się do śledztwa i odkrywa nowe fakty. Filip zadawał się z dość szemranym towarzystwem, zarówno jego koledzy, jak i dziewczyna, którą jest zauroczony, nie sprawiają dobrego wrażenia. Nic tu nie trzyma się kupy, a wszyscy zdają się kłamać. Czy rówieśnicy mieli coś wspólnego z zaginięciem chłopaka?

Styl Piotra Górskiego doskonale znam, gdyż miałam okazję czytać pozostałe pięć części przygód o Sławomirze Kruku. Jest to dość ekscentryczny człowiek, który z jednej strony jest twardy, ociekający sarkazmem, bezkompromisowy, ale gdzieś tam pod twardą skorupą znajduje się miękkie serce, które gdzieś tam kiedyś zostało wielokrotnie zranione. Szczerze powiedziawszy, lubię go i miło spędziłam z nim czas przy całej tej serii.

Już się przyzwyczaiłam do tego, że w tym cyklu jest mało akcji, ale za to bardzo dużo dialogów. Mam wrażenie, że książka została nieco przegadana, ale mimo wszystko jest ciekawa w odbiorze. Nie uświadczycie w niej rozlewu krwi, ale za to jest ona tajemnicza, klimatyczna, skłania do rozmyśleń nad tym, co spotkało Filipa, w jakich okolicznościach zniknął, co takiego wiedzą ludzie, a o czym nie mówią. Biorąc jednak pod uwagę całokształt, „Ćma” w mojej opinii wyszła najgorzej z całej serii, choć zakończenie nieco tę książkę ratuje.

Podsumowując, napiszę, że „Ćma”, to powieść napisana poprawnym językiem, z ciekawym spojrzeniem na świat przestępczy, z dużą ilością różnorodnych bohaterów, z których każdy odgrywa ważną rolę. Mimo że akcja jest dość wolna, to nie ma tu zbędnego lania wody. Jest dużo interakcji między głównym bohaterem a pozostałymi postaciami. Gorąco zachęcam Was do zapoznania się z książką, ale radzę zacząć od pierwszego tomu, by dogłębnie poznać historię i wczuć się w rolę Sławomira Kruka. Polecam zwłaszcza miłośnikom gatunku lub osobom, które lubią od czasu do czasu sięgnąć po kryminał.

Żałuję tylko, że między kolejnymi tomami dzieli mnie tak dużo czasu, gdyż serię czytam od 2017 roku nie wszystko pamiętam, co było zawarte w poprzednich częściach. Mimo że każda z tych powieści opisuje inną historię, to przewijają się wzmianki z przeszłości Sławomira Kruka, które nieco się w mojej pamięci zatarły. Jestem ciekawa czy powstanie siódma część, ale jednocześnie również się boję, by Piotr Górski nie przedobrzył. Jak wspominałam wyżej, w moich oczach „Ćma” wypadła najsłabiej i mam nadzieję, że potencjalna nowa książka autora mnie nie zawiedzie.