Cios za cios. Dagmara Zatorska. Tom 1

To moje pierwsze spotkanie z autorką. Otwieram książkę i bum! Od razu w pierwszym rozdziale zwłoki młodej kobiety znalezione na terenie wesołego miasteczka. Zbrodnia okrutna i poruszająca, nie dająca od pierwszej strony miejsca na nudę. Jako czytelnicy możemy śledzić proces tropienia sprawcy i próbę zbudowania jego profilu. A całość możemy podana aż z trzech perspektyw.

Po pierwsze: oczami komisarza Grzegorza Wiśniewskiego, który krok po kroku odkrywa nowe ślady prowadzące do odnalezienia sprawcy. Sposób ułożenia zwłok, majtki ułożone w kostkę obok ofiary... Co ma znaczenie ? Czy komisarz ma do czynienia z przypadkową zbrodnią, czy raczej z seryjnym mordercą?

Po drugie: Dagmara Zatorska, młoda kobieta, która zupełnie przypadkowo zostaje wplątana w próbę rozwiązania zagadki sprzed lat.

I wreszcie wisienka na tym kryminalnym torcie: pamiętnik tajemniczego psychopaty, którego czytelnik poznaje jako ,,On". Na naszych oczach rodzi się morderca, zwyrodnialec, który sam siebie określa mianem ,,zboczeńca". Mnie dodatkowo przerażał fakt, że już we wczesnych latach jego młodości były symptomy, że jest z nim coś nie tak, jednak nikt zdawał się tego nie zauważać...

🖤🩷🖤Mocną stroną historii są bohaterowie. Mocni i wyraziści, ale też niejednoznaczni. Choćby Dagmara. Silna, pewna siebie młoda kobieta, trenująca sporty walki, a jednocześnie bojąca się powiedzieć własnej matce, że nie zwiąże swojej przyszłości ze szkoła tańca. Choć boi się zawiść rodziców, pragnie żyć własnym życiem otwierając agencję detektywistyczną. Początkowo chce zajmować się przestępstwami gospodarczymi, by zaoszczędzić rodzicom lęku o swoje bezpieczeństwo, jednak szybko zostaje wplątana w sprawę zabójstwa młodej dziewczyny.

🩷🖤🩷Autorka serwuje nam mocne wejście, a potem akcja ani na chwilę nie zwalnia. Ten sposób poznawania sprawcy, dwutorowy, z różnych perspektyw, bardzo mi się podobał. Szybka akcja, przystępny styl, wszystko wyszło bardzo naturalnie i bez zbędnego wyolbrzymiania czy demonizowania. Poznajemy mordercę, który przeraża podwójnie, bo nagle okazuje się, że to może być każdy z nas, może dziś mijałam go na ulicy?

Polecam 🖤

Podczas spaceru ojciec i syn odkrywają zwłoki w wesołym miasteczku.. od tego zaczyna się akcja książki i trzeba przyznać, że z każdą kolejną stroną nabiera tylko tempa.

Dagmara, rozkręca agencję detektywistyczną wraz z przyjacielem. Jednak nie mają w planach zajmować się sprawami kryminalnymi, jednak pewnego dnia oprócz zlecenia z ich branży, Dagmara zostaje poproszona o pomoc w sprawie morderstwa młodej dziewczyny... Matka czuje, że policja nie stanęła na wysokości zadania... Więc pokłada nadzieję w pani detektyw..

Jest oczywiście też komisarz śledczy, który już niedługo ma przejść na emeryturę a tutaj czeka go prawdziwe wyzwanie, bo szybko okazuje się, że pierwsze zwłoki nie są jedyne.

Kochani, muszę przyznać, że niesamowicie pozytywnie zaskoczyła mnie ta książka! Autorka miała swój własny pomysł i poprowadziła sprawę do końca, nie zapominając po drodze o ważnych wątkach.. Bardzo podobało mi się poznawanie tej historii z kilku perspektyw.

Polubiłam zarówno komisarza jak i Dagmarę i coś czuję, że w tych nudnych sprawach to kobieta szybko się znudzi ☺️

Rozwiązanie zagadki bardzo ciekawe, choć kilkukrotnie zostałam wodzona za nos i kilka razy autorka chciała wyprowadzić mnie w pole!

To zdecydowanie kawał dobrej lektury. Polecam bardzo serdecznie.

“Cios za cios” Agnieszki Peszek to kryminał, który jest pierwszym tomem cyklu z detektywką Dagmarą Zatorską. Dagmara to młodziutka dziewczyna, która zaraz po studiach decyduje się wraz z przyjacielem otworzyć agencję detektywistyczną. Ich specjalnością mają być sprawy dotyczące przestępstw gospodarczych i faktycznie w tym temacie dostają pierwsze zlecenie. Jednak pomiędzy tym wkrada się i sprawa kryminalna - ktoś morduje młode kobiety, historią zajmuje się policjant, komisarz Wiśniewski. I tak intryga, która zdaje się rozdzielona na trzy osobne zagadki kryminalne, przedstawiona jest z kilku perspektyw: Dagmary, Wiśniewskiego, ale i pewnego tajemniczego mężczyzny, który przedstawia czytelnikowi w narracji pierwszoosobowej coś w rodzaju własnej spowiedzi. Fragmenty jemu poświęcone są inne, bardziej dosadne językowo, ale ewidentnie jest to zabieg specjalny mający oddać jego zaburzenia. To dobrze zbudowana postać na tym, co sami wiemy o kilka polskich seryjnych mordercach podzielających jego obsesje… Intryga kryminalna prowadzona jest zatem sprawnie, ale w tempie przyjemnie umiarkowanym i mimo wszystko nie jest specjalnie brutalna - skupiamy się na zagadce i postaciach. Kryminał może i momentami prowadzony jest znajomymi ścieżkami, ale to nic nie szkodzi, książka dostarcza dzięki temu przede wszystkim solidnej dawki rozrywki. Będę czekać na tom drugi!

Tak, jeszcze zdjęcie jesiennie wygrzebałam bo miałam dużo zawirowań zarówno z książkami jak i w życiu osobistym, łącznie z pobytem w szpitalu.

Dzisiaj w końcu mogę napisać recenzję książki od Agnieszki Peszek.

Niech nie zmyli Was okładka, to kryminał.

Wciągał mnie od pierwszych stron i gdyby nie późne godziny nocne i obowiązki bym chyba zarwała dla tej książki nockę.

Mimo iż nie było narracji pierwszoosobowej, co lubię najbardziej to w tym wypadku kompletnie nie miało to znaczenia.

Chociaż na końcu dostałam bonus właśnie takiego typu narracji.

Ciekawe zbrodnie, grasujący seryjny morderca - albo seryjni mordercy, nietuzinkowe postacie.

Główna bohaterka idzie jak burza przez życie ze swoją dewizą "Cios za cios" i po stracie brata musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

Chociaż miała być detektywem podatkowym to wciągnęła ją sprawa morderstw młodych dziewcząt.

Komisarz, który wybierał się już na emeryturę pod koniec imponującej kariery dostaje "seryjniaka".

Czy uda im się rozwiązać zagadkę?

No powiem tak - kawał dobrego kryminału, szczegółowo ale bez zbędnych farmazonów.

Z piórem Pani Agnieszki miałam do czynienia po raz pierwszy i dzięki samej autorce, za co bardzo jestem wdzięczna, mogłam poznać jej twórczość.

Już teraz wiem, że warto śledzić losy pisarskie a także nadrobić poprzednie książki.

Dagmara Zatorska wraz z przyjacielem otwiera agencję detektywistyczną. Jej specjalizacją mają być przestępstwa gospodarcze. Po śmierci brata, chce oszczędzić rodzicom zmartwień. Wyżywa się na sali treningowej, gdzie uprawia boks i crossfit.

Jednak znajoma jej mamy prosi Dagmarę o przyjrzenie się sprawie morderstwa jej córki. Mimo że od morderstwa minęło kilka lat, policja nie zdołała znaleźć sprawcy. Wbrew swoim zasadom i obietnicom, nie potrafi przejść obojętnie obok tej sprawy. Zwłaszcza że w wiadomościach pojawiają się informacje o kolejnych zbrodniach, które są niepokojąco podobne do morderstwa z przeszłości.

Dagmarę coraz bardziej tą sprawą pochłania. Czy uda jej się ustalić tożsamość mordercy bez narażania się na niebezpieczeństwo?

Agnieszkę Peszek poznałam przy okazji jej poprzedniej książki "40. Raków", która okazała się rewelacyjna. Bardzo się ucieszyłam na możliwość przeczytania jej najnowszej książki "Cios za cios".

Akcja jest wciągająca i trzymająca w napięciu. Uwielbiam wieloosobową narrację. I tu z taką mamy do czynienia. Jednym z narratorów jest morderca. Wejście w umysł mordercy jest dla mnie zawsze fascynujące i przerażające jednocześnie.

Poznajemy go jako młodego chłopaka, właściwie jeszcze dziecko. Od razu nasunęło mi się pytanie, czy niektórzy nie rodzą się z gruntu źli, z chorą osobowością? Wydaje się, że w tym przypadku tak było. Zachowanie rodziców nie pomagało, bo nie chcieli pomóc synowi. Dbali tylko o swoją dobrą opinię, a wybryki syna zamiatali pod dywan. Czy nie powinni także odpowiadać za morderstwa popełnione przez ich syna?

Jeżeli chodzi o główną bohaterkę, czyli Dagmarę to trudno jej nie polubić. Jest to twarda, pewna siebie dziewczyna, która nie może pogodzić się ze stratą młodszego brata. Bardzo się stara nie przysparzać zmartwień i bólu rodzicom. Chociaż adrenalina to jej żywioł, to nie może żyć pełnią życia i robić tego, co chce.

Podsumowując, jestem kolejny raz pod wrażeniem. Autorce nie raz udało się mnie zaskoczyć. Fabuła jest świetnie skonstruowana i ciężko się od niej oderwać. Jednym słowem warto sięgnąć po tę książkę!